ACABA..

akoni — Wed, 05 Dec 2007 09:51:00 GMT

Az önce çok sevdiğim bir yazarın bir dergide yazmış olduğu birkaç yazısını okudum. Yazıların bir çoğu yaşamımızda karşılaştığımız, hissettiğimiz, paylaştığımız...vs şeyler üzerine ince ince dokunuşlardan ve yazarın hayata bakış açısından izlerdi.
Yazılarda yer alan konuların bir çoğunu yaşıyoruz ya da yaşayanlarla paylaşım içindeyiz. Yani kısacası bu yazıların bazılarında kendimi buldum (bende bu şekilde düşünüyorum) diyebilirim.
Peki acaba neden düşüncelerimizin parıltılarını başkalarının yazdıklarından buluyoruz ve neden düşüncelerimize tercüman olamıyoruz? Kim bilir?
Galiba bize kendimizi başkalarının anlatmasına o kadar çok alıştık ki, kendimizi kendimize anlatamaz ve hatta kendimizi başkalarının yazılarında arar olduk. Başkalarının beğendiği ve anlattığı gibi olup çıktık açıkçası.
Sanırım bu yazı bu nedenle kendime eleştirimdir. Takılıp kaldığım "acaba ne düşürler" deyip yapmak isteyip de yapamadıklarıma karşı bir duruştur. Bu nedenledir ki, aldım elime kağıt kalem yazmaya başladım.
Bu yazı düşüncelerimin derin ve sağlam ayak izlerinin başlangıcıdır. Bu ilk adım, ikinci adımı atmadan ilk adımın ne kadar güçlü olduğunu görmem zor.

ilgili yazılar

Kalemle Kağıt (1)
ZİNA VE LAİK HUKUK (0)
Çok satan kitapların gerçek yüzü... (2)
Emil Michel Cioran (0)
Minik Bir Aşk Hikayesi :) (4)
KADINLAR ŞAİRLERİ SEVMEZLER, NE YAPSAN BOŞ! (48)
Kâğıt ve kalem (11)
öz suyu (0)
En yüce mahkemeye güvenmiyor musunuz? (10)

bu yazı akoni tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: yazar, fitnat, küçük, kağıt, kalem, paylaşım, güçlü, zor, sağlam, ayak, düşünce, acaba, açıkça, dergi, hissetmek, dokunuş, yaşayan, tercüman, kim, bilir, peki, kısacası, buldum

hafif.org - etiketler: peki

ACABA..