hafif.org - etiketler: anı

ekme

astral — Sun, 21 Mar 2010 10:00:00 GMT

Yıllar önceydi. Hiç de içim acımamıştı. Gayet mutluydum. Ardımda birini üzdüğümün ne farkındaydım belki de ne de umrumdu...

Şimdi içimin acıdığı anlar var. Derdim derdi değil. Bunun ötesi de var. Kendi eğlencesini aralıksız anlatıyor, ben kederden ölürken… ‘Bunların beni üzeceğini hiç düşünmüyor mu?’ diyorum… Sonra 'Neye, neden üzülsün ki?' diye ekliyorum, yine kendim… 'Ben umursamış mıydım?' Gayet de keyifli yıllardı.

Evde acayip bir kavga kopuyordu. Bu sefer kesin ayrılacaklar dediğimiz zamanlardı. Çektim gittim, yıllarca. O, o evde yalnız kaldı. Derdim mi oldu, dert mi edindim bunu? O zaman on beş yaşındaydı en fazla. Konuşacağı birincil insandım ve çekip gidecek kadar da umarsızdım.

devamını oku »

ilgili yazılar

COMO LO SİENTO! (3)
GÖLGELER AÇIK VERİYOR (4) (1)
GÖLGELER AÇIK VERİYOR (5) (10)
dık (3)
Tılsım (0)
Yazmamışlar kaderimi kimseyle... (11)
içimden kaçmak ve kaçamamak (23)
BEYAZ KEMİK TOKA (İkinci bölüm) (4)
Helvanı dağıtıyoruz, sorduğun da soru mu? (15)
sessiz ve kedersiz (8)

bu yazı astral tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kişisel, deneme, anı, acı, yara, terk, astral, bencillik, keyif, şimdi, anlatmak, ekme biçme, tekamül, içine oturmak, umarsamamak

boş duvara donuk tebessüm

astral — Wed, 17 Mar 2010 08:47:00 GMT

Ne zamandır konuşmuyordu. Kimse onu konuşturamadı, o gittikten sonra, yani onun pencereden atlayışını gördükten sonra…

Durduğu yerde sallanıyor ve bir de aynı noktaya bakıyordu. Bazen onu görüyormuş gibi birden tebessüm ediyordu boş duvara, sonra konuşmaya başlıyordu durgun daha doğrusu donmuş gözbebekleriyle… Sakin ve çok içten/ sanki bir mahzenden gelen sesiyle bir şeyler söylüyordu ona, belli belirsiz. Görüyordu belli ki, ya da o gördüğünü sanıyordu. Anlatıyordu ona, ne denebilir ki…

Bir tek ona anlattığı kelimeleri vardı. Odasına girdiğimde, yine aynı noktada sabitlenmiş bakışlarıyla, kollarını kendine sıkıca sarmış ve eğilip sallanarak hatta kendinden geçerek, gene söyleniyordu. Geldiğimi fark edemiyordu. Hiç birşeyi fark edemiyordu. Durdum kapıda, yasladım kapının eşiğine… Bir yanağında yangın bir yaş süzülüyordu sessiz ve belirsiz. Belli ki, çok seviyordu ama ne yapılabilirdi ki… Artık ne sevgilisine ne de bu mırıl mırıl konuşan artık başka bir dünyada yaşayan kadına; ulaşmak mümkün değildi, anladım…

Ama o kadın benim ablamdı ve başka bir yangın vardı, ona yanımdayken dahi ulaşamamanın yangını… Yanağımdan bir yaş süzüldü. O, ne beni ne yaşı fark etti. Doktorlar tüm bilmişlikleriyle şizofreni deseler de, şu an duyduklarım ne kadar mantıklı dökülüyordu onun dudaklarından… Dinledim sadece…

‘Suskun yollar tarihçesi olur ki zaman, içimin suyuna ayna tutar.
devamını oku »
ilgili yazılar
Islak Düğün (38)
Gölgeler Açık Veriyor3 (15)
zehr-i girdap, akşamlar… (3)
Méxicon, Rüzgar ve Cansu… (9)
kayıp oda (4)
anı (15)
BEYAZ KEMİK TOKA (İkinci bölüm) (4)
Sonra çıkart hayatından, ben seni gecenin yarıs... (3)
aşk ve gurur (4)
bu yazı astral tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.
etiketler: kişisel, aşk, ölüm, anı, ayrılık, hikaye, şizofreni, ağlamak, astral, kadın erkek, sevda, ilişki çelişki, ablam

Méxicon, Rüzgar ve Cansu…

astral — Mon, 15 Mar 2010 13:26:00 GMT

Unutulmaz deli bir akşam…

KARŞILAŞMA, SÜRPRİZ VE KARAR

Eve gitmek üzereydi. Metrodaydı, elinde defterler vardı ve yorgundu da. Tam o sırada Cansu diye seslendi biri, tanıdık bir sesti. Hem nasıl tanıdık, kankisi ve sırlarını paylaştığı yegane insan; Özgür.
Boynuna sarıldı Cansu Özgür’ün. ‘Hey nasılsın bebeğim?’

‘Bize gidiyoruz, gelsene.’
Özgür’ün yanında Sezgin adında bir arkadaşı daha vardı. Zaten çocukluktan tanıştıkları için Cansu onu da iyi tanıyordu.

‘Rezilsiniz üstadım. Kendime kalamayacağım sizin yüzünüzden. Dost musunuz düşman mı?’ o sırada işgüzar Özgür, arkadaşının neye tav olacağını gayet iyi bildiğinden, Cansu’nun kulağına eğildi ve ‘O da gelecek…’ dedi.

‘Anladığım kişiden mi bahsediyorsun?’ diye bakarak Cansu, ‘O?’ diye sordu.
‘Rüzgar işte, bu akşam bizde, Méxicon oynayacakmışız hem de. Artık ben gerisini sana bırakayım.’

‘Adisiniz dostum, karar verilmiştir, geliyorum!’

Etrafı sıcak basmıştı. Cansu’nun aniden eli ayağına dolaştı.
- Özgür saçım nasıl? Ay, bilsem üzerime daha hoş bir şey giyerdim. Özgür böyle birşeyi sen bana nasıl daha önceden söylemezsin!’
- Şekerim daha yeni belli oldu. Plan yapmamıştık.

Yutkundu. Su yoktu. Rüzgar vardı, gelecekti; gözlerini tekrar görecekti. O eşsiz ses tonuyla konuşacak ve o bilmese de günlerce onu düşünecek ve belki düşleyecekti…

-‘Cansu daldın tatlım…’ lafıyla kendine geldi Cansu
-Normal değil mi, Özgür’üm. Var ya, kanında itlik var senin, o bebenin sana haber verdiği an bana haber vermen gerekmiyor muydu?

diyerek karnına yumruk atmaya başladı Cansu etrafta, metroda milyon insan olduğuna aldırmadan.

CANSU VE ÖZGÜR; YILLARIN HUZURU…

İkisi bir araya geldiklerinde alem olurlardı. Cansu’nun belki yarısıydı Özgür. Kardeşi ona bu kadar yakın mıydı acaba? Cansu’nun babası bir tek Özgür’le dışarıda kalmasına izin verirdi, o da her zaman değil elbette. Özgür’le aynı yatakta dahi yatmışlardı ama yok öyle bir şey. Sarılıp uyumuşlardı, kardeş gibi, hiç birbirlerinden çekinmezlerdi. Çünkü bilirlerdi ikisi de birbirini o gözle görmüyordu.

Dedim ya, kardeş olsalar bu kadar olmazdı. Özgür kız arkadaşlarınla dertlerini anlatırdı Cansu’ya, Cansu’da yıllarca beynini patlatmıştı Muzaffer şunu dedi, sence ne demek istedi diye. Özgür sıkılsa da yorum yapardı, sıkıldım demezdi.

Özgür balık familyalarını saatlerce anlatabilme kapasitesine sahip şahsına münhasır kişilik olarak, bunu saatlerce değil günlerce de anlatabilirdi. Zaten balık familyası muhabbetinin tam ortasında konuya şahit olanlar, Cansu’nun sabrına ve Özgür’ün bunca ayrıntıyı ailesinden çok çok daha önemli bir mevzu gibi anlatmasını görür görmez; bu duruma katlanamayacaklarını hissedip, ortadan tüğüyorlardı. Sorun yok, Cansu da Özgür de mutluydu.

Bir de çok deli dans ederlerdi mekanlarda. Sene 1996. Saklıkent. Bulutsuzluk konseri. Muhteşem bir gece. Tıktıklım ortalık. Bulutsuzluk’un konseri bitmiş ama millet o denli keyifli ki; mekandan ayrılanı bırak, deli gibi dans ediyorlardı. Özgür tuttu Cansu’nun elinden, çekti piste. O zamanların Saklıkent’i şimdininkine bin basardı. Dans etmeye başladılar. Latin çalıyordu. Onlarca onlarca insan dans ederken, teker teker bırakıverdiler dans etmeyi ve Cansu ve Özgür’ün muhteşem dansını seyre koyuluverdiler.

Onlarınki çok hoş bir arkadaşlıktı… Rahatlık, güven ve olabildiğince tabuların olmadığı yerlerde teneffüs ediyorlardı. Gelelim ünlü akşama, Rüzgar gelecek ya. Davetli listesi yapmış bizim şerefsizler kaşla göz arasında diye geçirdi içinden Cansu…

Mezeler alınmış, ev hazırlanmış; anneye haber verilmiş. Cansu o an hayatının en güzel akşamına doğru yol aldığını elbette bilmiyordu.

Méxicon BAMBAŞKA BİR OYUN, SİZİ OYUNA GETİREBİLİR…

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı astral tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: oyun, kişisel, aşk, deneme, hayal, anı, hikaye, heyecan, astral, uydurmasyon, kadın erkek, sevda, rüzgar, hayranlık

MAVİ YOLCU,İNKILAP

il mare — Mon, 08 Mar 2010 13:59:00 GMT

Gene o baş ağrılarından biriyle uyandım bu sabah.Gözlerime de pişkince yayılanından,bütün bir gün boyunca,ölecekmişim,ölsem de hiç üzülmeyecek ve kimseyi de üzmeyecekmişim gibi hissettireninden… Suratımı asıp çekilmez olduğum,evde sayemde kavgalar çıkarttırdığım,hiç soru sormayıp sorulanlara da cevap vermediğim,içerimde ne varsa hepsini kendime sakladığım sabahlardır ki,her ne kadar bir kaşık suda boğulası, hırçın bir yaratık gibi gözüksem de,ben gözlerimdeki ağrıya rağmen,kendimde hoşuma giden çok şey bulurum aslında.Her zaman konuşurken o gün sessiz kalmanın farkındalığı ile ve onun da yarattığı farkındacıklıklarla sıkı bir dost ilişkisine girerim tüm gün,fazla duygusallaşırım,daha önce düşünmediğim şeyleri düşünür,hiç tanışmadığım ayrıntılarla el sıkışırım, ve ne varsa bende o güne dair,hepsi ,arka fonda duygusal bir müzik eşliğinde hüzünlü bir masal anlatıyorlarmış da ben de günümü bu masalı dinlemeye ayırmışım gibi,hiç çıkarmadığım geceliklerimle karşılarına kurulurum.Cam kenarına…

devamını oku »

ilgili yazılar

Sanrı (16)
Yenilenebilir Enerji Kaynakları (YEK) Yasa Tasa... (12)
suyun son hali (3)
Bir Kadını Tanımak … (32)
KÖPÜKLER (65)
Boş ver (son)... (68)
gizli saklı (5)
BEYAZ KEMİK TOKA (İkinci bölüm) (4)

bu yazı il mare tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, su, aşk, vapur, deniz, belgesel, anı, darbe, 12 eylül, mavi, zen, gemi, geçmiş, coşku, köpük, dalga, 1980, baba zula, devekuşu, 1970, galata köprüsü, tersane, 68, inkılap, iz tv

Islak Düğün

astral — Thu, 18 Feb 2010 11:01:00 GMT

İstediklerimin kala kaldığı bir an/ bin an. Kalakaldığım onca anın kaçında sen varsın, ben varım? Yalan dolan bu meşk oyunları, nihayet ayılan kadının dudaklarında aşk yazmıyor. Aşk yazmamasıysa aşkla tanışması.

Uzaklarda bir kadının düğünü var. İç soğukluk duyan kadının ıslak dünyasından son vedası bu şarkı, ağlıyor; göz yaşları yağmurları kıskandırırken, o da sessizliği kıskandıranlardan… Oysa içinde ne çığlıklar var.

Uzaklarda bir kadın evleniyor. Aşk yanmış bir yakamozda çoktan kaybettiği cehennemde. Hiç tutamadığı çiçeklerini atmış ateşin tam ortasına. Kadın düğünlere gitmeyi hiç sevmezmiş. Dalga geçenlerdendi kimi törenlerle, törelerle. Bir gün dergide bir model fotoğrafında yere fırlattı ömrünü. Sanmıyordu.

devamını oku »

ilgili yazılar

Méxicon, Rüzgar ve Cansu… (9)
boş duvara donuk tebessüm (39)
BEYAZ KEMİK TOKA (İkinci bölüm) (4)
Sonra çıkart hayatından, ben seni gecenin yarıs... (3)
aşk ve gurur (4)
buyurgan (4)
duyulmamanın kabulu (14)
Okyanusun Tuza Dönüştüğü (3)
Ne Saf Ne Salt (7)
Gölgeler Açık Veriyor 1 (0)

bu yazı astral tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kişisel, aşk, deneme, anı, ağlamak, astral, kadın erkek, sevda, evlenmek, şaşırmak, dağılmak

Bir Çift Küpe | Puella–4 (İkinci Bölüm)

chattagush — Mon, 15 Feb 2010 12:08:00 GMT

İçeri girmemden ürküp kaçışan sürüngenlerin hışırtıları odanın yüksek tavanında yankılanıyor. Tavandaki deliklerden içeri süzülen ışık huzmelerinde yüzen toz zerreciklerini seyrediyorum bir süre. Bu arada kesif rutubet kokusuna da alışıyor burnum.

Köşede gri yılan yumurtalarının arasında gök mavisi başka bir yumurta duruyor. Mavi yumurtaya doğru uzanıyorum. Gözümün önüne yumurtayı götürüp arkadaşlarıma gösterdiğimde yüzlerinde belirecek şaşkın ifadeyle birlikte bu hareketime muhtemelen çok kızmış olan anne yılanın azametli gözleri geliyor.

devamını oku »

ilgili yazılar

Ermeni’nin Tılsımlı Odası | Puella–4 (Birinci B... (11)
düşlerimde düşlediğim düş (0)
HAYATTAN ÖĞRENEBİLECEĞİNZİ EN ÖNEMLİ DERSLER (0)
Kısaca (6)
gizli saklı (5)
BEYAZ KEMİK TOKA (İkinci bölüm) (4)
BeLaLıM... (1)
Vazgeçme Kızım... (44)
Dizüstü Mutluluk - Yalanmış! (8)

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, şiir, aşk, ermeni, anı, özlem, hikaye, sevgi, ateş, ermenice, cin, halüsinasyon, sanrı, molla, sıtma, fıkıh, aşk şiirleri, aşk sözleri, cinler, mabet, aşk hikayeleri, kısa hikayeler, ani harabeleri, ani antik kenti, kısa öyküler, kısa aşk hikayeleri, harabeler, sıtma belirtileri, ermenice kelimeler, muska

Ermeni’nin Tılsımlı Odası | Puella–4 (Birinci Bölüm)

chattagush — Mon, 15 Feb 2010 10:08:00 GMT

Yedi yaşında uyanıyorum hapşırtacak kadar buğday kokan o sabaha. İşte her şey yerli yerinde. Elma ağaçları dallarını eğmiş güneşte kızarttığı meyvelerini sunuyor. Salatalık, acur, domates, biber, patlıcan, kabak, kavun, karpuz… Anamın ellerindeki derin çatlaklara karşılık toprak bu sene de armağansız bırakmıyor bizleri.

Yürürken yerde ekmek kırıntıları bulan horoza takılıyor yine gözlerim. O bilindik sesiyle tavukları, civcivleri nasıl da çağırıyor yanına? Onlar kırıntıları yerken horozdaki gururla karışık mutluluğu başını daha bi dik tutmasından anlıyorum.

devamını oku »

ilgili yazılar

Bir Çift Küpe | Puella–4 (İkinci Bölüm) (3)
hüzüntü [hayalci] (3)
OĞLUM İÇİN (2)
OYUNCAK (0)
Kaybolan Değerlerimiz, Birer Birer İniyor Sahne... (29)
Kitapçı (116)
Belgesel Film... (91)
Kitaplığınızda "Eldiven" e yer açın! (15)
Hülya Saat - Senem Dere (10)

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sanat, tarih, öykü, efsane, ermeni, anı, hikaye, tılsım, yılanlar, motif, kars, yılan yumurtası, kısa hikayeler, ani harabeleri, ermeni defineleri, ani antik kenti, ani şehri, ermeni mimarisi, şahmaran, taş işleme sanatı, taş motifleri, kısa öyküler

Di'li Geçmiş Zamanlar..

Dolce Magico — Thu, 11 Feb 2010 14:50:00 GMT

Mazi, geçmiş, hatıra, anı, bellek, di li geçmişler diyarına yolculuk yapan ben hancı; geçirdiğim di leri destanlaştıran ben yolcu, 'flashback' lerle senarist kıvamında yönetmene eşlik eden oyuncu. Velhasıl-ı kelâm sözcüğünü çok seven, evrende bir ivme yaratan benlik. Ne dersin böyle mi geçmeliydi zaman? Zamanın içine eden ben, zamanla oynaşan ben, (Hey sen de olabilirsin o ben.) zifr-i karanlığımın bilmecesi sen. Hoyratça savrulan di li geçmişlerimi anan ben. Yalnız ben miyim, sen olan bu diyarlardan hatrı sayılır adımlarını sayan?

Bulunduğun anın içine ederken di li geçmişler; hoş tutarsın kelâmlarını bir bir beyin zarına işlediğin o, o evet, o'larını.
"Boştu" dersin. Boştu, arkası tıka basa dolu penceremin önü. Baktım! Zamanın bana boş bıraktığı satırlara. Aldım kalemimi, yazdım boşluğa. Ben sana yetişemiyorum, ey zamanların di li geçmişi. İki kelime ile daha girişteyken ben, sen geliştirdin ve sonladın her anımın satırlarını.

devamını oku »

ilgili yazılar

ruhumun dipsizliğinde (0)
AŞKIN KREDİSİ (4)
'Sıradanlık' üzerine (13)
Karagözlüm,dünyalar güzelim,bahtı karalım (46)
Bu Sesi Nerenden Çıkartıyorsun? (24)
Lütfen Bana Lütfen Deme Lütfen... (269)
ŞİMDİ DE "MEKTEP"... (0)
Teyşem (22)
Dalga (18)
Su (11)

bu yazı Dolce Magico tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: deneme, anı, hatıra, mazi, yolcu, bellek, flashback, dili geçmiş zaman, velhasılı kelam

Geçmişe çalan türküler

semazem — Tue, 09 Feb 2010 12:47:00 GMT

Kızılırmak çalıyor: Pir Sultan'danNesimi'ye Anadolu Türküleri. Hayatımın bir dönemine mührünü basan albüm.

Çelimsiz bir adamım. Belki de çocuk. 23 yaşımdayım. Gecenin bir vakti. Tokat'ın Artova'sı. Hastanenin merdivenlerinden inip arabama biniyorum. İniyorum yokuştan, sağa dönüp Yeşilyurt'a doğru yöneliyorum. Hızlı gidiyorum, hemen ilçe bitsin, hemen ışıklar geçsin, hemen ağaçlar başlasın istiyorum. Karanlığa değer değmez arabanın burnu itiyorum kasedi teybe: lelele lelele lelele

Yavaşlıyorum. Bu saatlerde kimse olmaz zaten. Sadece farlar, ağaçlar ve karanlık. Lelele lelele lelele. Yapacak hiç bir şey yok. Bu benden çok uzak yerde, ben tam içindeyken yapacak hiç bir şey yok. Bir tek bu yol belki; gittiği yere gitmek için değil dönmek için gittiğim. Dönüşlerini, çukurlarını ezberlemişim. Aynı hızda gittiğimde hep aynı yerde aynı türkü çalıyor hatta. Şimdi şurayı dönerken, karşıda çeşme, solda çukur, yukarıda devrik kavak, kulağımda "Şifa istemem balından".

devamını oku »

ilgili yazılar

eskilerde çocuk olmak (12)
gulsey anne (48)
99 Depremini 12 Yaşındaki Çocuktan Dinlemek (5)

bu yazı semazem tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gençlik, anı, büyümek, tokat, pir sultan abdal, kızılırmak, gurbet, mecburi hizmet, artova, aktaş, nesimi

MAKSİM GORKİ; Gerçek bir idealist

A D A L I — Tue, 02 Feb 2010 10:07:00 GMT

Maksim Gorki, gerçek adıyla Aleksey Maksimoviç Peşkov 28 Mart 1868'de Rusya Novgorad' da doğdu. Yoksul bir hayat geçiren Gorki, 5 yaşında babasını kaybetti, bunun üzerine annesi ikinci evliliğini yaptı. Küçük yaşta yetim kalınca anneannesi ve büyük babası tarafından büyütüldü. Hemen hemen hiç okula gidemedi, belki bir iki hafta öğrenim görebildi. 8 yaşında iş hayatına atıldı. Bir gemiye bulaşıkçı olarak girmişti ama içten içe bir okuma isteği vardı içinde, ne yapsa bastıramadığı içindekileri dışa vurma, insanlarla paylaşma isteği günden güne bir çığ gibi büyüyordu beyninde. Hayatı fakirlik ve acı içinde geçiyordu. Bu sebeple Rusçada acı anlamına gelen 'Gorki' adını aldı. Gençlik yıllarını bir serseri gibi geçiriyordu, intihara bile kalkıştı, ordan oraya bütün Rusya'yı gezmişti. Bu sırada öykü yazmaya da başlamıştı. Yazdığı öyküler özgürlük için mücadele eden, halkı ve vatanı için başkaldıran insanları anlatıyordu. Öyküleri dergilerde yayınlanıyordu. Fırtına Kuşunun Türküsü adlı kısa bir şiiri yüzünden Çar'la arasında anlaşmazlıklar çıktı ve kısa bir süreliğine tutuklandı.

1895 yılında Petersburg'da bir dergide yayına çıkan 'Çelkaş' adlı öyküsüyle ünlendi. Hemen arkasından da 'yirmialtı erkek ve bir kız' adlı öyküsü yayınlandı. Artık herkesin tanıdığı bir yazardı. Hapisten çıktıktan sonra 1906 yılında yazdığı ve Rus devrimine adadığı 'ANA' adlı ünlü romanını çıkardı.
Maksim Gorki, Rusya için çok mücadele verdi. Herzaman barıştan, doğruluktan yanaydı. Rusya'nın 1. dünya savaşına girmesine karşı çıktı, Bolşeviklerin iktidara geçmesini eleştirdi. Demokratlar bile çekinirdi ondan, kalemi kılıç kadar keskindi.
Artık Rusya' yı bıkaran Gorki İtalya'nın Sorrento kentinde yaşamını sürdürme kararı aldı. (1921-1928) Fakat ısrarla çağırmaları üzerine 1929 yılında tekrar Rusya' ya döndü. Stalin' i destekledi. Sovyet yazarlar birliği başkanı oldu ve ölene dek orada yaşadı. 1936 yılında hayatını kaybeden ünlü yazarın ölümü şüpheli bulundu. Bir suikaste kurban gittiği de düşünülen Maksim Gorki' nin adı doğduğu kente verildi.
MAKSİM GORKİ' NİN TÜRKÇE' YE ÇEVRİLEN ESERLERİ
Roman
Foma (1899, 1983)
Ana (1906, 1979)
Halk Düşmanı (1907, Türkçe'ye "Yararsız Bir Adam" adıyla (1979)
Matveya Kojemyakin (1910, 1984)
Klim Samgin'in Hayatı (1936, 1975)
Artamonovlar (1977)
Küçük Burjuvalar (1901, 1967)
Arkadaş
Fırtınanın Habercisi
Çocukluğum
Üçler , (1900)
Soytarı
Ekmek İşçileri
İki Kafadar

Öykü
Yirmi Altı Erkek ve Bir Kız (1939)
İtalya Hikayeleri (1911, 1970)

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı A D A L I tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: oyun, edebiyat, yazar, şiir, öykü, rusya, anı, otobiyografi, roman, lenin, şair, maksim gorki, foma, halk düşmanı, matveya kojemyakin, klim samginin hayatı, artamonovlar, küçük burjuvalar, fırtınanın habercisi, ekmek işçileri, iki kafadar, yirmi altı erkek ve bir kız, italya hikayeleri, ayaktakımı arasında, benim üniversitelerim, ekmeğimi kazanırken, tolstoydan anılar güncemden yapraklar