hafif.org - etiketler: kahvaltı

En İyi 10 Brunch Mekanı

akin081 — Sun, 05 Oct 2008 06:51:00 GMT

http://www.erkeks.com/2/458-rehber-en-iyi-10-en-iyi-10-brunch-mekani.aspx

ilgili yazılar

bu yazı akin081 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: brunch, kahvaltı, istanbul, boğaz, yemek, restoran, restaurant, cafe, kafe

Nerde O Eski Bayramlar ?

Ertugrul1986 — Mon, 29 Sep 2008 10:07:00 GMT

Bu sözü söyleyebilecek yaşta değilim ama yine de yaşadığım bayramlar günden güne eriyor.Peki neydi arada ki fark ? Bayram Namazı,Akraba Ziyaretleri,Gelen Misafirlere şeker dağıtma,Hep beraber yapılan kahvaltılar,Şeker ve Bayram Harçlığı için kapınıza gelen çocuklar,Elinizi öptüğünde bayram harçlığı verdiğiniz çocuklar...Ben bunları hala görüyorum diyebilirsiniz.Yalnız şöyle bir 3-5 sene öncesi ile karşılaştığınızda bunların yarı yarıya indiğini göreceksiniz.Şöyle bir aklımızda canlandıralım.Ben Bayram Namazlarına gittiğimde bırakın içeride yer bulamamayı dışarıda kılmak için altımıza serecek sedir bulamazdım.Yağmurlu olduğu halde o soğukta montumu çıkartıp seccade niyetine kullanırdım.Çoğu kişi yapardı bunu.Şimdi göreniniz var mı ? Camilerde çok rahat yer bulmak mümkün. Yine 3-5 sene önce ziyarete giderdik büyüklerimizin yanına herşey o kadar değişti ki önce büyüklerimiz büyük olduğunu unuttu bizde ziyaret edecek büyümüğüz yok dedik oturtuk.Az çok vardır yine gittiğimiz yerler ama eskiye göre oranla bunu görebileniniz var mı ? Gelen Misafirlerimize şeker ikram edip kolonya dökerdik ellerine şimdi ise bi sehpanın üzerinde duruyor istersen al teklif var ısrar yok usulü...Hep beraber kahvaltılar yapardık toplanıp bu adetimiz diğerlerine göre durumu daha iyi..1 yada 2 kişi eksik olur ama yinede tehlikede...Ya kapınıza gelen çocuklar onlar eskisi kadar sık geliyor mu ? Niye gelsin ki önceden en azından 2 şeker verilirdi şimdi ise kapılar hiç açılmıyor...Elinizi öpen çocuklara hala harçlık veriyormusunuz.Kısmen evet.Bu adetimizde diğerlerine göre iyi...Ama yinede tehlikede.Gördüğünüz gibi bunları kafamızda canlandırdığımızda soruyormuyuz adetlerimiz mi değişti yoks biz mi ? Bir Reklam filminde '' Nerde o eski bayramlar şimdikiler çok daha iyi '' denilmesi gibi.Kimi kandırıyoruz ? Sadece kendimizi......

ilgili yazılar

El Öpenlerin Çok Olsun Yavruuuum!!!... (23)
Karagöz ve Hacivat, eski Ramazan şenlikleri (7)
Kurdeleyi yut, kocayı kap! (0)
Şekerin bayramı mı olur kuzum? (0)
hakaret ve beraat (25)
Yabancıların Türklere Bakış Açısı (18)
ORİJİNAL DEMOKRASİ (108)
ORİJİNAL DEMOKRASİ (0)
İşte TÜRKLERİN AHLAK KODLARI (0)

bu yazı Ertugrul1986 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ramazan bayramı, şeker bayramı, nerde o eski bayramlar, bayram namazı, cami, harçlık, misafir, kahvaltı, kolonya, çocuklar, bayram harçlığı, el öpme, reklam, adet, gelenek, görenek, ziyaret

Kahvaltıda sigara

Bestloser — Fri, 21 Mar 2008 09:14:00 GMT

aylar geçti, yıllar geçti ama söyledikleri gibi hayat göz açıp kapayıncaya kadar geçmedi ne kadar kötüyse yaşam o kadar iyi herkes için nasıl olduğunu nereden bilebilir sadece kendi için yaşayan biri? işten çıkarılmalar, işe yarayamamalar, kovulmalar ve aç kalmalar öncesi, bir utanç savunmasından ibaret yaşam savaşı dedikleri. şimdi düşününce sana gurur veren her şeyi, fark ediyorum ki hiçbir şey kalmamış geri.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı Bestloser tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kahvaltı, sigara, para, pul, aşk, ıslak yollar

Yılbaşı kahvaltısı

wawilya — Sun, 23 Dec 2007 08:31:25 GMT

http://yavuzselimsen.blogspot.com/2007/12/lluvia-cafede-bir-kahvalt.html

ilgili yazılar

En İyi 10 Brunch Mekanı (0)

bu yazı wawilya tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kahvaltı, haftasonu kahvaltısı, kahvaltı mekanı, lluvia, maçka, nişantaşı, cafe, restorant

Ruhu Var Gibi Görünüyordu-2

xerre — Wed, 01 Aug 2007 13:27:00 GMT

Uykumda bir düş gördüm, bir suç düşü. İnsani bir suç değil de küçük bir tahta kutunun ya da geometrik kübün, eğer bu tür nesnelerin bilinci varsa, hissedebileceği ümitsiz, çaresiz bir mutsuzluk gibi; mutlak varoluş suçu. —Beni seviyor musun? —canım benim, sevemem, sen çok gençsin ve bir gün bana bir bakacaksın, cildim kurumuş, kırışmış, beni fazlasıyla iğrenç bulmaya başlayacaksın; ama o vakit gelene kadar, sana ne kadar düşkün olduğumu senden gizlemek için elimden gelen her şeyi yapacağım. Düşümde 11 yaşındaydım. Sabah uyandığımda, gece ki seslerin beynimin bana oynadığı bir oyun olduğunu düşünüp hatta unutup kahvaltı hazırladım kendime. Mantarlı omlet, nane dere otu ve nar ekşisiyle süslenmiş domates ve kızarmış ekmek kafiydi. Kahvaltının keyfini çıkarıp kahvemi de alıp odama geçtim montaj için. Düşün etkisi vardı hala üzerimde, hala 11 yaşındaydım belki de. —Ben seni seviyorum Ezgi. —ama ben seni istemiyorum Akın, Batu’ya aşığım. —Batu puştun teki ama Ezgi, tam bir puşt! Anlayamadım ilk başta, dünkü olanları cidden unutmuşum, ya da düşle bağdaşlaştırıp bilinçaltına atmışım ki çok şaşırdım, yeniden ilk kez duyar gibi. Hatta irkildim bekli de. Karar verdim ansızın, kafesi andıran siyah örtülü köşesiz nesnenin üstündeki örtüyü açacaktım birazdan. Bir “Hassstir” çekip oradan uzaklaşmak, Selin’in gelmesini beklemek ne kadar da kolaydı oysaki. Müziği kapatmam mı gerekiyordu, ya da boxerımın üstüne bir pantolon mu geçirmem ya da nebilim kahvemi bitirmem mi. O an için birden fazla sayılabilecek “acaba”lar ile yaklaştım kafesi andıran nesneye. Örtü elimdeydi, o ana kadar ki kumaş bilgime başvurarak örtünün kadife olduğuna kanaat getirdim. Şaşıracağımı bildiğimden, ağzımı hafif aralayarak kaldırdım örtüyü. Az değil, kıyısından köşesinden değil, tamamen sıyırdım örtüyü. Ağzımın az daha açıldığını hissederken işte o anda okkalı bir “hassssikkkktir ya” demenin tam zamanıydı. —“Bak Akın benden sana yar olmaz, uzak dur benden. Hem bak Sezin seni çok seviyor.” Dedi küçük kadın. Tam o esnada küçük adam, cebinden minik bir sigara çıkartıp yaktı. —“Ama ben seni istiyorum. Buna Batu değil kimse engel olamaz.” İzledim öylece, 5 dakika boyunca.Şaşkınlığımdan ayılmayı istemiyordum. Bekliyordum. Bilmiyorum neyi.. Kapı çaldı. İkinci kez yine çaldı. Üçüncü için, tam zile basacakken kapıyı açmıştım. Selin. Siyah saçları, anlamlı, hüzünlü kahverengi gözleri vardı. Genç ve güzeldi. Ruhu var gibi görünüyordu ayrıca. Sevinmiştim aslında ama bunu, çabalamama rağmen gram belli edemedim. —Açtın mı? Evet, tabi ki açtım ne sanıyordun. Açmayacağımı mı, sesleri duyup meraklanmayacağımı ya da nebilim tedirgin olmayacağımı mı sandın. Hem açmam için bir kapı bırakmamış mıydın; “açacak olursan da bir şey yapmadan önce benim gelmemi bekle” diyerek. -“Evet” dedim. Açıklama yapmaya hazırlanıyordu. Ne diyecekti, ilk cümlesi ne olacaktı. Nasıl tanıtacaktı “Akın, Ezgi, Batu ve Sezin” i. Ya da belki özür dileyip hiç bir şey söylemeden alıp gidecekti emanetini. -“Pek ala” dedi yüzüne yerleşen tebessümüyle. Gamzelerinin, ilk defa o zaman bu kadar belirgin olduğunu gördüm. (Lanet olsun, kalbinden çok gamzelerinde yer bulabildim.) ( bu ve bundan önceki parantez içinde yer alan cümleler hikaye ye ait değil, yazarken birini hatırlattı, onu andım.) Kapının açık olmasından istifade edip içeriye doğru ilerledi. Elimden tutarak, beni kendiyle gelmem konusunda ikna etti. Odamın yerini biliyordu sanki önceden. Hiç tereddüt etmeden odamı buldu. Tahmin etmişti sanırım. Kafesi görür biçimde yan yana oturduk, kafeste olanları izledikten kısa bir süre sonra bana döndü. -“Bunları üretiyorlar” dedi. “Çok pahalıya patladı bana bunlar.” Aslında çokta garipsememiştim. İrkildiğim anlar, sadece ilk başta algılamaya çalıştığım anlardan ibaretti. Zaten sonrasında anlamaya çalışmadım. İşte Selin karşımdaydı. Bana bakıyordu. Bana anlatıyordu. - “Nasıl ürettiklerini bilmiyorum ama yasal olmadığına eminim” diye ekledi. Ama benim niye haberim hiç olmamış bunlardan. Neyse Selin yanımdaydı ve anlatıyordu. Ve hala gözlerimdeydi. -“Neden? diyebildim sadece, dakikalar sonra. Yeniden heyecanlanmıştım. Sonuçta heyecan verici bir olaydı ve heyecanı yeni yeni hissediyordum içimde. -“Bu minyatür insanları aldım ve artık onları izliyorum. Çünkü sorunlarını yaşamadan ilişki yaşamak gibi bir şey onlara sahip olmak.” Haklı olabilirdi, farklı bir deneyim, farklı bir açı. Ya da sadece “farklı”, bilmiyorum. Artık minyatür insanlara bakmıyordu. Gülen gözleri vardı. İki yanağında minik gamzeleri. O an, gamzelerine sığabileceğimi hissettim. Hala 11 yaşındaydım belki de. - “Bak” dedi minik adam, “büyükler de öpüşecek”. “Hadi biz de öpüşelim” -“Ne dediğini duydun mu?” diye sordum Selin’e. “Öpüşeceğimizi söyledi. Doğru mu bu?” Cevap vermedi, hala gülüşünü yitirmemişti gözlerinde ki. Minik bir hareketle beni kendine çekti. Boyun eğmiştim. Gençti, güzeldi, ruhu vardı. Bir kez daha aşık olabilirdim. Mümkündü. Öpüştük. Gözlerinin içine düştüm. Ayağa kalkıp koşmaya başladım. Nerede olduğumu biliyordum. “Öldüreceğim seni, Batu’yu yar etmeyeceğim sana Sezin” diye bağıran minik Ezgi’nin sesi, güneş batarken odanın içinde yankılanıyordu. * Selin’in teyzesi yoğun bakımdan çıkmış. Sağlığı iyiye gidiyormuş.

devamını oku »

ilgili yazılar

Ruhu Var Gibi Görünüyordu-1 (12)
Freud Bizi İzliyor Sevgilim, (25)
lucid dreaming taktikleri (44)
Anne ve babalara öneriler (10)
nereye bu gidiş? (3)
Palyaço Ağladığında (148)
Loreena McKennitt hala çok güzelsin değil mi? (270)
380 milyon yıldır çözülemeyen sır (6)

bu yazı xerre tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: gidiş, geliş, tanışma, merak, heycan, gizem, beklemek, selin, genç, güzel, uyku, uyku rası halüsinasyonlar, bilinç, bilinçaltı, kayboluş, akın, ezgi, batu, sezin, beklenti, gamze, minyatür, düş, kahvaltı, kahve, hüzün, xerre

Tereyağı İtici ( Teritt ) Muhteşem Bişey

ilkertaner — Thu, 19 Jul 2007 09:02:40 GMT

http://www.youtube.com/watch?v=-V0W1vKHvx8

ilgili yazılar

yemeğime puan ver (0)
En İyi 10 Brunch Mekanı (0)

bu yazı ilkertaner tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: tereyağı, tereyağı itici, pritt, kahvaltı, yemek, kolay kullanım, pratik

namaza kahvaltı teşfiği

ilkertaner — Fri, 18 May 2007 15:12:13 GMT

http://www.ilginchaber.com/haber.asp?Haber=2048

bu yazı ilkertaner tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sabah namazı, kahvaltı, hoca, kayseri, teşfik

Beni Bir Daha Böyle Şaşırtma!

deborahhh — Sat, 28 Apr 2007 00:06:00 GMT

İlk tanıştığımızda provanın ikinci günüydü. Oyunda bu rolü benden başka isteyen olmamıştı, işin kolayına kaçtığımı düşünen yönetmen bozuntusu bana daha ağır bir rol verme peşindeydi. Sanki asıl düşüncesini anlamayacakmışım gibi. Birlikte olmak istediği kızın en yakın arkadaşıydım. Etle tırnak, Oya'yla Bora gibiydik. Eğer bana oyunda büyük bir rol verirse hemen her gün provalara gelmek zorunda olacaktım. Tabii benimle birlikte yakın arkadaşım da gelecekti. Böylece ynetmen olası dedikoduların önüne geçerek sevgili adayını her gün görme şansını elde edecekti. İstediği de oldu. Başrolü bana verdi. Ben her gün en yakın arkadaşımı da alıp provalara gittim. En yakın arkadaşımın da ikinci perdede 5-6 dakikalık bir rolü vardı. Oysa benim aklım Agop'un aldığı roldeydi. Oyun bir otel lobisinde geçiyordu. Ben baş müşteriydim. Agop'sa otele bir kaç dakika yanlışlıkla yolu düşen turistti. Dil bilmiyordu, yön bilmiyordu. Yalnız üç beş kere "bravooo!" diye bağıracak ve bu işkenceden kurtulacaktı. O minicik rolüne hazırlanmak için her gün geldi. Hiç aksatmadı. Her provada rolünü biraz daha genişletti. Önce "Yavv çat pat İngilizce konuşsam, fena olmaz mı?" dedi. Zaten Türkçe aksanı da kırık olduğu için söylediği her sözcük bize daha komik geliyordu. Sonra çaktırmadan rolünü daha da genişletti. " Yahuu ben resepsiyonistle biraz takılsam, hani o da dil bilyormuş gibi bana yaklaşsa...." Öyle yerinde ve zamanında önerileri vardı ki. Bir zaman sonra oyunun aslından epey uzaklaşmış da olsak turist rolünün bizi çok eğlendirdiğini farkettik. Ki sonlara doğru adı afişte daha büyük puntolarla yer bile aldı. Tabii ne yazık ki en üstte benim adım vardı. Onun yanında oyunda ne kadar da sönük kaldığımı bilerek, biraz kıskanarak, daha çok da imrenerek.... Günler geçiyor, provaları arttırıyorduk. Ne de olsa amatör bir topluluk olduğumuzdan prova sayımız abartılıydı. O arada bizim yönetmen benim yakın arkadaşlımla işi pişirmişti. Tabii her Zeki- Metin'in, her Emel- Erdal'ın başına gelene biz de engel olamadık. Sevgili tırnağım benden kanayarak ve liseli kızların yapmaya utanacağı türden tartışmaları yaparak ayrılmıştı. Artık sıkı dostlar değildik. Sadece birbirimize sinirlenerek ve üzülerek bakan eski iki iyi arkadaştık. Çok stres sahibi olduğum, yalnız kaldığım zamanlardı. Yorgunluğum, halsizliğim yüzümden belliydi. Bir gün prova sırasında Agop yanıma geldi. Provadan sonra konuşmak istediğini söyledi. Asla mesleğinden bahsetmeyen Agop bana bir takım ilaçlar getirmişti. "Kansızlık var sen de, çabuk yoruluyorsun, yarın vaktin olursa bir ara hastaneye gel, bazı testler yapmak istiyorum" demişti. Sadece kendi derdiyle meşgul görünen bu adam beni haftalardır gözlemlemiş, farketmiş bir şeylerin yoluda olmadığını. Ona uzun uzun teşekkür ettim. Ama testlere ihtiyacım olmadığını, biraz yorgunluk dışında çok iyi olduğumu söyledim. Gülümsedi, ama aynı zamanda kızdı da. Nubar Terziyan hep ailenin doktoru olmamış mıdır? Bir an kendimi Yeşilçam'da bir sahne çekiyormuşuz gibi hissettim. O Nubar, bu Agop. Ne fark eder ki? Ben de sahnede en az Hülya Koçyiğit kadar fecii koşmuyor muydum? Onun kadar güzel olamasamda... Ertesi gün yine usulca yanıma sokuldu. Yine provadan sonra konuşalım dedi. Bir an yanılgıya kapılmadım değil, ama sonra hemen kendime geldim. Bu çocuk doktordu ve benim için endişeleniyordu. Bunun için Edi- Büdü kankalığı şart değilmiş. İnsanlıkmış, meslek aşkıymış asıl gerçek...Yeniden bana sağlığımla ilgili bazı şüphelerini söyleyecek diye beklerken birden özür diledi. Hayatıma öyle pat diye girip beni olmadık düşüncelere gönderdiğini düşünmüş, bütün gece uyuyamamış, telaşlanmamdan korkmuş, üzülmüş....Dedim ya insanmış. Nihayetinde bizim müsamere kıvamındaki oyun sahnelendi. Eş- dost, aileler, arkadaşlar, bir kaç da devlet tiyatrocusu geldi. Beğenildik. Mutlu olduk. Ama en çok Agop alkışlandı. Çok güldüler ona, çok sevdiler kırık aksanını. Aradan iki yıla yakın bir süre geçti. Yönetmen bozuntusuyla eski iyi arkadaşım, hani şu Laurel ve Hardy gibi olduğum kız sözlendiler. Ama ben olmadık insanlardan duydum bunu. Sevinemedim onun adına, çünkü sevemedim o yönetmen bozuntusunu. Belki de artık asla Thelma ve Louis olamayacağımızı hissettiğim için. Neyse zaten aramızı düzeltebilmek için daha çok zamanımız vardı. Diğerleri neler yaptılar hiç bilemiyorum. Koptum çoğundan, yollar kesişmezdi artık, bende "paralel doğrular" deyip zorlamadım. Sadece arada sırada Agop'u sorardım. Tanıyan bilenlere. Severdim onu çok tanımasamda, çünkü o bana kimsenin yapamadığını yapmıştı. Sadece insanca yaklaşmış, sadece hiç bir karşılık beklemeden benim iyiliğimi istemişti. Ser verir sır vermezdi ama Agop. Kimse bilmezdi ne yer, ne içer, nerelere gider, neler okur, neler izler....Kimse aklının ucundan geçirmezdi bir sevgilisi olacağını, hatta öyle sanırdık ki bu çocuk bir gün bir kızla tanışacak, iki ay sonra nişanlanacak ve tam da Yeşilçam geleneklrine göre evlenip, harika bir aile babası olcaktı. Tam kalender Kadir Savun olacaktı. Ama bunlar ancak tahminlerdi. O hiç anlatmazdı. Taa kii bir kaç hafta öncesine kadar. Tayin yeri belli olacaktı. İlk kez gerçekten göreve gidecekti. Neler yapıyor diye sordum. Bir kız arkadaşı varmış, kız hamileymiş, görev yeri belli olur olmaz evleneceklermiş. Bir an çok mutlu oldum. Biliyordum! Onun karda yürüyüp izini belli etmediğini adım gibi biliyordum. Onun sıradan olmadığını, bir yolla, ama ne yol olursa olsun bizi şaşırtacağını biliyordum. Dün gece sevgilimle telefonda yine ondan bahsediyorduk. Artık düğün için gün saydıklarını, düğünden çok bebek için heyecanlandıklarını söyledi. Sonra konu bize geldi. Evlilik için onlar mecbur ama biz değiliz. O halde erteleyelim, zamanı gelince klişelerine girdik. İkimizde şartların en düzgün olduğu zaman için bekliyorduk. Agop değiliz ki biz insanları şaşırtalım. Tayin çıkacak, iş güç hallolacak, para birikecek, aileler tanıştırılacak...Hem acelemiz ne daha önümüzde yıllar yok mu? Bu kasvetli telefondan sonra saate bakmadan kendimi mufağa attım. Olmadık malzemeleri karıştırıp fırına koydum, mufağı temizledim, sevgilimle konuştuklarımızı düşündüm, bulaşık yıkadım, fırını kapattım, tepsiyi çıkardım, vakit var daha dedim, her şey sırayla, her şey zamanla dedim, keki dilimledim, tabağa yerleştirdim, tepsiyi yıkadım, saate baktım ve yatmaya gittim. Saat üç buçuktu. *** Üç genç iyi bir yemek yedikten sonra araçlarına bindiler. Ayrılmadan önce son yemekleriydi. Eğlenelim, bu geceyi hiç unutmayalım dediler. Hem Agop bir ay sonra evlenecekti. Bekarlığa da veda olurdu bu yemek. Dertleştiler, eğlendiler, görüşmek için sözleştiler. Daha çok görüşecektiler. Vakit çoktu. Agop arabasına bindi. Saat üç buçuktu. *** Bu sabah sevgilim gelen bütün hastaları hafiften hırpalayınca asistan yanına çağırmış. "Biraz sakinleş öyle gel, ne bu sinir?" *** Beni aradı. "Üzülmeyeceğine söz ver" diyerek başladı cümlesine. Ama o üzgündü. Agop'u o araçtan çıkaramamışlar. O lanet olası demir yığını almış onu. Yine şaşırttı bizi. Biliyordum, beni her zaman şaşırtacağını biliyordum. Ama artık zaman yok. Önümüzde hiç bir vakit yok şaşkınlıkla ona bakacağımız. Oysa ben kek yapımıştım. Kahvaltıda yiyecektik. Hatta ilerde, o çooook uzun vaktimizin olduğu zamanda sevgilime de yapacaktım bu keki, belki Agop'ta gelecekti ikinci, üçüncü çocuğunuda kucağına alarak. Yine olmadık şeyler yapacaktı bizi şaşırtacak..... *** Bir iki gün içinde toprağa verilecek, onu ne doğacak bebek tanıyacak, ne de ondan şifa bulacak hastaları.. Ama ben onu şaşkınlıkla hatırlayacağım hep. Bu olmadı Agop! Son sürprizin tam bir fiyaskoydu bilesin. Böyle aptal şakalar yapmanın hiç zamanı değil. Zaman! Artık hiç bir şeyin zamanı değil, olmayacak....

devamını oku »

ilgili yazılar

tanrı ve zaman (4)
Kendi Unutmuş İnsan (2)
AKILLI SAĞLIK KARTI (0)
VAROLUŞ*KAYBOLUŞ (14)
beyin hakkında bilmek isteyeceğiniz bilgiler... (0)
ÖN YARGI... (16)
9 Eylül - İzmir'in kurtuluş destanını bir de Yı... (6)
En yüce mahkemeye güvenmiyor musunuz? (10)

bu yazı deborahhh tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: insan, doktor, kek, kahvaltı, zaman, vakit

yemeğime puan ver

ufopilotu — Fri, 13 Apr 2007 07:50:29 GMT

http://www.judgemylunch.com/index.php?action=vote

ilgili yazılar

bu yazı ufopilotu tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: judge, my, lunch, vote, rank, pictures, food, gross, funny, dinner, breakfast, kahvaltı, yemek, akşam, öğlen, yargıla, oy, ver, yeşillik, eğlenceli, garip

Devletin güzellik formülü

biliktu — Sat, 24 Mar 2007 23:29:25 GMT

http://www.haber7.com/haber.php?haber_id=229498

ilgili yazılar

bu yazı biliktu tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: güzellik, güzellik ürünleri, güzellik iksiri, güzel, kahvaltı, bakanlık