hafif.org - etiketler: ihtilal

Talidomid Faciası [Bazen fakirlik işe yarar, hatta darbeler bile!]

chattagush — Mon, 24 Mar 2008 06:21:37 GMT

Günümüzde hemen hemen herkes gebelik sırasında geçirilen bazı hastalıkların ve uygulanan bazı tanı metotlarının ve tedavilerin hem anne hem de çocuk için olumsuz etkilerinin olabileceğini biliyor. Ne yazık ki insanlık bu bilginin bedelini çok ağır bir şekilde ödemiştir. Bu bedel, tarihteki en korkunç tıbbi trajedinin adıdır. 1950’lerin sonu 60’ların başında antibiyotik üretiminde daha ucuz yöntemler bulmak için çalışmalar yürüten Alman ilaç firması Chemie Grünenthal, kimyasal bir kaza eseri tesadüfen bulduğu ve adına “thalidomide” dediği drogu piyasaya sürdü. Yüksek doz talidomide maruz bırakılan hayvanlar üzerinde yapılan bazı testler sonrasında firma, ilacın zararsız olduğunu ve önemli bir yan etkisinin olmadığını duyurdu. Ama bu, büyük bir yanılgıydı. Chemie Grünenthal, 1955’de ilaç üzerinde ileri araştırmalar ve klinik çalışmalar yapılmadan ilacın ücretsiz örneklerini dağıtmaya başladı. Nöbetlerini önlemek için ilacı almaya başlayan epilepsi hastaları, ilaç alımı sonrası derin bir uykunun ortaya çıktığını, ilacın yatıştırıcı ve sakinleştirici etkilerinin olduğunu bildirdiler. Aslında aynı hastalar drogun diğer yan etkilerinden de söz etmiş fakat bunlar önemsiz kabul edilerek göz ardı edilmişti.

1957 Ekiminde Batı Almanya’daki doktorlar, bulantı ve kusmaya uykusuzluğun eşlik ettiği “morning sickness” (hamilelerde sabah bulantısı) sorunuyla gelen gebe hastaları için talidomidin ticari bir formu olan Contergan’a reçetelerinde yer vermeye başladılar. Giderek dünya genelinde yaygınlaşan thalidomid; Distaval, Asmaval, Distaval Forte, Tensival, Valgis, Valgraine… gibi pek çok marka adı altında piyasaya sürülüyordu. Thalidomid, ayrıca güçlü bir hipnotik sedatif olarak da pazarlanıyordu. İlacı almaya başlayan hamileler; uykuya eğilim, halsizlik, kabızlık, deride kızarıklıklar, ciddi kafa ve mide ağrıları, ellerde ve ayaklarda uyuşma, baş dönmesi, sinirlilik, titreme, kulak çınlaması, depresyon gibi yan etkilerden söz etmeye başladılar. Bir yıl içerisinde ise talidomid kullanan anneler, çok sayıda doğumsal anomalili bebek dünyaya getirmeye başladı. En yaygın doğumsal defekt ise; normalden kısa, malforme, yüzgeç benzeri kol ve bacaklarla kendini gösteren “fakomeli (phocomelia)” idi. Hatta bu anomaliyle dünyaya gelen çocuklara "flipper babies(yüzgeçli bebekler)" denmeye başlandı.

flipper babies

fakomeli

Diğer doğumsal bozukluklar ise; gelişimini tamamlayamamış parmaklar, sağırlık, körlük, yarık damak ve kalpte, sinirlerde, cinsel organlarda, böbreklerde, sindirim sisteminde malformasyonlar şeklinde açığa çıkmaktaydı. Bazı vakalarda anneler sadece bir tablet talidomid almıştı. Özellikle gebeliğin en kritik noktası olan ilk üç ayda (ilk trimester) alınan tek dozun bile fetüs üzerinde feci yan etkilerinin olabileceği daha sonra anlaşılacaktı. Çünkü bu ilaç, anne ile fetus arasında yer alan plasental bariyeri geçip konjenital deformitelere yol açabilen bir teratojendi. İlaç firmaları başlangıçta, giderek artan talidomid ile ilişkili doğumsal bozuklukları ve yeni doğan ölümlerini inkâr etse de bu ciddi yan etkiler medya yardımıyla dünya çapında duyulmaya başlamış, saygın tıp dergileri bu drogun çok sayıda yan etkisini detaylarıyla yayımlamıştı. ABD’de ise talidomidin izni defalarca FDA tarafından iptal edilmiş, drogun özellikle gebelik döneminde insan metabolizması üzerine etkilerini ortaya çıkaran ileri düzeyde araştırmalar yapılmıştı. Sonuçta talidomid tüm dünyada piyasadan çekildi. Fakat bu tıp felaketinden etkilenen aileler ve talidomid kurbanları için çok geç alınmış bir karardı. Dünya üzerinde 46 ülkeden 10.000’in üzerinde bebek ilacın yan etkisi nedeniyle sakat olarak dünyaya geldi ve bunların yaklaşık yarısı da talidomidin yüksek mortalite oranı sebebiyle erişkin bir birey olamadan yaşama veda etti.

Son birkaç yıldır talidomid yine gündemde. Mantle hücreli lenfoma tedavisinde yüz güldürücü sonuçlar ortaya çıkaran talidomid için, Kanada Talidomid Kurbanları Derneği’nin fikri şu şekilde: “İçinde talidomidin olduğu bir dünyayı asla kabul etmeyeceğiz!”

o sıralarda türkiye...

Peki, dünyada bu olaylar yaşanırken Türkiye’de neler olup bitmişti? O yıllarda Türkiye ekonomik bir darboğazın içinde darbelerle ihtilallerle uğraştığı için pek tabii hamilelerin bulantısı için ayıracağı bir parası olmamış ve böylelikle talidomid ithalatı gerçekleşmemişti. Kayıtlara göre Türkiye’de talidomid nedeniyle mağduriyet yaşayan ne bir bebek ne de bir aile olmamış ve tüm bu gelişmeler bize bazen fakirliğin hatta darbelerin bile işe yarayabileceğini göstermiştir.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: thalidomide, talidomid, talidomit faciası, thalidomid, doğum, gebelik, gebelikte ilaç kullanımı, ilaçların yan etkileri, hamile, ilaç, ilaç nedir, ilaç firmaları, bebek, doğumsal sakatlık, konjenital, malformasyon, anomali, 1960 darbesi, lenfoma tedavisi, teratojen nedir, bebeğim, drog, fda, mortalite, fakomeli, phocomelia, medicine, defekt, epilepsi ilaçları, havale, ihtilal, flipper baby, alman, türkiye, canada, amerika, çocuk gelişimi, çocuk ölümleri, yeni doğan, thalidomide tragedy, trajedi, fetüs, plasenta, felaket, sağlık, doktorluk, ilaç sektörü, ilaç üretimi

emziğini bırakmak istemeyen resmi ideoloji

OguzKagan35 — Fri, 21 Mar 2008 06:31:49 GMT

http://www.haber7.com/artikel.php?artikel_id=141988

bu yazı OguzKagan35 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: nevzat tarhan, bçg, yçg, resmi ideoloji, ihtilal

faşizmden eşcinsellere sevgilerle

OguzKagan35 — Tue, 04 Mar 2008 10:41:42 GMT

http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=r2&haberno=8051

ilgili yazılar

bu yazı OguzKagan35 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sırrı süreyya önder, radikal, 12 eylül, ihtilal, faşizm, eşcinsel

Rektörler, siyasiler, ve türban...

xNicox — Thu, 14 Feb 2008 02:53:40 GMT

Rektörler, siyasiler, ve türban... 70' ve 80'li yillarda böyle kavgalar yoktu. O zamanlar sagci solcu kavgalari almis basini gidiyordu. Gün gecmiyordu ki" 5-10 delikanli topragin altina girmesin. Bir darbe sonucu bu durum düzeltildi, hem sagcilar, hem solcular cezalandirildi. 10'larcasi idam edildi. O zamanin basiretsiz siyasetcileri, bir türlü ayni masaya oturup konusamiyorlar, böylesi son derece ciddi bi durumda dahi anlasamiyorlardi. Bunun sonucu Asker geldi yönetime elkoydu... Simdilerde de bir sunni türban meselesi cikartildi. Türban asagi türban yukari, millet bunu tartisir, bunu konusur hale geldi. Sanki milletin baska derdi tasasi kalmamis gibi, türbanla yatar, türbanla kalkar oldu... 10 yil önce ülkemizde türban meselesi diye bir sey yokken, bunu üniversite Rektörleri bilerek veya bilmeyerek hortlattilar. 10 yil öncesine kadar ne sokakta, ne de üniversitelerde bu kadar türbanli yoktu. Muhterem Rektörlerin 3-5 türbanli kizi üniversitelere almayarak baslattiklari bu anlamsiz eylem, günümüzde bir memleket meselesi haline dönüstü. Yasak olan bir seyin daha cazip oldugunu hepimiz biliriz. Fakat bunu bizim Rektörlerimiz bir türlü anlamadi, bilemedi. Simdilerde sokaklar, üniversiteler türbanlilarla doldu. Isin komik tarafi, hala bu muhteremler verdikleri demeclerle halki galayana getirmeye, ve bulduklari her mitinge katilmaya gayret gösteriyorlar...

Bir bilim adaminin yerini benim tarif etmeme gerek kalmaksizin hepinizin bilecegini düsünüyorum. Üniversiteler ilim, bilim yuvalari olmasi gerekirken, ve bu ögretiyi üstlenmis kisilerin görevlerini yapmalari lazimken, bunu bi kenara birakip, kilik kiyafet gibi sacma bir konuya adapte olmus, cagin gerisinde kalmislardir... Bizde bir laf vardir: Eller ay'a biz yaya diye. Elin Avrupali bilim adamlari esas konulari ile ilgilenip, arastirmalar yeni buluslar yapiyor, bizim bilim adamlarimiz, ileri bir adim dahi atamiyor. Öyle ya bizim bilim adamlarimizin isi esarpla, basörtüsü ile, türbanla, sacla, sakalla... Son ihtilalden sonra basimiza getirilen antidemokratik bir kurum var: Bu kurum hepinizin bildigi, hatta bir zamanlar hepinizin karsi oldugu YÖK kurumudur. Bu kurumun eski baskanlari kiymetli Rektörlerimiz, gectigimiz kisa zamana kadar kendilerini dokunulmaz görüp, ülke gündemini bile degistiriyorlardi. Tek isleri cumhuriyet elden gidiyor, laiklik bitiyor, Atatürkcülük ölüyor gibi, mesnetsiz abes propagandalar yaparak, 70'lerde 80'lerde oldugu gibi, kutuplar guruplasmalar olusumuna bi yerde destek oluyorlardi. Bu gün yasadigimiz türban sorunu bunlarin eseridir...

Pekiyi ama siyasetcilerin hic mi sucu yok? Tabii ki onlarin sucu da var; ama onlar bu yaratilan sunni gündemlerin sahte kahramanliklarini yaparlar. TBMM kürsüsünden aciklama yapan iktidar milletvekillerini dinliyorsunuz; her biri bunun 40 yillik mesele oldugunu söylüyorlar. Kendileri de iki devredir iktidardalar. Madem bu sorun önemli ise neden önce gündeme getirmediler? Efenim, siyaset bir sanattir. Neyi ne zaman kullanacagini cok iyi bilmen gerekir... Muhalefete bakin; onlar türbana karsilar. Pekiyi neden? Onlarda bu olaydan nemalanmayi isteyen bi baska sahte kahramanlar... Meclis tv'den hepiniz izliyorsunuz; bu kahramanlar kürsüden konusurken, sanarsiniz ki" hemen simdi gidecek, karsit oldugu görüstekilere kavga acacak. Ama kulislere baktiginizda o atip tuttugu insanlarla sarmas dolas olmus bile... Bazen milletvekillerine mikrofon uzatilir; efenim su, su konuda ne düsünüyorsunuz? O hemen; sayin genelbaskanim sunu sunu öngördü diye konusmasina baslar. Halbu ki kendisinin görüsü sorulmustur genelbaskanin degil. Buradan da anlayacaginiz gibi, adamin kendi görüsü genelbaskaninin görüsüne endekslidir... Bir gündem vesilesi ile toplanilir. Diyelim bu gündem türban olsun. Iktidar bunu enine boyuna tartisirken, muhalefette bunun enigini cücügünü ortaya koyar. Sonunda; biz bundan ne kazaniriz? Ne kaybederiz? Yani taraf olursak hangi secmen kitlesini kaybederiz? Karsi olursak hangi secmen kitlesini kazaniriz. Bütün olay bundan ibarettir... Zaten siyasetcinin isi de budur. Onlar kendi oturduklari koltuklari nasil garanti ederiz pesindeyken, halk kutuplasmis guruplasmis onlari ilgilendirmez. Hatta islerine bile gelir... Bazen duyarsiniz; efenim bir mutabakatla cözelim sorunlarimizi, gelin konusalim. Kimi kandiriyorsunuz? Hangi konuyu mutabakatla cözdünüz ki siz... Efenim, malumunuz bir yazi yazmis, ve ben artik yokum demistim. Aslinda hepten gidiyorum degilde, bir kac gün dinlenmeyi arzulamistim. Sagolsun arkadaslar bayag bi ilgi göstermisler yorumlar eklemisler. Hepsine huzurunuzda tesekkür etmek istiyorum. Aslinda kactigim durum bu idi. Yani kutuplasma guruplasma gibi seyler benim alanim disinda oldugu icin, böyle seyleri de burada gördügüm icin biraz uzaklasmak istemistim. Gördügünüz gibi hasretinize fazla dayanamadim, ve yine geldim aranizdayim...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı xNicox tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: türban, rektörler, siyasiler, 70li 80li yillar, sag sol catismalari, milletvekilleri, tbmm salonu, mitingler, asker, ihtilal, yök, halk, halkimiz, eller aya biz yaya, basörtü, sac, sakal, cumhuriyet, laiklik, atatürkcülük, kutuplasmalar, guruplasmalar, iktidar, muhalefet

Atatürk'ün Ordusu Duvar Gibi Sağlam!!!!

Yobaz Savar — Mon, 30 Jul 2007 16:57:13 GMT

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/6987845.asp

ilgili yazılar

bu yazı Yobaz Savar tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: atatürk, ordu, darbe, ihtilal

Benim İçin Kenan Evren

cossack35 — Mon, 21 May 2007 20:37:41 GMT

Kenan Evren hakkındaki görüşlerim pek çok kişiden destek de buldu, müthiş bir şekilde karşı çıkanlar da oldu, bir de bu görüşleirimi bu ortamda açıklamayı istedim, sonuna kadar okursanız ne mutlu bana... Benim Kenan Evren ile ilgili düşüncelerimin önemli ölçüde değiştiği bir olay vardır. Ülkenin eyaletlere bölünmesini, ve bunlardan birinin başkentinin Diyarbakır olmasını destekleyen açıklamalrı... Bu olayı milat olarak ele alırsak Kenan Evren'in milattan öncesini bir ele almak isterim... Konuk olduğu bir tv programında Evren'e demokrasi katili yakıştırması yapıldı. Bu ülkede özgürlükleri engelleyen bir diktatör dendi kendisi için... Şöyle bir düşünelim... Askeri kanat niye darbeye ihtiyaç duyar? Darbe öncesi Türkiye'nin durumuna baktığımızda şöyle bir manzarayla karşı karşıyayız. Sağcıyım diyen insana solcular tarafından, solcuyum diyene sağcılar tarafından atılan kurşunlar arasında okumaya çalışan üniversiteli gençler... Bugün demokrasiden özgürlükten bahseden kişiler acaba o günün şartlarından haebrdar mıydı? Siyasi görüşünü açıklama özgürlüğün yok, onu bi kenara bırak üniversitede rahat ve huzurlu bir şekilde okuma özgürlüğün yok, sokakta kendini güvende hissederek dolaşabilme özgürlüğün yok... Böyle bir durumda ülkenin güvenliğinden sorumlu olan askerin bu duruma seyirci kalması kadar korkunç bir şey olamaz. Ama askerin yaptığı anti demokratik bir hareketti diyorsunuz belki bazılarınız. Şu anki durumumuza bakalım... Ben ülkücüyüm veya komünistim dediğinizde üzerinize kurşunlar yağıyor mu? Sağ ve sol görüşlü öğrenciler farklı kantinlerde yemek yiyip, farklı sınıflarda mı derse giriyor? Hayır ... Aksine, milliyetçi görüşe sahip bir insan olarak en yakın arkadaşlarımdan birisinin komünist olması bunun en güzel kanıtıdır bence... Demek ki ne olmuş? Başta anti demokratik bir hareket olarak görünen bir şey sonunda demokrasiye ulaşma yolunda önemli bir yol kat etmemizi sağlamış. Yanlış anlaşılmasın sürekli darbe olsun isteyen bir insan değilim ama başka çare kalmadığında da birilerinin elini taşın altına koyması gerekir die düşünüyorum. Bunu o zmn Kenan Evren yapmış, saygı duymak gerekir. Bugün üniversitemde taramalı tüfekler dolaşmıyorsa bunun Kenan Evren sayesinde olmadığını söylemek büyük haksızlık olur. O darbe özgürlük kısıtlamadı, o darbe bize sağ salim okula gidip, kulağımızın dibinden kurşunlar geçmeden, vurulma korkusu yaşamadan siyasi görüşümüzü açıklama özgürlüğümüzü bize geri verdi. Elbette bu pat diye olmadı, aşırı sert önlemler alındı, pek çok kişi bu işten zarar gördü ama bir kuşak cahillikten ve daha kötüsü yok olmaktan kurtuldu. Peki Kenan Evren ne yaptı? Bu yaptığının doğruluğunu insanlara kanıtlayabilirdi mücadele edebilirdi ama pes etti. kendisine yakıştırılan diktatör lakabından kurtulmak için, bir anda kimliğini şaşırıverdi, eyaletlere bölünmeliyiz başkentlerden biri Diyarbakır olmalı diyiverdi. Ne yaptın Kenan Paşa? Ülkemizi koparıp bölmek isteyen kişilere sen bıçağı uzattın buyrun dilimleyerek bölün daha düzgün olur dedin... Giderayak son dakika golü yemedin, bizzat o golü kendi kalene bırakıverdin... Yazık... Çok yazık...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı cossack35 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kenan evren, darbe, cunta, asker, askeriye, hükümet, seçim, kenan, evren, ihtilal, 12 eylül, askeri cunta, cumhurbaşkanı, türkiye, demokrasi, t.c., türk

6 MAYIS'IN İLK DAKİKALARI "darağacında üç fidan"

sinemasever — Sat, 17 Mar 2007 09:46:30 GMT

MAYIS'IN ILK DAKİKALARINDA DENİZ, YUSUF VE HÜSEYİN'IN HÜCRELERİ AÇILDI... ZİNCİRE VURULDULAR... 1972 Mayıs'ının 5. günü Resmi Gazete'de bir kanun yayınlandı. "infaz"a ilişkindi. Kanun yayınlanmıştı fakat hükümlü vekillerinin 2/5/1972 ve 4/5/1972 tarihlerinde verdikleri iki ayrı "karar düzeltme" istemine henüz bir yanıt gelmemişti... Kanunun yayınlandığı gün, hükümlü vekillerinden Ersen Şansal ve Mükerrem Erdoğan, Mamak Cezaevi'ne geldi. Denizlerle görüşmek istediklerini bildirdiler. Beklemenin sonu gelmiyordu. Saat 17.00 olmuştu. Hala görüşememişlerdi. Aynlmak zorunda kaldılar. Ve yavaş yavaş karanlık çöktü. İlerleyen dakikalar 6 Mayıs'a devirdi günü. Artık Mayıs'ın 6'sıydı... Yeni bir günün ilk dakikalan. Demir topuklar çınlatıyor betonu. Sokaklann gözleri yumuk. Geceleri sokağa çıkması yasaklanmış Ankaralılann. Binlerce göz uyanık ev içlerinde, açık, bekliyor... aylardır yoldaki haberi, ölüm haberini... An an beklenen uykusuzluk gelip irkiltti körpecik bedenleri. Mayıs'ın 6'sıydı. Şafak sökmeden, gerilemeden karanlık, gün yükselmeden, darağacına çıkacaktı Deniz, Hüseyin, Yusuf. Görevliler doldurmuştu her yanı. Sanki bir şeylerden bir şeyleri kaçınyorlardı. Telaş içindeydiler. Güvenlik kuvvetlerinde bütün izinler kaldınlmıştı. Beş kişi ölümle yüz yüze getiriIrneyi bekliyordu. Üçünün durdurulacaktı yüreği. İkisi avukattı; durdurup yüreklerini, darağacında üç kişiyi seyredeceklerdi. Saat 00.30 olmuştu ki, Halit Çelenk ve Mükerrem Erdoğan'ın evleri önünde görevliler belirdi. Arabalan gelmişti, bindiler... Yollar bomboştu. Semtlerinden aynlıp Merkez Cezavi'ne doğru yöneldiler. Ankara'da Mamak Askeri Cezaevi çok sayıda kuvvetle çevrilmişti. Tanklar ve çember çember güvenlik görevlisiyle, yüksek dereceden güvenlik görevlileri ve yüksek rütbeli subaylar, sağa sola gidip geliyorlardı. Telsizlerle sürekli olarak komut alınıp veriliyordu. Cezaevinin içi dışı projektörlerle aydınlatılmıştı. Bir ara bir telsiz komutu bütün bekleyenleri harekete geçirdi. Görevliler Mamak Askeri Cezaevi içinde Deniz'in bulunduğu hücreliklere doğru yöneldiler. Kaldıkları hücrelerin birer birer kapıları açıldı. Gidecekleri haberi verildi.

Yusuf ve Hüseyin daha önce yazdıklan son mektuplarını koyunlanna koymuşlardı. Görevliler ilkin, hücresinde Deniz'i ayaklanndan zincire vurdular. Ellerini arkadan bağlayıp dışarı çıkardılar. Zincirler yürümesini engelliyordu. Bir görevli zincirleri kaldırarak yürümesine yardımcı oluyordu. Dışarda her biri için ayn bir zınhlı araba bekliyordu. Deniz hücresinden çıkanImış, koridordan geçiyordu. Koğuşlann kapılannın açıldığı koridora geldiğinde, haykırarak kapalı kapılar ardındaki arkadaşlanna veda etti. Ve görevliler arasında zırhlı arabaya doğru yürüdü. Arabaya bindirip kapılannı kilitlediler. Yusuf ve Hüseyin de aynı şekilde alındılar ve aynı yerde haykınp, arkadaşlanna veda etmelerinden sonra, ayaklanndan zincire vurulmuş, elleri arkadan bağlanmış bir durumda zırhlılara bindirildiler. Yeni bir telsiz komutuyla zırhlılar harekete geçti. Mamak Askeri Cezaevi'nin karanlıkta buruk sessizliği, arabaların gürültüsü uzaklaşınca daha da yoğunlaştı. Ve göz göz kapalı gökyüzünün altında büküldü kaldı. U zaklaşan sesler içerdekilerin kulaklannda ağır ağır donuklaşıp çınlamaya dönüştü. Arabalar arka arkaya Merkez Cezaevi'ne yanaştılar. Bir süre koşuşmalar, konuşmalar ve hazırlıklardan sonra birer birer zırhlıların kapılan açıldı. Deniz'i başgardiyan odasına getirdiler. Yusuf ilerde bir başka küçük odaya, Hüseyin avukatlarla mahkumların görüşme odasına getirildi. Başgardiyan odası avluya bakıyordu. Zifiri geceyi, Ankara Merkez Cezaevi'nin ışıkları kendi gücünde çelmişti. Avludaki darağacına, alaca karanlık altında ışık vuruyordu. Deniz, yüzü pencereye dönük olarak oturtulmuştu. Görevliler omuzlarından tutuyordu. Ayaklan hala zincire vurulmuş, elleri bir daha çözülmernek üzere arkadan bağlanmıştı. Başgardiyan odasında aşağı yukan, yirmi-otuz yüksek dereceden görevli vardı. Cezaevi görevlileri, merkez komutanları, güvenlik görevlileri, Tevfik Türüng, İnfaz Savcısı Sami Uğur ve diğerleri... Deniz son mektubunu önceden hazırlamamıştı. Son mektubunu darağacının karşısında yazdıracaktı. Bir zabıt katibi ve daktilo getirttiler. Sigara içeceğini söyledi. Bir görevli Deniz'in sigarasından bir tane ağzına koyup yaktı. Bir iki nefes çektikten sonra geri aldı. Deniz istedikçe veriyordu. Darağacına bakarak son mektubunu yazdırmaya başladı: Merkez Cezaevi Baba Mektup elinize geçmiş olduğu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum. Ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. Fakat bu durumu metanetle karşılamanı istiyorum, insanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler, önemli olan çok yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektedir. Bu nedenle, ben erken gitmeyi normal karşılıyorum, ve kaldı ki, benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir. Benim de düşmeyeceğimden şüphen olmasın, oğlun ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir, o bu yola bilerek girdi ve sonunun da bu olduğunu biliyordu, seninle düşüncelerimiz ayrı, ama beni anlayacağını tahmin ediyorum. Sadece senin değil, Türkiye'de yaşayan Kürt ve Türk halklarının da anlayacağına inanıyorum. Cenazem için avukatlarıma gerekli talimatı verdim. Ayrıca savcıya da bildireceğim. Ankara'da 1969'da ölen arkadaşım Taylan Özgür'ün yanına gömülmek istiyorum. Onun için cenazemi İstanbul'a götürmeye kalkma, annemi teselli etmek sana düşüyor, kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum, kendisine özellikle tembih et, onun bilim adamı olmasını istiyorum, bilimle uğraşsın ve unutmasın ki, bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa hizmettir, son anda yaptıklarımdan en ufak bir pişmanlık duymadığımı belirtir, seni, annemi, ağabeyimi ve kardeşimi devrimciliğimin olanca ateşi ile kucaklarım. Oğlun DENİZ GEZMİŞ Deniz başgardiyan odasında son mektubunu yazdırmaktayken, dışarda üstleri başlan didik didik, don, çorap, ayakkabı içine kadar arandıktan sonra avukatlan Halit Çelenk ve Mükerrem Erdoğan içeri alındılar. İlkin infaz savcısı Sami Uğur'la karşılaştılar. Savcı onlara son "kararı düzeltme istemleri"nin red olunduğunu sözlü olarak iletti. "Hukuki bütün formaliteler tamamlandı" dedi... Avukatlar başgardiyan odasına getiriIdiler. Deniz onları görünce gülümsedi ve "Hoşgeldiniz" dedi. Metin bir görünüşü vardı. Saçı traşlıydı. Bir ara infaz savcısı Sami Uğur, Deniz'e doğru eğilerek "Nasılsımz?" dedi. Deniz "Çok mutluyum ve rahatım" diye yamtladı. Ve devamla mektubunun tamamlandığım söyledi...Mektubu infaz savcısına verdiler. Avukatlan, Deniz'e bir arzusu, diyeceği olup olmadığım sordu. Deniz onlara "Cezaevindeki bütün arkadaşlarımı benim tarafıından öpün. Onlara ve dışardaki bütün devrimci arkadaşlara selam ve sevgilerimi söyleyin. Her ikiniz de idam sehpasına nasıl gittiğimize tanık olun ve bunu anlatın' dedi. Avukatlar, Deniz'in yamndan aynlıp Yusuf'un olduğu odaya geldiler. Zincire vurulmuş ve bağlı bir durumda oturan Yusuf'un, avukatları görünce, yüzünü bir gülümseme kapladı ve onlara "hoşgeldiniz" dedi. Arkasından "Babam infazı biliyor mu?" diye sordu. Avukatlar "Biliyor" dediler. Yusuf "Ne durumda?" diye sürdürdü. Avukatlar "Metin ve soğukkanlı" diye yanıtladılar. Avukatlarının bir diyeceği olup olmadığnı sormaları üzerine Yusuf, "Çok iyiyim!" dedi. Ve şu sözleri ekledi "Biz inanıyoruz ki, bu mücadele bizim ölmemizle son bulmayacak..." Kısa bir suskunluktan sonra Yusuf avukatlarına "Son bir kez Deniz'i görmek istiyorum" dedi. infaz savcısı Yusuf'un bu sözü üzerine "Buna ne lüzum var" diye araya girdi. Avukatlar "idam hükümlülerinin son arzulannın yerine getirilmesi bir gelenektir, bunda bir sakınca yoktur, her üçünün de birbiriyle görüştürülmeleri gerekir" diye direttiler. Yusuf odasından alınarak Deniz'in yanına getirildi. Sanki, günlerce süren ölüm orucundan, çıkan onlar değildi. Sanki, az sonra darağacında can verecek olan onlar değildi. Uzun bir hasretlikten sonra buluşan iki kardeş gibi kucaklaştılar. Öpüştüler. Dizleri ayaklanndaki zircirleri zorladı bir an. Omuzları arkalanndan bağlı kollarını zorladı bir an. Sessiz bakışlarla veda ediyorlardı birbirlerine. ikisi de birbirlerine, yapacaklan şeylerden emin bir duyguyla bakıyorlardı. Ayları, yılları tutmuştu arkadaşlıklan, daha önce birçok kez birlikte ölüme gidip gelmişlerdi. Şimdi bu son yolculuklarından bakışları, saniyelerle sınırlıydı. Bakıştılar... Bir ömür boyu kadar uzun bir bakış... Ama bir kelebeğin ömrü kadar bile değil...Birlikte "Tamam" der gibi görevlilere baktılar. Yusuf döndü, görevlilerin arasında zincir şıkırtılarıyla odasına doğru yürüdü... Bu sırada avukatlar Hüseyin'in olduğu odaya yönelmişlerdi. Kyn: Nihat Behram "Darağacında Üç Fidan" Gendaş Yayınları, Nisan 1998, İstanbul

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı sinemasever tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: darağacı, idam, faşizm, ihtilal, baskı

Eve Dönüş Filmi ve Bizlerin Belirleyeceği Afiş

erususre — Sat, 26 Aug 2006 09:55:13 GMT

Limon Yapım adına Hayri aslan’ ın yapımcılığını üstlendiği " Eve Dönüş " ihtilal döneminde sadece hayatlarını devam ettirebilmek adına mücadele veren fakir bir işçi ailesinin, traji-komik, duygulu ve yaralı hikayesini konu alıyor. Senaryo üzerinde yaklaşık 9 yıldır çalışan Ömer Uğur filmin yönetmenliğinide üstleniyor. Mehmet Ali Alabora, Sibel Kekilli, Savaş Dinçel, Altan Erkekli gibi başarılı oyuncular filmde rol alıyor. 12 Eylül dönemini anlatan ' Eve Dönüş ' adlı sinema filmi için 6 ayrı afiş hazırlanmış ve sitede halk oylaması başlatılmış. 10 Ekimde sonuçlanacak olan bu anketten en fazla oy alan afiş filmin tanıtımında kullanılacak.Benim oyum konu tanıtımı için eklediğim bu afiştir.

ilgili yazılar

bu yazı erususre tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sinema, sibel kekilli, film, web, site, anket, seçim, oylama, senaryo, ihtilal

27 mayıs, 9-12 mart, 12 eylül, 28 şubat, ?

beyefendi — Sat, 27 May 2006 15:09:00 GMT

bir sadrazam daha! Allah rahmet eylesin

türkiye'de askeri darbeler 27 mayısla başladı zannedilir ama ilk darbenin tarihi çok eskidir. dede korkut hikayelerinde iç oğuzun dış oğuza darbe yapmak üzere iken basılmasını,ava giderken avlanmasını okuyanlar bu kadar çok türk devletinin nasıl kurulduğunu ve haliyle nasıl yıkıldığını anlayabilirler. yakın tarihimizde darbelerin hası 2. mahmut tarafından yeniçerilere karşı yapılmıştır. hemen arkasından da cezayir elden çıkmış, istiklalini kazanana kadar fransızların katliamlarına maruz kalmıştır. en acıklı olanı sultan abdülaziz'e yapılan darbedir. eşekçi paşa yönetimi ele aldıktan sonra bir suikastle,kimsenin yapamayacağı şekilde iki bileğini birden kesip sultanı intihar ettiği süsünü vererek öldürmüştür. tabii bütün bunlar masonik ittihatçıların sultan abdülhamid'e yaptıkları darbe yanında bir hiçtir. zira 33 yıllık saltanatı boyunca koruyup kolladığı ve geliştirmeye çalıştığı koca osmanlı 10 sene içerisinde, arkasında büyük bir enkaz bırakarak tarihe gömülüp sonsuzluğa yelken açmıştır. bugün balkanlar,kafkasya ve arap yarımadasında ki meseleler bize osmanlı'dan miras olarak kalmış,halledilmeyi beklemektedirler. tabii bu ayrı mevzu. nerede kalmıştık. Atatürk bu ihtilal mevzularının türk milletinin bekasını tehdit ettiğini yaşayarak öğrendiği için askerin siyasette olmasını engellemiş, devr-i iktidarında mümkün olduğunca bu hal üzere devam etmiştir. ama sonradan meydanı boş bulan bir takım askerlerimiz yeniden ihtilal rüyalarıyla yatıp kalkmaya başlamış ve nihayet muratlarına 27 mayısda ermiş ama bununla yetinmeyip eski gelenekleri parlatıp bir sadrazam ve iki veziri ebedi istirahatgahlarına göndermişlerdir. tabii 27 mayıs pandoranın kutusunu açmış, peşipeşine gelen darbe ve güç ihtiraslarını serbest bırakmıştır. hemen peşinden Talat Aydemir 22 Şubat 1962 ve 21-22 Mayıs 1963 tarihlerinde iki üç defa darbe girişiminde bulunur. neticede idam edilir. tabii bunu gören kızıllar boş durmaz. 68 olaylarıyla beraber hızlanan sovyet türkiye ihtirasları 9 mart tarihinde belirginleşir. doğan avcıoğlu yedeğinde bir kaç general ile türkiye'nin lenin'i olmak için gün sayar ve içtimai hayatı karıştırırken devreye 12 mart girer ve koministler gerçekten çok üzülürler. fakat yılmazlar, yeni bir ihtilalle bu sefer stalin olmak için vargüçleriyle çalışırlarken devreye gladio-ergenekon girer ve olaylar çığırından çıkar. kardeş kavgası başlamıştır,artık bunu durdurabilecek tek güç olan ordunun duruma el koyması için halk gün saymaktadır. derken 11 eylül günü oluk oluk akan kan 13 eylül günü bir anda kesilir zira ordu devlet ve millet için idareye el koymuştur. tabii bunun için 24 ocak kararlarından sonra ekonomi düzelsin diye bir müddet beklemişlerdir ama olacak o kadar. o kadar kusur kadı kızında da bulunur.ve akabinde özal'lı yıllar başlar,bir rüya gibi küçük amerika olmak için çalışan madonna ve michael jackson hayranı ,arabeskçi,vatkalı,kolları kıvrılmış ceketler giyen küçük emrahlar ve ceylanlar bu yıllara güzel damga vurur.ve 90'lar terör,özel radyo ve tv'ler,türk asrı gençliği heyecanı,çöken ahlak değerleri-aile, yüksek enflasyon ve giderek yamulan ekonomi ile türkiye tarihinin garip dönemlerinden biri olarak göz açıp kapayıncaya kadar geçer.ama o da ne? bu kış irtica gelmeyecek midir? elbette gelecek,hele bir gelmesin aczimendiler ve fadime şahin-ali kalkancıyla beraber yatak odasından canlı yayınla getiririz. netekim 28 şubat mgk kararlarıyla irtica tehlikesi savuşturulmuş,memelekette huzurlu yeni bir dönem başlamıştır. postmodern darbe mi? o da ne ola ki? biz darbenin çağdaş olanını severiz. bizi kesmez öyle postmodern filan. bu arada 40-50 milyar dolar buhar mı olmuş, türkiye tarihinin en büyük ekonomik krizini mi yaşamış, aile kurumuyla beraber milletin ahlakı daha mı çok göçmüş? kuzum kim takar bunları, duymadın mı laiklik elden gidiyor, bu şeriatçılar bizi kesicek valla kıtır kıtır ama iyi ki asker var gelir kurtarır bizi bir daha. kurtarır kurtarır. biz de yeniden gelip kurtarmasını bekliyoruz zaten ! kurtarsa da kurtulsak !

ilgili yazılar

bu yazı beyefendi tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: 27 mayıs, 9 mart, 12 mart, 12 eylül, 28 şubat, darbe, ihtilal, asker, ordu, sultan, sadrazam, vezir, başbakan, irtica, şeriat, kominizm, 68liler, laiklik, aczimendiler, lenin, stalin, doğan avcıoğlu

Ne olur bizi kurtarma BABA !

tuncer07 — Fri, 19 May 2006 13:25:00 GMT

"Seçim yapılsaydı 80’de ihtilal olmazdı" Dokuzuncu Cumhurbaşkanı Demirel, halkın içinde sızlananlar bulunduğunu, köylünün sıkıntılar yaşadığını savunarak; "Ben hükümet olsam bu sonbaharda ülkeyi seçime götürürdüm. Mart 1960, Temmuz 1980 tarihlerinde erken seçim yapılsaydı, Türkiye’de ihtilal olmazdı" dedi. DEMİREL, Cumhurbaşkanının 5 yıl süreyle, 2 dönem seçilmesi gerektiğini savundu ve "Cumhurbaşkanını halk seçmelidir" dedi. Demirel, bir gün başkanlık sistemine geçiş yapılacağını kaydetti. Bende derim ki: -Allahını seversen bu sefer bizi kurtarma BABA.... O bahsettiğin ihtilal olurken sen neredeydin ki. Neden Erken seçime gitmedin. Şimdi ise halkı ihtilal olur bak diyerek korkutmaya çalışıyorsun. Demokratik bir ülkede halkı ihtilalle korkutmakmı demokrasi, birden onca sene başbakanlık vede cumhurbaşkanlığı yaptın... Herkes biliyorki bu; Cumhurbaşkanını Halk seçmeli falan filan lafları hep senin koltuk sevdasından kaynaklanıyor. Biz seni kimlerin doldurup, böyle meydanlara saldığını da biliyoruz. O birileri seni çok güzel gaza getirmiş ama yeter artık, düş yakamızdan BABA...

ilgili yazılar

bu yazı tuncer07 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: demirel, seçim, ihtilal, cumhurbaşkanı