hafif.org - etiketler: ego

AİDİYET DUYGUSU

Dicle Guntas — Wed, 30 Apr 2008 10:47:00 GMT

Garip bir varlık insanoğlu. Yeryüzünde bulunan en kibirli canlı, kibiri haklı mı haksız mı sorgulamak ne mümkün!
Bize bahşedilen zekadan bahsederken bile gururluyuz sanki bize akil, zeka bahsedilmesini hak etmişiz, çabalayarak kazanmışız gibi bunu. Halbuki zekamız doğanın dengesini korumak için kazandığımız bir özellik. Bizde atlar gibi doğduktan bir kaç saat sonra koşabilseydik, maymunlar gibi bizi soğuktan koruyan uzun tüylerimiz birkaç gün içinde çıksaydı böyle bir zekaya gerek kalmayacaktı. Evrenin düzenine bakınca çok basit görünen bir adaptasyon bizim gurur kaynağımız. Zekamız zayıflığımızdan kaynaklanıyor aslında, fiziksel kusurlarımızı örtbas etmek için ama biz kendimizde olan özelliği “en iyi” sayma güdüsüyle yine zeki olmayı tercih ediyoruz.
Aidiyet duygusu ise bundan sonrasında devreye giriyor. Kendimizi canlılar arasında “insan” kategorisine yerleştiriyoruz bir kere ama bu bizim egomuzu (ego Latince kendim demektir) tatmin etmiyor. Bu sefer ırklara ayrılıyoruz, o da yetmiyor dinlere ayrılıyoruz; sarışınlar, zenciler diye ayrılıyoruz. Tüm bu gruplaştırmalar o kadar genel kaçıyor ki aidiyetin içgüdüsel yapısına, bizler takımlara ayrılıyoruz, “sağ”a “sol”a kaçıyoruz. Kendi bireyselliğimiz, “ben”imiz o kadar küçük ki onu büyütmek için “biz” oluyoruz. Hem de her konuda biz oluyoruz; fiziksel özelliklerimizle, inançlarımızla, siyasi görüşlerimizle, tuttuğumuz futbol takımıyla, basketbol takımıyla, aldığımız dersle, dersi sevmeyen öğrencilerle, sevenlerle… Genelden özele indikçe iniyoruz ve tüm bu “özelleşme”nin ortasında aslında en basit ve en temel aidiyeti unutuyoruz. İnsan olduğumuz gerçeğini…
İnsancılık en büyük gerçeğidir insanoğlunun çünkü Dostoyevski’nin dediği gibi “her insan herkes karşısında her şeyden sorumludur".
Peki insancılık yani hümanizm nedir? insanı insan olduğu için değerli gören düşünüş biçimidir özünde hümanizm. İlk ortaya çıkısı Rönesans döneminde olmuştur. Skolastik felsefenin egemenliğinden kurtulmuş kültür adamlarının insanı kendine konu edinmesiyle doğmuş bir düşünce akımıdır aslında. Dante ve Petrarca’nin öncülük ettiği bu akıma daha sonraları Gionozo Manetti, Leonardo Bruni, Marsilio Ficino, Lorenzo Valla, Montaigne ve unlu Fransız yazar Jean- Paul Sartre gibi nice aydınlar katılmıştır.

Rönesansdan bugüne değişen ne? Hümanizmi ayaklar altına alan küreselleşmedir aslında. Farklı insanları bir araya getiren küreselleşme; ortak özelliğimizin “insan olmak” olduğunu unutturup, farklılıklarımıza yöneltti dikkatleri. Neden? Çünkü değişime kolay ayak uyduramıyoruz, değişim farklılık demek ve bizler farklılıklara düşmanca yaklaşıyoruz. Bir masada otururken fikrimize katılmayan biri varsa, şahsımıza yönelik olmasa bile bunu düşmanca algılıyoruz. Fikrimizin aksine bir şey söylediği için kaşlarımızı çatıyoruz. Aynı yörede, aynı dil ve dine sahip insanların fikir ayrılıkları daha azken, küreselleşmenin yan etkilerinden sadece biri olan, “farklı fikirlerin bir araya gelmesi” olayı “farklı fikirlerin çatışmasına” dönüşerek bizi hümanizmden uzaklaştırdıkça uzaklaştırıyor.
Seçmecilik (eklektisizm) küreselleşmenin artı kutbu olarak devreye giriyor belki de bu noktada. Farklı düşüncelerin “taraftarları” olmak yerine, fanatik olmak yerine, mantıklı fikirlerin “orta yolunu” bulmak varken neden insanlığımızı birilerinin ortaya attığı gruplarda, fikirlerde, takımlarda yitirelim ki?
İnsanın hayvan olma biçimi hiç bir zaman göz ardı edilemez, üzücü bir biçimde medeniyetten sıyrılıp kabul etmemiz gereken bir gerçek var ki bizi hayatta tutan insanın “hayvani” yanıdır. İnsanda doğuştan varolan tek sistem İd olmakla beraber insanlığın “ideal” olanı öğrenebilecek potansiyeli vardır hatta bu potansiyel o kadar yüksektir ki bir bebeğin doğumundan sonraki altıncı ayında ego’su oluşmaya baslar (Ego İd ve Superego yu kontrol ettiğine göre, Superego; insanın ahlaki ve yargılayıcı yanı da bu donemde oluşmaya başlar). Bilinçaltımızın bilinmeyenine rağmen egomuz (biz) o kadar güçlü ki kontrolü alan taraf. Tüm bu psikanaliz örnekleri gösteriyor ki aslında, temelinde yani en başında varolan tek bir şey var; biz duygusu. Biz ise insan olmaktan daha karmaşık bir şey değil.
Çatışmaların, savaşların ortasında sözde “kardeşlik” terimini bir kenara bırakıp gerçekten içten “bütünlük” istemeliyiz bence. Farklı görüşlerimiz, fikirlerimiz, inançlarımız ne olursa olsun, karanlıkta tüm insanlığı aydınlatan ışık aynı ayın ışığı. Belki de o kadar farklı değilizdir…

devamını oku »

ilgili yazılar

Ego, Süperego ve İd (6)

bu yazı Dicle Guntas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: eklektisizm, hümanizm, küreselleşme, adaptasyon, bütünlük, süperego, ego, id

"Ne ekersen onu bicersin"!

xNicox — Mon, 03 Mar 2008 06:10:00 GMT

"Ne ekersen onu bicersin"!

Bizler hep yasadigimiz olaylardan sikayet ederiz. Disdünya da yasadigimiz olaylar bize bi baska görünür. Su sorulari kendimize defalarca sormusuzdur:

Neden hep ben?
Neden her sey beni buluyor?
Tüm olumsuzluklari bir biri ardina yasiyorum neden?
Niye ben cok sabirsizim?
Neden bu kavgalar hep beni bulur? vs,vs gibi sorulari cogaltabiliriz...

Her ne kadar bizler disdünyada ki yasadiklarimizi kendimize yabanci görsekte, onlari hep bi kenara itip onlardan kacsakta, söyle veya böyle bu kactigimiz seyleri mutlaka yasayacagiz...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı xNicox tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ne ekersen onu bicersin, disdünya, icdünya, algilar, olumlu yasamak, olumsuzluklar, kavgalar, mutluluklar, doktor, mühendis, sair, profesör, cifciler, ego, özür dilemek, affetmek, af dilemek, hastaliklar ve careleri, neden, nicin

RUHLAR, RUH IŞINLARI, RUH EŞLERİ, İKİZ RUHLAR

amigom — Thu, 22 Nov 2007 19:01:56 GMT

http://www.ruhsalalem.com/haberpop.php?HID=2287

bu yazı amigom tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: eş ruhlar, ikiz ruhlar, ego

ego

luciferinneverland — Wed, 21 Nov 2007 07:20:29 GMT

insan garip bir mahlukat. ne yapar ne eder kurtarır kendini saçma durumlardan. insanlar "çok"a ayrılır. korkarım çokluktan kaçmak isterim insanlıktan.
ego insanın en büyük düşmanı. yanlış anlama başkalarının değil sadece kendinin de en büyük düşmanı.
ego ve ikiz kardeşi hırs...
bu ikizlerle tanışan insanlar bir daha kurtulamaz onların elinden. ilk başta herşey çok tatlı gelir sonra yavaş yavaş...
et kurtları gibi kemirir içten içten... kocaman yaralar açılır iğrenç kanlı ve irinli...
işte o çok'un diğer bir kısmı henüz bu ikizlerle tanışmamış olanlar bu yaraları görür ve tiksinir kaçmak ister ama bırakmaz onları sosyallik denen çok kişilikli kuzenleri...

ilgili yazılar

Kahverengiye dönüsmüsüzdür çünkü... (24)

bu yazı luciferinneverland tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ego, hırs, insan

Kahverengiye dönüsmüsüzdür çünkü...

zez[pilli_silinen_hesap] — Mon, 05 Nov 2007 07:31:00 GMT

Dogdugumuz zaman yuvarlak ,keskin,saf bir yüzümüz vardir.icimizdeki evren bilincimizin kirmizi atesi yanar durur.Ama yavas yavas ....
bizi
ana babalar yer,
okullar yutar,
sosyal kuruluslar emer,
kötü aliskanliklar kemirir,
yas ise tüketir.
Sindirildigimiz zaman;tipki ineklerdeki gibi alti mideden gectigimiz zaman,pis bir kahverengi tonunda cikariz.

ilgili yazılar

biz mi AB'ye giriyoruz AB bize mi giriyor? (26)
SANA DAVUL OLMAZ BU, SAZ GELECEK BİLİYORUM... (12)
Kitap Dostluğu (0)
*LEZZETLİ SEVGİLER* (4)
ego (6)
3G gelince hayatımız nasıl değişecek? (0)
Hafıza i Beşer (2)
Beynin gizemi (10)
Internet dedigimiz, su sanal dönme dolap... (10)

bu yazı zez[pilli_silinen_hesap] tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: insan, ego, yalan, dolan, anlamak, bikmak, durmak, gitmek, beklemek, güvenmek, cilek, zen, dost, aci, sevmek, üzülmek, ne diyecegini bilememek, lalalalalalalalalal, insan olmak degil, önemli olan insan kalmak.

Yanmam Lazım

tachyon — Tue, 23 Oct 2007 23:36:00 GMT

Harcadım hırpaladım
çok zarar verdim beni affet
insan tuhaf ne hoyrat
ne şaheser ve nasıl ilkel hayret
kibir bir canavar gibi
bekliyor pusuda
tıpkı bir volkan gibi uykusunda
kalbini kurban veriyor
sen aşkın talibi o galibi
olmaya tutkun yok korkusu da
küçük bir hayat var biliyor
yanmam lazım daha yol almam lazım
kendimden caymam lazım zor...

Beste olarak egoya, güfte olarak insan ruhuna hitap eden şarkılara pek rastlanmıyor günümüzde.
İlk dinlediğimde bu şarkıyı, ya Sezen Aksu yazmıştır ya da Nazan Öncel diye düşünmüştüm. Yanılmamışım, söz ve müziğini Sezen Aksu yazmış. Özellikle sözlerdeki felsefi yaklaşım hemen belli ediyor Sezen Aksu menşeli olduğunu.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı tachyon tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: şarkı, sezen aksu, hande yener, kibir, nefs, ego, şeytan

Internet dedigimiz, su sanal dönme dolap...

xNicox — Thu, 23 Aug 2007 22:22:33 GMT

Hic unutmam bir sitede biri sahsima küfür etmisti
Verdigim cevap suydu; „söz namusludur, namussuz olan kullanandir.“..:-)

zihniyet´e mendil sallar gibi..:)

Bazi seyleri anlamak ve kavramak icin alim olmak gerekmiyor.

Ego, kibir, yorumlamadaki yönledirme ve algilamadaki bireysel olgu tercihi de isin
denge unsurudur. Gösteri icin sahne aramak mi, yoksa kendinde olani paylasmak mi? Ben
ikincisini tercih ediyorum. Tüm zidliklarin varligini bilerek, her defasinda dolabin bas döndürücü
yan etkilerini yeniden tecrübe ederek, tekrardan binmeyi göze alisimizin asil nedeni birlige, bir
olmaya olan özlemimizden geliyor.

devamını oku »

ilgili yazılar

Sensin O Salak! (20)
Yeminli Küfürbaz (9)
Düzenli Küfürbaz (4)
Sevgili Küfürbaz (0)
"EĞİL, EĞİL SOKAYIM" (23)
NAMUSU TEMİZLEMEK ? (23)
Yanmam Lazım (9)
Kahverengiye dönüsmüsüzdür çünkü... (24)

bu yazı xNicox tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: küfür, namuslu, namussuz, zihniyet, alim, ego, kibir, algılama, denge, sahne, paylaşım, zıtlık, özlem, ruh, sanal, ayna, hür irade, seçim özgürlüğü, kısırdöngü, didişme, düşman, dost, iletişim, suskunluk, temiz

Egoyu tatmin etmek

blood sugar sex magik — Tue, 31 Jul 2007 13:22:00 GMT

ahh ne hıssediyorum bilmiyorum bile.. öz'ün zamanında yüklettiği şarkılar çaldıkça içimde buruk bir mutluluk konu bizimkiler filan değil konu ne onu da bilmiyorum. şu an garip bir duygu fırtınası yaşıyorum hemde koca bir hiç için... garip bir korku içimde, garip bi hal... her şey garip bugün... erol bey'ın dediği gibi garibiz be kardeşim... sürrealizm buymuş! tamam işte o benim! Öz'üm şiir yazıyormuş aklım ona da takıldı serbest şiirmiş... bu da düz yazı nesir miydi bunun adı? nesir ışte!...
bu da bir garip, bu yann tiersen şarkıları beni niçin böyle yapıyor vurgun yemiş gibi... nerede olduğumu unutuyorum akropolis'te buluyorum kendimi! bir anda o kadar çok amacım üşüşüyorki beynime, aklım zaten bir kaçışta hangisini yapacağımı şaşırıyorum, yapabilecek miyim onu da bilmiyorum... aklımdan geçenlerı boşaltıyorum ne gelırse aklıma sadece o kadar... serbest cağrışım bunun adı. aklına ne gelırse söylemek serbest çağrışımmış! 'kişi susamayacağı yerde konuşmalı sadece ve sadece aştığı seyler hakkında konuşmalı' diye okumuştum... öff daha okuyacağım çok sey var. '20 yaş' ne ki hayatın hangi noktası ki dante gibi ortasında bile değiliz! neredeyiz?.. akropolisteyiz! ne işim varsa orada!... hey ıstediğim yere giderim, şimdi de sicilyadayım biraz sonra da kalahari çölünde... insan olmanın en guzel yanı işte bu akıl! hani 2 lob filan var sağ, sol dıye. benim sağ lob çok gelişmiş, sanki hayal mahsülleri ofisinde çalışıyorum... müzikler dönüp dönüp duruyor bense serbest çağrışıma devam... gözlerimi kapatınca aklıma ilk gelen garip bi çocukluk anısı oldu, bugünkü konu belli zaten "her şey garip" çıkış noktası bu! benim çıkış noktam... kaçış noktam? "ben"! nasıl bir kavramdır böyle, kimiz ki biz? nereden gelip nereye gidiyoruz? sonra biraz düşündüm... iyi bir insansın be BSSM, herkes iyi olduğunu söylüyor dedim, sonra ne basit bir kavram şu iyilik dedim içimden. her şeyin cevabı iyi!! beni ben yapan cevap bu olmamalı!! iyinin nesi kötü ki? ama "ben kimim?" sorsunun cevabı iyi değildir. libidom mu beni hayata bağlayan tabikide o ! adı üstünde yaşama sevinci! iyi de ya bu gözlerim bazen niçin sebebsiz yere doluyor? her şeyimde sebebsiz yere oluyor sanki sebebini bilmiyor muşum gibi... işte kaçıs noktası bu! olanı görmemezlikten gelmek, hey sevdim ben bunu! insan nasıl yaşar yoksa dimi? derinlere dalmamam lazım. sığ sularda kalmalıyım. ya o derin sular beni içine çekerse ya geçeçeğini umduklarım geçmezse ya bir fırtına daha çıkarsa... "kurtaaarrr!! beni bu derin kör kuyudan! dibini bile göremediğim kahrolası boşluktan, tut elimi çek beni, koyma beni tek başıma!"... tek geldik be hayat, tek gideceğiz. uyudun uyanamadın olacak... gelirken bişi getirmedin ki giderken götüresin... hakkın yok!
-evet bir şeyim yoktu ama şimdi çok şeyim var. adları da kısaca "ŞEY" işte! ne garip şeyin çoğul hali EŞYA değil mi? arapça kökenli! nasıl bir ironi, yoo BSSM sen bu değilsin ki "görünüş sadece giysin", "türk giysili Јαсqυelіne" hesabı! sahip olduğum tek şey eşyalar mı? ya ailem, dostlarım? insan onları neden sever, sevdiği için mi yoksa sevmeyi sevdiği için mi? biz nesneleri değil o nesneyi isteyen güdüyü doyurmayı seviyormuşuz. bilimin yüzümüze bir tokadı bu galiba, ne kadar acı! aslında her şey Öz'ün de dediğinden ibaretmiş 'egoyu tatmin etmek'...
egoyu tatmin etmek ya da edememek meğer bütün mesele buymuş!...

bu yazı blood sugar sex magik tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: garip, yann tiersen, kaçış noktası, ego

Önemli Olan Benim İstediğim Vaatler

xerre — Wed, 18 Jul 2007 07:49:00 GMT

Şimdiye kadar birçok parti ya damillet vekili çıkıp vaatlerinden bahsetti. Benim için burada önemli olan, olması gereken vaatler yanında benim istediğim vaatler.

Benim oyum tek. Benim oyum önemli. Buradan oyumu almak isteyen taraflara seslenmek istiyorum. Oyumu almanız için benim sizden istediğim vaatler şunlardır:
-Yine eskisi gibi tekli egolara, 45 dakika muhabbeti getirilsin.
-Mağazalarda ki bilmem kaç oranında yapılan indirimlerin gerçek payı taşıyıp taşımadığı müfettişler tarafından denetlensin.
-Mahalle aralarında megafonla satış yapanların oluşturduğu gürültü kirliliğini engellemeye yönelik çalışmalar yapılsın.
-Taksilerde ki gece tarifesi gece saat 2'den sonra başlasın.
-İnsanların kendilerini övmeleri yasaklansın.
-Sokaklarda ki zorla gül ya da kartpostal satan kara kuru insan figürlerine yönelik önleyici faliyetler uygulansın.
-"külot" kelimesi yerine "don" kelimesinin kullanımının yaygınlaştırma çalışmaları arttırılmasın.
-Duty free'lerden isteyen herkesin yararlanabilmesi sağlansın.
-Sinemada izleyici bir filimden sıkılınca, çıkıp bilet almadan başka filme girebilsin.
-3 ay içinde bütün converse'lerin kökü kurutulsun( kızların ki hariç ).
-Denizlere don,sigara ve kotla girilmesi yasaklansın.
-Her sinemada sevgilelere özel, yeterli sayıda bitişik koltukların bulundurulması mecbur olsun.

vaatlerinizi bekliyorum. dediğim gibi benim oyum tek, benim oyum önemli.

ilgili yazılar

bu yazı xerre tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: vaat, siyaset, parti, bağımsız, seçim, seçmen, oy, oy pusulası, düşünce, ego, gül, kartpostal, sinema, deniz, bilet, koltuk, sigara, kot, don, külot, müfettiş, megafon, duty free, converse, mağaza, indirim, möilletvekili, meclis, hükümet

OYUNCAĞIMI ELİMDEN ALDILAR!

miyazaki — Wed, 02 May 2007 07:09:00 GMT

Hepimizin küçükken öyle yada böyle mutlaka bır oyuncağı olmuştur,arkadaşlarımızdan ve kardeşimizden bıle kıskandığımız.sonra ergenlık falan derken bu oyuncaklar ya çöpe gıderler yada tavan arasında bır yerlerde yenı mekanında tozlanmayı beklerler.bızlerde zamanımızın çoğunu onunla geçirir iken hatta uyurken bıle yanımızdan ayırmadığımız bu sessız ama yününe tarafımızdan can katılmış canlıları terk ederız. çünkü artık büyümüş kocaman bir insan olmuşuzdur ve oyuncak dönemının tavan arasında kaldığını sanarız.halbukı öyle değildir büyüyüp insan içine karıştığımızda onların yerını başka şeyler alır. bu oyuncakların en önemlısı de bence İNSANdır insan dediğimiz varlığı bazen farkında olmadan oyuncak yerıne koyar bırısının yardımına sıcaklığına sesine sexine dokunuşuna tesellısıne ihtiyaç duyduğumuz zamanlarda onlarla evcılık oynarız.fakat oynadığımız oyunu bılmeyen karşı taraf bu durumdan etkılenıp zarar görmeye başlar bır süre sonra, ama oyun oynanmıştır zaten. bırısı onun sahıbı diğeride elden bırakılmayan oyuncağı olmuştur çoktan.bızler bu durumu ençok eski sevgılilerimize yaparız eğer bırde kavgasız ayrılmış ama arkadaş olarak hala görüşüyor isek.eskı sevgılımıze yenı sevgılımızı anlatır onun kucağında başkası için salya sümük ağlar sonra barışınca onu bır kalemde yenısı gelınce attığımız oyuncak gıbı atarız herkes bızı terk ettiği zamanda onun arkadaşlığına sığınır ''benı senden başka kimse anlamıyor'' dıye yakınırız.sonra oyuncak başka bırı tarafından içi ruhla doldurulunca başka bır sahıp bulur tabı, onun elınde oynamaya başlar.derken senınde yıne ay halın depresyonun yada ne bıleyım terk edilmişliğin tutmuştur işte cindy bebeğini attığın yatağın altından almak için eğilirsin ve boşlukla kalakalırsın herşeyın yerını sessiz bır çığlık halını alan şu söz kaplar OYUNCAĞIMI ELİMDEN ALDILAR!

ilgili yazılar

bu yazı miyazaki tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşk, oyuncak, benlik, ego