hafif.org - etiketler: yaşamak

gözyaşların alışınca yağmurlara karışmaya

furkan iren — Wed, 16 Jul 2008 06:49:00 GMT

bitti dertlerim, kederim, bütün elemim
sona ermez sandığım.
son günüm bugün,
birazdan bir rüzgar esecek
bilinmeyen yerlerden gaibe doğru
ve sonra
uçuşacak ömrümün sararmış yaprakları
yanacak, tutuşacak yavaşça yüreğim
bir bir göğe savrulacak külleri...

hiç varolmamışcasına
çekip gideceğim
bilinmezliğe.

son günüm bugün
önce ellerim titreyecek
yapayacağım, korkacağım, ama vazgeçmeyeceğim
son bir cesaret ve
boşalacak damarlarımdan kızıl kanlar
ve bir rüzgar esecek
bitecek amansız kavgam hayatla.

devamını oku »

ilgili yazılar

uzaklarda (3)
ODA DA YALNIZLIK (12)
SEVDALIM (9)
AVUÇLARIM KANIYOR SENSİZLİKTEN (10)
yitirilenler (1)
nefes (5)
Çok geç be! (109)
Mutluluğun Yüzde 50'si Genetikmiş! MUTSUZLUĞUN ... (1)
Ölümde TAKSİT kampanyası (0)

bu yazı furkan iren tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: şiir, furkan iren, furkaniren, aşk, hayat, yaşamak

Hüzünlü bir hikaye

Bestloser — Thu, 03 Jul 2008 12:59:00 GMT

Doğmak, yaşamak ve ölmek, işte görüp görebileceğimiz her şey bundan ibaret.

Hayatın içine karışmış olmak ve derinlere doğru yüzmek neden bu kadar şaşkınlık ve heyecan verici? Buna çok şaşırıyoruz. Aslında içimizde bir yerlerde devamlı kendimizle çelişmenin yanlış olup olmayacağı çelişkisi içindeyiz. Yaşamımızın kaynağı hep bu oluyor. Birilerine bir şeyleri ispatlamaya çalışırken ve bunu inkâr ederken de aynı karmaşanın içindeyiz. İnsan olarak yaptığımız en büyük hata çıplak bedenlerimizden başlayarak her şeyi örtmeye dair minik isteklerimizden kaynaklanıyor. Saklamayı seviyoruz… İçeride bir yerlerde sürekli kendimizle savaşmanın yanlış olup olmadığıyla ilgili bir savaş halindeyiz. Bu bizi canlandırıyor. Geceleri gökyüzüne baktığımızda bu yüzden gördüğümüz şey sonsuzluk değil. Birkaç bulut ve anlamsız parlayan yıldızlar, martılar belki helikopterler, savaş uçakları, roketler, dolunay. Aya yolculuk yapmanın verdiği heyecan ve merak dünya sınırları içinde.
Doğmak, yaşamak ve ölmek, bize göre gerisi hikâye…
Yağmurun gözüyle dünyaya çakılmaya bile alışık değiliz henüz. Düşüncelerimiz sözcüklerden oluşan kıyafetlerini hiç çıkartmadı. Soyunmayı sevmeyen düşüncelerden oluşan ruhlarımız var. Sevgilimizin gözlerine baktığımızda bu yüzden gördüğümüz şey sonsuzluk değil.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı Bestloser tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: doğmak, yaşamak, ölmek, deneme

Emeksiz ikramiye'nin tadı, emekli ikramiyesinin emeği.

Siradanbiri — Mon, 21 Apr 2008 12:32:00 GMT

Bir yanda, televizyonlarda hemen hemen her gün para dağıtan yarışmalar, bir yanda yıllarca emek verip üç kuruşa emekli olan insanlar. Birbirinden ne kadar uzak gibi görünse de, göründüğü gibi değildir her şey. Tek bir yarışmada binlerce yeni paraya bir anda sahip olma kolaylığı!!! getiren sistem, yıllar boyunca emeğini çalıştığı işe vakfeden insanlara o kadar anlayışlı davranmaz. Bir parmak bal çalınan ağızlar, bu yarışmalar ve daha pek çok enstrüman, zaten yoksulluğun pençesine bırakılmış topluma bir ur gibi yerleşir, hazırcılık denen kötülüğün yeşermesi için var gücüyle katkısını yapar. İnsan güdüsünün kolaya zayıflığını besleyen bu ruh durumu bir yana, çalışanın haklarından yapılan kısıtlamalar, hak arama çabalarına getirilen baskılar, kayırmacı iş bulma sistemi gibi gerçeklerde yeni sistemi pek güzel beslerler.

devamını oku »

ilgili yazılar

Buna da sabır gerek! Bakınız harika görünüyorlar (0)

bu yazı Siradanbiri tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: emek, çalışmak, yarışmalar, yaşamak

ÖZGÜRLÜĞÜ YAŞAMAK

teacher07 — Mon, 31 Mar 2008 22:12:21 GMT

Bir çalı dbinde dünyaya geldiysen eğer...
Dağ yoncalarının kokusu dolduysa ilk nefesinle
ciğerlerine...Deve dikenleri arasında emeklediysen...
Ağaç dalından at bindiysen çayırlarda...Ormanı,kuşları, domuzu, ayıyı tanıdıysan. Tavşanı gördüysen ymuşacık.Kuyruk
savuran tilkiyi tanıdıysan.Binbir çeşit çiçeği,böceği ,
karıncayıizlediysen.Ağustos böceğini dinlediysen.
Geceleri ateş böcekleri ışltısında dans ettiysen.
Yarasa gördüysen karanlık mağaralarda.Kartalı
gördüysen yalçın kayalıklardaki yuvasında.Keklik
gördüysen kınalı, kargaları da sevebildiysen.
Kopamadıysan dağlardan, gecesi çekiyorsa seni
aya, yıldızlara.Gündüzleri koyu gölgesinde ıhlamurun, düşlere yolculuk ettiysen.Düşlerin
alabildiğine geniş, alabildiğine uçsuz bucaksızsa.
Düşüncelerine kimseyi sokmuyorsan, karışamıyorlarsa sana.Düşünme yasalarını kendin yaptınsa eğer... Pirinç ayıklar gibi ayıkladıysan
bir, bir...

devamını oku »

ilgili yazılar

Ve Tanrı Doları yarattı (1)
Solucan (1)
Veliler Cennetten geldi, Öğrenciler uzaydan! (0)
Tabu yıkan kadın şovcu Mısır'dan kaçtı (5)
Üniversitelerde eşcinsel kulübü olur mu tartışması (11)
ZİNA VE LAİK HUKUK (0)
ÇALIKUŞU (5)
"BASIN ETİĞİ-TV HABERCİLİĞİ" (3)
toz (0)

bu yazı teacher07 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: özgürlük, yaşamak, çali, dünya, dağ, dağ yoncasi, nefes, deve, deve dikeni, emeklemek, orman domuz, ayi, tavşan, tilki, böcek, çiçek, karinca, keklik, karga, yarasa, ateşböceği, kina, ihlamur, düş, yasa, harman, ari, bal, yidiz, cennet, cehennem, ceza, mükafat, tanri, tabu, enjekte, mağara, kayalik

Hayat bu...

hoodly — Sun, 17 Feb 2008 22:27:43 GMT

Hayat bu... Doğarız, yaşarız ve ölürüz. Doğanın belli bir kuralı diyorlar bu döngüye. Kimimiz normal bir biçimde yaşarız bu döngüyü fakat bazılarımız beklenmedik, istenmeyen ya da doğduğumuzda bizimle beraber olan ve asla ama asla ölene kadar bizi terk etmeyecek bir takım sıkıntı/dert/hüzün/zorluk ile yaşamaya çalışırız.

hayat

Doğduk fakat bunun farkında değildik, ihtiyacımız olan şeyler olmadı mı oldu tabi ama biz bulmadık bu ihtiyaçlarımızı karşılayacak yolları. Çünkü küçücüktük bir de masumduk... Birileri bir şekilde hep yanımızdaydı. Büyüdük, büyüdük ve büyüdük... Okumayı bile öğrendik. İşte bu anlar bizim farkında olmaya başladığımız anların en başlarıydı belkide. Tabi ondan öncede aklımız fikrimiz vardı ama okullu olmuştuk ve öğreniyorduk, kendimizi geliştiriyorduk. Her gün hayat bizim için bir macera gibiydi belkide. Bazılarımız için belkide farklı bir anlam ifade ediyordu ama herkes için bir şekilde olağandı. Tek bir şey var ortak olan bizler için; hayat hayattır, başlar ve biter.

ilgili yazılar

Sınır sınır içinde.. (0)
Ölümde TAKSİT kampanyası (0)
Hüzünlü bir hikaye (16)
KELEBEK (9)
DOĞA (8)
Ölüm İsteği (15)
Nephilimsigiller... (11)
Mutluluğun Yüzde 50'si Genetikmiş! MUTSUZLUĞUN ... (1)
Seni Seviyorum demek (0)

bu yazı hoodly tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hayat, doğa, doğmak, yaşamak, ölmek, büyümek, macera, fikir

içimizdeki biz

dasein — Wed, 23 Jan 2008 16:42:00 GMT

İçimizdeki çocuk ve biz.
Yaşarız. İçlerimizde çoğalırız. Kendimizden birer iç çocuk çıkarıyoruz.
Yaşamak için geçerli sebepler ve nedensizlikler kuşağı .
içimizdeki bir İZ..bizİZ.

bu yazı dasein tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: içimdeki çocuk, iz, yaşamak

ASİ KARADENİZ

tarik09 — Sun, 20 Jan 2008 02:23:02 GMT

Bir yerde su sesi korkutucu olur sadece. Sanki büyük bir kavga varmış gibi gelir insana. İcin titrer hava soğuktur. Rüzgar denize gaz verir o da Allah ne verdiyse... Kayalar isyan etmiştir artık yeter dercesine yalvardığını zannedersin. Kumların başı dönmüş bu çılgınlıkta onlarda heyecanlı, canlı ve aynı zmanda asi olmuşlar. Tıpkı insanları gibi kumlarda asi hırçın... Niye biliyor musunuz? Karadeniz öyle hızlı çarparki kıyıya damlacıklarıyla yıkar seni maşaallah. Karadeniz ismi gibi dibi kara deniz, sonu kara deniz... İklim şartarı yaşam kosullarını belirler, yaşam koşullarıda insanların karakter ve özelliklerini. Herkes bilir farklı coğrafyalarda farklı insanlar yetişir. Ahhh Karadeniz! İnsanını bu kadar mı benzetirsin kendine... Herkes derya karadeniz erkeğinden uzak duracasun... Asi olurlar ve hırçın... Üzerine fazla gidilmez tıpkı karadeniz gibi yani hafif costuysa hafiften dövüyorsa kıyıları varmayın üzerine. Kendini yerken sizide yer bitirir. Karadenizliler hırçın olur demiştim ya bu özelliklerini denizin rüzgarın yanında dağlarından tepelerinden de almışlardır. Yemyeşildir dağları sanki diğer renklere küfreder gibi yok sayar gibi alabildiğine yeşil insnanın midesi bulanır oksijenden... Bu dağlarda yaşamak için yüksekliğe karşı çıkmak lazım bu yerde nefes almak için gerçekten hayatta olmak lazım ve isyan etmek lazım seni rahatsız eden herşeye isyan... Kim kurtulabilir bu dalgaların isyanından ve yüce dağların dumanından ikiside alır içine hapseder seni tıpkı kendi insanı gibi ve kurtul ordan kurtula bilirsen...

ASİ KARADENİZ

ilgili yazılar

Ölüm İsteği (15)
Mutluluğun Yüzde 50'si Genetikmiş! MUTSUZLUĞUN ... (1)
Ölümde TAKSİT kampanyası (0)
Seni Seviyorum demek (0)
Hayatta Güçlü Olmak Zorunluluğu (6)
Yaşayarak Öldüm, Yaşadım Ölerek... (0)
ORGAN BAĞIŞI (48)
NASIL YAŞAMALIYIZ ? ! . (0)
Ömrünüzün kaç yıl olmasını isterdiniz? (0)
Hayat bu... (0)

bu yazı tarik09 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: karadeniz, asi, hirçin, yeşil, oksijen, karadeniz insani, hayat, nefes almak, yaşamak

TOPRAK

sahinden — Sun, 23 Dec 2007 21:38:00 GMT

Bugun sımsıyah bir bulutla duş aldım..
Gitsin diye üstümden bütün ilahi lekeler terledim ardından süresizce.
Düşünmek her şeyi. Bu ülkede veya bu ülkenin herhangi bir toprağında zerdali ağaçlarının hışıltısıyla.

Süresiz aşkların süreli birliktelikleri gibi ışıl ışıl çağlayan, içinden huzur geçen rüzgarların tadı gibi temizlenıyorum şimdi yavaş yavaş.

Düşüncerler değil düşüncesizliklerle kirlenen ruhumu yağmurlara vurdukça bütün kızıl bulutlar ruhuma iniyor gibi ürperiyorum.
Tanrıya dönüşü yaşıyorken sessiz sessiz dökülüyor kaşlarımın üntüne saçlarım.
Nan kokusundaki bereketlilik gibi düşündükçe o’na gidişimi hayal edebiliyorum sık sık.
Ben soyunuyorum sana dıyorum. Tüm lekelerimi çıkarmış ilahinin tınısını bekliyorum
Bir ses versen de gelsem diyorum. Etime sardığın ruh anlamını yitirdiği günden bu yana
Sesinin hasreti ile geceyi gündüz gündüzü gece ediyorum.
Bir yanda sarı siyah bir film şeridinden geçen et kokan bir hayat, bir yanda ahrimi ve ahrilerimi bütünleştirecek olan olan sen ebedi ışık.

bil ki.. bekliyorum sesini..

ilgili yazılar

Son günlerdeki Rusya muhabbetine benden ekler (4)
ÇALIKUŞU (5)
Seni Seviyorum demek (0)
YAŞAMIN ANAHTARLARI (0)
MUTLAK DEĞER (25)
Kahverengiye dönüsmüsüzdür çünkü... (24)

bu yazı sahinden tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: yaşamak, kalmak, sevmek, gitmek

Ömrünüzün kaç yıl olmasını isterdiniz?

NLPMaster — Fri, 23 Nov 2007 15:22:10 GMT

http://kisiselgelisimci.blogspot.com/2007/11/kendinize-ve-eserlerinize-ne-kadar-mr.html

ilgili yazılar

bu yazı NLPMaster tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ömür, hayat, yaşam, eser, yaşamak, kalıcılık, ab ı hayat, gelişim, dünya, türkiye, mimar, cami, mimar sinan, yapı, sur, ömür biçmek, kaç yıl yaşayacaksınız, ömrünüz ne kadar

ölüler dünyası veya bizim dünyamız

DEJAVU 07 — Tue, 06 Nov 2007 14:11:00 GMT

Her geçen gün birileri bu yaşadığımız dünyadan ayrılıyor. Kimi büyük bir devlet adamı, kimileri emekli, bazen sevdiğimiz bir sanatçıyı kaybederiz bazen de evcil hayvanımızı. Bu dünyadan giden bütün sevdiğimiz dostlarımız, ağabeylerimiz, yakınlarımız için göz yaşı dökeriz. En fazla 1 hafta ağlarız gidenlerin arkasından ve sadece aklımıza getirmek istediğimizde hatırlarız bir resme bakarken mesela… Etrafımızda ne çınarlar yitip gidiyor ve bazen farkına bile varamıyoruz. Her geçen saniyede yüzlerce aileden feryatlar kopuyor dünyada ama kulaklarımızı tıkıyoruz.
Son yolculuğuna uğurladığımızda, görevimizi yapmış olmanın verdiği huzurla evlerimize dönüyoruz ve bir daha açmamak üzere bir defteri kapatıyoruz. Yeni bir tanesi konuyor önümüze ve biz ona yazmaya devam ediyoruz. İyisiyle kötüsüyle mutlaka hatıralarda bir şeyler kalıyor ve diyoruz ki “o bunu başardı” ya da “o bize bu eseri kazandırdı”. Bu cümleleri söylediğimizde içimize bir buruk kıskançlık dalgası giriyor neden o bunu yaptı da ben yapmadım diye. “O heykel benim heykelim olabilirdi.”, “Yüz yıllar boyunca insanlar heykele bakıp benden konuşa bilirdi.” ya da “Neden o neden ben değilim?”
Neden o?
Çok basit bir cevabı var bu sorunun. Çünkü o öldü. Sen hala yaşıyorsun. Bir kitap yazabilecek kadar ömrün var hala. Birisine bir iyilik yapacak kadar nefesin var. O olamamanın sebebi; o arkasında insanlığa bir sürü armağan bıraktı. Ya sen?
Sen ne yaptın insanlık için? Senden sonra gelecek nesil için hangi taşın altına elini soktun da, şimdi gelmiş “Neden o?” diye soruyorsun?
Bir gün yolumuz mutlaka ölüler diyarına düşecek. Bundan şüphemiz yok ama biliyorum ki o diyara gidene kadar bizler bu dünyada yaşıyoruz ve çekip gittiğimizde kendimizden bir parça bir şey bırakırız. Belki bi’ kitap, belki bi’ film, belki bi’ şarkı, bir şiir, bir dize…
Bizler tarihin derinliklerinde kaybolmuş, diğerlerinden çok ama çok uzakta bu dünyada bıraktıklarımızla yaşıyor olacağız.

ilgili yazılar

Bu külot radyasyondan koruyor! (2)
Burada HERŞEY BEDAVA! (0)
yaşar kemal. şebnem ferah. ve diğerleri (18)
ANTALYA VE İKİ EFSANE (11)
yaşamak istemem artık aranızda (4)
Ölüm İsteği (15)
naziler & yahudiler (0)
Ölümde TAKSİT kampanyası (0)
Seni Seviyorum demek (0)

bu yazı DEJAVU 07 tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ölüm, sinema, kitap, yaşamak, eser, tarih, müzik, hastane