Buradaydım… Daha öncesi gibi… Buradaydım diyorum çünkü biliyorum. Hatırlıyorum… Bir zamanlar, bir zamanları hatırladığım gibi. Bir an ve an… Bir anı gibi… Ama buraya ilk defa da geliyorum. Önceden hiç gelmediğim gibi. Bunu da biliyorum…
Aslında kaç defa uğradığımı bilmiyorum. Saymadım. Aklıma geldikçe şöylesine bir dolaştım. Ama dediğim gibi… Burada hiç bulunmadım. Aslında hiç olmadım.
Tıpkı dün tanıştığım gibi. Tıpkı otobüs durağındaki sen gibi. Orada olmayan gibi. Sen beni bilmesen de… Ben benden çok seni… Biliyorum gibi.
Ve "yapalım" dedi kadın. Adını hiç duymadığı bir yere götürdü yeni tanıştığı sevgilisini... Dudağına yapıştı, boynuna dolandı, kucağına oturdu. Erkek ilk defa öpüşüyordu. Kadın ona, yavrusuna avlanmayı öğreten bir anne kaplan gibi bakıyordu. Gözlerini kaçırdı erkek. İlk defa sevişti sonra.. İlk defa ay ışığının ne kadar güzel olduğunu fark etti. Gülümsedi kadın, kırmızı şarap dayadı sevgilisinin öpüşmekten morarmış dudaklarına. Erkek şarabın tadını ilk defa fark etti. Daha önce hiç bu kadar güzel değildi şarap. Gülümsedi yine kadın. Erkek kahkaha attı. İlk defa surat astı sonra kadın. Erkek çok üzüldü buna. Ne olduğunu anlamadı ve ilk defa ağladı, yıkıldı. Kadın uzaklaştı. Erkek yalvardı. Kadın koştu. Erkek bağırdı. Yerden bir kaya alıp kendi kafasına vurdu. Kadın görmedi. Erkek kanadı. Kadın gitti, erkek öldü. Kadın çok uzağa gitmedi, hep yakınlardaydı. Uzakta oturan başka bir erkeği gördü. Yanına yanaştı, göz kırptı. Yeni erkek ona baktı, şaşırdı. Bir şey söylemek üzere erkeğe sokuldu. Ve...
bir çingene kadın
dilenen
hoş düpedüz değil
kağıt mendil satma çabasında
epey genç
belli olmuyor
yaşı belki kırk
nisan’ın 7’si Çukurova
portakal çiçeklerinin kokusunda
kim bilir ne hissediyor
o belirsiz yaşında yaşıyor
bulvardaki kahvede dalgın
bir başka kadın
fark ediyor konuşmalarını
garson rahatsız
“Git, kötü etme beni” diyor
“Siz iyi olsanız, biz de iyi olacağız
da siz olmuyorsunuz…”
çingene kadının sözü garsona
uzaklaşırken düzayak
mıhlanıyor yerine bir başka kadın dalgın
ne bir ses ne bir söz…
huzursuz içinde
çingenenin kağıt mendil satma çabası değil
hem de kağıttan mendil satmak zorunda kalması
yaşı belirsiz bir ana, bir bacı
geceleri bir fahişe belki
kim bilir belki de sadece öksüz bir sevgili…
dalgın kadın mıhlanmış yerinde
hani güzel ve güçlü olmak dileğinde
savaşında kendiyle
başlamalı ya insan kendinden kendi içine
geriye bırakacak bir yadigar
küçük büyük üretse
bir
değer
kalacak geriye nefesi ehli
hayranlık güzelliğe
misal
nesli tükenmeyen bir panter
dua diyor içinde, bir damla yaş gözünde
seviyor, koruyor çingene kadını
sevmek için seviyor
acı içinde
sevilmeyi beklemeden
nasıl
iyisi.
