hafif.org - etiketler: farkındalık

Budala Tanrı

AOLradiohead — Fri, 03 Oct 2008 10:39:00 GMT

Yine aynı restoranda son yemeği yemek için gitmiştim. Yine bir bavulum, siyah küçük şu çekilebilenlerden içinde her zamanki kıyafetlerim - kış geliyor daha geniş bir tanesinden acilen edinmem gerecek farkındayım - içinde hep alışık oldukları şekilde katlılar. Sadece sıraları değişmiştir. Bunu da mızmızlanacak türden paçavra değiller. Hava gruba yüz tutmuşken öylesine aç ve düşünceliydim ki, o rüzgarın yumuşak esintisi ve özenle gerdirilmiş, yumuşak tenli uslu bir deniz uzanıyordu karşımda. Bodrumun kıyıları dumanlı mordu yine geçen akşam üzerelerindeki gibi. Restoranda alıştığım yüzleri görmek için her seferinde hep aynısına gittim açıkçası. O kadar yalnızdım ki, tanıdık yüzleri görmek bile benim için paha biçilmez bir avuntu oluyordu. Onların kısa hayat hikayelerine ya şaşırıyormuş gibi yapmak ya da gerçekten şaşırmak küçük eğlencelerimden biri olmuştu hemencecik. Sanırım içimdeki çocuğun kölesi olduğunu bu küçük itirafımdan rahatça anlayabilirim. Ben anlıyorum da kimlere anlatsam, bir ben bilmiyordum o sırada. Deniz çağırıyor: - yumuşak dalgalarını kıyılarına vururken sürüldüğüm şefkatten azar azar her şeyden ve herkesten saklı, tüm gözlere mim çekercesine- "gel! Uzan şöyle dizlerime. Serin ve sessiz uykuma ortak ol bu gece." diyerek, rüzgarın tüm güzellikleri kıskandıran dansı benimle… Gök yüzünün alacalığı ve sokağının ışıkları… Arkada çalan norah jones da durmadan anlatıp durdu: "I've got to see you again". Tam bu sırada onları dinleyemez bir dalgınlıkla yine o mor kıyılara yatırmıştım gözlerimi. Konusunu tam olarak bilmediğim bir tartışma vardı içimde. İçimden sanki bu tartışmadaki bir üçüncü gibi: Öyle Bir derdim var ki deniz, gök, rüzgar... Anlatsam, anlatılacak gibi değil. Öyle alelade ki... Hafif çizikleri işte Budala heveslerimin. Hayallerimin çaylak eskizleri… Benden size ne 4. olur siyah sekizle taşlayacak. Ne de kazananı belirleyecek mavi tebeşirli darbelerin tutkunu "8"ir hakem. Dedim ve sonra kendime tekrar şunu söylediğimi hatırlıyorum: "aleladesin dertlerin gibi. Sade, yetersiz, sınıflandırılamayan". Tanrı birini cezalandırmadan önce onun aklını alırmış. Tanrı alır, tanrı verir! Hadi canım sen de bunun senin derdinle ne ilgisi var? Yine dramalarının kurbanı olacaksın, genç adam. Silkelen! Uyan! Şimdilerde yeni gün çoktan başladı bile. Bir akdeniz kasabasında köy kahvaltısını hayal et. Çeşit çeşit renklerde, tatta ve şekiller verilmiş peynirleri hayal et. Çok acıkmışsın haliyle, biraz da içindeki çocuğun arsızlığından 3 çeşit zeytinini de söyledin, şimdi. Düşün ki; henüz garson sparişleri yazmasını bitirmişti ki sen kızarmış ekmek, tereyağı ve bal-kaymak da istedin. Çayını da söyle tavşan kanı. Hım..mis. Yarım şekerli tabii ki, ne sandın! Bardağın boyutu fark etmez. Amaç yalnızlığı paylaşmak. Sırf birileri "kaç şekerli içersiniz?" diye sorsun diye, mahsus yapılmış -yine- çocukça bir oyun işte. Ne çıkar canım bundan. Masumsun artık. Şimdi al o alelade, sade, yetersiz, sınıflandırılamayan sıkıntını; bir kendi ağzına çal şu balı, bir de onun. Tıpkı iki damla su gibi… Geçinin işte evcilik oynar gibi. Ne güneşin neşesi bozulur saatten sonra, ne denizin masum sessizliği, ne göğün mavisine gri fırça atacak cesaretin var, ne de rüzgarın izinsiz sevişmesine hayır diyebilecek gücün kaldı. Doyurunca heveslerini yak üstüne sigaranı, tıpkı ilk insan gibisin artık. Adem gibi. Fark etmedin tabii ki, her zeytin günah dalından koparılmıştı zevk açlığını doyursun istedin, her her yudum bal pişmanlıklarının çiçeklerinden gelmişti önüne utanan yüzün tazelensin istedin, hayat rengine bürünsün. Bir bir kendine itiraf edemediğin hayvanlıklarından yapılmıştı o peynirlerin hepsi, el değmemiş bir değişimin heveslerini beslesin diye. Hepsini severek yedin. İçgüdülerinle tükettin. Şimdi hayallerindeki cennetten atılmayı çoktan hak ettin, genç adam. Yeni dünyanı kurmanın vakti şimdi; sonsuz mavileri, yeşilleri, kudretli nehirleri ve bu düzen içine kendini yerleştirme sorumluluğunun sırtında kamçılandığı anlar şimdi. Senden sonrasını düşünecek kadar aziz olmanın, taze hayatların ilk cümlelerisin şimdi dillenecek. Tam da henüz konuşulmamış bir dile dilini döndürmenin arifesindesin, ne mutlu ki sana. Fırçasını mucizelerini yaratmadan önce seçen bir ressam gibi hür gerçeküstü bir düzeni hayal ederek söylenecek ilk merhabanın öncesidir şimdi. Üstelik inanılmamış dine soyunmanın tam sırasıdır şimdi. Ne bir mal düzenlenecek, ne de it dalaşı ölümlerin sebebi olacak bir din lazım sana. Hep bakire kalacak. Orada kendinden bile haberi olmayacak bir din. Şimdi kendi gökyüzünden ineceksin. Gündüzden uyanacaksın yeniliklerine. İlk defa söyleyeceksin şarkını gerçekleşen hayallerine, ne mutlu sana. "Tanrı birini cezalandırmadan önce aklını alırmış." Bu sarhoşluksa cezalarıma gözlerimi aralayışım, o zaman: "Padam Padam" -günaydın-

devamını oku »

ilgili yazılar

Yalnız Bir Kadın Olmak... (80)
acının resmi (14)
Dövme Günah mıdır? (27)
"Üstsüzlere bakmak oruç bozar mı?" sorusu (0)
Diyanet: e-Fatiha sevap getirir mi? (0)
temizliğinden geçtim, bide bunlar çıktı (14)
Bakire Meryem Bahçesi’nin erkekleri! (6)
ateist görünmek (3)
Din Gereklimidir? (7)

bu yazı AOLradiohead tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: budala, günah, tanrı, uyanış, deniz, rüzgar, gök, mavi, sersemlik, pişmanlık, yalnızlık, farkındalık, monolog, padam padam, günaydın, din

Korkuları yenme

tachyon — Thu, 24 Apr 2008 23:39:00 GMT

Aslında başka bir konu hakkında yazmayı düşünüyordum ancak “korku” isimli yazımdan sonra bu yazının daha manidar olacağını anladım. Üstelik yazıyı okuyan ve yorumlayan insanlara da bazı tekniklerden bahsedeceğim sözünü vermiştim. O yazının hemen arkasından olmayacaktı da, ne zaman olacaktı öyle değil mi? Fobi ve kaygı denilen korkuların nasıl oluştuğundan bahsetmiştim. Aslında daha önce bilmediğiniz bir konu olduğu için korkudan bile korkuyordunuz. Şimdi nasıl oluştuğunu öğrendiniz. İnsan bilmediği şeyden de korkar. Bu yüzden korkunun nasıl bilinçte yer ettiğini öğrendikten sonra kendi bilincinizi/bilinçaltınızı gözlem altına aldınız. Artık bir fobiniz varsa bile, size gerçekten sıkıntı verici düzeyde olmadığını da zaman geçtikçe anlayacaksınız.

Ancak fobiler ve kaygılar için bir şey yapmazsanız, kendi başlarına geçmezler, hayatınızın sonuna kadar devam eder bu sıkıntı. Özellikle yaptığınız işle ilgili veya her zaman karşılaşma riski olan fobiler sizi çok rahatsız eder. Korkunun bir illüzyon olduğunu söylemiştik. “Korku” yazısını yorumlayan arkadaşlardan bu konuda bir yorum bekliyordum ama hiç birinden menfi-müspet bir yorum gelmedi. Bende şöyle düşündüm. Ya herkes bu illüzyon meselesini anladı yada hiç kimse anlamadı ama önem vermedi. Kısaca bunu açıklayalım. İllüzyonun Türkçe karşılığı olarak yanılsama, yanılmaca da kullanılabilir. Ancak gerçekte illüzyon anlamını verir mi bilemiyorum. İllüzyon, sihirbaz diye nitelenen sahne sanatçısının icra ettiği eylemdir. Size bir gösteri yapar sizde onu duyu organlarınızla algılayamadığınız için illüzyon diye nitelendirirsiniz. Ama herkes için geçerli değildir bu. Bu gösterinin nasıl kurgulandığını bilen biri, belki de başka bir sihirbaz bu aldatmacaya kanmadığı için onun gözünde bu illüzyon olmaktan çıkar. Evet, sizin sahip olduğunuz bir korku, başka birinin gözünde korku değilse bunu nasıl açıklarsınız? Fobi, bilinçaltının sizi tehlikelerden korumak için geliştirdiği bir korunma mekanizmasıdır. Bu son derece mantıksız olsa bile, bilinçaltının bir mantığı olmadığı için daha önce kazanılmış davranışını, korkulacak şey meydana geldiğinde sergiler. Bilinçaltı asla sizin düşmanınız olamaz. Bu konuda rahat olun. Sizi, iyi niyetinden dolayı koruma içgüdüsü ile yapmıştır bunu.

Korkuları Aşmak

Teknikler 1. Korkunun Üzerine gitmek En tavsiye edilmeyen yöntemdir. Sebebi de korku anında ne olacağını bilememenizdir. O anda tepkileriniz mantık çerçevesinde olmayabilir. Aslında bir teknik bile sayılmaz. Çok basit görünen korkular için tavsiye edilir. Araba sürme korkusu, yükselik korkusu gibi korkularda denemeyin. Kedi – köpek korkusu gibi evcil hayvan korkunuz varsa güvenli olduğunu bildiğiniz bu hayvanların sahibinin gözetiminde korkunuzu yenebilirsiniz. Tavsiye edilmemesinin bir diğer sebebi de, üzerine gittiğiniz korku için birden fazla deneme yapmanız gerektiğidir. Tek sefer yetmeyebilir. 2. Küçülterek üzerine gitmek Diyelim ki size ikisinden birini mutlaka okumanız gereken iki kitap gösterdim. Kitaplardan biri 500 sayfa diğeri 100 sayfa. Bunlardan birini mutlaka okuyacaksınız dedim hangisini seçersin? Elbette 100 sayfa olanını seçersiniz. Beyin gözünüzde büyüttüğünüz her tür davranışa karşı olumsuz tepki verir. Eğer bu bir korku ise zaten had safhada büyütülmüş bir duygudur. Beyin bir problemi haddinden fazla büyütmüşse bunun çözümünde oldukça zorlanırsınız. Bu isterseniz alışkanlık kazanmış olduğunuz bir iş olsun, eğer rutin yaptığınız bir işi bile çok büyütürseniz çözümünde oldukça zorlanırsınız. Korku ve kaygılar çok büyümüşse beyin tarafından çözülmesi zor bir problem gibi görünür. Bunu küçültmeyi deneyin. Bu tekniği bütün korkularda deneyemezsiniz. Bir diğer olumsuz tarafı zaman almasıdır. Diyelim ki araba sürme korkunuz var birden bire bu küçültme işlemini yapamazsınız. Bilinçaltı’nın her hangi bir mantığı olmadığı için zamanla korkulacak bir davranış olmadığını öğreneceği küçültme işlemini, araba sürme fobisinde şöyle deneyebilirsiniz. Bir arabanız var ve korkudan süremiyorsunuz. İlk birkaç gün süreceğiniz arabanın yanına gidin, kapısını açın ama içine oturmayın, yanında oyalanın. Bir kaç gün bunu yapın. Aşama yapacağınız başka bir gün, yine arabanın yanına gidin, sağında solunda oyalanın kapısını açın sonra koltuğa oturun. Bütün bunları yaparken inceleme anlamında, bilinçaltına bir şeyler verme anlamında yapın. Aşama yapacağınız diğer bir gün, daha önceki yaptıklarınızı kısaltarak yaptıktan sonra, direksiyonu sürüyormuş gibi sağa sola çevirin. Vites koluyla oynayın, arabayı çalıştırmadan sürüyormuş deneyimi yaşayın. Daha sonraki gün tahmin edeceğiniz gibi çalıştırın ama sürmeyin. Sürmeden bu işlemleri yapın. Diğer bir gün, park ettiğiniz yerden uzaklaşmadan ileri ve geri hareketler yapın. Genelde bu işlemin sonuna gelmeden kendinizde cesaret bulup arabayı süreceksinizdir. Tabi bu anlattıklarım araba sürmesini bilen insanlar için geçerli. Eğer aşama aşama geçebileceğiniz korkularınız varsa küçülterek üzerine gitmeyi deneyebilirsiniz.

Korkuları Aşmak

Küçültme tekniği, herhangi bir işte hareket kazanmak için çok ideal bir tekniktir. Eğer bir konuda hareket sağlayamıyorsanız ki bu korku ya da kaygı olmak zorunda değil. Bilinçaltının fark edemeyeceği çok küçük adımlar atın. Bu adımlar o kadar küçük olsun ki siz bile attığınız adımı zor fark edin. İleriki dönemlerde, şimdi attığınız küçük adımları geriye dönüp görecek ve yapmış olduğunuz aşamaya hayret edeceksiniz. Hangi iş olursa olsun. Bu teknik ile sigarayı bile çok rahat bir şekilde bırakabilirsiniz. 3.Hipnoz Burada hipnozun nasıl yapılacağını elbette anlatmayacağım ama bu yöntemin nasıl işlediğini merak etmiş olabilirsiniz. “Korku” yazısında anlattığım gibi bilinçaltı saniyede binlerce bilgiyi sizin haberiniz olmadan kaydeder. Hatta anne karnında yaşadıklarınız bile bilinçaltında kayıtlıdır. Hipnoz sırasında uzman, sizi bilinçaltınızdaki korku anınıza geri götürerek korkuyu nötrleştirir. Aşağıda anlatacağım ve herkesin çok rahatlıkla uygulayabileceği hızlı fobi yenme tekniğinde de bu mantık kullanılır. Tabii bilinçli bir şekilde. 4.Hızlı fobi yenme tekniği Bu tekniği hakkıyla yerine getirdikten sonra fobilerinizden eser kalmayacak. Bu teknik, korku anını bilinçaltına tekrar yaşatıp korkulacak bir durum olmadığını fark etmesini sağlıyor. Yani nötrleştiriyor. Bu tekniği uyguladığınız ortamın sessiz, sakin olmasına ve rahatsız edici unsurlardan uzak olmasına dikkat edin. Çünkü konsantrasyon gerekiyor. Bu tekniği de birkaç kez uygulamak zorunda kalabilirsiniz. Bu teknikte, korku anını ya da en son korktuğunuz anı hatırlamanız gerekir. Dediğim gibi hakkıyla yaptıktan sonra korkudan eser kalmayacak. Tekniği uyguladıktan sonra ortaya bir duygu çıkıyorsa, bu duygu korku değil heyecan duygusudur. Bu yüzden heyecan ile korkuyu birbirine karıştırmayın. Uygulama sonrasında mutlaka bir denemesini yapın. Korktuğunuz şeyle yüzleşin. Birde bilinmesi gereken önemli bir nokta… Eğer korku anını yaşamak sizi gerçekten çok rahatsız edecekse, önce hafif korkularda deneyerek, teknik hakkında deneyim kazanın.

Hızlı Fobi Yenme Tekniği

Başlıyoruz 1. Zihninizde bir sinema salonunda oturduğunuzu düşünün ve perde de korkunun henüz oluşmadığı anı siyah-beyaz bir film gibi görün. Hareketsiz siyah-beyaz bir resim... Örneğin asansör korkunuz varsa, henüz korkunun oluşmadığı asansöre binmeden önceki durumunuzu siyah-beyaz bir filmin henüz başlamamış resmini perde de görün. Burada bazı zihinler sinema salonunu ve perdeyi canlandırmakta zorlanabilirler. O yüzden karanlık ve sessiz bir ortamda gözlerinizi kapayarak hayal ederseniz daha etkili olur. 2. Sinema salonunda otururken bedeninizi oturduğunuz koltukta bırakın ve filmin oynatıldığı projeksiyon odasına gidin. Şu anda sizin bulunduğunuz üç pozisyon söz konusu. Birincisi perde de siyah-beyaz korku anının hemen öncesinde hareketsiz filmin durumu. İkincisi koltukta oturarak seyreden sizin durumunuz. Üçüncüsü de projeksiyon odasında hem filmi, hem de koltuktaki sizi seyreden durumunuz. 3. Kendinizi seyrettiğinizi seyrederken korktuğunuz anın filmini siyah beyaz olarak oynamaya başladığını görün. Korku anını yaşayıp kendinizi güvende hissettiğiniz andaki kareyi dondurun. 4. Projeksiyon odasından çıkın ve perdedeki karenin içine girin. Siz karenin içine girer girmez filmi renkli olarak hızlı bir şekilde geriye doğru korku anının henüz başlamadığı ana geri sarın. Bunu çok hızlı bir şekilde, filmin içindeyken sanki bir video kaseti oynarken hızlı bir şekilde geriye sarıyormuş gibi yapın. Bu geriye sarış bir iki saniyeden fazla sürmez. Gerekiyorsa birden fazla geriye alın. Fakat çok hızlı bir şekilde. Bir iki saniye sürsün bu geri alış. Şimdi ayağa kalkın ve alakasız şeyler düşünün. Kollarınızı sallayın, pencereden dışarı bakıp konu ile alakası olmayan şeyler düşünün. 5. Şimdi aşmak istediğiniz korku anını tekrar yaşayın. Nasıl hissediyorsunuz? Eğer hala korku duyuyorsanız tekniği baştan sona tekrar uygulayın. İstediğiniz kadar yapabilirsiniz. Ancak hiçbir aşamasını kaçırmadan yapın. Bu çözüm çok etkilidir ve etkisi bir ömür sürer. Tek bir deneyimle kazanılmış korkularınız, yine tek bir deneyimle kaybolabilir. Sadece korkular değil, kaygılar içinde bunu deneyebilirsiniz. Olumsuz deneyimleriniz eğer kaygıya sebep oluyorsa bu tekniği kullanabilirsiniz. Bu teknikle beraber çok şaşıracağınız önemli bir şey öğrendiniz. Beyin, anılar ile gerçek arasındaki farkı ayıramaz. Eğer çok etkili hayaller kurabiliyorsanız onları da ayıramaz. Çok şaşırdınız değil mi? Sizi gerçekten üzen, psikolojinizin bozulmasına sebep olan, strese sokan olumsuz anılarınızı hala düşünmeye devam edecek misiniz?

devamını oku »

ilgili yazılar

Korku (103)
Korkmaktan Korkmak "Fobofobi" (27)
hayatını değiştir (0)
kendi kendine psikanaliz (0)
cinsel arzuyu artıran testosteron bandı: Intrinsia (1)
korku terimleri sözlüğü (3)
Anne ve babalara öneriler (10)
İKİLEMLERİ YAŞATIR BİZE ŞEHR-İ İSTANBUL (30)
Türkler en çok neden korkar ? (2)

bu yazı tachyon tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: korku, korkuları yenme, üzerine gitme, hipnoz, küçülterek üzerine gitme, hızlı fobi yenme tekniği, fobi, kaygı, endişe, illüzyon, nlp, bilinç, bilinçaltı, bilinç altı, kişisel gelişim, farkındalık

Korku

tachyon — Tue, 15 Apr 2008 05:01:00 GMT

Korku, beynin yarattığı bir illüzyondur. Kişisel gelişim konularında örneğin NLP de uzmanlaşmak isteyen biri korkunun kaynağını bilir. Kaynağı bilinen bir davranışın üstesinden gelmek ise oldukça kolaydır.

Korku illuzyonu

Bütün davranışların temeli, beynin çalışma prensiplerine dayanır. Korkunun da bir prensibi vardır. Eğer bunu davranışlarımızda gözlemleme alışkanlığına kavuşturursak, sahip olduğumuz ya da olacağımız her türlü korku ve kaygının da üstesinden gelmiş oluruz. Bu alışkanlığa biz “farkındalık” ta diyebiliyoruz. Farkındalık, benim tabirimle duyguları kontrol etme gücüdür. Aynı zamanda kendini tanımanın diğer adıdır. Eğer farkındalık konusunda az çok bilgi sahibi iseniz, kendinizi tanıma konusunda, hiçbir zaman tam anlamıyla kendinizi tanıyamayacak olmanızın gerçekten ürkütücü olduğunu da anlamışsınızdır. Bu kendini bilme-tanıma-öğrenme ya da farkındalık denilen şey, siz ölene kadar devam eder. Kişisel gelişim konusunda sadece beynin çalışma prensiplerini bilmek yeterli olmuyor. Örneğin çakra bilgisi, bilinmesi gereken önemli konulardan sadece biri. Çakra bilgisi ayrı bir konu olduğu için korku konusuna kaldığımız yerden devam edelim. Duyguları kontrol etme gücü dedik. Bunu nasıl sağlayabiliriz? Duygularınızı kontrol edemezseniz duygularınız sizi kontrol eder. Bu bir kuraldır. Ne yazık ki insanların % 100’e yakını duygularını kontrol edemiyor. Bunu neden yapamıyor? Çünkü kolay bir şey değil. Duyguları kontrol etmek derken kontrol edip, robotik bir davranışa geçilsin anlamında söylemiyorum. Her davranışın yeri ve zamanı vardır. Örneğin size çok yakın birini kaybettiğinizde duygularınızı serbest bırakıp ağlamanız gerekir. Bu konuda kendinizi kontrol edebileceğiniz sınır, aşırı tepki vermeme hususudur. Bütün davranışların temeli beynin çalışma prensiplerine dayanır demiştik. Her duygu için geçerlidir bu. Şimdi korkunun beyinde nasıl işlendiğini görelim.

Hep söylenir bilinçaltı şöyle, bilinçaltı böyle. Fakat kimse bunu tam anlamıyla açıklamaz. Ne olduğunu tam anlamıyla kimse bize anlatmaz. Sadece bazı davranışları örnek verirken, bilinçaltı hakkında fazla bilgimiz olmadığı halde, “bilinçaltına yerleşmiş” falan deriz. Bilinçaltı, otomatik kazanılmış davranışlarımızın kaynağıdır. Buna fobi dediğimiz korkular da dâhildir. Örneğin ben bu yazıyı on parmak kullanarak yazıyorsam bu bilinçaltı sayesinde olur. Araba sürerken pedalların ve vitesin nerde olduğunu düşünmeden hareket ediyorsak bu bilinçaltı sayesindedir. Yine yazı yazarken ya da kitap okurken,yemek yerken, yürürken rutin sergilediğimiz davranışlar bilinçaltı sayesindedir. Bilinçaltı, saniyede binlerce bilgiyi depolar. Bunu fark etmezsiniz. Bu yazıyı okurken dışarıdan geçen arabaların sesini, yan odada çalan radyoyu, kedinizin miyavlamasını, içerde yemek yapan annenizin söylediği şarkıyı, işyerindeyseniz, çalışma arkadaşlarınızın ya da müşterilerin konuşmalarını hep kaydeder. Peki, bilinç ne yapar? Bilinç de sizin bu yazıyı okumanıza yardımcı olur. Eğer okuduğunuzu anlıyorsanız bu bilinciniz sayesindedir. Sadece okuyorsanız da bilinçaltı sayesinde. Diğer tarafta msn de arkadaşınıza bilincinizle cevap verirsiniz. Excel’de yapacağınız hesap tablosunu bilinciniz sayesinde düzenlersiniz. Bilinçaltı ve bilinç devamlı bir koordinasyon halindedir. Örneğin ben bu yazıyı bilincim sayesinde yazarken bilinçaltım sayesinde de on parmak yazıyorum. Koordinasyonu görüyorsunuz değil mi? Korkunun nasıl oluştuğunu anlamak için ham bir beyni ele alalım. Bir yaşında henüz emeklemekten yürümeye yeni geçmekte olan bir bebeğin korkusu bu. Annesinin, yerde emeklerken odanın içinde bulunan sobaya doğru hareket ettiğinde cıs diyerek uyarı vermesi sebebi ile yanına yaklaşmaya çekindiği nesneden korkması için henüz bir neden yok. Yürümeye yeni başladığı için sağa sola tutunarak ayağa kalkması ve dengesini kaybedip sobanın üzerine doğru düştüğünde, yüzünü düşeceği nesneden korumak için elini öne doğru attığında, artık o nesnenin kendisi için gerçekten korkutucu olduğunu öğrenmiş bulundu. Annesinin çığlıkları sobada yanan eli için feryat eden kendi çığlıklarına karıştı. Annesi, hemen yanan ele soğuk bir su tutup acının daha fazla büyümesini engelledi. Akşam babası eve gelip de kendisini kucağına aldığında babasına sobayı göstererek cıs dedi.

Şimdi bu korkunun beyinde nasıl işlendiğine bakalım. Normalde korku denilen şey bilinçlidir. Bilincimiz, korkulacak şey meydana geldiğinde beynimizde bulunan amigdala denilen bölümü uyarır amigdala, bu sayede korku dediğimiz duyguyu meydana getirecek kimyasalları salgılar. Eğer amigdala ya uyarıyı bilinçaltımız göndermiş ise o zaman bunun adı fobi olur. Yani bu korku artık otomatik bir hal alır. Yükseklik fobisi, kedi-köpek fobisi, topluluk içinde konuşma fobisi gibi fobilerin kaynağı bilinçaltıdır. Bize çok komik gelen bir fobi, ona sahip olan için gerçekten elem vericidir. Bu basit korku için devamlı kendini suçlar. Ah benim aptal kafam falan der. Aklınıza her hangi bir şey getirin onunla ilgili fobisi olan biri mutlaka vardır. Az önce bir bebeğin korkusunu ele aldık. Şimdi bu korkunun bilince mi yoksa bilinçaltına mı yerleşeceğini irdeleyelim. Bebek sağa sola tutunarak ayağa kalktı ve o çok merak ettiği cıs’ın yanına doğru hamle yaptı fakat henüz tam olarak yürümeyi öğrenemediği için dengesini kaybetti. Dengesini kaybettiğini fark eden annesi bir çığlık attı. İşitsel uyarı. Bu işitsel uyarı başına gelecek olan şeyin gerçekten kendisine acı vereceğini hissetmesi için ilk uyarı oldu. Düşerken cıs denilen nesneyi gördü. Görsel uyarı. Yüzünü cıs’a çarpmamak için elini uzattı ve eli yandı. Duyusal ya da Kine Estetik uyarı. Bu üç uyarı şekli bir insanın bir şeyi tam anlamıyla öğrenmesi yani bilince ya da bilinçaltına yazılması için gerekli uyarı şekilleridir. Eğer bir şeyi tam olarak öğrenmek istiyorsanız. Onu dinlerken görür ve uygularsanız öğrenmenizde çok etkili olur. Bu bir korku olsa bile. Hele hele belli yaş gruplarına kadar çok önemli olan beyin dalgalarının en hassas olduğu anlarda bu uyarılar çok daha önemlidir. Eğer bu bebeğin bilinçaltına bahsettiğim şekilde bir korku yerleşmişse o zaman bunun adı fobi olur. Kendisi küçükken sobada yanan elini hatırlamasa bile, yetişkin bir insan olduğunda bilinçaltı bir soba gördüğünde kendisini uyaracaktır. Korkular gereklimidir? Hem de nasıl. Diyelim ki araba kullanıyorsunuz. Hatalı solama yaptınız karşıdan gelen arabaya çarpmamak için uyarıyı size amigdala verir. Hemen direksiyonu ne tarafa kırmanız gerektiği yönünde bir hareket yaparsınız. Eğer amigdala size korku uyarısını vermemiş olsaydı. Karşıdan gelen arabaya çarpmanın korkulacak bir duygu olmadığını düşündüğünüzden sürmeye devam edecektiniz. Başka bir örnek. Yolda yürüyorsunuz karşıdan ağzında salyalar akarak size doğru koşan bir köpek var. Burada yapacağınız iki korku davranışı var. Bunlardan birincisi, tabana kuvvet kaçmak, ikincisi de durup savaşmak. Eğer amigdala size korku uyarısını vermeseydi, hiçbir şey yapmayıp kuduz köpeğin kurbanı olacaktınız.

Amigdala

Bütün korkular yukarıda anlattığım şekilde gerçekleşmez. Örneğin kaygı dediğimiz bir çeşit korku da amigdala uyarımı sayesinde olur. Küçük bir çocuğa sorduğunuzda sizin kaygı diye isim taktığınız şeyi korku olarak açıklayacaktır. Daha henüz kaygı terimini öğrenmemiştir çünkü. Kaygı, fobi denilen öğrenilmiş, otomatikleşmiş korkulardan farklıdır. Fobiler ve kaygılar mutlaka aşılması gereken korkulardır. Bunlar aşılmadığı sürece stres dediğimiz duygulara sebep olur. Stres ise psikosomatik hastalıkların kaynağını oluşturur. Psikosomatik hastalıklar çok tehlikeli kanser türlerinden ülsere kadar bir çok irili ufaklı hastalıklar olabilir.

Kaygı, korkunun bir versiyonudur

Gereksiz korkular ve kaygılar için neler yapabiliriz? Özellikle fobi konusunda çok çeşitli yöntemler var. Bunların arasında NLP yöntemiyle herkesin rahatlıkla uygulayabileceği hızlı fobi yenme tekniğini başka bir yazıda açıklayabilirim. Yine fobiler için bilinçaltına inip hipnoz yöntemi kullanılabilir. Fobiler için kullanılacak farklı yöntemler ayrı bir yazı konusu olabilecek kadar uzundur. Kaygıda ise temel sebep An’ı yaşamamaktır. Bilinç, geçmiş kötü anılar ve gelecek kaygısı arasında gider gelir. Sizi gerçekten sıkıntıya sokan bir probleminiz, geçmiş kötü anılarınızdan kurtulamayan bir bilinciniz, depresif bir yapınız ve devamlı gelecek ile ilgili bir kaygınız var ise çok şanslısızın. Evet, yanlış duymadınız çok şanslısınız. Çünkü kendinizi tanıma adına, farkındalık adına, NLP öğrenme adına bir fırsat geçmiş elinize. NLP yi en iyi şekilde üzerinizde bir problem bir musibet varken öğrenirsiniz. Size tavsiyem eğer imkânınız varsa hemen şimdi öğrenmeye başlayın.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı tachyon tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: korku, kaygı, endişe, fobi, kişisel gelişim, nlp, farkındalık, bilinç, bilinçaltı, bilinç altı

Ne olduğunu ve ne istediğini bilmek

3mmigros — Wed, 04 Jul 2007 08:14:31 GMT

Hayatın çeşitli evrelerinde değişik karakterler içinde olunabilir. Bu karakterlerden karakterlere geçiş yaptıran akan zamandan başkası değildir. Gençlik yıllarında geçişler sonra geçecek yıllar ve karakterlere göre daha hızlıdır. Kanın akışı, hormonların ayaklanma süresi, müzik, ortamların genişliği, arkadaş çeşitliliği ve bunların sirkülasyonu diğer yıllara göre çok daha hızlıdır.Bazen nereden sürüklendiğini anlamadığınız bir karakterde bulabilirsiniz kendinizi.

Kişi genellikle karşısındaki insan konusunda arayış içindedir. Ast olan da budur diye kendi karakterini oturtmadan kendini kandırabilir. Kişinin kendini tanıması bir başkasını tanımasından daha güçtür.Kişi kendi içinde her şeyi bildiğini düşünse de sadece zihinsel olarak hareket etmediğini hayatının her adımında ona yön verenlerin içinde duygularının ve önsezilerinin de yeri olduğunu bilmelidir. Bunun farkına varması ve kendisini tanımaya başlaması yaşadığı deneyimlerle ortaya çıkar. Genelde deneyim lafı geçince bazı kişilerin aklına cinsellik gelmektedir. Ne yazık ki bu konuda birçok kesim yanılır. Yatağınızı değecek kişiler ile, ileride kötü anlar olarak hatırlamayacağınız, emin olacağınız kişilerle paylaşmak cinsel anlamda esas deneyimdir. Değerinizi bilemeyecek kişiler ile 5 dakikalık zevk uğruna bir çok duygunuzu yatakta bırakmak sizin ruhunuzda çatlaklar oluşmasına sebep olacaktır. Pişmanlık en zor geçen duygulardan birisidir. Elbette geçer ve iç kütüphanenizde tecrübe olarak yerleşir. Yıllar geçtikçe bu kütüphanede bulunan kitap sayısı artmış ise ruhunuzun ne kadar yıprandığının göstergesidir. Yorgunsunuzdur, bıkkınsınızdır. Sürekli kafanızda buralardan gideceğim düşünceleri dönüp dolaşacaktır.

Bu yıpranmanın size verdiği en değersiz hediyeler ise daha seçici olma ve içe kapanıklıktır. Daha seçici olma kısmı bazıları için tercih edilen davranış olabilir. Hayatını belli insanlara anlatmak, iç dünyasını belli insanlara açmak kısacası paylaşma işini yaparken seçici davranmak bir nevi savunma mekanizmasıdır. Bu mayın döşeli sınırlardan geçişe izin vermek bazen oldukça zordur. Asıl içe kapanıklık olarak tabir edilen davranıştan çok her şeyinizi herkese anlatmamadır. Biraz gizem zaten hayatınıza girecek kişileri çekici kılan bir durumdur. Benim farkıma varamıyorlar, beni kimse anlamıyor diye serzenişlerde bulunmak pek akıllıca değildir. Farkınıza varılmasını istediğiniz kişiler size uygun ise zaten sizi farkedeceklerdir. Karşınızdaki insanların biraz usta olması gerekir ki zaten size uygunluk derecesi bu konuda bir kıstastır.Bu konuda kendinizi kesfetmeniz ve neyi kimi istediginizi bilmeniz gerekir. Bu bilme ne zaman gerçekleşir diye bir zaman belirtilemez. Ama olgunlaşmanın en güzel göstergesi kendinin farkına varmakla başlar.

ilgili yazılar

MİDYE (12)

bu yazı 3mmigros tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: farkındalık, biliçsizlik, hayat

kendi kendine psikanaliz

zedd — Fri, 20 Apr 2007 14:42:00 GMT

Çoğu insan, kendisini tam bir içtenlikle anlatmanın zorunluluğunu anlar. Kendimizi analiz etmek, bazı temel noktalarda başkalarını analiz etmekten farklıdır; zira buradaki en önemli fark herbirimizin tamsil ettiği dünyanın kendi dünyamız olduğu gerçeğidir. İnsanlar hayatlarını kendi bütünlüğünde görür ki aslında bu, bizim geçekten bildiğimiz tek dünyadır. Amaç ta bu bizimle birlikte gelişen dünyamızı yorumlayabilmek ve yön vermekle güç kazanmaktır. Analatik çalışmanın başlangıç noktası ve temeli; serbest çağırışım (o anda akla gelen herşeyin ifade edilebilmesi), dürüst ve açık sözlü kendini ifade sürecidir. Bu süreç yalnızken daha kolaydır. Kişi gerçekten hissettiği şeyleri dile getirmelidir. Burada amaç, kendini sorgulama ve bastırgan duyguları serbest bırakmaya yarıdımcı olmaktır. Mantık yürütmekten kaçınmalı çünkü mantığın arkasındaki büyük güç zeka, bu anda hizmetini kullanmayı bekleyen bir fırsatçı olarak karşımıza çıkacaktır; fakat analizin özü doğruluktur. Kişinin yabancılaştığı alanları görmemeye yönelik duygusu temelde güçlüdür yani, genelde inkar edebileceği, olumsuz, tepki görmekten korktuğu için kabul etmek istemiyeceği fakat var oluşunuda engelleyemediği duygu yada düşüncelerimiz bizi kendimize yabancılaştırır. Böyle bir durumda kişinin kendisiyle olan ilişkisinin, olana değil, mantığı dahilinde olması gerekene inanacağı tehlikesi her zaman vardır. Yine de bu onun dünyasıdır, buna ilişkin olanca bilgisi elinin altında durur; onun bu bilgilere ulaşması için ihtiyaç duyacağı tek şey kendini gözlemlemesi ve gözlemlerinden yararlanmasıdır. Eğer kendi sorunlarının kaynaklarını tanımaya ilgi duyuyorsa, bu kaynakların algılanmasına yönelik direnmelerini yenebilirse bazı yönlerden kendisine bir yabancının yapabileceğinden daha iyi gözleyebilir çünkü birey gece gündüz kendisiyle birlikte yaşar. Buradaki yararlı olabilcek en önemli şey kişinin kendisine karşı acımasız bir dürüstlükle yaklaşabilmesindedir. Birayin kendisiyle yüz yüze gelmeye yönelik iradesi, gelişimi engelleyen hiçbirşeyi olduğu gibi bırakmama isteğidir. Bu dürüstlük ruhu ağır bastığı ölçüde insan kendini bulmayı başarabilir. Eğer belli bir tutarlılık ölçüsüyle ilerlerse dürüstlük yetisi giderek artar. Yıkılan her engel kendi içinde bir toprak parçası kazanma anlamına gelir ve sonrakine daha büyük bir ruhsal güçle yaklaştırabilir. Gerçekle çarpışmak rahatsız edici bir şey gibi görünse de değildir; çünkü temeli olumludur. Kişiyi rahatsız eden etki ağır bastığında, kişinin kkendine ilişkin gerçeği keşfetmesi ve bu durumda da bir çıkış yoluna yönelik kavrayışı beraberinde getirir. Bu çıkış yolu açıkça görünmese de sezgisel olarak hissedilecek ve ilerisine gitme gücünü besleyecektir. Eğer bir insan kendine ilişkin bir gerçeği keşfedecek yeterli cesareti göstermişse, cesaretinin onu sonsuza kadar götürebilecek ölçüde güçlü olduğuna güvenebiliriz. Onun bu kadar ileri gitmiş olması gerçeği, kendisiyle yüzleşme iradesinin, onu ezilmiş olmaktan alıkoymaya yetecek kadar güçlü olduğunu gösterir. Terapide önemli olan her eğilimin ortaya çıkarılması, algılanması -ki sorunlu eğilimler algılandıkları anda gerçekten ortadan kalkabilir- ve her defasında daha derinlere inilmesi gerektiğidir; fakat ilk başta bastırılan duygular etkin bir biçimde ortaya çıkmaz sadece ulaşılabilirlik sınırları için de olanlar kontrol edilir. Her eğilimi sonuçları farklı ölçülerde bastırılır: Az bastırılanlar ilk önce ulaşılabilen olanlardır, daha derinlere bastırılanlar daha sonra kendilerini gösterecektir. Kişi, kendini tanımak için her fırsatı değerlendirmelidir. Kendini anlamak, tanımak bir noktada başkalarınıda tanıyabilmektir. Bireyin önce algılama ve bu sayade de farkındalık düzeyinin gelişmesi bu bütünlüğe bağlayabiliyor olması, bunların diğer sorunsal eğilimleriyle olan ilişkilerini ortaya çıkarabilmesi ve direnmelerle baş edebilmesi önemli bir aşamadır. Ruhsal yaşamın temel merkezi: benim gerçekten neyi hissettiğimle, gerçekten neyi istediğimle, gerçekten neye inandığımla ve neye karar verdiğimle ilgilidir. Ya da böyle olması gerekir.

devamını oku »

ilgili yazılar

Korku (103)
Korkuları yenme (4)
MİDYE (12)
yerine kendini koyunca anlıyor insan... (5)
TELEVİZYON GİTTİ, GİDER !... (3)
Derin Suyun Dalgası Büyük Olur (0)
Atatürk'e hakaret serbest olmalıdır! (8)
Kötülüğe övgü (18)
Sınır sınır içinde.. (0)

bu yazı zedd tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: insan, bilinç, algı, farkındalık, iç savaş, bilinçaltı, gerçek, doğruluk ve dürüstlük, analiz

MİDYE

hipangel — Fri, 08 Dec 2006 22:25:12 GMT

Sen benim midyemsin. Aslında, midyenin içindeki çok değerli incimsin. Kimilerine göre midye kötüdür. Pis ortamlarda oluşur. Bu yüzden ondan uzak durulmalıdır. Yenilmemelidir, hatta dokunulmamalıdır. Sen incisin. Eşsiz.. Özel.. Değerli.. Beyaz ve saf.. Ama kendi değerinin farkında olmayan.. Kimileri de midyeyle ilgili öyle önyargılıdırlar ki, Çevresine, ortamına, dış görünüşüne bakıp, Alabildiğine önyargıyla kestirip atar onu; İçinde bir incinin saklı olduğunu göremeyecek kadar kördürler üstelik.. Bir inci öylesine beyaz ve saftır ki Daha beyaz olmak için bir şey yapmaya ihtiyacı yoktur. O zaten öyledir. Kendi değerinin farkında olmayan, Başkalarının farketmeyip önyargılı anlamlar yükledikleri bir inci... Hem değerini bilmiyor, Hem değeri bilinmiyor.. Farketmiyor ve Farkedilmiyor.. Kaybetmiş bulmadan, Kaybedilmiş aranılmadan.. Korktuğu için kabuğuna saklanan ve Sınırlarla kabuğuna itilen.. Kapana kısmış.. Bulunduğun ortamın kötülüğüne rağmen inci olmayı başardın! Değerini farket artık! Denizin pisliği, yosunları arasında kaybolma! Çık artık kabuğundan! Hadi! Denizdeki en eşsiz incisin sen! Daha fazla oyalanma!

devamını oku »

ilgili yazılar

Yeni bir hayat (3)
DOĞA (9)
SOLUCAN (2)
Deniz insanı (46)
HESAP VER! (6)
Döngü (6)
yerine kendini koyunca anlıyor insan... (5)
Her canlı ölümü tadacaktır! (24)
Yok oldu. (35)

bu yazı hipangel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, insan, farkındalık, deniz