Çatlarcasına diyorum, çatlarcasına…

chattagush — Fri, 19 Oct 2007 11:58:00 GMT

Daha da bağırsam, Yükseltsem sesimi Çatlarcasına diyorum, çatlarcasına… Duyar mı dağda sürüsünü yitirmiş bir çoban, ya da ateşler içindeki bir çocuk? Ya da sevda çiçeğini dağıtırken kurşunlanan bir yürek, Duymaz mı? Çok mu dertliler onlar, çok mu? Benden de mi çok, söylesene benden de mi? Sana garip gelebilir tüm bunlar biliyorum. Belki de gülünç buluyorsundur bu halimi. Mühim değil. Yo yoo! Bal gibi “mühim” işte. Şöyle karşıma geçsen, gözlerimin içine bakıp dinlesen beni. Arada bir kafanı sallasan, ne bileyim bazen kaşlarını çatsan, bazen gülsen, bazen heyecanlandığını görsem, bazen gözlerinin nemlendiğini… Bak o zaman içimi sana nasıl açarım, nasıl da anlatırım yüreğimde kopan fırtınaları. Acı çekiyorum. Hem de çok…Zavallı “acı”… O kadar rasgele kullanıldı ki arabesk söylemlerin içinde. Ondan bu hafifliği. Keşke başka sözcüklerim olabilseydi ızdırabımı anlatabilmek için. Acı çekiyorum. Hem de çok… (……..) Saçımı kazıtmadım bu sefer biliyor musun? İstemedim işte. Tel tel dökülmesini görmek istedim beyaz yastığıma. Tıpkı umutlarım gibi, tıpkı düşlerim gibi; tek tek. Bu üçüncü kür bilemedin dördüncü. Sahi dördüncüsü mü bu? Zaten sayamaz oldum. Olsun ne fark eder? Sana anlatmış mıydım hikayemi taa en başından? Haklısın yüzlerce kez. Ama yine anlatsam kızmazsın bana. Kızmazsın, çünkü sen benim en iyi dostumsun. Biliyor musun, aslında bu engin evrende tek dostum sensin. Bir yumru fark etmiştim koltuk altımda. Sert ve ağrısız bir yumru. Öylece saplanıp kalmıştı bedenime. Önceleri önemsemediğim bu yumruya yeni yumrular eklenip, vücudum cılızlaşmaya başlayıncaya kadar hiçbir yere başvurmaya cesaret edemedim. Offff… Sıkıldım…. Devamını biliyorsun zaten. Neden tekrar tekrar sana anlatmaya kalkışırım bilmem ki! (……..) Biliyor musun? Geçenlerde bir konsültan hekim geldi. Psikiyatridendi sanırım. Bana seni sordu. Aramızda geçenleri anlatmamı istedi. Senin ne denli vefalı olduğunu, beni ne çok sevdiğini, sık sık ziyaretime geldiğini anlattım ona. “En iyi dostum” dedim senin için ona. En iyi dostum… En iyi… Ama hemşireler aylardır kimsenin ziyaretime gelmediğini söylemişmiş de senden bahsetmeye başlayışım çocuklarımın beni terk etmelerine rastlıyormuş da. Falan da filan … Hah! Benim çocuğumun olduğunu kim söyledi size, kim? Benim hiç çocuğum olmadı ki! Öyle değil mi, benim biricik dostum? Söylesene! Öyle değil mi? Acı çekiyorum. Hem de çok…Zavallı “acı”… O kadar rasgele kullanıldı ki arabesk söylemlerin içinde. Ondan bu hafifliği. Keşke başka sözcüklerim olabilseydi ızdırabımı anlatabilmek için. Acı çekiyorum. Hem de çok…

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: acı, acı çekme, acı çekmek, yaşam, hayat, hastalık, hasta, hasta psikolojisi, bir hastanın günlüğü, lenfoma, lösemi, kemoterapi, kanser, halisülasyon, şizofreni, çatışma, tümör, psikiyatri, kemoterapi anıları, lenfoma tedavisi, hikayeler, dramatik, deontoloji, major depresyon, hematoloji servisi, yaşam mücadelesi, onkoloji hastanesi, doktor gözlemleri, kll, kml, kanserle mücadele, konsültasyon, kemoterapi kürleri, görsel halisülasyon, hasta hikayeleri, hastalık öyküleri, şizofreni olguları, lenfoma vakaları, öykü, hikaye, empati, halisünatif, lenfoma belirtileri, hasta olmanın dayanılmaz ağırlığı

Acil Servis

kiirpii — Wed, 18 Oct 2006 10:24:34 GMT

Bir aralar bir kaç televizyon kanalında Acil servis adı altında diziler yayınlanırdı. Ben bu tarz şeyleri severim. Ama genellikle tüm bu dizilerin olayları hep aynıdır. kaza olur.. acil servis ekibi yaralıya müdahale eder... ambulansa alır...hastanede tüm hazırlıklar yapılmıştır...doktor ve ekibi hastayı kapıda karşılar...sedyeyle giderken doktor ambuılans doktorundan birifing alır... doktor bagırıp çağırıp bişiler söyler.. röntgen çekin..kan sayımı yapın...0,05 miligram asetilsalisilikasit verin ...gibi İyide tüm bunlar bizim memleketimiz için gerçekten uzak şeyler.... Yaralısınız ambülans çağırılır...Eğer ölmez sağ kalırsanız biri sizi taksiye atar en yakın devlete ait hastanelerdeki bir acil servise gidersiniz... kapıdaki hademe " hoop kardeşim nereye" "Yaff hastam var onun için geldim di" "haa iyi o zaman" hasta " aaaahhhh ağrıyoo" hademe " gardeşim bağırma doktor uyuyo" oradan biri " nolmuş nesi var?" hademe "alt tarafı kalp krizi geçiriyo onu abartıyo yok bişi yok bişi" hasta yakını ki eğer varsa "ACİL" de önce hastanın kaydını yaptırır. yoksa? ( orasını ben bilmem ) 20 tane kagıdı alır oda oda dolaşır... devlet güvencesi yoksa hazırdaki pullu senetlerden bir kaç tane imzalatılır....

devamını oku »

bu yazı kiirpii tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: acil servis, kalp krizi, ambülans, deve çobanı, hasta olmanın dayanılmaz ağırlığı, kiirpii

hafif.org - etiketler: hasta olmanın dayanılmaz ağırlığı

Çatlarcasına diyorum, çatlarcasına…

Acil Servis