Efendim, eşim ve ben herhangi bir dine inanmıyoruz. Sanırım henüz reşit olmamış çocuğumuzun beyninin dinlerle alakalı bilgilerle meşgul edilmemesini istememiz en doğal hakkımız. Dini öğrenme özgürlüğü yanında dini öğrenmeme özgürlüğünün de olduğunu herkesin kabul etmesi gerekir kanımca. Üstelik din kültürü ve ahlak bilgisi müfredatı tam bir facia.
Ben kendimi Müslüman olarak tanımlıyorum. Dinimi istediğim şekilde öğrenmeye hakkım olduğunu düşünüyorum. Yani önce İslam’ı temel kaynaklarından öğrenmek istiyorum. Geçen yıl dersimize gelen öğretmen, yıl boyu Hinduizm, Brahmanizm, Şintoizm… üzerinde durdu. Oysa benim bu dinleri öğrenme gibi bir talebim yoktu.
Bence “zorunlu” değil, “gönüllü” din dersleri olmalı. Hatta derslere belli kriterleri karşılayan gönüllü eğitmenler girmeli. Hatta bu gönüllülerin vakıfları olmalı. Bu işi bu vakıflar organize etmeli. Din dersi isteyene istediği şekilde verilirse daha hoş olmaz mı? Ben tam bir özgürlükten yanayım. Gerektiğinde ateistin de özgürlüğünü savunurum, müslümanın da putperestin de.
