hafif.org - etiketler: ikilem

Anlasana!

ODEON — Tue, 26 Aug 2008 07:40:00 GMT

Üstüme gelme bu kadar Fırtınalarıma alış Duygularım darmadağın Kafamı toparlamama izin ver Nefes aldırmıyorsun Kendi ayaklarımın üzerinde Durmayı unutmak istemiyorum Sana bu kadar yaslanamam

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı ODEON tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ikilem, sevgi, öz güven, kişilik, sonuç, katlanma, risk

Ela Sen Beni Mahvettin!

SIMONLIVE — Fri, 22 Aug 2008 14:20:00 GMT

İş çıkışı buluşmak için sözleştik. Ben 22.00 de ancak işten ayrılabiliyorum. Ela ise 17.00’de işten çıkmış oluyor. Arada geçen sürede beni beklemesi gerekiyor. Doğal olarak sıkılıp, bunalıyor ve o geçen sürede aklını tamamen bana takmış oluyor. Kızamıyorum da bu durumuna çünkü ben de onu o kadar saat beklemek zorunda kalsam herhalde onun yaptığını yapardım ama o kadar abartmazdım. Bir mesajını okumadan ikinci mesajı geliyor. Ben gelen mesajları mı okuyayım yoksa onlara cevap mı yazayım. Bu kadar vaktim olsa zaten ben iş yerinde niye durayım çıkıp Ela’nın yanına giderim. Yine de onu haklı görerek bir süre bu duruma ayak uydurmaya çalıştım ama Ela’ya yetişmem mümkün değil. Yetişemeyince görüştüğümüzde sitem etmesi ise dayanılmaz bir durum. İş toplantılarında telefonlarımızı yanımıza almıyoruz sekreter olarak görev yapanlara bırakıyoruz. Benim telefonuma gelen aramalar ve mesajlara da Fatih adında bir arkadaş bakıyor. Toplantılarımız sık olduğundan Fatih benimle ilgili her konuya vakıf oluyor bu olay sonucunda Ela ile de çok yakından ilgili ve bilgili olmuş oldu. Her ne kadar bu durum beni rahatsız etse de yapılacak başka bir şey yok. Ela’ya defalarca söyledim mesajlarına cevap verme konusunda yetişemiyorum ve bu durum beni üzüyor istersen her toplantıya gireceğimde sana haber vereyim ve ben toplantıdan çıkana kadar yazma diye. Bu uyarımı Ela farklı algıladı ve bana gücendi. Ertesi gün bana hiç mesaj yazmadı. Ben öyle alışmışım ki onun mesajlarına o gün gelmediği halde sık sık telefonuma baktım mesaj var mı diye. Akşamı zor ettim. Güzel bir plan yaptım onun gönlünü alayım diye. Güzel bir geceydi, ilk başta zor oldu ama sonuna doğru her şey tatlıya bağlanmıştı. Olan benim mesai saatlerim içinde onun mesaj yazmaya hakkı olduğu konusunda fikir birliği ile bitti. Sıra geldi Fatih’i ayarlamaya aldım karşıma “bak ben bu kızı seviyorum ve onunla ileriye dönük planlarım var yazma desem darılıyor, yaz desem ben yetişemiyorum. Senden bana bu konuda da yardım etmeni bekliyorum” dedim. Hala böyle bir şeyi kendi rızam ile nasıl istedim ve nasıl kabullendim bilemiyorum. Fatih’i severim ve güvenirim çok iyi niyetli ve güvenilir bir insandır ama yine de benim yerime Ela ile mesajlaşması beni deli ediyor. Toplantılarda aklım hep telefonumda kalıyor. Başlarım dedim böyle aşkın ızdırabına aldım telefonumu yanıma soktum masanın altına Ela yazıyor ben yazıyorum. Ben yazdıkça Ela yazmaya devam ediyor. Ellerim masanın altında sürekli mesaj yamakla meşgul gözlerim bir telefonun ekranında, bir toplantı salonunda bana bakan var mı diye kontrol ediyorum. Bu iş böyle nereye gider ki?

ilgili yazılar

bu yazı SIMONLIVE tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, sevgili, cep telefonu, mesaj çekmek, iş toplantisi, ikilem

evrensel bir soru???

nssvl — Mon, 17 Mar 2008 13:19:00 GMT

Evet tüm materyalist olma yolundaki çabalarım sonuçsuz kalmıştır. Kamuoyuna duyurulur. İnsan neyse odur. Değiştirilmeye dair anayasamızda ilgili kanun maddesi bulunmamaktadır... Aşağıdakinin sitemize yaraşır bir araştırma konusu olmadığını söyleyen varsa ya şimdi konuşsun ya da sonsuza kadar yorumsuz kalsın. - Siz hiç aşık oldunuz mu??? - pekii siz hiç birdenbire aşık oldunuz mu???

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı nssvl tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşık olmak, aşk, duygular, kim derdi ki, araştırma, analiz, ikilem

SUS!

chattagush — Mon, 12 Nov 2007 11:42:41 GMT

kan rengi gök ve kapalı ufuk bile... sus, sus! diyor içim. "içim"...? yani boşluk bomboşluk... boşlukta bir kervanın gölgesi katır sesleri ve hüzün yüklü develer... boşlukta yangın; göğe yükselmiş alevler… boşlukta göz yaşları yorgun izler kayıp "ben"ler… kendimi tutamasam "içim"i çıkarsam, atsam düşlere sığınsam yansam, yansam kül olsam toprağa karışsam toprağa... sus, sus! diyor içim.

ilgili yazılar

SUYU UYANDIRAN (4)
Bağdat Caddesi (0)
KADINLAR ŞAİRLERİ SEVMEZLER, NE YAPSAN BOŞ! (48)
HİÇ BİR ŞEHRİ ÖLDÜRMEYİ DÜŞÜNDÜN MÜ (10)
Sav & Aş (2)
Şiirimsi (4)
Mora yakın (3)
Köz (2)

bu yazı chattagush tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: şiir, şiirler, şiirsel felsefe, içsel yolculuk, ölüm, metafizik, şiirsel betimleme, ruhumun karları, içgörü, bir ben var benden içeru, mutluluk içtedir, ikilem, susturulamayanlar, sessiz haykırış, şiir mi desek, aşk toprakta, ateş temizler, hangi ego, yitik egolarım, dinginlik mi sevgi, içimde bir dev var, boşluktayım, herkes boşlukta, umut yine de umut, tüttürdüklerimden kalan

İKİLEMLERİ YAŞATIR BİZE ŞEHR-İ İSTANBUL

darjeeling — Fri, 14 Sep 2007 08:22:00 GMT

Kiminin vazgeçemeyip ömür tükettiği, kiminin 2-3 aydan fazla dayanamayıp kaçtığı şehirdir İstanbul. O da her şehir gibidir aslında. Kolayı ve zoru barındırır içinde. Bir iyi bir kötü düşündürtür insana. Bir sevdirir bir nefret ettirir bu şehir kendinden. . Her kozmopolit şehir gibi trafiğinden bıktırır. ‘Yarın bu arabayı satacağım’ dedirtir adama, sattırmaz.. Adaletsiz gelir dağılımlarını düşündürtür insana, korkutur insanı. Çoğu kez ‘bu şehir yutacak beni’ diye düşünür, dalar insan uzaklara.. Ama bazen de denizin dibinde olmanın verdiği tatlı huzuru yaşatır sıkıntılı bir iş gününden sonra. Hatta deniz barındıran şehirlerden göç edenlerin ilk tercihidir İstanbul. Kıyıya vurur Beşiktaş’ta, Kadıköy’de dalgalar. Ve siz sıkılsıklam olmuş çayınızın bir yenisini istetirsiniz yüzünüzde bir tebessüm. Dalgalar bu kez sizi seçmiştir oyun oynamak için.. Elektrik, su faturalarını ödemek için ek işler yapmak ister, orta direkliğin dayanılmaz hafifiğinde kendinizi bu işlerin ortasında bulursunuz. Kimi insan mısır , su satar, kimi lokantada garsonluk yapar.. Ama işgücü bu şehirde hiç durmaz. Birileri uyurken birileri mutlaka çalışıyordur. Sonra yine sıkıntıları bir kenara koymak istersiniz, bir bakmışsınız İstanbul’daki derin tarihe dalıp gitmişsiniz.. Sahafları, camileri, sarayları gezerken bulursunuz kendinizi.. ‘Bu boğaz hiç bir yerde yok’ dersiniz, yanınıza yanaşan ve peşinizi bir türlü rahat bırakmayan çiçekçi çocuklara rağmen. Buranın farklı kültürlerin buluştuğu bir nokta olması sizi içten içe mutlu eder. ‘Farklı bir şehirde yaşıyorum’ dersiniz, farklılığın sizi mutlu etmesine izin verirsiniz. Hava kararır, yanınızdan tinerci çocuklar geçer. Korkup uzaklaşmanız mı gerek, cesaretle yanlarından mı yürümeniz gerek bilemezsiniz. Tam o anda size de uzatır tinerini, ‘abla alsana’ der, başkası anlatsa inanmazsınız, bilirim.. Hızlıca yürür geçersiniz.. Şükredersiniz çoğu kez halinize çünkü aslında hayatınızı geçindirebilecek kadar bir geliriniz, etrafınızda az ya da çok sevdikleriniz, ve sağlığınız vardır. Yaşanabilecek şehirlerden biridir İstanbul. Sizin seçiminizdir nihayetinde. Batsanız da çıksanızda şuan buradasınızdır ve gidene kadar sabretmeye söz verirsiniz kendinize. Neye mi? İkilemlere....

ilgili yazılar

bu yazı darjeeling tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: istanbul, ikilem, kaos, şehir hayatı, mutluluk, ekmek kavgası, para, tinerci, korku, endişe, büyük şehir, kozmopolit

VAROLUŞ*KAYBOLUŞ

egomeltem — Sat, 07 Jul 2007 00:53:57 GMT

??? Var oluşta ki kayboluşlar mıdır yaşam ? Yitik bedenlerdeki yitik ruhlar misali… Hangi eğri kendini kaç düzlemde tamamlar?... eksik yada fazlamı kalır anda zaman yada hükümsüz müdür devinimlerde çoğu zaman … Kaç geçişlerde doğurgandır anadır yürek ? hesap sorulur mu hesap verilir mi? geçmişe yada geleceğe … Söylesin bilge kişiler kolaysa , saklı doğru hangisinde ?… Tamamlanmak eksilirken fütursuzca ,kayıpların kazancı mıdır varsayılan aslında?... Gülümsemelerle yıkanıp; yüzümüzü ağlamalarla mı kurutuyoruz yoksa? …Hadi anlatın bana bendeki beni ,eşzamanlarda kendine tezat mıdır insan? … Kütlesel ağırlığı var mıdır ruhun bedensel ağırlığına denk midir???Hangi kantar tartar ki anlayıp değerini uyum içinde yaşasın insan... Meletemce:) Bendeki''ben'' durmuyor sorulara cevap arıyor. Hatta cevaplara da soru soruyor ... Eee zihin bu sürekli aktıf ve asi; laf dinlemiyo, fişi yok ki çekilmiyor , kapama düğmeside takılmamış, elimiz mahkum amade dolanıp kalmışız. Bu günün özelliğini düşünürken zihnimdeki bene yenik düştüm gene... Sizde yenik düşermisiniz zihninize ? hangisi daha egitimli dersiniz biz mi? yoksa zinimizdeki biz mi? kim kimi yönetiyor acaba , kontrol kimin elinde dersiniz ...Bence çok yönetildik bir yolunu bulup artık biz yönetmeliğiz . Ne dersinizz zihnimizi eğitme vakti gelmedimi sizcede...söylesin bilğe kişiler uyumlu yaşamanın sırrı nerede???

ilgili yazılar

tanrı ve zaman (4)
beyin hakkında bilmek isteyeceğiniz bilgiler... (0)
İç sese yolculuk (42)
BİLİMİN ÇÖZEMEDİĞİ 10 OLGU (0)
ölümden sonra hayat sürüyor (24)
***HİÇ***OLMAK*** (22)
Düşler yaşandıkça, yaşam aydınlanır (0)
Söylemeye çekinme ne olur. (6)
Oruç, sadece aç kalmak mıdır? (29)
Sarı Sandalye Projesi (15)

bu yazı egomeltem tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: insan, zihin, uyum, yaşam, sır, kayıplar, kazaçlar, varoluş ve kayboluş, zaman, sorular, cevaplar, devinim, beden, ruh, ikilem

aşk-arkadaşlık ikilemi

imgegezgini — Mon, 04 Jun 2007 23:15:00 GMT

kadınlar ve erkekler arasındaki romantik ilişkilerde hep gündeme gelen çoğu zaman ayrılık sırasında dillendirilen bir arkadaş olma arkadaş kalma konusu var. bence bir bakıma aşkın bittiği noktada arkadaş kalalım böyle bitsin demek aslında ilişkiyi en başa taşımak gayretidir. çünkü insan bir kez cidden birini sevmişse bunun devamında olanları yok saymadıkça geriye dönüp de en baştan arkadaş olarak kalıp devam etmek gibi bir olasılık gündeme gelmez. ilk baştaki gibi yeni tanışan yada henüz bir şey yaşamamış olma duygusu her zaman için aşkın sonundaki acı verici, kimi zaman da çıldırtıcı iç sorgulamalarına yeğlenebilecek bir durumdur. ancak yine de kimden gelirse gelsin bu arkadaş kalma, romantik ilişkiyi yeni bir düzleme çekme gayretlerinin aslında pek de sonuç vermediğine inanıyorum. çünkü eğer kadın ve erkek en baştaki gibi yeni tanışan yada tanışan ama birbirlerine olan aşklarını bitirmiş iki insan olarak arkadaş kalmaya devam ederlerse aynı süreç işleyecek ve eninde sonunda bu iki aşık birbirlerine düşman olup da hiç görüşmeyene dek süren bir kısır döngü oluşacaktır. aşk-arkadaşlık ikilemi aslında doğası itibariyle bir çözümsüzlük sonuçsuzluk ve karmaşa ortamından başka bir sonuçla sonlanamamaktadır. bu denli daha doğrusu her şeyin gerçekten olduğu gibi bitmesi ve artık iki tarafında fazla yara almadan ilişkiyi bitirip iletişimlerini düzeyli bir yapıya kavuşturup kavuşturamayacaklarının temelinde ilişkinin kendi iç gerçekleri, koşulları da büyük önem taşıyor. ama her ne tür trajik iç gerçekler taşırsa taşısınlar bence bütün romantik ilişkilerin bitimi acı ve yoğun kırgınlıklarla doludur. bunları aşmanın çözümü ilişkiyi en başa yani arkadaşlığa taşıma değil ilişkiyi olduğu biçimiyle bırakmaktır. ilişkilerin onu yaşayanlardan ayrı bir de kendi canlı/dinamik/değişken bir yapısı vardır. aşk bittiğinde ona yeni yön verecek olan aşıklar değil bizzat o yaşanmışlıklar, anılar, eski duyguların kendileridir. çünkü biten yada bittiği öngörülen bir aşkın geleceğini ancak o aşkın,o birlikteliğin kendisi belirleyebilir...

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı imgegezgini tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşk, arkadaşlık, ikilem

aşk ikilemine düştüm.

yeni_mikens — Mon, 18 Nov 2002 22:42:42 GMT

Acaba aşkı genellendirebilir miyiz? Sadece üzüntü veya mutluluk veren aşk diye. Ya da hem mutluluk verebilir aynı zamanda üzüntü mü içerir? Ya da aslında üzüntü sandığımız duygu o mutluluğun bir parçası mı?

Çok fazla soru oldu. Belki en güzeli platonik. Çünkü hiç eskimiyor. Bazen acı verebilir ama hep aynı kalması, bozulmaması o acıya değer sanırım. Sende aşkın anlamı olan kişiye sahip olman onun kötü yanlarını görmeni ve sana batmasını daha da artırabilir. Aslında bu düşünceler gerçeklerden korkmandan da kaynaklanabilir. Çünkü hissettiğine inandığın duygulara karşılık bulamamanın korkusu seni bu hale getirebilir. Belki de platonik aşkta bir umuda sahip olmak seni bu tercihe zorluyor.

ilgili yazılar

bu yazı yeni_mikens tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşk, aşk meşk, ikilem

Belirsizlik Karmaşası

terra — Sat, 30 Mar 2002 22:17:17 GMT

Öyle bir şey ki bu, yaşamla ilgili tüm kaygıları bir kenara bırakıp tam anlamıyla birini düşünebilmek, onu düşlerde sevebilmek. Düşlerle yaratılan bir insan ve yanında onun bir de aslı. Peki ne ki bunun sebebi? Bir beklenti mi? Bir arayış mı? Belki de bir gereksinim. Bilimin feromonlarla açıkladığı olay olsa gerek bu. Aşk mı? Yalnızca tek taraflı mı peki? Her görüşte masum bir kalbin yerinde fırlayacak gibi olması hatta bir bakıma kırılması mı? Tüm umutların bir anda tükenmesi mi? Yoksa yaşama dair her şeyin toz pembe olması mı? Bitmek bilmeyen derin ve anlam yüklenmesi zor olmayan bakışlar ve büyük bir düşkırıklığı. Her gün tekrarlanıyor olmasına ne demeli? Yok mu bir sonu? Bir çözümü? Kendime olan güvenimi çoktan yitirmiş olmam kimin umurunda ki? Ortada sensizliğin duygusu, dinmesi uzun zaman alacak bir acı. Görebilmenin yanında sesimi de duyabilmenin zamanı değil mi artık?..

ilgili yazılar

bu yazı terra tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: belirsiz, karmaşa, ikilem, arayış, yaşam