hafif.org - etiketler: günlük

Günlük

yelkenlitren — Sat, 11 Oct 2008 11:58:00 GMT

Günlük

Doğumumdan başlıyor herşey , ilk çığlığım yankılanıyor odada sevinç gözyaşlarıyla birlikte. Kucaktan kucağa geziyorum. Hep sıkıntı verici sıkı giysiler üzerimde üşümeyeyim diye. Herkezden önce kuruluyorum yatağıma ve gözümü bir açıyorumki popom yanıyor alev alev. Değştirsinler altımı diye yaygarayı basıyorum yine. Oh ne rahat hemende geldiler. Yeni bez , biraz süt ve artık uyuyabilirim mışıl mışıl. Gün geliyor bitiyor çığlıklar. Anne tiş baba tukulata diye devam ediyor. Başka haylazlıklar yapmaya yeni yaramazlıklar icat etmeye başlıyorum gün geçtikçe. Ekmek almaya gidiyorum ama oyuna dalıp kaybediyorum kendimi sokaklarda. Herbir köşe başında yeni oyunlar her sokakta yeni maceralara atılıyorum. Birde bakıyorumki annem geliyor. ''Nerdesin sen sabahtan beri ? '' '' Oyun oynuyorum anne '' diyorum polisin bile beni aradığını bilmeyerek :) Okula gidenlere özenip benide okula yazdırsınlar diye başlıyorum gazetelere , kitaplara bakmaya okuma numarası yaparak. Yazıları takip diyorum parmağımın ucuyla. Sanki bilmiyorlar benim okuma yazma bilmediğimi. akıllıyız ya :) Bakıyorlarki hevesliyim yazdırıyorlar benide. Havalara uçuyorum. ''yaşasın bütün gün eğlence , oyun beni bekliyor'' Ama öyle olmuyor tabiiki. Neyse gidiyorum önlüğümü giyinip , yoldaki çocuklara bakıyorum herkes neşeli. Kocaman bir bahçe. Oooo koş koşabildiğin kadar. Zil çalıyor herkez okulun içerisine doğru yöneliyor. Birde ne göreyim. Ben böyle hayal etmemiştim ki burayı. Kır , Bahçe oyun yerleriyle dolu siydney vardı benim hayallerimde. Defterlere karalamalar yapacaktık hani , hani bütüngün oyun oynayacaktık. Bırakıyorlar beni bir sınıfa. Herkez ağlamaklı doktor bekler vaziyette. Birde kapı kapanıyor üstümüze ve o ilk zil sesiyle birlikte başlıyor öğrencilik yılları. İlk zamanlar sıkıcı ve ürkütücü olsa da alışıyorum yavaş yavaş. Sabahları başka bir heyecanla uyandığım yataktan kalkıp 2 dakikada giyinip koşmaya başlıyorum okula. Çabuk geçior ilkokul yılları ve taşınma mevzuları başlıyor. ilkokul bitmeden ayrılmak zorunda kalıyorum arkadaşlarımdan. Karne günü vedalaşmaya gidiyorum sınıfa karnemi alıyorum , öpüyorum hocamın elini ve el sallıyorum sınıfa arkamı dönmeden önce. İlerlerken çıkışa doğru birde bakıyorum ki koşuyor çocuklar. Bir çığlık bir gürültü okul ayağa kalkıyor. Alıyorlar beni omuzlarına kapıya kadar eşlik ediyorlar. Bir o anı hatırlıyorum birde hocamı. Taşındığımız yeni yerde geçiyor çocukluğumun en güzel yılları. Hernekadar kısa sürmüş olsa da. En güzelide yakalanma korkusuyla gittiğimiz atari salonlarında oynadığımız oyunlar oluyor ama anemin baskınlarına sonunda yenik düşerek yakalanıyoruz. :) Orta okul , Lise derken üni bitiyor ve atılıyoruz gerçek , rutin hayata. Zaman ne kadar hızlı geçiyor. İşte , kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan kocaman adamlarız artık. Günlük tutmak herkezin istediği birşeydir şüphesiz. Küçükken karalayacak çok şeyimiz vardı ama artık bu rutin hayatta bir önceki sayfanın fotokopisini almak yeterli olur. O yüzden tutmuyorum :) En azından kısaca bahsetmek , o toz pembe günleri yeniden anmak hoş oluyor. Keşke yeniden çocuk olabilseydik ...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı yelkenlitren tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: günlük, çocuk, çocukluk, hatıralar, anılar

Bir asteğmenin günlüğünden: Terör niçin bitmiyor?

Forzaken — Thu, 09 Oct 2008 06:03:00 GMT

http://www.bugun.com.tr/yazar.asp?yaziID=42606

ilgili yazılar

bu yazı Forzaken tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: terör, ordu, günlük, ihanet

Vizontele günlüğü

Culture Orange — Sat, 20 Sep 2008 12:55:00 GMT

http://www.vizontele.com/giris_yasadiklarimiz.htm

bu yazı Culture Orange tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: vizontele, günlük, van, yaşananlar, film ekibi

Lan Günlük

aRRoGaNTe HoMbRe — Tue, 29 Jul 2008 15:15:00 GMT

Sevgili Günlük, Evet günlük tamam, sonuna kadar haklısın. Sana ilk kez yazıyor olmam sebebiyle, 'günlük' kelimesi buraya uygun düşmemiş olabilir. Fakat ne demeliyim ha? Haftalık, aylık yoksa yıllık mı? Bunlar da olmaz yoo yoo. Çeyrek asrı geçti varlığım ve bu seninle ilk paylaşımım. Belki bunu/beni kabullenmen zor. Bunca yıldan sonra sen de nereden çıktın diyeceksin. Haklısın. Ama bana en azından bir şans vermeni diliyorum senden. Sadece bir şans. Belki seveceksin beni ha, ha günlük? Hem ne kaybedersin ki. Belki de çok iyi anlaşıp, sıkı bir dostluğa yelken açacağız. Bu fırsatı kaçırmak istemezsin, istememelisin. Günlük var ya, bence sen tam bir hrspi cociisin, ben onu anladım şimdi. Sana o kadar dil döktüm, yalvardım, ne kaybedersin dedim ama tıııın. Niye ha niye? Nedir yani senin bu artistliğinin sebebi? Sen ne şöööeerrefsizmişsin yahu. Anlatmıyorum lan sana bir bok. Sittir git. Oysaki bende ne anılar, ne hikayeler vardı. Götün düşer anlatsam. Ama yooo, yo dostum yo. Sen kullanamadın o şansı.

Lan günlük, bak yine acıdım ha. Dur bir anımı anlatayım da fikir olsun sana. Bunda daha ne hikayeler vardır kimbilir sorusunu yazayım kafana. Adam ol, hizaya gel. Aklın başına gelsin. Sevgili günlük, bana bu kalbin kadar temiz sayfayı...şaka lan şaka. Dur anlatıyorum. Şimdi hacı, bir gün arkadaşlarınan Marmaris'teyiz. Her tarafta, Hollandalı cıvırlar, İngiliz çıtırlar. Anlarsın yaa hişşşt, hehe. Abin tabi ayarladı ikisini. Bir akşam biriyle, diğer akşam ötekiyle tozuyorum. Tabi sadece tozmuyorum. İcraat hat safhada. Yorgunluktan gündüzleri havuz kenarında uyuyorum. Neyse..hop günlük n'oldu ya. Hiç dinlemiyorsun sen beni. Sarmadı mı muhabbet? Peki dostum bir de şunu dinle.. Geçen sonbahar Paris'e gittim bir dostum ile. Lur (Musée du Louvre) Müzesi'ni de ziyaret ettim tabi. Bildiğin gibi bu müzede dünyaca ünlü heykel ve tablolar var. Mona Lisa ve Slaves müzenin en nadide eserleri arasında. Sen (Seine) Nehri de gerçekten görülesi bir yer günlük. Eyfel var ya sana girsin, hehe. Eyfel'i hiç anlatmayayım. Onu herkes biliyor. Bu arada Paris şehrinin özlü sözü "Fluctuat nec mergitur" yani "Sallanır ama batmaz" imiş. Bunu bilmiyordun sen de değil mi? Şehrin armasındaki "scilicet" yani gemiyi anlatmak için kullanılıyormuş. Hey günlük, günlük diyorum. Uyuyor musun yoksa? Yok artık. Ooo, n'aptın sen ya. Sana bir şey diyeyim mi günlük? Ben senin muğaa koim emi. Sen bunu hak ettin günlük..Sigigit gözüm görmesin seni. (sen nehri)

devamını oku »

ilgili yazılar

İşte günlük böyle yazılır (6)

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sevgili günlük, marmaris, paris, louvre müzesi, mona lisa, geyik, günlük

Blog Yazarı Galapagos Yolcusu

Culture Orange — Tue, 15 Jul 2008 12:31:00 GMT

Bugün hazırlıklarımızı tamamlıyoruz, Galapagos adalarına gelmiş geçmiş en kapsamlı geziyi düzenliyoruz. Ekibimiz tam 20 kişi 3 dalında uzman bilim adamı,2 sağlık uzmanı,kaptan,gemi tayfası ve 10 asistan var. Asistanların neredeyse yarısından fazlası Fransız ben tek Türk'üm aralarında. İngilizce konuşuyoruz başka dil kimse konuşmuyor,kaptan Fin asıllı olmasına rağmen şakır şakır İngilizce konuşmakta. Buna gerçekten şaşırdım günlük. Genelde onları denizci sinbad öykülerinden,karayip korsanlarından anımsardım. Kaptan denilince aklıma mutlaka sakalı olan ve kafasından şapkayı eksik etmeyen tütün sarıp içen, balık yağına bayılan adamlar düşünürdüm. Yanılmışım günlük bizim kaptan vejeteryan ne balık yiyor ne de yağını içiyor. Güvertede elinde bir salatalıkla görebilirsin onu günün her saati. Bir o kadar da sağlıklı ayrıca,ben tabir yerindeyse öküz gibi yememe rağmen onun kadar sağlıklı değilim 2 dakika bir kumanya kasasını tuttum kollarım 2 gün ağrıdı. Hazırlıklar bitmiş kaptan dışarıda kalan son gemi mürettebatına sesleniyordu. İngilizce konuşmadı burda anlamadım. Yola çıktık gemimiz yelkenliye benzeyen bir transatlantik gibi günlük. Hayatımda ilk defa bu kadar büyük bir deniz taşıtına biniyorum. Herkes güverteden aşağıya sarkıp önünden geçen balıkların yüzgeç şekillerini not alıyor bense burda sana yazı yazıyorum. Senin ben taaaa günlük. Bu gidişle bu,gittiğim son bilim gezisi olacak. Gideceğimiz yerde göreceklerimiz hakkında herkes birşeyler söylüyor. Çoğuna inanmıyorum çünkü kaptan dışında kimse buraya daha önce gitmemiş. Kaptan "gözü kapalı bir şekilde adayı gezdiririm size" diyor ama yanımızda 1 rehber var,sanırım bu işi ona bırakmaz ha sence? Her neyse günlük prof dik dik bakmaya başladı bana bende en iyisi denize bakayım bir şey göreceğimden değil şu prof çok kötü bakmaya başladı. Yolumuz 12 gün sürecekmiş eğer deniz kötü olursa bu süre 2 3 kat bile artabilirmiş. Kaptan bu açıklamaları yaparken ben g.tümü kaptana dönmüş bir şekilde denizde bizimle yarışan balinaya bakıyordum. Daha önce görmediğim bu yaratık gerçekten ilginç bir balina türüydü. Aniden sırtımda bir acı hissettim Fransız arkadaşım sırtıma vurmuştu kaptanı dinlememi işaret etti. Kaptan konuşmaya yine o anlamadığım dilde başladı İngilizce bitirdi. Durumum vahim anayacağım günlük bu geziden pek bir şey anlamayan adamların başını çekeceğim kesin. Biri daha var o da çok ilgisiz hep kamarasında oturuyor laptopuyla bir şeyler yapıyor devamlı. Onunla muhabbet kurup sana bu mobile dan yazmayı bırakacağım, herhalde günde bir kaç yazı yazmama izin verir değil mi?Biraz sert bir mizacı var döver mi beni sence ondan laptopunu istediğim için? Neyse ben kamarasına gidip isteyeceğim,artık şansımıza günlük,laptopu verirse sana daha rahat yazarım vermez de dayak yersem pek rahat yazamam diye düşünüyorum. *****Bu yıldızları gördüğünüz zaman anlayınki bolca zaman geçmiş. Takriben 12 gün,yıldız sayısı ile oranlandırmayın gün sayısını zaten anlaşılır kaç gün geçtiği.*** Hey günlük sana 12 gündür yazamıyorum farkındayım ama yazmaya değer hiç bir şey olmadı sonunda bu gün adaya vardık gece vardığımız için geceyi gemide geçirdik. Sabah kalkıp çadır kuracağız. ****(anladınız siz onu)*** Sabah oldu günlük çadır kurduk içine giremeden ilk turumuz için hazırlık yapmaya başladık. Not defterleri içinde son teknoloji ile donatılmış elektronik labaratuvarlar olan bir techbox.(teknoloji çantası manasına gelen zamazingo) Çantada labaratuvar günlük bende şaşırdım yok artık dedim yüzlerce kez. Çantayı 3 kişi taşıyor 2 si Fransız biri Yunan iri yarı adamlar muhtemelen o yüzden onlara verilmiş çanta. Aldığım duyumlara göre 65 kg mış çanta ....bencede oha günlük. ********Yıldız lan işte******* Yürüdük yürüdük baktık burada hiç bir b.k yok herkes umudunu kesmişti bu adadan,ama bizim angut profesör bizide gaza getirmişti "lan gelin bu adada çok farklı bir buluş yapacaz yeni hayvan türleri zart zurt" içimden o zamanda ya bi git allasen demiştim ama gaza da gelmiştim hani. Hala yürüyoruz günlük rehber kendinden emindi 5 dk önceye kadar az önce hızlı hızlı yürürken birden yavaşladı ve durup geldiği yola endişeli endişeli baktı kafasını sağa yatırdı sanki bir şey hatırlamak istercesine baktı yola....evet günlük rehber yolu unuttu. Kimseye söylemedi bunu ve emin tavırlarla yola devam etti. Durumda bir b.kluk olduğunu anlayan şu devamlı kamarasında kalan laptoplu arkadaş yanıma geldi ve sordu "kaybolmuş olamayız değil mi?" sen cevap vermek ister misin günlük yoksa ben mi yıkayım arkadaşın hayallerini. Daha önce bu arakaşla laptop yüzünden pek fazla samimi olduk. Bak hala gözüm acıyor neden o bataryayı kafama fırlattığını hala anlamış değilim. Evet arkadaşa da şüphelerimi anlattım ve kaybolduğumuza ikna ettim ama o benim kadar olgun karşılayamadı durumu ve kopardı yaygarayı koştu profun yanına feryat figan bağırıyor resmen s.kt. kulak bırakmadı günlük. İri yarı ama çok tırsak bir herifmiş. Gördüğümüz 2-3 papağan vardı onlarıda kaçırdı geri zekalı. ******Kaybolduğumuzun herkes tarafından anlaşıldığını gösteren yıldız kümesi****** Evet günlük yanılmadık kaybolmuşuz. Rehber ağlamaklı ve geldiği yollara bakıyor ama ayak izleri o kadar çok ki bulamıyor yolu 3-4 tur yaklaşık 10 metre yarı çapında bir çember çizerek dolandık. Bir karakayaya oturduk. Biraz zaman geçti. Bir şey bip dedi günlük herkes nereden geldiğini sordu birbirine .-.*-*-*-. bende merak ettim şimdi bak(.-*-*-*-.* arıyoruz sesin kaynağını .-*-*.bip.*-*- bak işte tekrar geldi o ses. Sen biliyor musun ne bipliyooouoruor böyle günlük.Bu arada ne bu o'lar u'lar neyin var senin..-*-*bip bip biiiiiiiiiyp.*-*.-* Battery Empty...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı Culture Orange tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: galapagos, blog, yazar, kaptan, gemi, deniz, balina, battery, günlük, macera, battery emtpy, mürettebat, profesör, asistan, bilim gezisi, biyoloji, rehber

Güne Nasıl Başlarsanız Öyle Gider!

Culture Orange — Mon, 14 Jul 2008 08:47:00 GMT

Trafik polisi her sabah olduğu gibi işe gitmek için yatağından kalktım.Eşinin hala uyuması ve kahvaltı hazırlayacak gibi durmaması hafif bir asabiyet yarattır.Güne nasıl başlarsanız öyle gider diyen burç yazarlarına tama etmeyen arkadaşımız bunun bir anlamı olmadığını düşündü. Yüzünü yıkamak için kalkacaktı ki ayaklarının çarşafa dolandığını gördü gece fazla dönmüş bütün çarşaf adamın ayaklarında 4 5 tur sarılmıştı.Kurtulma uyku sersemliğide üstüne eklenince adeta bir işkenceye dönüştü.Yaklaşık 5 dk çarşafla uğraşam polis memuru arkadaşımız bu esnada karısını ve hatta 3 yaşındaki çocuğunu bile uyandırmıştı. Bir sinir küpü olmasına ramak kalmıştı ki bardağı taşıran son damla geldi sular kesilmişti.Durdu düşündü ve buldu suyun neden kesildiğini.Bankaya verdiği otomatik ödeme talimatının günü dolmuştu ve dün da banka müşteri ilişkilerini arayacaktı ama işleri yoğun olduğu için unutmuştu.Neyse şimdi arayayım diye düşününce telefonunu yatak odasından buldu numarayı çevirdi ve prosedürleri geçerek müşteri danışmanına ulaşmayı başardı.Tam o sırada küçük çocuğu ağlamaya başlayınca bir iki saniyeliğine telefonu bıraktı şşş babacım tamam gibi çocuğu avutmada pek başarılı olmayan ama öyle olduğuna inanılan sözler sarfetti.Tekrar telefona döndü,tam isteğini belirtecekti ki dıt dıt dıt kontörü bitmişti.Artık bardak taşmış evi su basmıştı.Polis memuru ne yüzünü yıkamayı ne de kahvaltı etmeyi düşünüyordu o an.Tek düşündüğü şu evden bir aksilik daha olmadan çıkmak ve köşedeki büfeden kontör almaktı.Kontörü alacak müşteri danışmanı ile konuşmasına kaldığı yerden devam edecekti.İçinden bir den ona kadar saydı ve sakinlemeye çalıştı.Yine o laf aklına geldi "güne nasıl başlarsan öyle gider" ve yine o,insanların bilinçaltlarına saldıran hokkabazların bir lafı olduğunu düşünüp vazgeçti inanmaktan. Üniformasını giyerken gömleğinin düğmelerinden bir tanesinin dolaba asarken yırtıldığını hatırladı.Allahtan en alttaki düğmeydi ve pantolonun içine girince bir sorun olmayacaktı.Bu sıcakta da pantolonun içine gömlek mi sokulurdu?Buna diğerleri kadar sinirlenmedi ve pantolonunu giyip kravatını takıp evden çıktı. Köşedeki büfeye vardığında gazetelere gözü takıldı.Yine onlar burç yorumcuları ve benzerleri gazetelere manşet olmuşlar."Günlük burç yorumunuz gazetenizde","güne iyi başlayın öyle devam etsin","akrep bu gün şanslı","boğalar hafif asabi olacaklar bu gün","ikizler aman sıcaklara dikkat" ve yüzlercesi vardı gazetelerde.Okudukça köpürüyordu çünkü inanmıyordu ne astronomiye ne de bu hokkabazların dediklerine.Büfeye biraz daha yanaşarak bir 100 kontör alabilir miyim dedi.Kontörü aldı bir hamlede dışındaki kılıfı yırtarak kazınması gereken yeri tırnakları ile kazıdı.Tırnakları iğrenç gözüküyordu 3 4 tırnağı birden batmış o garip kurşun rengi kimyasaldan kurtulamıyordu.Yıkadı fakat bu sefer sim gibi her tarafına dağıldılar parmağın.Neyse dedi eldivenin altında gözükmezler.Kontör kartını cebine attı fakat kontor yüklemeyi unutmuştu. Kötü şansmıydı sizce bu?Yoksa her şey bir rastlantıdan mı ibaretti? Polis memurumuz daha mesai başlamadan başına 1 gün içinde gelebilecek o kadar garip olay yaşamıştı ki bu söze inanası gelmişti.Durdu düşündü ve aslında bu lafa inanmak ya da inanmamanın o kadar önemli olmadığına karar kıldı olanlara güldü geçti ve günü daha normal geçti. Yüklemeyi unuttuğu kontör kartı gsm operatörünün promosyon içeren bir ürünü olduğundan dolayı da 2 kişilik Dubai'de 3 gün 4 gece tatil kazandı...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı Culture Orange tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gün, psikoloji, fal, astroloji, günlük, polis memuru, trafik, kontor kartları, gsm operatör, dubai tatili, promosyon, hediye, kampanya

Ölebilmek Umuduyla Yaşıyorum…

chattagush — Sun, 13 Jul 2008 18:15:00 GMT

14 ocak 19.. Yo yatalak değilim ya da korkunç bir hastalık sarmamış bedenimi. Hatta normalin üstünde bir sıhhate sahibim. Beni sevenler var. Sevdiklerim var. Yeryüzünde hayat süren pek çok insanın sahip olmak istediğine inandığım bir işim ve iyi bir gelirim var. Ama yaşamak ağır geliyor bana. Peşimi bırakmayan sorulara beni tatmin eden cevapları bir türlü üretemedim. Kim ve ne olduğumu tarif edebilirsem kurtulacağım sanki. Çok çırpındım. Ruhumun derinliklerine yaptığım yolcuklar öyle bitkin bıraktı ki beynimi bilemezsin. Ama cevap koca bir sıfırdan öteye geçmedi. Çok yoruldum, anlıyor musun? 25 mart 19.. Bu soruların ardı arkası kesilmiyor artık. Belki de hiç yalnız kalmamalıyım. Kurtuluşu kendi ruhumdan kaçmakta bulabilirim. Evet, evet arkadaşlarla daha fazla vakit geçirmeliyim. Kendimi eğlenceye vermem lazım. Bu sayede unutur giderim tüm zorlu sorguları. 7 nisan 19.. Kendimi kandırmam ne işe yarar ki? Tüm sorular pencerelerden, kapı aralıklarından bana bakıp sırıtıyorlar. Nasıl bir işkence bu! Üstlerine gitmedikçe daha da büyüyorlar. Keşke biri elini verip kurtarsa beni bu girdaptan. 18 nisan 19.. Kaçamayacağımı anladım. Bana en büyük işkenceyi yapan yine kendi beynim değil mi? Karşıma geçmiş dayanılmayacak bir rahatlıkla sorguya çekiyor beni. Ondan kurtulmam imkânsız. Bu can sıkıcı durumla baş edemiyorum. 16 haziran 19.. Ölüm gelirse tüm bu sorular sıvışıp kaçacaktır. Tıpkı aydınlık gelince karanlığın kaybolması gibi. Bunu daha önce nasıl düşünemedim. Nasıl da rahatlarım o zaman. Aklına kötü şeyler gelmesin. Bedenime kıyacak kadar cani ruhlu biri değilim ben. Üstelik buna hakkım yok. Onu bekleyeceğim. Ona aşkla bağlanacağım. Her sabah güneşe ölebilmek ümidiyle merhaba diyeceğim. O gelince tüm sorgular bitecek. Bu korkunç eziyet sona erecek. Seni özlüyorum ölüm. Seni istiyor ve seni bekliyorum. Yaşama seninle bağlanıyorum. Lütfen geç kalma.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: günlük, hikaye, özgün hikayeler, öykü, varlık felsefesi, özlem

Amiral Özden Örnek’in ilginç bağlantıları

uykusuz kutup ayisi — Mon, 07 Jul 2008 14:06:00 GMT

http://www.fatihaltayli.com.tr/content.cfm?content_id=3781

bu yazı uykusuz kutup ayisi tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: fatih altaylı, özden örnek, günlük, çalık grubu, ılımlı islam

Sürpriz

cizgisel — Fri, 18 Apr 2008 19:09:35 GMT

Bazen Hayat bize hiç istemediğimiz şeyler yaşatır.Olmak İstemediğimiz insanlarla,yapmak istemediğimiz bir işi yapmak zorunda kalırız.Böyle zamanlarda hep şansızlıkla suçlarız kendimizi.Oysa hayatta olan birçok güzel şeyin aslında tuhaf rastlantılardan,beklenmedik olaylardan çıktığını hiç düşünmeyiz.Hepimiz sürprizleri severiz ama hayatın bize yaptığı sürprizleri fark edemeyiz.Olabilecek güzelşeyleri bu karamsarlığımızla kendimizden uzaklaştırmamak için,artık hayata biraz daha sevecen bakmaya ne dersiniz?

ilgili yazılar

bu yazı cizgisel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, günlük, eğlence

AŞK__ SA, NE RENKTİR?...

siirimsi — Sun, 06 Apr 2008 10:08:16 GMT

AŞK__ SA, NE RENKTİR?... Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Gidip de dönmeyenden, arkasına bakmadan yürüyenden, güneşe sırtını dönüp aya yüz sürenden, ne gidebilen, ne kalabilenden, yaşanmış ve yaşanılamamış sevdalardan, sevda deyip de geçilmeyenden söz edeceğim... Belki dokunmadan yüreğinize, gözlerinizden süzülüverecek ahlar, belki bir parça olup akıp gidecek birkaç dakikası yaşamın içinde, var olacak belki yoksulluğunuz... Belki belli belirsiz bir gülümseme yerleşecek dudaklarınıza... Eğer başlayışla bitiş arasındaki o çizgiyi yaşamışsanız, ‘tabii varsa?’ diyeceksiniz... Neredeyse?.. Hani olur ya, karanlıklar içinden bir umut ışığı, küçük bir yol, çıkmaz sokağın ucunda, veya yolun sonunda bir başlangıç kapısı açılır aniden, muştlanırsınız, yeniden parlar gözleriniz, yenidenliğe bir başlık atarsınız yeni bir kitaba başlar gibi, ilk kez okuyormuş gibi, ilk kez görüyormuş gibi, ilk nefesi alıyormuş gibi... Kaçıştır, saklanıştır önce... Bulunduğunda kayboluştur aslında, bilinmeyendir, sonradan görülen, fark edilendir... Aşksa sahi, nerededir?... Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Gerçek aşklar yaşanmamışlardır, kavuşulmadıkça aşk, olur derler... Birliktelik başlayınca aşk biter, alışkanlıklar başlar derler, denilip de konuşulan, bitmeyen bir cümledir aşk... Çoğu kez söylenmekten çok suskunlukta anlatılır... ‘Aşk’ tır yerle bir edilip fırtınaya tutulmuş yürek depremlerini yaşatan... Küçük bir pembe bulutla başlar önce... İçinize sıcacık bir şeyler yerleştirir, gülümsetir, sevindirir, şaşırtır, uçurur sanki... Özgür bir kuştur, bulutların arasında rengarenk kanatlarıyla, sizi de alıp götüren... Var ile yok arası, belirsiz bir tanımdır, birdenbire benliğinize yerleşiveren, kaçılmaz, kaçınılmaz... Anlamı tartışılmaz... Bir bilinmezlik denizi ötesinde bir hayali ben kavramı içine yerleştirilir.... Unutursunuz, kimsiniz, nerdesiniz, nesiniz, kimdir karşınızdaki, onu siz mi yarattınız?... Hayatın içinde farkındalığın en olmadığı bölümüdür aşk... İlk sarsıntılar başladığında, pembe bulutlar yerini başka renklere bıraktığında, kendinizi, ıssız bir ovada kaybolmuşluğunuzu seyretmeye başladığınızda, bulursunuz ... Uzak bir gurbete saklanmıştır gözlerinizin ışıltısı, uzaklar çeker sizi, yakışıksız yollarda bulunmuş birkaç cümlede kalmıştır sevdanız, sevda sandığınız bulutlarınız uçurup gitmiştir hayal kuşlarınızı... Bir yerlerde pişmanlıkla karışık bir acı çöker yüreğinize, yapışır, bırakmaz, bıraktırması zor ve hatta imkansızdır... Sonu başından bellidir aslında... Bellidir de, her seferinde yeniden, bile bile kapılır gidersiniz sarhoşluğuna... İlk günlerin pembeliğidir gerçekte aşkı aşk yapan... Ömürden ömür kopartan, bağırta bağırta bir parçanızı alıp götüren zalim oyuncu , son perdesinde gösterir kendini, gerçek yüzünü... Aslında hayatın gerçekliğinin, tecrübe denilen o yaşanmışlığın ardındaki çok bilmişliğini size yakıştıran, her olayda önünüze çıkıveren, konuşturan, susturan, donuklaştıran, yıllarla birlikte kendini gösteren bu oyuncudan yine de vaz geçemezsiniz.... Her perdesinde sizden çok şeyler götürse de, sizi siz yapan , kendinizi bulduran gerçeklik oyununu oynuyordur kendi tiyatrosunda... Belki de hayatın en acı olaylarını da yaşatsa, yine de en unutulmazı.... En sona gelindiğinde, o bitiş noktasında bile tek kare, o ilk pembe bulutun görüntüsüdür, kimbilir?... Şimdi size aşktan, bahsettim...Bahsettim mi ki?... Bir bilinmez türküyü söyler gibi, gidilmeyen bir yolda yürümüş gibi, içilmemiş sigara dumanını koklar gibi...Kesin olan bir şey var ki, aşktır... Vardır, değerini bilen yoktur... Aşktır, ne olduğu belli değildir, vardır, büyüktür... Bir ömre sığar mı?.. Bilinmeyendir, bilmeyi bildiğini söylememektir... Aşksa zaten, hayalin ortasında bir gerçeklikse, sizle yaşar, sizden sonra da nefes alır... Şimdi size aşktan bahsettim... Bilmiyorum ki nedir, yenilir mi içilir mi, nerededir, ne haldedir?.. Nereden başlar, hangi uzak yolda bitirir kendini?... Kimin içindir , ne için, nedendir?... Neden gelip de gidendir, dönüp de görülmeyendir, kalıp da göremeyenedir?... Neden yenileyen değil de, tüketen, bitirendir?... AŞK__ SA, NE RENKTİR?... ferkul 01.21.... 06 nisan2008

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı siirimsi tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: günlük, siirimsi, aşk, sevda, yol