horul horul çalışıyordu bir halk
ensesindeki bozaya tarçın yetiştirerek
halk, hak ile yeksan ve noksandı hukuktan
vergisi allahtan, aklı samandan bir korkuluktu zaman
zaman azmettirdi simsiyah bir gülü ölüme
düğümü hızarla çözen acemi hırsızdı trabzan
zan altında kayardı azman bir oğlan, buzdan
godot out olmuş, trend anlık şöhretlerle parlarken
kafka'nın kafası karışık, milena bulaşık yıkarken
baki kalan bu kubbede habbeden tuğ yaptı borazan
sur üfledi uykusunda sürur içinde delişmen zaman
zaman akıyordu paçalarımızdan zaman zaman
azman bir uykuydu büyütülen o koca yalan!
