hafif.org - etiketler: defter

Ben ÖĞRETMENİM!

NLPMaster — Sat, 24 Nov 2007 07:35:00 GMT

http://selmanaslan.blogspot.com/2007/11/ben-retmenim-ey-yarenler-avucumda-bir.html

ilgili yazılar

bu yazı NLPMaster tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: öğretmen, eğitim, eğitimci, eğitimcilik, meslek, öğretmenler günü, 24 kasım, 24 kasım öğretmenler günü, öğretmenim, canım öğretmenim, eğtim camiası, öğretmenlik, kutsal meslek, öğretmenler ne iş yapar, ek ders, ek iş, eğitimciler, türkiye, dünya, haber, köeş yazısı, makale, yorum, eleştiri, öz eleştiri, gündem, kadın, erkek, çocuk, bbek, kız, oğlan, aramak, kelbek, kelebekler, kozalar, koza, hayat, yaşam, okul, mektep, ders, ödev, ceza, ödül, kalem, silgi, defter, kitap, okumak, ilkokul, ilköğretim, hayat bilgisi, orta okul, lise, yüksekokul, yüksek okul, üniversite, yazılı, sınav, test, dershane, kpss, parasız yatılı sınavı, öss, oks

orta karar hayat

lazybohem — Mon, 08 Oct 2007 11:04:00 GMT

Defter…

Yaşam defteri.. yaşamın kerteriz defteri… anı defteri… hatıra defteri…

Yeni doğana verildi defter önce… eline aldı ağırlığa zar zor baktı bebek. Çok ağır geldi ona. Daha okumayı bilmiyordu, nasıl yazacaktı o defteri… ağlamaya başladı…

İnsanoğlunun ilk öğrendiği şey ağlamak. Umudumuz gülmek ise ancak 1-2 ay sonraya kalmış. İnsan mahkum ağlamaya diyesim geliyor.

Deftere yazmaya ağlamakla başladı. Sonra ağlamalarını çeşitlendirdi bebek. Acıkınca ayrı ağlıyor, sevgiye ihtiyacı olduğunda ayrı.
Sonra gülücükler kondurmaya başladı deftere. Bahtına iyi bir aile çıkmış ise cesaretlendirildi gülmesi. Defterdeki gülücükler ağlamalarla başa çıkmaya başladı.

devamını oku »

ilgili yazılar

NİHİL (1)
ATEİSTLER için DİN KÜLTÜRÜ ve AHLAK BİLGİSİ (4)
işin özü: (6)
NİCELERE (24)
Ben ÖĞRETMENİM! (5)

bu yazı lazybohem tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: orta karar hayat, deneme, kerteriz defteri, defter, yaşam

HATIRA DEFTERİ

peripetty — Sat, 06 Oct 2007 06:28:30 GMT

Yine uyku tutmayan bir gecenin sabaha karşı saatlerinde dolabımı açıp eskilere gitmek istedim. Anılarımın arasından en sevdiğim olan hatıra defterime bakmak istedim. Kah güldüm , kah hüzünlendim. İnanın ilkokulda arkadaşlarım ve ailemin yazdıklarının bukadar anlam yüklü olduğunu düşünemezdim. O defter bütün sınıfı gezerdi elden ele. Herkes de bir hatıra yazma telaşıdır giderdi. Kimisi nefretini bile yazardı.
İlk başta defteri şöyle bir taradım. Acaba dedim bu insanlar şimdi neler yapıyorlardır bu haytta. Maalesef görüşebildiğim tek bir kişi bile yok:(
Sonrasında başladım tek tek okumaya. En başta öğretmenim:) Ne güzel dileklerde bulunmuş:) Babaannem sarı papatyam diye başlamış:) Dedem hep çalış kızım bu hayatta demiş.(dediğide boşa olmadı hani kendimi bildiğimden beri çalışıyorum) Sanırım mutlu oluyordur görebiliyorsa beni. Annem ve babam sağlık,mutluluk ve başarı dilemişler:) En iyi onlar düşünmüş yine:) O yaşta sınıftaki bütün kızlar yakışıklı bir eş dilemiş:) Erkekler ise iki satır yazıp , bırakmışlar. En çok da kardeşimin yazdıklarına güldüm. Yaşı küçük diye yazdırmak istemediğim halde defteri çalıp yazmıştı. Yazdıklarını aynen aktarıyorum.

devamını oku »

ilgili yazılar

Kutsal Defter (3)

bu yazı peripetty tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: anı, eskiler, defter, mani, fotograf

HAYATA ÇELME ATMAK....

zeyynep — Mon, 27 Aug 2007 09:48:00 GMT

Okuduğum yazılarda mutsuzluk ve hüzün ön planda aşklar ve terkedilişler. Bazı yazılarda intahardan bile söz edilebiliyor.Oysa hayata tertemiz bomboş bir beyaz defterle başlarken istemeden de olsa o defterde karalamalar da yapıyoruz. İşte hayata çelme atmak ve ömür boyu yaralanmak burda başlıyor.Neden olduğunu ben bile bilmiyorum. Sadece istediğim bize sunulan yaşantımız içinde mutlu olmak,kendı kendımıze çelme takmamak... Düştük mü kalkması zor oluyor. Kadın veya erkek için demiyorum .Birey olarak, insan olarak hayata pozitif bakarsak hayat defterımızde daha çok temiz ve az karalanmış sayfalar olacaktır.En azından ben öyle düşünüyorum.

ilgili yazılar

bu yazı zeyynep tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayata, çelme, atmakdüşünüyorum, kadın, erkek, farketmez, birey olarak, insan, karalanmış, hayat, defter, pozitif

Kutsal Defter

lorienn — Thu, 25 Jan 2007 13:13:31 GMT

hergün kaç tane kağıdı savurganca harcıyoruz?.. dikkat edin lütfen... ağaçtı erezyondu çölleşmeydi milli servetti... bütün bunları bir kenara bırakın kendinizi izleyin lütfen... kağıdı nasıl kullanıyorsunuz?.. ya da kağıt kullanma alışkanlığınız nasıl? çocukluğumuzda defterden yaprak yırtmak günah gibi beynimize kazınmıştı. kutsal bir kitap gibi itinayla saklardık sapsarı saman yapraklı matematik defterini... silmeye korkardık hemen yırtılırdı çünkü... şimdi durum nasıl sizce? teknolojinin hızlı gelişimi ile birlikte kağıt eskiye oranla

lorienn

ne gibi bir öneme sahip?

ilgili yazılar

İnsan Kendini Ne Zaman Değerli Hisseder? (9)
insan Gibi Cevap (12)
tahtakuruları (0)
en geyik test sitesi (0)
Sizin Meclis’te eşcinsel var mı? (58)
aklına takılan soruların cevabını bul (0)
yapay zeka oyunları (0)
Güzin Abla (2)
TATLISES'İN CEVAP VEREMEDİĞİ SORU!! (0)
HERKESİN MERAK ETTİĞİ 5 SORU!! (0)

bu yazı lorienn tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: soru, cevap, defter, anı, kağıt

Dönmedolap

Ouija — Mon, 18 Dec 2006 18:54:28 GMT

Kuşak kuşak boğazımıza sarılan halkaların boyunduruğunda yaşamaya çalışıyoruz günleri. Ölmek bile daha sahici sanki sevmekten. Sahip oldupumuz ve sırtımızı yasladığımız gerçek duvarların yıkılmasına rağmen bizden beklenen ayakta kalma zorunluluğu ayıp değil de ne? Yoksa hiç sahip olmadık da hepsi kocaman iri bir şaka mıydı? Her durakta biraz daha aşağı inen bir vasıta mıydı içinde oturduğumuz vagon? Bizse bir yere gidiyor sanmıştık kendimizi. Gerçeğe de kimse alıştırmadı bizi. Aniden ev kıyafetlerimizle, pijamalarımızla, dağınık saç, bozulmuş makyajla kalakaldık sokağın ortasında. Karşı pencerede görüp de el salladığımız, O da bize el sallayınca sevindiğimiz insanın kendi aksimizden başka bir şey olmaması yüz kızartıcı bir suç sanki. İşin kötüsü herkes farkındaymış da bıyık altından gülmelerle seyretmişler seni kıs kıs... hep günün gelmesi ve devranın dönmesi umudu ile göğüs gerdik günlere. peki umut kalmayınca nereye varacak bu işin sonu? Sığındığımız metaforlar ve kurduğumuz şifreler çözülünce ne olacak peki? Bunca cevapsız soruyla nasıl başa çıkacağız, derken yeni bir soru cümlesi kurmak da hazin tabii. Kurduğun ve gizli anlamlarla bezediğin cümlelerin öğelerine ayrılması, ayrılabilmesi gibi biraz da. Hep senin kurdukların ve dönmedolap. Çok uzun bir yol katedersin, gidilmemiş değildir o yollar, görmüşsündür; alçaktan, yakından, uzaktan, yüksekten, altmış derece, onbeş derece, görmek istediğin ve görebileceğin her şeyi. Oysa bir anda duracaktır herşey ve biletini kestirdiğin ilk nokta, başlangıç noktan, bitiş noktandır aynı zamanda.

bu yazı Ouija tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: metro, kuşak, defter