O kadar zehir nasıl birikmiş içimde?

chattagush — Fri, 18 Apr 2008 23:30:26 GMT

Kus hadi… Kurtul! Daha fazla bekleme buralarda. Yıkımını seyretmeye geliyor kargalar. Üstelik çirkin örümcekler her yerde. Kus hadi… Kurtul! (…) Derin bir girdapta buhranlar içinde boğuşan beynimi mi kusayım? Alsınlar götürsünler beni. Yorgunum, uçamam ben. Bir de hiçbir gizemi yok yaşamın. Garip şey, böyle laflar etmezdim ben. (…) Alnına sinekler konarken mi değiştireceksin dünyayı? Düş kurmayı bile beceremiyorken. Eğer şimdi kusmazsan, bir daha beni duymayacaksın. Her gece sancılarının koynunda yatacaksın kanlı gözlerinle. Kendi ellerinle boğazlayacaksın benliğini. (…) Beni yargılamaktan zevk aldığını gizlemiyorsun artık. Sen benim eserimsin. Senin sahibin benim. Sahibin benim, ben! Neden korkuyorum senden? Neden sensiz yapamıyorum? Sana hükmedemiyor olmamı anlayamıyorum. Şimdi bile sana ihtiyaç duyuyorum. Kahroluyorum buna. Nasıl oluyor bu? (…) Doğrul! Sık yumruğunu. Tüm yalaka dostlarını hatırla. Sonra ezik portakalları, delik cebini, is kokusunu, çamurlu yolları, yanık eteği, paslı küreği… Korkuyor musun? Sevginin en yoğun halini yaşıyorken, ölü buldular seni ıslak kaldırımda. Öfkenden deliye dönmüştün. Nereye gideceğini, kime sığınacağını bilemiyordun. Şaşkınlığın aklını örtmüştü. Bağlanmıştın, zayıflamıştın. Gerçeğin soğuk yüzü ürkütmüştü seni. Zayıflar tekmelenmeyi hak ediyor diye düşündün. (…) Çıkmazdayım. Üstüme geliyor tüm hayaller. Kusarsam kurtulur muyum? Böğürtü sesini sevmem ben. O kadar zehir nasıl birikmiş içimde? Azap bu...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kusma, kusmak, kusmuk, örümcek, çirkin örümcekler, çıkmaz, aşk zayıflıktır, gerçeğin soğuk yüzü, böğürtü, bu benim hayatım olamaz, varlık felsefesi, düş, gerçek, yalaka dostlar, sen benim eserimsin, felsefe, düşün, buhran, çatışma, içsel döngü, sancı, acı, azap, işkence, çile, sevgi, terk edilmek, terk ediliş, kanlı gözler, zehir, yaşamak sağlığa zararlı

Martılar Çığlık Atmaz-1

chattagush — Thu, 08 Nov 2007 08:49:00 GMT

şarkı da söylemez martılar

İki insanoğlu işlerinden çıkmış, sahil boyunca yürüyerek onları bekleyen yuvalarına doğru ilerlemektedir. Uzun bir sessizlikten sonra orta yaşta, iri yarı olanı başını aniden kaldırır ve sıska vücutlu, seyrek saçlı arkadaşına bakar. Sonra büyük bir sır veriyormuşçasına konuşmaya başlar: - Martılar çığlık atmazlar, şarkı da söylemezler, Nuri! - Haklısın abi. Hayvan işte, kendince konuşur o kadar. - Ama onca şiir, onca şarkı hep martıların çığlığından bahseder. Yalan işte! Hepsi yalan bunların. Etrafımız yalanlarla çevrili. Sabah akşam bu yalanlarla oyalanıyoruz. İtiraz etmek aklımıza dahi gelmiyor. - Abi, kafanı bir şeylere mi taktın. Pek celâllisin de bugün. Ne bileyim martılar falan... - Nuri, efkâr bastı beni, anlamıyor musun? Doğru, halkımız efkârdan, yani fikirlerden pek hoşlanmaz. Kazara efkâr basarsa, doğru efkârını dağıtmaya koşar. Fikirden, düşünceden bu denli korkar işte! - Abi, valla sen iyi değilsin. - Doğru “iyi” değilim. Hem bugüne kadar “iyi” oldukta ne oldu? O “iyi” halimizle neyi değiştirebildik, hangi eksiği kapatabildik? Gerçi sana dün geceki Fener maçında kaçırılan gollerden, hakemin densizliğinden ya da ne bileyim manken kızın kayıveren dekoltesinden bahsetseydim “iyi” olacaktım, değil mi? Ardından da hayat pahalılığından dert yanacaktık karşılıklı. O zaman değmeyin “iyi”liğimize. Oh ki ne oh! - Aslında haklı yanların yok değil ama öyle birdenbire şey olunca yani… - Ben yalanlardan sıkıldım hepsi bu, Nuri. Bak meselâ, yengen hep beni çok sevdiğini söyler. Ne olursa olsun bana olan aşkının hiç değişmeyeceğinden dem vurur. Şimdi ben bugünden sonra içip içip eve gitsem sonra da bir güzel pataklasam yengeni. Sonra durup dururken saçıyla başıyla alay etsem yine de beni böyle sever mi? - Sevmez mi? - Eskisi gibi asla sevmez, sevemez. O değişmeyeceğini söylediği aşkı öyle bir erir ki, eminim buna o bile şaşırır. Ama ben yalana başvurmuyorum. Ne diyorum; “Seni seviyorum” diyorum. Hakkında hiçbir şey bilmediğim “gelecek” konusunda hiçbir söz vermiyorum. Kendimi de kandırmıyorum başkasını da. Böylelikle vicdanım karşısında kendimi “adi bir suçlu” olarak yargılamaktan kurtuluyorum. - Nerden aklına esti abi tüm bunlar? Yoksa yengeyle aranızda bir tatsızlık mı oldu? ……………………………… (umarım devamı gelir)

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: özgün hikayeler, özel öyküler, öykü, hikaye, yalan, yalancılık, sahtekarlık, insanın kendini kandırması, manken kızlar, kandırmaca, aşk, aşk zayıflıktır, aşk yalanı, aşık, karı koca ilişkileri, doğru iletişim, aile içi iletişim, mutlu bir aile kurmak, umut, seni seviyorum, fenerbahçe, dekolte, gelecek kaygısı, kendimi yargılıyorum, iyi olma hali, ruhsal sağlık, televole kültürü, geçim derdi, vicdan, arkadaşlık, sır, aile içi şiddet, efkarlı, alkol, şarkılardaki yalanlar, şiirlerdeki yalanlar, suçluluk hissi, aşk üzerine, aşk bitti

hafif.org - etiketler: aşk zayıflıktır

O kadar zehir nasıl birikmiş içimde?

Martılar Çığlık Atmaz-1