hafif.org - etiketler: ege

Su Aşkına

baharali — Wed, 30 Jul 2008 14:17:00 GMT

Çocukluğumun ancak allak bulak hatırlayabildiğim zamanları... Önümde içi su dolu mavi bir leğen. Elimde bir tas. Üstüm başım su içinde... Huysuzluğumun tavan yaptığı zamanlarda annemin ortalığın batmasını göze alarak uygulamaya koyduğu sakinleştirme ve oyalama yöntemi. Suya olan aşkım işte o aklımın ermediği zamanlardan beri aşikar. İnsanların zevklerini, heveslerini içinde bulundukları çevre şekillendirmez bence. İnsanlar huyları ile, zevkleri, sevgileri, tutkuları ile doğarlar. İşte o yüzden zar zor yürüyen, gak guk konuşan 1 yaşındaki bir insan evladı su deyince 'akan suların durduğunu' anlatabiliyor annesine. Bir kara insanıyım oysa. Denizi ilk on iki yaşında bir sınav için saat beşte kalkıp 3 saatlik bir tren yolculuğundan sonra götürüldüğüm Zonguldak'da gördüm. Deniz kenarında parke taşlı bir yoldaydık. İyice kenara yaklaştım. Denize atık su taşıyan kocaman bir borunun yanıbaşında tanıştım denizle. Pisti ve kötü kokuyordu. Suya aşık olan ben bir sınav sabahı, bir atık su borusu eşliğinde tanıştığım denizden nefret ettim. Onbeş yaşında İstanbula yatılı okula giderken ikinci defa karşılaştım denizle. Uzaktan çok büyük, çok mavi, çok güzeldi. Büğüleyiciydi. Arabanın penceresine burnumu yapıştırmış o manzaranın hiçbir zerrsini kaçırmak istemeyerek hayranlıkla kayboldum manzaranın içinde. Uzaktan ne de güzeldi. Halbuki Kadıköyde iskeleden baktığımda gene pisti. Yirmibir yaşında gençlik kampıyla gittiğim Adıyamanda azıcık daha yakından bakıyım, dur bi elimi sokuyum derken Fırat'a düştüm. Yüzme bilmiyodum. Dedim ya kara insanıyım. Kampın irikıyım aşçısı tarafından suyun elinden alındım. Başka bir acıklı fırat türküsüne konu olmaktan kıl payı kurtarıldım. Bir hafta sonra Rize'de dizlerimde ve sırtımda fırattan kalan morluklar denize giriyordum. Hayatımda ilk defa midemi bulandırmayan büyük, temiz, berrak bir deniz bulmuştum ve bu fırsatı kaçıramazdım. Atladım içine. Ve bu yaz Ege'le tanıştım. Ege'nin koyları ile.Masmaviydi, dikkatli bakınca dibi gözüküyorudu, tertemizdi. Davetkardı. Gemi ile çıkılan turda ilk koyda sırıma geçirdiğim can yeleğini ikinci koyda attım. Su, aşık olduğum su beni kavradı ve yukarıda tuttu. Yüzebiliyordum. Kollarımı iyice gökyüzüne açıp, vücudumu suya öylece bıraktım....

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı baharali tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: su, deniz, atık su, ege, karadeniz, fırat

Denizde...

kopanisti — Tue, 29 Apr 2008 08:09:00 GMT

Sabah Dalyanköy’deyiz. Teknede buluşuyoruz. Hava serince ve bulutlu, deniz dalgalı ve rüzgarlı. Hazırlıklar tamam, eşyalar yerleşti, yelkenler hazır. Sıcak gevrekler, tulum peyniri, sıcak çay ile güzel bir İzmir kahvaltısı yapıyoruz. Yola çıkma vakti, toparlanıyoruz. Limadan ayrılıyoruz. Hava sert 1 camadan ile anayelken basıldı, sert hava cenoası açıldı, bu şekilde dalgalardan dolayı yalpalamadan motor-yelken ikilisi ile rahat bir yolculuk yapabiliriz. İstikamet Karaburun, mesafe 32 deniz mili ancak tramolalar ile gideceğimizden bu mesafe 40 mile kadar uzayabilir.

Ildır Körfezindeyiz adaların arasından Ege’ye açılacağız. Adaların kuytularında çipura ve levrek üretim havuzları daha açıklarında orkinos çiflikleri. Eşek Adası önünden geçiyoruz. Ada’da eşekler yaşadığından bu isim verilmiş. Belediye onlara yiyecek ve su getiriyor, eşekler hayatlarından memnun, adanın tek ve büyük bir kumsallı koyu var. Yazın tur tekneleri cıstak cıstak müzik eşliğinde bu kumsalda yüzme molası verir. Tur fiyatına yemek dahil, ızgara köfte makarna ve salata, içecekler ekstra. Bikinili kızlar güvertede göbek atar ve terleyince cup denize atlarlar. Eşekler insanlara alışkın sahile kadar inerler. Ada’dan uzaklaşıyoruz, ufak bir koy var gözden uzak, çıplak denize girdiğimiz yer, oraya bakıyorum, çok şükür henüz balık çifliği kurulmamış. Egedeyiz. İskelemizde Chios Adası, Pruvamızda Inosia Adası. Ege Böyle işte, denize çıkıldı mı 2 ayrı ülkedesiniz. İnosia Adasına Koyun Adası diyoruz, neden bilmiyorum, İyice yaklaşıyoruz, Sakız hala sancağımızda gözüküyor. Koyun Adası büyümeye başlıyor. O da nesi telefonlara sürekli mesajlar geliyor. Hayırdır deyip bakıyoruz,. Yunan hatları hepimize hoş geldiniz ülkemize iyi tatiller diyor. Ardından yine mesajar geliyor. Bu kez de bizim operatörler, şebeke seçiminizi otomatikten çıkarıp manuel olarak şebekemizi seçebilirsiniz, iyi yolculuklar dileriz. Rekabet had safhada.

İnosia’ya iyice yaklaştık, neredeyse Yunan sularındayız, adanın bize bakan tarafında yerleşim yok, bir limanı var ama dışa bakıyor, tepede ve yamacında iki tane büyük bina var, yamaçtaki fener olabilir, kiliseye de benziyor tepedeki de büyük ihtimalle gözetleme kulesi. Neyse 2 saatten fazla oldu, tramolalar ile enerji kaybettik, yenilenmemiz lazım. Teknenin donatanı sandviçler hazırlamış, gerçek bir denizci 9 erkeği komutlarıyla çok güzel koordine ediyor, eşi bile teknede sözünden çıkmıyor. Sandviçler geldi, afiyetle yiyoruz. Haşlanmış tavuk etini tiftiklemiş, bezelye, turşu, havuş eklemmiş, mayonez ile harmanlamış, biraz ketçap katmış, sandviç ekmeklerinin arasına doldurmuş karışımı, çok lezeetli, hepiniz ellerine sağlık diyoruz. Koyun Adası seyrini bitirmek üzereyiz, uzakta Karaburun Kömür Burnu gözüküyor, yolu nerdeyse yarıladık, Karaburun Feneri önündeyiz. Fener bembeyaz tepeden bize bakıyor. Denizde bizden başka tekne yok, rüzgar şiddetini azaltmaya başladı, ama hava halâ kapalı. http://www.youtube.com/watch?v=ipzGYdIwkLA&feature=related Kömür Burnuna vardık, Ardından Yeni Liman, Karaburun İskele, teker teker geçiyoruz burunları. Karaburun İskelesi Karşıda gözüktü 1,5 saatlik yolumuz kaldı gibi. Rüzgâr artık iskele omuzluktan esiyor, kuvveti azalsa da apaz seyir ile daha süratli gidiyoruz, Bağlanacağımız yer Saipaltı Limanı, Karaburun İskele’sini geçince arkasında küçük küçük koylar var, kayalık koylar, yeşillikler denize kadar iniyor, her koyun tepesinde evler dizilmiş, koya iniş ve denize girmek için uzun merdivenler yapılmış. Saipaltı Barınağına varıyoruz. Barınak’da ufak bir koy içinde yapılmış, kayalıklara çarpan dalgalar koy içinde solugan yapıyor, tekneler sallanıyor, güvenli bir şekilde tekneyi bağlayıp emniyete almamız için 2 saatten fazla uğraşıyoruz.

Saipaltı

İzmir’den henüz bir tekne gelmiş. Bizde bağlanırken bir tekne daha geldi beraberce yan yana bağlandık. İzmir ve Çeşme’den gelecek tekneler ile bu gece Karaburun’da konaklayacağız. Akşam beraber yemek yiyeceğiz. Pazar günü Aynı yolu bu kez yarışarak geçeceğiz…

devamını oku »

ilgili yazılar

Yarışta... (44)
Çocuklara yelkeni sevdirmek için 200 bin kitap (24)
pilli ege'yi aştı (4)
Pruva Prova (14)
Sigara Böreği (7)
Bu gemide ahh ben de olsaydım, açık denizlere y... (8)
9 Eylül - İzmir'in kurtuluş destanını bir de Yı... (6)
Su Aşkına (2)

bu yazı kopanisti tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: çeşme dalyanköy, karaburun, saipaltı, ege, adalar, deniz, yelken, gezi, macera, spor, huzur, dalga sesi

Zeus Altarı

tenedian — Tue, 01 Jan 2008 14:23:39 GMT

http://benimilkblogum.blogspot.com/2007/12/gittiim-yerler-2-zeus-altar.html

ilgili yazılar

bu yazı tenedian tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: edremit, edremit körfezi, ege, ege denizi, kurban, midilli, mitoloji, sunak, yolculuk, zeus, zeus altarı, zeytinağacı, zeytinyağı, çanakkale, çocuk

Sanrı

proksima — Sat, 01 Dec 2007 14:35:00 GMT

Günboyu binmeye tereddüt ettikten sonra buradaydı işte. Kursak derdi ağır basıp, içine işlemiş deniz korkusunu yenmiş, feribotun Harem’den kalkan son seferlerinden birisine binmeye cesaret etmişti. Trenlerin tempolu süratine alışmış yorgun ayakları, daha attığı ilk adımda devasa ataletiyle bu yekun metal gövdeyi yadırgayıverdi. Soğuk rüzgar denizin yüzünü buruşturup, küpeşteden birkaç aracın olduğu geminin kıç tarafında doğru esti. Hissettiği ürpertiye aldırmadan, hızlı adımlarla feribotun sol kenarından ilerleyip, dar ve paslı merdivenleri takip ederek yukarıya çıktı ve yolcuların olduğu bölüme doğru yürüdü. İçeridekiler, sadece oradaki kalorifer petekleri çalıştığı için yolcu salonunun sağ tarafında toplanmışlardı. Göz göze gelmemek için farklı yönlere dönmüş çay içen iki kişi, ayakta dikilen bir delikanlı, bir anneyle çocuğu, koltuğa gömülmüş yorgun bir kadın, hepsi topu iki elin parmakları adedinceydi tüm yolcular. Çocuğunu uyutan anne, gözlerini karşı koltukta yatan oğlundan kaldırıp, ona elindeki iğne setlerinin fiyatını sordu. Bir diğeri bir örnek aldı. İnceleyip geri verdi . Hemen hemen otuz yıldır Gebze-Haydarpaşa banliyö trenlerinde iş tutan bir seyyar satıcıydı. Sattığı ufak tefek edevatı gösterdiği sayısı belirsiz adette simayla anlık karşılaşmaları sayılmazsa, kimseleri tanımazdı. Trenle birlikte istasyonlara doğru akarken, hiç fırsatı olmadı bir siyasal görüşün dikensi, ruha batan varlığını zihninde büyütmeye. Bir dinin kulu olmayı istemedi hiç ruhunu arıtmak yahut bir ömür azap korkusu ile yaşamak için. Tıpkı, ne Ege’ye, ne Karadeniz’e, ne de büsbütün Marmara’ya ait, tarih boyu bir kavimden bir başka kavimin koynuna kayan, hiçbir zamanın olmayan seyreyledikleri şu Boğaz gibi; yersiz yurtsuz, kimliksiz biri olarak yaşadı tüm ömrünce. Herkese göre hiç kimseydi...Mevsimine göre ne giderse onu satardı. Kışın patates soyacağı, toplu iğne takımları, yazın ise su tabancaları, yelpazeler. İnsanların yürürken yanlarında taşımaktan yerindikleri, oturduklarında ceplerinden her an düşecekmişçesine tedirgin oldukları, herdem kurtulmak istenilen irili ufaklı bozuk paraları ederinceydi tüm malları. Şimdiye dek, evinin bulunduğu mahalle hariç, ne İstanbul’u gezmişliği, ne de denizi geçmişliği vardı. Denizi geçmek. Deniz...Yitik çocukluk anılarındaki korkulara açılan kapı kilidinin, kırık dökük, yosun kokan anahtarı. Makinistin birisi bir keresinde, onca senenin sarsıntısı ve tren yolculuğu sonrasında “Böbreklerinde taş maş olmaz senin, hepsini Gebze’den Harem’e gelmeden düşürürsün” demişti gülerek. Evet, hiç böbrek rahatsızlığı olmamıştı ama, on iki sene önce gelen ilk nöbetle sara hastası olduğunu öğrendi. İlkinden sonra ikincisi, sonra üçüncüsü. Bugüne erişene dek, sayısını unuttuğu kereler nöbet geçirdi. Bir korna, bir sren sesi, beklenmedik bir bağırış, herhangi kuvvetli bir yüksek seste vücudu yaprak gibi titreyip, hudutlarında kabuslar olan sanrılara, sınırları deniz olan, kendini ufacık adalarda gördüğü korku dolu rüyalara akıyordu bilinci. Son tren seferinde, duracağı yeri şaşıran bir makinistin, istasyonu geçmelerine ramak kala frenleri sert bir şekilde çalıştırması yüzünden duyulan yüksek ve tiz sesten dolayı yine nöbet geçirmeye başladı. Aniden yavaşladıklarından, vagonun önüne doğru savruldu. Kaslarına hükmedemediği için, önündeki sert plastik koltuktan sakınamayıp, kafasını hızlıca koltuk kenarına çarptı. Açılan kaşı, üzerini birkaç saniyede kana buladı. Sonrasında, acılar beşiği nöbet, en ufak kasının dahi tel tel cımbızla çekildiğini hissettiren beynine ulaşan sonsuz sayıda acı sinyali. Daldığı derin ve sancılı rüya, tuzlu maviliğin korkutan kokusu, iliklerine işleyen iyotlu ürperti. Böylesi durumlarda, genellikle durulan ilk istasyonda, birkaç hayırsever insan tarafından özenli bir telaşla istasyon memurlarının odasına taşınır, ecza dolaplarında varsa amonyak, yoksa kolonya, onlar da yoksa soğan, sarımsak benzeri keskin kokulu birşeyler apar topar tedarik edilir ve bunlarla onu ayıltmaya çalışırlardı. İşte bu son seferinde men ettiler istasyon görevlileri trenlerde satış yapmaktan onu. Başlarda ne yapacağını bilemedi. Şaşkınlığı önce gözlerine taştı, sonra çevresindekilerinin yüreklerine. Üzüldü, isyan etti. Ağlamaya başladı, feryat figan bağırmaya; -Ne yer ne içerim bundan sonra? Nerede satarım mallarımı? Vapurları önerdiler ona. Hem başlarından savmak istediler, hem acıdılar (yüreklerinin ışık gören bir yeriyle). Yeniden trenin süratli seyrinden yaralansın istemediler ihtimal. İnsan çehrelerine şimdiye dek hiç dikkat etmediğini fark edip şaşırdı. Her birisinde yorgunluk, keder ve hüznün okunduğu, gölgelerle oynaşan çeşit çeşit suratlar. Meraklı gözlerle insanlara, yeni cinnetinin bihaber figüranlarına bakıyordu bir resme bakıyormuşçasına. Durağan tepkileri ile toprak altında yıllanan kil heykelleri andırıyorlardı. Bu yavaşlık ve baskın deniz kokusu, geminin bir sarkaçın ağır çekimde salınışı misal denizle yaptığı bu asude tango, içinde yükselen bambaşka duyguların gün yüzüne çıkmasına neden oldu. Daha önce hiç hissetmediği. Yeni bir nöbetin geldiğini sezdi. Basık tavanı tutan sütunlardan birisine yaslandı, nicedir bildiği nefes egzersizlerini yapmaya başladı. Buna dayanabilirdi, karşı kıyıya bir çuval gibi palas pandıras taşınarak gözünü görevlilerin yazıhanesinde açmak istemiyordu. Sevmediği bu yerden bir an evvel kurtulmak, satış yapmış yapmamış umrunda olmadan sadece bir an evvel karşıya geçmek istiyordu. Feribot camına yapışıp dışarıyı izleyen küçük bir kızı farketmesi ile nefes egzersizleri istemsiz bölünüverdi. Gözü kızdan başka kimseyi görmüyordu artık. Kız, olanlardan bihaber, dünyadan bihaber, Sarayburnu’nda oraya buraya serpiştirilmiş olan sokak lambalarından gelen titrek ışıklara bakıyordu büyük bir huzurla…. İmrendi, tüm hayatında hiç olmadığı kadar. Hayatında her türlü insanı görmüştü, ancak hiçbirisine bu çocuktaki misal özenmemişti. Ona doğru, boğulan biriymiş gibi soluk almaya çalışıp hırlayarak bir adım atmaya çalıştı. Sonra bir adım daha. Şekiller bulandı….İnsan çehreleri kötücül birer imgeye dönüştüler zihninde. Sanki zaman durmuş, oldukları yerde çürüyorlardı insanlar hareket dahi edemeden. Bir tek andan zevk alır görünen o kız çocuğu, bir tek onun silüeti direniyordu zamana. Üçüncü adımını atamadan ağzı köpürerek yere devrildi. Nöbet hiç olmadığı kadar canını acıtarak, tüm hücrelerine sancıyı getirdi. Gözleri kapanıp, tüm bedeni titrerken son bir gayretle başını o çocuktan yana döndürmeye çalıştı. Bulanıklaşan görüntüler içerisinde sadece kirli camlarını gördü feribotun. Gözleri kurşun misal ağırlaştı, karanlığa düştü. Yolculardan gelen feryatlar belirsizleşirken, düşünde o yeşil çayırlarda koşturuyordu ilk defa mütebessim. Bedeni gevşedi. Kısa bir sure sonra cılız hüzmeler de karanlıkta eridi. Çöpün kenarında uyuklayan kedi, gürültüye uyanıp olanı biteni izledikten sonra, tereddüt eder adımlarla hareketsiz adama yaklaşıp köpüklü salyasını yaladı.

devamını oku »

ilgili yazılar

9 Eylül - İzmir'in kurtuluş destanını bir de Yı... (6)
"BASIN ETİĞİ-TV HABERCİLİĞİ" (3)
İlerleyelim beyler ya da sığırlar (27)
Anadolu Kavağı [muhteşem foto] (0)
işte yine oLdu! (10)
Neler oldu bize böyle !?... (17)
Saat Ölümdür (24)
29 Ekim nedeniyle kapalı olacak yollar (0)
KÖPÜKLER (65)
Flashbacks (13)

bu yazı proksima tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: şizofren, epilepsi, sara, tren, vapur, beden, yolcu, feryat, kız, çay, sima, gebze, haydarpaşa, banliyö, otuz, ege, marmara, karaadeniz, boğaz, harem, feribot, merdiven, kıç, sefer, cesaret, kursak, devasa, atalet, rüzgar, soğuk, gemi, kalorifer, petek, kedi, ürpert, bölüm, salon, seyyar satıcı, iğne, yelpaze, çocuk, bozuk para, mahalle, istanbul, böbrek, memur, istasyon, koltuk, sanrı, kabus, hudut, delikanlı, mevsim, sarayburnu, hayat, cam, salya, köpük

9 Eylül - İzmir'in kurtuluş destanını bir de Yılmaz Özdil'in kaleminden okuyun

SCAR TISSUE — Sun, 09 Sep 2007 09:32:20 GMT

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/7250654.asp?yazarid=249&gid=61&a=149736

ilgili yazılar

bu yazı SCAR TISSUE tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: puntada, bayram, vardı, yunan, ordusu, pasaporttan, karaya, çıkmış, izmir, metropoliti, hrisostomos, evlatlarım, ne, kadar, türk, kanı, içerseniz, sevaba, girersiniz, diyerek, yere, kapanmış, ilk, ayak, basan, albayının, çizmelerini, öpüyordu, ince, uzun, boylu, siyah, takım, elbiseli, bir, delikanlı, fırladı, ortaya, aniden, elinde, revolver, bastı, tetiğe, trak, efsun, alayının, etekli, sancaktarı, karpuz, gibi, düştü, atının, sırtından, panik, telaş, anladılar, ki, tek, kişi, sarıverdiler, etrafını, süngüyü, iman, tahtasına, sapladılar, sonra, neresine, denk, gelirse, orasına, şehit, olmuştu, hasan, tahsin, henüz, 30unda, istanbul, hükümeti, bu, tür, şayialara, ehemmiyet, vermeyin, diyordu, hala, teori, ile, pratiğin, kesiştiği, insan, ise, kararını, vermişti, vakit, tamam, dedi, anadoluya, geçiyoruz, böyle, başladı, macera, ateşten, gömleği, giymişti, ulus, aktı, gitti, aylar, yıllar, kanlar, canlar, takvimler, 30, ağustos, 1922yi, gösterdiğinde, yer, gök, yarılırken, şöyle, yazıyordu, hatıra, defterine, yüzbaşı, kanellopulos, topçusu, susmuyor, titreyerek, güneşin, batmasını, bekliyoruz, beklediği, güneş, doğuyordu, aslında, çıktı, kayanın, üzerine, mustafa, kemal, vınlayan, kurşunlara, aldırmadan, haykırdı, karanlığa, eyy, hacıanesti, nerdesin, gel, de, kurtar, ordularını, kudurmuştu, ali, kin, kusuyordu, gazete, köşesinden, millici, mahluklar, başları, ezilmek, ister, yılanlar, hayal, edilemez, düşmanlar, onlardan, bin, kere, iyidir, mahluk, lardan, biriydi, izmirli, süvari, teğmen, yıldırım, 18inde, yaralı, ve, 40, derece, ateşli, olmasına, rağmen, hastaneden, kaçıp, cepheye, koşmuş, bugün, kendi, adını, taşıyan, küçükköy, istasyonunu, almaya, çalışırken, düşmüş, bahçesine, gömülmüştü, son, nefesini, verirken, askeri, girdi, savunmasız, kuzuluk, köyüne, gözleri, kıza, takıldı, 15inde, taze, incir, dediler, sırıtarak, korktu, fatma, kaçtı, evine, kapandı, kapıyı, kilitledi, omuzladılar, açılmadı, yakalım, evi, kız, nasıl, olsa, çıkar, verdiler, ateşe, alev, çıkmadı, kardeşim, şevket, uşaktan, geçiyordu, sırada, sakaryada, olan, basrinin, anneciği, yakaladı, kolundan, basrim, nerde, diye, sordu, içi, çekildi, şevketin, arkadan, geliyor, söylemedi, gerçeği, söyleyemedi, ömrünün, sonuna, unutamadı, bunu, kendimi, asla, affetmedim, yazdı, anılarında, istanbuldaki, işgal, kuvvetleri, komutanı, general, charpy, öfkeden, deliye, dönmüştü, yırttı, elindeki, haritayı, fırlattı, hızla, yarın, izmire, girerler, inanamıyordu, 250, kişilik, devasa, ordu, hayalet, çıkıp, ordan, burdan, dalan, kılıçlarıyla, hızar, biçen, fahrettin, altay, komutasındaki, süvarisi, tarafından, lokma, bölünmüştü, dile, kolay, 14, günde, 400, kilometre, kaçıyordu, ecel, peşlerinde, eylül, hava, mis, çiçekler, açıyordu, izmirin, dağlarında, bornovadan, boşaldılar, aşağı, doğru, dört, nala, bugünkü, kahramanlara, geldiler, ödenecek, bedel, daha, ikinci, tümen, dördüncü, alaydan, konyalı, mehmet, akşehirli, hakkı, avanoslu, ahmet, düştüler, oracıkta, giren, olma, şerefi, şerefe, nasip, oldu, soyadını, aldı, yunanlılar, çil, yavrusu, karaburuna, çeşmeye, kaçışırken, minarelerden, ezan, sesleri, yükseliyordu, hiç, olmadığı, coşkuyla, şeref, tahsinin, düştüğü, hükümet, konağının, alnı, kabağına, dikti, al, sancağı, zeki, kışlayı, yeniden, kışlası, yaparken, asteğmen, besim, kadifekaleye, varmıştı, bile, allah, bize, günü, göstermişti, belkahve, oradaydı, seyrediyordu, izmiri, edildiği, gün, ulusun, kurtuluş, savaşını, başlatan, işgali, bittiği, bitiren, ağır, karardı, kavuniçi, top, gömüldü, körfeze, usuuul, usul, biliyor, musun, ismet, rüya, görmüş, gibiyim, karabasanla, başlayan, mucizeyle, biten, yıl, ay, 22, süren, sona, ermişti, zaferle, nifte, kendisi, için, hazırlanan, bağevine, kat, taş, penceresiz, gaz, lambasının, cılız, ışığıyla, aydınlatılan, buram, ege, kokan, etrafında, efeler, yorgundu, çok, yorgun, kadınlarımız, ellerinden, öpmeye, kalktılar, izin, vermedi, yemek, getirdiler, yemedi, cigara, çıkardı, bi, kahve, istedi, bankasını, bankasına, satmakla, övünen, partinin, mensubu, kemalin, orada, şekerli, istediğini, anlatarak, kahveyi, ler, içermiş, katıla, güldü, bakıyoruz, temmuza, gülen, olmuş, fıkraya, izmirde, diyelim, cümleten, hayırlı, fener, alayları, dilerim

Bu gemide ahh ben de olsaydım, açık denizlere yol alsaydım

kopanisti — Tue, 28 Aug 2007 13:55:30 GMT

http://www.milliyet.com.tr/2007/08/28/son/sonyas01.asp

ilgili yazılar

Rainbow Warrior Türkiye'ye geliyor! (0)
VAH VAH ! (0)
Efsunlu Gemi, Mahmudiye Kalyonu (2)
Gemiler (6)
Tekne Nasıl Yapılır? (2)
Anadolu Kavağı [muhteşem foto] (0)
İkinci deniz otobüsü paniği (1)
Gemi modelleri sergisi yarın ziyarete açılacak.. (2)

bu yazı kopanisti tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gemi, feşın tivi, misler gibi, deniz, güneş, güzeller, akdeniz, ege, oh ne ala ne ala

AMAN DİKKAT!!!

zeyynep — Mon, 13 Aug 2007 08:43:00 GMT

Aslında Karadeniz'de veya başka herhangi bir denizde kıyılarda sıkça rastlar hatta elimize alır incelerdik.Oysa Ege ve Akdeniz kıyılarında zehirli deniz analarına rastlandığını geçenlerde bir arkadaşımdan duydum.Hatta ayağına sürülmüş ayağı mosmor olmuştu.Eşi de eliyle ovalamış acı daha çok yayılmış,eşinin eline bile aynı acı geçmiş.Ben de araştırdım gerçekten Akdeniz ve Ege denizinde bu zehirli deniz analarına rastlamak mümkünmüş.

Fosforesans özelliğinden dolayı suyun altında hafif bir ışık yayan, 50 metre derinliğe kadar görülebilen ve rengi kırmızımsı sarıdan mora doğru değişebiliyormuş. Ege ve Akdeniz bölgesindeki deniz anaları hiç şakaya gelmezmiş. Ölü olsalar bile dokundukları her cisme zehirini akıtırlarmış.Özellikle ısırdıkları veya dokundukları bölgelerde kaşıntı,şişme,yanma, kızarıklıklar,ateş ve daha sonra yerini acıya bırakmış.Bu nedenle söz konusu deniz anasından uzak durulması gerekiyormuş.Eğer ki böyle bir durumla karşı karşıya kalırsanız yine de aklınızda bulunsun.Temas durumunda acıyan, şişen yere sirke veya limonla yıkanması, yaranın kaşınmaması, silmek için bastırılmaması öneriliyor.

ilgili yazılar

bu yazı zeyynep tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ege, akdeniz, deniz anası, suyun altı, özellikle, dokunmak, zehir, akıtmak, ısırmak, kaşıntı, kızarıklık, şişme, yanma, ateş, acı, sirke, limon, temas, yara, silme, kırmızımsı, mor, sarı, renk, fosforesans, ölü, şaka

Arap Saçı

pilli pati — Sun, 15 Jul 2007 20:01:00 GMT

arap saçı

Daha ziyade Ege Bölgesi'nde ekimi yapılmadan, kendiliğinden yetişen bu ot, pişirilmeden önceki karmaşık görüntüsü, anasonu andıran kokusu ile ürkütücü dursa da düdüklü tencerede haşlandıktan sonra birkaç değişik tarifle gayet lezzetli ve besin değeri yüksek kaliteli bir yemek olmaya adaydır. Kasım ayından önce çıkmaz. İnatçı bir ot olduğundan yumuşaması için hassasiyetle düdüklü tencerede haşlanması tavsiye edilir. Gaz söktürücü, süt arttırıcı özellikleri vardır. Düdüklü tencere faslından sonra; • akşam yemekleri için bir miktar zeytinyağı ve iki diş sarımsak ile kavurarak üzerine de yoğurt ve pul kırmızı biber konularak bir başlangıç mezesi yapılabilir ya da yoğurt yerine sadece limon suyu gezdirilebilir. • sabah kahvaltısında üzerine yumurta kırılıp besleyici ve doyurucu hale getirilebilir. • ya da öğlen ve akşam yemekleri için tavukla pişirilerek besin değeri yüksek bir öğün elde edilebilir. bu bir pilli patisözüdür! Uzun ve sağlıklı yaşamın olmazsa olmazlarından olan sebzeler ve besleyici otlar familyasından olan arap saçını ismine ve ilk görüntüsüne bakıp çekinerek, almamazlık etmeyin. Zira birçok pazarda rastlayacağınız bir ot değildir. Özel olarak Ege Bölgesi'nden getirilip yurdumuzun çeşitli şehirlerinde satışa çıkarılır. Çabuk tüketilmesi gerekir. Yemeğini yaparken deniz tuzu kullanılması lezzetine lezzet katar. Şurada da kuzu etli bir tarifi verilmiş olup, bu ot hakkında daha detaylı bilgi de mevcuttur.

bu yazı pilli pati tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: arap saçı, foeniculum dulce, ot, ege, tarif

İZMİR DENİLİNCE AKLA GELEN 3 ŞEY !

makaleci — Fri, 13 Jul 2007 12:23:01 GMT

http://www.haberturk.com/haber.asp?id=28955&cat=200&dt=2007/07/13

ilgili yazılar

bu yazı makaleci tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: izmir, ege, güzellikler diyarı