Yersin işte, öyle süpürgeyi..

pillibebekkuyuda — Tue, 13 Nov 2007 04:50:45 GMT

Böyle de uzun öpüşme olur muydu.. Bodrum Kalesinin önünde konserin başlamasını bekliyorduk. Mazhar Fuat Özkan nın konserlerini nerede olursa olsun hiç kaçırmam. İnsan tatil modundayken neden daha çok gülümser ve daha çok espri yapar, hep sormuşumdur kendime.. İnsanlar sarmaş dolaş yürürler hep..Eller kenetlenir, sevgiyi daha çok hissederiz.. Sevilen kişilere, arkadaşlara ufak tefek o bölgenin özelliklerini taşıyan bileklikler, kolyeler özenle seçilir. Normalde söylemekten kaçınılan ''Seni seviyorum''ların en şanslı olduğu aylardır, yaz ayları.. Çevreye ufak turlar düzenlenir günübirlik, ah o Bodrum un güzel koyları..Kendi kendini tatile özendirmek diye buna derim ben.. Yurtdışında otobüs ve tren beklerken gençler rap söyler..Hiç durmadan söylenilen, ardı arkası kesilmeyen o sözlere kafamla ritm tutup gülümser ve onayımı veririm, kızla erkek daha çok sevinir onlar da bana gülümser ve daha büyük bir aşkla sözlerine devam ederler. Köşe bucak öpüşen, çevreyi pek umursamayan gençler, delikanlılar, genç kızlar.. Ama ülkem de bir kızla bir erkek elele tutuşup biraz yakınlaşsalar, tipik bakışlar atılır, bazen minübüste ve otobüsteyseniz ''cık cık cık'' sesleri duyarsınız..Sevgi, neden küçümsenir.. Bir delikanlı bir kızı öpmüş ise bundan kime ne zarar gelebilir ki...diye başlayabilirim kale konserime.. Yağız Türk delikanlısı, güzelim turist kızını tam Bodrum Kalesi nin önünde öpmeye başlamıştı.. Birbirlerini deli gibi istedikleri her hallerinden belliydi..Tam ben kız arkadaşlarıma dönüp, - İşte aşk diye buna derim ben, derken, oranın yerlerini süpüren 60 yaşlarındaki teyzemin o hain bakışlarıyla karşılaştım..Sanki orada bir öpüşme cinayeti işleniyordu ve herkes buna seyirci kalıyordu..Birşeyler yapılmalı, polis haberdar edilmeli bu kötü olay engellenmeli bu gençlere cezaların en ağırı verilmeli diye düşündü teyzem.. Önce elindeki ucunda süpürge olan sopayı iyice bir kavradı, kimse birşey yapmayacaktı çünkü, o kendini gönüllü seçti.. Yerden kuvvet aldı, koşmaya başladı.. - Hayır bu olamaz, derken 7-8 adımdan sonra indiriverdi kızcağızın kafasına tam arkasından tüm kuvvetiyle süpürgeyi, kız nereden geldiğini anlayamadığı bu darbeyle, yığıldı oracıkta.. Teyzem çok mutluydu..Cezalarını vermişti..Bozuk şivesiyle bağırıp çağırmaya devam ediyordu..Zavallı kız baygındı ağlıyordu..Bazıları kadına eline sağlık dediler.. Benim ise kızla birlikte birkaç damla aktı gözümden, sanki o darbeyi ben almışım gibi... Güllerin içinden canım ,koşarak koşarak gel bana gel, ama elinde süpürge olmasın be canımmm..

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı pillibebekkuyuda tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: süpür, sevgiyi, aşkı, iyi, geriye, birşey, kalmasın, öpüşme, öpücük, mfö, bodrum

meslek aşkı

SouLinLimbo[pilli_silinen_hesap] — Sun, 15 Apr 2007 20:33:00 GMT

-. Otur! Bu, annesiydi. -. Ne var! Bu da oğul. -. Otur dedim önemli bir şey söyleyeceğim. -. Peki ama işim var çabuk söyle, ne diyeceksin? -. Hayatın bir yalandı. -. Hah! Tamam, güzel ama onu geç bana bilmediğim bir şey söyle. -. Ne biliyorsun? Bir halt bilmiyorsun. Dur kalkma! -. Saçma! Ben gidiyorum. -. Ben senin… senin hayatın tamamen yalandı… benim… ben…ben profesörüm ve baban da öyle… aynı üniversitede… sen bir araştırma deneğisin. Yani bir deneksin sen… Oğul kahkahayı bastı. -. En sonunda o darbeler beyninde kalıcı hasar bıraktı ha? Valla olacağı buydu. Ne diyeyim. Dayaktan kafa olmuşsun. -. Anlamıyorsun, her şey yalandı. Sahici değildi yani. Biz bunun için eğitim aldık. Dahası var. Sen işi çakmayasın diye ayrıca aile olma eğitimi bile aldık… yani normal zamanlar için. Bunu sana yaş gününün ertesinde söylemek istemezdim ama maalesef durum böyle. Araştırma sonuçlandı. Bitti yani. -. Hassxxxktir! Sen gerçekten uçmuşsun. -. Dinle. Bundan yirmi bir yıl önceydi. Üniversitede ilk yıllarım. Senin babanla ki geçek baban değil, aslına baban kim bilmiyoruz, biz seni Ersin’le çocuk esirgeme kurumundan aldık; neyse. O sıralar ikimiz de aile dinamiğiyle ilgileniyorduk. Fikir Ersin’den geldi. ‘Aile dinamiği ve gelişim psikolojisiyle ilgili ayrıntılı bir araştırma’. Sonunda kitap olarak basılacaktı ve ilk zamanlar, inan ki bu kadar uzun süreceğini planlamamıştık. Ne var ki veriler yetersiz kalıyordu, bu da bizi devam etmeye zorluyordu. Sonra iş, sorunların irdelenmesine geldi. Bu, bizim sürekli kavga etmemizi gerektiriyordu. Yani senin anlayacağın bütün o kavgalar, dayaklar, bağrışlar, inlemeler, her şey yani bir kurguydu. Ersin’le… -. Ben gidiyorum. -. Ne…Nereye gidiyorsun? Dalga geçmiyorum! Biz gerçekten sadece o araştırma i…. -. Fark etmez! -. Ne demek fark etmez? Senin şimdi öfkelenmen, çıldırman ne bileyim, eşyaları duvarda paralıyor falan olman gerekirdi. Nasıl bu kadar sakin, gidiyorum, fark etmez diyebiliyorsun anlamıyorum! -. Fark etmez. Çünkü yirmi üç yaşındayım ve bu söylediklerin doğru olsa bile ben!, yirmi üç yaşındayım! -. Ne demeye çalışıyorsun? -. Bunu sen analiz et! -. Biliyorum şimdi büyük bir travma yaşayacaksın… biz her şeyi düşü… -. Sen öyle san! Benim için yokluk haline o kadar yakın yaşayan siz lanet ucubelerin, bırak her şeyin yalan olduğunu, Hitler’in gayrı meşru oğlu olduğumu söyleseniz de hiçbir şey değişmez. Bununla yıkılmam… ayrıca.. -. Evet? -. Şüphelenmiyor da değildim zaten. Senin şu, yüzünde emanet gibi duran lanet domuz burnun; sonra onun, sürekli karşımda bir penguenle konuşuyor hissine kapıldığım orantısız kolları… sizin oğlunuz olduğuma ‘bin şahit’ti zaten… Şaşkın bir gülümsemeyle: -. Evet, kolları kısa değil mi? ama iyi bir akademisyendir… -. Ben gidiyorum! -. Ersin gelecek birazdan, sana bunları açıklarken yanımızda olamayacağını söylemişti. -. Duygusuna osurayım. -. Beklemeyecek misin? Kapı çalar. -. Ersin geldi. -. Koş -. Merhaba Ersin’ciğim. Ersin için söyleyeceğim bir tek dişlek olduğudur. Şu ana kadar gördüğüm tüm Ersin’ler gibi bu da dişlektir. -. Anlattın mı? -. Evet, ama, hiç beklediğimiz gibi bir tepki göstermedi. Yani o bölümü çıkarman gerekebilir. -. Peki bakarız. Naber Ender? Nasılsın? Nası…ahhh! Ender’in yumruğunu Ersin’in ağzının tam orasına geçirdi. İyi oturtmuştu, tam on ikiden. Ersin klimaya doğru uçarken Ender “Al! Bu da imzam olsun kokuşmuş ruhunuza ve boktan araştırmanıza” dedi ve ekledi “dişinin biri şurda”. Şimdi, kadın, Ersin’nin yanında çömelmiş, elinin biri onun, biri kendi ağzında, ağlıyordu. (sanırım, yani tam değil, ağlıyor gibi yapıyordu daha doğru olur.) -. Nerde hata yaptık dersin Ersin ha? Nerde yanıldık? …. -. Ben gidiyorum. Size iyi çalışmalar ve teşekkürler! Sebebi her ne ise… Hayatımı mahvettiğiniz. Teşekkürler! Hah bak öteki de şurada. Hadi bana eyvallah…. Closing credits: …akıbet: Kitap, türünün tek örneği olarak büyük ses getirdi. Ersin ve karısı kırklı yaşlarında, gerçekten onların olacak bir çocuk sahibi olmayı denediler. Çocuk anomalili doğdu sonra düştü. Kadın bir hafta sonra hastaneden taburcu olup eve geldiğinde bir kanama daha geçirdi, -Ersin Sorbonne’daydı- geberdi. Ersin tam iki ay dört gün yas tuttu(yani gene tam değil, neyse durum anlaşıldı zaten), sonra tekrar evlendi. Ender’dense haberim yok. Son şiir kitabının başarısızlığı yüzünden büyük bir bunalıma girdiğini duymuştum. Borçlanmadığı bir ben kalmışım. Anlatan öyle demişti. Neyse. Gene bir güzel şarkının daha, içine ettim ama teşekkür edeceğim gene de, hikayenin fon müziği Nick Cave’e ve esin kaynağım Pis Moruk’a…ve kafiye olsun diye şöyle bitireceğim: hadi bana da eyvallah.

devamını oku »

bu yazı SouLinLimbo[pilli_silinen_hesap] tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: serbest, meslek, aşkı

hafif.org - etiketler: aşkı

Yersin işte, öyle süpürgeyi..

meslek aşkı