hafif.org - etiketler: gürültü

KADINLARI BAŞTAN ÇIKARAN SES NE ACABA?

ufopilotu — Fri, 12 Sep 2008 08:31:00 GMT

http://ivillage.mynet.com/cinsellik/95-teknik-tuyolar/3476-bastan-cikaran-ses

ilgili yazılar

bu yazı ufopilotu tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ses, motor, aşk, sevgi, gürültü, love, david moxon, ferrari

Olumsuz Nedenler Çok Olsa Bile Ben Okumalıyım…

PAUQYLN — Sun, 10 Aug 2008 14:35:00 GMT

Kitap okumak için yalnız kalmak gerektiğinde bu anların olamaması, hayatın hızlı temposu ve işlerin yetişmesi gibi sorunlarla boğuşmak zorunda kalırız. Bazen kalabalık bir ortamda elinde kitabı dış dünya ile bağlantısını kesmiş ve kitabına kendini gömmüş insanları görünce gıpta ile izliyorum. Ben çok istesem bile gürültülü ortamlarda kitap okuyamam, okumaya çalışsam bile okuduğumu anlamadığımdan sayfa aralığımın yerini değiştirmem o bölümü sonra yeniden okurum. Okuduğum kitapların üzerine asla kalem sürmem ancak kitap bittiğinde bir kağıda kitabın bende bıraktığı etkileri yazarım ve kitabın baş sayfasının arasına koyarım, kirletmeye kıyamam. İnsanların farklı yapısından dolayı kendimi bu konuda şanssız görürüm çünkü sessizliğim az kalabalığım çoktur. Olumsuz nedenler çok olsa bile ben okumalıyım…

ilgili yazılar

Ben ÖĞRETMENİM! (5)
kitap (0)
Kitap Okumak İstiyorum ! (6)
Bedava e-kitap ve online kitaplar (0)
ZİNA VE LAİK HUKUK (0)
SIR (THE SECRET) (40)
BEN OLMADIM DAHA (12)
Öğrenciler okuduklarını anlamıyor (2)
Orhan Pamuk'un Başarısının sıır neydi? (3)
Öğle Tatili (6)

bu yazı PAUQYLN tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kitap, okumak, melih arat, kitap nasil okunur, makale, gürültü

Gürültüyü kes !

zuuzu — Thu, 29 May 2008 06:42:00 GMT

Gürültüyle olan ilişkimiz içimizde bir yerlerde hazır ve nazır durumdadır sessizlik der rutin işlerimizde gürültü yaparız kulağımızın hoşumuza giden seslerle uyarılmasını isteriz korkunç veya çirkin sesler yerine kadife yumuşaklığını kulaklarımızı aracı eder beynimize yollarız .İşte bu noktada gürültüye alışkın biriyseniz çevrenizden gelen gürültüye duygusal tepkiyle yanıt verir öfke gösterisi yapar gürültüyü siz ele geçirirsiniz oysa istediğiniz sessizlik değil miydi ? Yok hayır alışık değilseniz zaten sessizce oradan uzaklaşırsınız sessizliğe alışık olan bireylerin sanatsal yönlerinin geliştiğini tahmin edebiliriz,gürültülü ortamda yetişen bir çocuğu düşünün sesini duyabilmek için daha çok gürültü yapacaktır.

devamını oku »

ilgili yazılar

27 Maddede Bir Köşe Yazısı Yazdım (4)
O küçük kitapçı (4)
Zor... (5)
Yazın Üzerine Bir Yazı (0)
Kitap yayınlamak istiyorsanız, bunlar yayınlıyor! (22)
Galata Kulesi Balık Ekmek Pişirmek ister (0)
sıkıştırılmış yaşamlar (14)
oblomovluk (10)
Ne dir bu nor mal? (63)

bu yazı zuuzu tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gürültü, ses bombası, deneme, yazı

Gece

Bestloser — Thu, 03 Jan 2008 08:23:00 GMT

Gece, sokaktaydım, yanımda bir arkadaşım vardı. İnce bir çığlık içimde yankılanıyor ve sanki beni cehenneme çağıran kutsal bir çalgı sesiymiş gibi anlaşılmaya çalışıyordu. İnsan gürültüleri, homurdanmalar ve anlaşılamayan konuşma sesleri medeniyetin içinde olduğumu hissettiriyorlardı. Bunun dışında tamamen rahatsız ediciydiler. Başım ağrıyor ve yalnızlığımı özlüyordum. Görüntüler aklımda anlam kazanıyordu. Çoğu birbirine girmiş imgelerden oluşan bu dünyanın görsel dalgalarında, rasgele görüntü hareketlerini daha önce görmüş olduğum imgelerle ilişkilendirip, onları kafamda oluşturduğum kategori kutucuklarına yerleştiriyordum. Bunu istem dışı yapıyordu aklım. Hissediyordum… Arkadaşım elini omzuma attı, irkildim, onu tamamen unutmuştum. Dedi ki: “Şu Çinliler o kadar paylaşımcı insanlar ki; yakında ülkece grup seks yapmaya başlayacaklar.” Bunu söyledikten sonra arkasını döndü ve biraz eğilip, henüz yanımızdan geçmiş olan mini etekli Filipinli kızın kıçına baktı. “Oraya da gittin mi?” diye sordum, dünyanın birçok yerini gezmiş olan arkadaşıma. Böbürlenir gibi bir tavır takındı, gülümsedi ve “Evet…” dedi “…çok kılsızlar hacı, bir tanesinde, bir tane bile kıl yok.” Oraya gitmiş ve hepsinin kıllarını teker teker kontrol etmişti. Gurur duydum arkadaşımla, milli bir kahramandı artık gözümde. Tekrar yola baktım İstiklal caddesine. Devamlı ayaklarımıza dolanan, arabaların geçmemesini sağlayan o ince yerden bitme silindirlere baktım. Sarıydılar ve uçları toparlaktı. “Yukarıdan biri bunun üstüne düşse, bir bıçak gibi saplanmaz” diye düşündüm. Yuvarlak uçlar şefkatli, sivri uçlar acımasızdı sanki. “Dostum…” dedi dostum, “Fas’a gittim ve bir otelde kaldım, inanır mısın o kadar pis insanlar ki, beş yıldızlı otelin içi bile pislik kokuyordu. Lobide kokudan baygınlık geçirdim.” Pislik, insanın yaşadığı yere göre kavramlaşıyordu. “Peki ya Almanya?” diye sordum. “Yerlerde bir tane çöp göremezsin” dedi, İstiklal caddesine ve köşedeki şarapçıya iğrenir gibi bakarak. Şarapçının elinde yarısı kesilmiş bir pet şişe vardı. Diğer eli yırtık cebinde bir şeyler aranıyordu. Ayaklarında ayakkabı yoktu, bunun yerine kalın poşet bağlamış, ip olarak da sağlam olması için sokaktan bulduğu paslı telleri kullanmıştı. Elindeki pet şişeyi küçük bir çocuğun sevinciyle fırlattı havaya, yere düşüşünü bekledi ve poşetli ayaklarıyla bir tekme attı. Ploffff! Sular fışkırtan pet şişe, arkadaşımın omzunu sıyırarak geçti. Şarapçı güldü, arkadaşım sinirlendi ve ben her zamanki gibi izledim. Sadece izliyordum… Gece sokaktaydım, arkadaşım yanımdan ayrıldı, kendi küçük beton kutucuğuna gömülmek üzere bana el salladı. Beklediğim yalnızlığım gülümsedi bana. Başımın ağrısından ve o garip uğultudan eser kalmamıştı. Tramvay durağının hemen dibinde durakladım ve eve dönmeden önce son bir kez insanların ne yaptıklarına baktım. Hepsi bir yerlere gidiyorlardı, çok önemliydi hepsi, dünyayı kurtaracak adamları heyecanla selamladım. “İnsanlarım” dedim. “Sizi bağrıma basmak istiyorum, hayatı bu denli sevdiğiniz ve hala onun için bir şeyler yaptığınız için.” Yıldızlar belirmiş ay parlamıştı. Gece, gece olduğunun tamamen farkındaydı.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı Bestloser tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gece, sokak, arkadaş, gürültü, taksim, istiklal caddesi

YAĞMURUN SESİ-1

suskunluk — Fri, 21 Sep 2007 13:12:00 GMT

Dün gece yağmur camımı vururken, sesi dinledim. Cama yaklaştım, sokak karanlıktı. Yanan lambanın ışığı, geceyi aydınlatmaya yetmedi. Lambanın altında bavuluyla bekleyen birilerini hayal ettim. Bu yağmurda üşürse, korkarsa, ıslanırsa sığanacak evi var mıdır? Yağmur ilk başta yavaş, sonra hızlı yağdı. Cama çarptıkça, sesler arttı. Camı başımı yaslayıp sokağın yalnızlığına baktım, baktım, baktım. Herkes perdelerini sımsıkı kapatmış, bakmaya korkuyordu. Benim gibi meraklı, hafif aralık perdeden bir yüz......Kime bakıyor? Ona el sallıyorum, içeri kaçıyor. Utanıp, perdeyi çekmeye çalıştım. Onu gördüm, geri geldi. Perdeyi iyice açtı ve karşılıklı uzun bir zaman bir birimize baktık. Buğulu cama nasılsın yazıyorum, el kol işaretleriyle anlatıyorum. Gülümseyen bir yüz çiziyor. Sonra kollarını soğuk dercesine kapatıyor. Hava sıcak, acaba evi mi soğuk????? Bir dakika diyerek içeriye gidiyor. Uzun bir zaman gözükmüyor. Babam bu hallerimi görse, camdan cama gecenin bir vakti; bir erkekle konuştuğumu bilse beni öldürür. Uzun bir zaman aralığından sonra ortaya açıktı. Pencere camına elmaya benzeyen bir resim çizdi. Elinde meyva, onu yiyor. Başını eğerek cama yasladı, oradan bana bakıyor. Çok güzel bakıyor. Çok arkadaşça bakıyor. Çok içten....... Dakikalar geçtikten sonra, sesi birlikte dinledik. Başıyla yağmur sesiyle dans ediyor. Belki evinde müzik açık, onu dinliyor. Esneme işaretiyle, babamlara yakalanırım korkusuyla el sallıyorum. Karşı apartmanın 5. katındaki daire. Beynime kazıdım. Sabah telaşla işe gitmek için uyandım. Dün gecenin huzurunu iliklerimde hissediyorum. Durağa doğru koşarken, arkamdan biri bağırıyor. "Hey! Merhaba!" Dönüp, sese doğru bakıyorum. Yakışıklı bir erkek tekerlekli sandalye de oturuyor.

devamını oku »

ilgili yazılar

bir muhabbet, o türlü... (0)
BU SESİ KISIN ARTIK! (174)
KADINLARI BAŞTAN ÇIKARAN SES NE ACABA? (73)

bu yazı suskunluk tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: yağmur, ses, gürültü, korkku

BU SESİ KISIN ARTIK!

makaleci — Thu, 14 Jun 2007 14:22:00 GMT

Yazıma başlarken; Yazımı hem sizin de aynı durumdan mustarip olduğunuz zannıyla bir paylaşım içgüdüsüyle ve ayrıca da bu platformda bu konuyla ilgili teknik bilgiye sahip insanların olabileceği ve bana bilgi verecekleri umudu ile yazıyorum. Bunu sadece bir kanal yapmıyor, tüm televizyon kanalları bunu nedenini anlayamadığım bir sebepten yapmaya devam ediyorlar. Olay şu; bir dizi, bir film veya herhangi bir tartışma programı veya bir haber bülteni reklâm arasına girdiğinde televizyonun sesi inanılmaz şekilde yükseliyor… Elinizde kumanda olmadan bir programı izlemeye koyulamıyorsunuz… Diyelim ki bir film başladı, hah tamam önümüzdeki bir buçuk saat boyunca şu kumanda illetinin dibimde durmasına lüzum yok deyip elinizden bırakmak, özgürleşmek istiyorsunuz, ama sanırım kanunen yirmi dakikada bir girmesi gereken reklâm kuşağının geleceği korkusu yanınızda kumandayla dolaşmanıza neden oluyor… Özellikle bir bebeğiniz varsa onun uyuyakalma ihtimali sürecinde bir program izleyeyim bari diyemiyorsunuz… Korku filmi gibi… Sadece reklâma girdiğinde değil, kanalın kendi yapımları ile ilgili tanıtım, fragman ve benzeri her şeyde bu ses iki katına çıkıyor. Ayrıca unutmadan; müziklerde de ses inanılmaz yükseliyor. Şöyle; bir dizi izliyorsunuz mesela, o dizinin bir sahnesinde diyaloglar susup dizinin o favori şarkısı bastırıyor ortalığı ve hemen eliniz kumandaya gidiyor… Böyle paranoid bir şekilde televizyon izleme olabilir mi? Taciz olarak tanımlıyorum, başka bir açıklaması yok bunun… Bu kadar bilgi ortamında bu konuyla ilgili bilmediğim teknik bir durum mu var inanın hani gerçekten bilemiyorum ama ben çok ilgiliyimdir muhakkak dikkatimi çekerdi bu konuyla ilgili bir açıklama… Sanırım, reklâmların veya o tanıtımların akılda kalması için, beyinlere iyice çakılması için yapılıyor… Ama ben o ürünü dangır dangır bağırdığı için almıyorum… İhtiyacım varsa alıyorum, onu da o çok pahalı o bağıran reklâmlardan yine almıyorum çoğunlukla, reklâm filmi çekmeye fazla parası sanırım olmayan firmaların ürünlerini alıyorum… Son olarak işin ilginç kısmı; bundan şikâyet eden bir izleyici dahi yok, hiç duymadım… Neyse umuyorum ki birileri okur ve ciddiye alır…

devamını oku »

ilgili yazılar

REKLAMLARDAN KURTULUYOR MUYUZ? (0)
bir muhabbet, o türlü... (0)
Sesli komuta (13)
YAĞMURUN SESİ-1 (23)
KADINLARI BAŞTAN ÇIKARAN SES NE ACABA? (73)
kitle eğlence silahı (0)
gerçekler hakkında bir söyleşi II (1)
Şahane reklam (5)

bu yazı makaleci tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ses, gürültü, tv, seyirci, reklam, fragman

Daha Güzel Bir Dünya İçin

aRRoGaNTe HoMbRe — Fri, 09 Mar 2007 12:44:00 GMT

Doğru yönü seçmek bu kadar zor mu?

Bu hayatta insanların daha mutlu ve huzurlu yaşamalarını sağlamak için yerine getirilmesi ya da dikkat edilmesi gereken çok da fazla kriter yok aslında. Hem sayı olarak hem de zorluk derecesi olarak.. Peki ne bunlar? Adalet, mantık, saygı, hoşgörü, dürüstlük. Bu kadar ya! Neden yok peki bu kavramlar hayatımızda ya da neden azlar? Ve bunları düşünüp düşünüp deli olan, kafayı yiyen tek ben miyim diye soruyorum kendime. Neden insanlar iş ahlakına sahip değiller mesela? Her çalışan sorumlu olduğu işi düzgün ve iyi yapsa, en azından iyi yapmak için çaba harcasa, savsaklamasa hayatımızda ne çok şey birdenbire değişir farkında mısınız? Toplum için belirlenmiş kurallara herkes uysa mesela, stres, kavga, gürültü, bu keşmekeş sona ermez mi? Sona ermese de azalmaz mı ya! Günümüzde gerçek insana rastlamak ne kadar zorlaştı farkında mısınız? Ve işin kötü yanı artan bir ivmeyle her geçen gün daha da kötüye gidiyor herşey.. Bu karamsarlık çok mu fazla acaba ve iyi şeyler istersek ve düşünürsek gerçekten olur mu? Belki de daha mutlu, daha güzel bir dünya için BATSIN BU DÜNYA demeliyiz ha!

devamını oku »

ilgili yazılar

Jena sessizliğin sonu muydu? (1)
Üstün Vuruş.... (0)
Bir Erkeği Tanımak... (21)
ortak yön ve mutluluk paylaşımı adına (2)
Kişisel alana saygı (7)
Kavgada Olmaması Gerekenler (34)
Sıkılıyorum (5)

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: adalet, mantık, saygı, hoşgörü, dürüstlük, iş ahlakı, güzel bir dünya, batsın bu dünya, stres, kavga, gürültü, keşmekeş

Sıkılıyorum

deborahhh — Thu, 01 Feb 2007 13:48:09 GMT

Bu aralar canım çok fazla sıkılıyor. Kendimi oyalamak için çok şey yaptım ama olmuyor. Önce klişe yöntemlere başvurdum. Televizyonu açtım.Zap yapmaya başladım. Gaffur, Burhan ve Ajdar beni ziyadesiyle güldürdüler. Sonunda sıkıldım. Tartışma programlarına baktım biraz. Hrant Dink'e sövüp sayanlar, Orhan Pamuk'a laf atanlar midemi bulandırdı. Daha gayri ciddi bir tartışmaya takıldım bir süre. Birileri çocuk yetiştirmekten bahsediyor. Herkez "topluma yararlı birey" lerin nasıl yetiştirilebileceğini çok iyi biliyor. "Demek ki bu doğuştan bilinen bir şeymiş" deyip kanalı değiştiriyorum. Bir başka tartışma daha. Bekaretten bahsediyorlar. Basmakalıp iki cümleyle program yapmaya çalışıyorlar. Zaten konunun temeli bir dizideki tekliften kaynaklanıyor. Dizi? Evet biraz dizilere takılabilirdim. Ama ne oluyor anlamıyorum. Anneannemlerde olmadığıma göre bu kanalların hepsi Antep'in yerel kanlları olamaz değil mi? O halde neden hepsi ya Antep'li gibi konuşmaya, ya da Antep yemekleri yapmaya çalışıyor. Antep yeni mi keşfedildi? Altı bin yıldır yok muydu bu şehir? Sıkılıyorum yine. Zap yapmanın bu gün beni eğlendiremeyeceği kesin. Belki biraz kitap okumalıyım. Kitaplığı karıştırıyorum. Okumadıklarımın arkalarını, önsözlerini kurcalıyorum. Yusuf Atılgan'ın "Anayurt Oteli" Zebercet'in gündüz düşleri de sıkıntımı alamıyor. Sayfalar sayfalar akıyor ama içimde hala o sıkıntı. Biraz internette gezinmek işe yarar umuduyla açıyorum bilgisayarı. Bir hanım ve bir bey seksen sonrası kuşağın ne kadar andaval olduklarını birbirlerine anlatıp "haklısın mirim, bunlar adam olmaz", "ay ne demek asıl sen haklısın bunlar o cumhur-u reisin defoluları, ne beklenir ki?" diyor. Yine sıkılıyorum. Azıcık gündemi okumak istediğimdeyse her sitede kimin Ermeni, Kimin Kürt olduğu, satadyumlarda kimin kime koltuk fırlattığı yazılıyor. Okuyorum. Sıkılıyorum. Kendime gündelik bir meşgale arıyorum. İşte bir parça kumaş .. Bunun orasını burasını kesip bir şeyler dikebilirim deyip başlıyorum. Dikiş makinası bozuluyor. Canım sıkılıyor. Belki biraz ders çalışsam sıkıntımı alır. Ders çalışmak hep sıkıntı verecek değil ya. Açıyorum kitabı. Onlarca soru çözüyorum. Sıkılıp soruları başka yollardan birer kere daha çözüyorum. Bu da sıkıntımı almıyor. "Evdekilerin keyfi iyi mi acaba?" düşüncesiyle ufaktan yanlarına sokuluyorum. Annem yine kredi kartlarından ya da iş yerinde ki müdürüyle çekişmelerinden bahsediyor. Ona hissettirmeden yanında ayrılıyorum. Çünkü sıkılıyorum. Kardeşimin yanına uğruyorum. Benim bir kaç saat önce boş bıraktığım bilgisayar masasının karşısında kahkahalrla gülüyor. Umutlanıyorum. Uzaktan ekrana bir göz atıyorum. MSN 'de sevgilisiyle konuşuyor. Beni de dahil edecek değiller ya. Ben de odadan çıkıyorum. Özlediğimi farkedip sevgilimi arıyorum. "Onkoloji bugün yoğun, gece seni ararım" diyor. Geriden ağlama sesleri duyuluyor. Sinirlerim bozuluyor. Kapatıyorum telefonu. Giyinip dışarı çıkmaya karar veriyorum. Köşedeki bakkaldan bir paket sigara alıp eve dönüyorum. Daha asansöre bindiğim anda skılmaya başlıyorum çünkü. Eve dönüyorum, yeniden bilgisayarın karşısına geçiyorum. Serbest köşenin serbestisine bir şeyler yazıp yazıp vazgeçiyorum. Malesef bana özgü değil bu duygu. Bir çok kişinin sıkıldığını, gerildiğini biliyorum. Yapılabilecek öneriler istemiyorum. Sadece biraz huzur istiyorum. Hani güzellik yarışmalarında taç giyen kızlar kadar rahat dileklerimi sunmak istiyorum. "Dünya barışı sağlansın, açlık sona ersin, küresel ısınma önlensin........" Bunların hepsi klişe dilekler olarak kalacak ve ben daha günlerce aylarca sıkılmaya devam edeceğim galiba....Öğrendiklerim hiç bir işe yaramıyor.........

ilgili yazılar

bu yazı deborahhh tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sıkıntı, kavga, gürültü, sorun, aslında herşey aynı

Farfara şiir

semazem — Mon, 15 Jan 2007 14:03:44 GMT

Üstad Prof. Dr. Cevat Çapan demiş ki : "Bir yaradılış durumu bu galiba. Çok farfara bir şiire inanmıyorum. Fakat okuduğum şairlerden öğrendiğim şeyler, benimsediğim tutum ve dünyaya hem tutkuyla hem de serinkanlılıkla bakıyor olmam bu dinginliğin sebepleri sanırım. Ancak şiirlerimde politik öğeler de var. Ama bu politik ögeler biraz ironik olarak ortaya çıkıyor. Politikanın insanları hallaç pamuğu gibi attığı dönemlerden geçtik. Yaşanan acıları kristalize ederek yansıtmak daha uygundu bence. Fazla gürültücü bir şiir, benim çok onayladığım bir şiir değil.” Milliyet Gazetesi de haberi "Farfara şiire inanmıyorum" başlığıyla vermiş. Farfara nedir diye merak ettim, TDK sözlükten ( ki internet sitesine günlerdir ulaşılamıyordu) baktım : 1. Çok konuşan. 2. Ağzı kalabalık. 3. Yüksek sesle konuşan. 4. Çok övünen. Buradaki anlamları Üstad'ın cümlesine yerleştirdim. Bir türlü çıkamadım işin içinden ki Sayın Çapan nasıl şiir sevmiyor !!! Tamam, kabul ediyorum, kendileri benden çok daha iyi dil bilirler, kelimeleri daha iyi kullanırlar da ben de kendisini anlamak istiyorum. Ne demek farfara şiir, gürültücü şiir ? Sert ünsüzlerin arka arkaya kullanıldığı şiirleri mi kastediyor, bağırarak okunan şiirleri mi, fonda müzik olunca mı sevmiyor, otobüs geçince mi... Anlayamadım bir türlü. Koskoca gazetenin koskoca bir hocamızın ağzından verdiği haberi anlayamayan biri olarak da tutturdum bir türkü, neyleyim : "oy farfara farfara ateş düştü şalvara ağzım dilim kurudu kız sana yalvara yalvara"

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı semazem tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: cevat çapan, milliyet, haber, şiir, estetik, gürültü, yorum, açıklama, kelime, tdk, farfara

bir muhabbet, o türlü...

astral — Tue, 21 Nov 2006 21:00:13 GMT

Bu yaratık mazlum, sakin, kendi halinde, uyuşuk değil miydi?? Çiçeklerime el atan, telefon kablosuyla oynayıp düşüren ardından kaçan, duvarda duran tablolara dahi atlayan, hatta uzanamadığı için perdeye tutunup merdiven icat edip öyle tablolara zıplamayı akıl eden, gölgelerle oynayan, kanepenin en uç yerinde kuyruğunu yakalamaya çalışan, severken afacanlığından eli ısırmaya çalışan bir afacan bu! Bir yerde yanlışlık mı var? Daha önce bombay kedim vardı. Tam bir vahşi orman hayvanı olabilecek kadar hareketliydi. Şimdi o kadar hareketi çekemem dedim en uslu hayvanı aldım sandım. Sandım.

ilgili yazılar

bu yazı astral tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: muhabbet kuşu, kuş, baş ağrısı, ses, gürültü, fena, bela, sürpriz, hayvan, ev, ben, kişisel