http://www.hafif.org/ tr-tr 40 hafif.org - DarkStar - yazdıkları DarkStar <p>Bazen insan daralıyor işte...<br><br>Kaçmak için acaba ne yapsam, nereye gitsem diye düşünürken buluyor kendini. Ne zaman bu duruma düşsem, kaçmak için içimde hiç bir enerji bulamıyorum. Neden acaba?<br><br>İnsan iyice dibe vurmadan çıkamazmış, iyice dibe vurması lazım ki, ayaklarıyla yerden destek alıp tekrar suyun yüzüne çıkabilsin diye... Bunu söyleyenin kim olduğunu düşünüyorum, düşündükçe ne kadar aptal olduğu aklıma geliyor. Ruhunun derinliği o kadar az ki, bir kaç metre suyla ölçebiliyor. Peki ya ben ne yapmalıyım? Batabileceğim noktayı düşünemiyorum bile. Hatta daha önce batıp çıktığım derinliklerin yakınına kadar gelmek, hayattan korkmama sebep oluyor.Korkutucu!<br><br>Gecenin bir yarısı ne yapıyorum? Neden hala bu aptal aletle boğuşuyorum? Aslında yaptığım şeyin yaratıcılıkla hiç bir alakası yok. Evde yalnız da değilim.<br><br>Ama nedense beni paylaşamayacak kimseyi yanımda istemiyorum. Acaba ben kendi kendimi paylaşabiliyor muyum? Yoksa kutuma kapanıp pesimist düşüncelerle kendime işkence mi ediyorum?<br><br>İki günden beri hiç bir şey yemedim. Şu aptal kuş gazozumu döktükten sonra, bira içmeye başladım. Dün gece yarısına yakındı gazozumun dökülmesi...<br><br>Ama hala kendimi sarhoş hissetmiyorum. Aslıda, çok sık backspace tuşuna bastığım gerçeğini göz ardı edersek, kendimi hiç mi hiç sarhoş hissetmiyorum. Bir kaç saat sonra son kasanın sonuncu birasını da içeceğim. Ondan sonrası için hiç bir şey düşünemiyorum, hiç bir şey göremiyorum...<br><br>Bu gün ne? Yarın günlerden ne olacak? Ben ne yapacağım? Eğer bir şey yapacaksam neden yapacağım? Ama bu sorular arasında beni en çok sıkan, en son gelen soru: Neden yapacağım? Ne yapacağımı bilmiyorum, ben korkutan ne yapacağımdan çok neden yapacağım. <br><br>Aslında yapacağım şeyler var. Ama onlar benim için, kendimi için değil. Kuşun kafesini temizleyeceğim sonra da yemini ve suyunu tazeleyeceğim, saksıdaki otlara su vereceğim. Belki banyodaki sızdıran musluğun vanasının contasını değiştireceğim. Peki ya sonra? <br><br>Bir ara soyadı Farmer olan bir yazarın "İstiridye Kabuğundan Doğan Venüs" yada adı ona benzer bir kitabını okumuştum. Kitabın kahramanı, hayatın anlamını arıyordu. Bütün evreni gezdikten sonra (Yazara göre) buldu da. Tüm kitap boyunca (kitabın ilginçliğini de düşünerek) gerçekten bir neden bulacağını yada bulamayıp, aramayı okuyanlara bırakacağını düşünmüştüm. Bu kadar boktan bitmesi bende çok büyük bir hayal kırıklığı yarattı. <br><br>Acaba herkesin hayatının anlamı kendisinde mi gizli? <br><br>Buna inanmıyorum. Bazen saçma sapan hayaller kurarken aklıma olmadık şeyler geliyor. Aslında adına tanrı denilen varlık (belki de yokluk), kendi yerine geçecek bilincin gelmesini bekliyor. Dediklerine göre tanrı insanı kendi suretinde yaratmış ya! Çok mu "Stirner"cı?<br><br>Bazen insan kendinden korkar oluyor. Benim için bu da o bazenlerden biri. Yoksa yıllar sonra neden tekrar yazmak için bir içgüdü geliştireyim ki? İnsanın kendini tanıması en büyük erdemmiş. Bence, bu erdem tanıdığımız yeryüzünde kimse tarafından erişilememiş bir erdem olarak kalmaya devam edecek. <br><br>Aptal kuş. Onu kafesinden çıkarmam bütün şaklabanlığını kullanıyor. Ama dün akşam yaptığı için onu çıkarmayacağım. Acaba, kafesin içindeki ben olsaydım, dün akşam yaptıklarından (yaptıklarımdan) dolayı o beni çıkarır mıydı? Bütün gün müzik dinledim ama kuşumun hoşlanıp hoşlanmadığını hiç düşünmedim. <br><br>Acaba o benim yerimde olsa düşünür müydü? Kafama o kadar çok takmaya değer mi? Yoksa kafesin kapısını açıp, onu sallamasam mı? Bir bilinç için belki de en kötü şey, yokmuş gibi davranılmasıdır. Üff, dayanamadım kapısını açtım, ister çıkar, ister çıkmaz. Bir bilinç varlığı kabul edildikçe başkaldırmazmış (Camus öyle diyor). <br><br>Peki ben ne yapıyorum? Benim bilincim ve varlığım kabul ediliyor. Ama hala bir eylere karşı ölçülemez bir vandalizm içimde ateşleniyor.<br><br>Ter kokumu aldım, ama daha dün duş almıştım. Bu güna hava da sıcak değildi İstanbulda, ama tekrar duş almak çok zor geldi şimdi. Tekrar yazmayı becerebiliyorken kendimi kaybedene kadar yazmaya devam edeceğim sanırım. Ama arada biramı yenilemem gerekiyor, ne yapalım. <br><br>Aklıma şu saçma reklam geldi. Ben de, bitmeyen bira istiyorum. Hayyamın istediği gibi! Bira şişesinde balık olmak istiyorum. Belki bilincimi kaybedebilirim ve insanların arasında kendime ait bir yer bulabilirim.<br><br>Sakın yanlış anlaşılmasın, ben insanların yolda görüp iğrendikleri türden biri değilim. Zaten, neden kötü durumdaki insanlardan iğrenirler onu da anlamış değilim ya. Sadece cebimde üç kuruş para yokken (bu sefer oldu sanırım, iyi ki paradan sıfır atılmış), gelip benden şarap yada başka bir şey parası istediklerinde rahatsız oluyorum. <br><br>Her neyse, mesleğimde başarılı sayılırım. Benimle iş yapanlar günde 250 amerikan parasını ödediklerine göre, hiç de fena değilim. Fiziğim de normal sayılır, en azından dış görünüşüm normal denilen tipe çok kolay dönüştürülebilir.<br><br>Tekrar kaldığım yere dönersek, aslında hayat dediğimiz şey oldukça girift bir kolajdan oluşuyor. Algılarımıza yakalanan uyarıcılardan, hoşumuza gidenleri seçiyoruz. Sonra da seçtiklerimize uygun olmak için uğraşıyoruz. Bir çok seçim, bir çok parça... Sonuçta kimisinin yaptığı sanat oluyor, kimisinin yaptığı ise oldukça klişe bir şekilde ortaokul birinci sınıf düzeyini aşmıyor ve çöpe gidiyor.<br><br>Sudo, kafesinden çıkıp geldi omzuma kondu. Çok hoşuma gitti. Bir varlığın ilkler listesinin başlarında yer almak. Çocukken, özellikle pazar günleri, TRT1'de <br>korsan film seyrettikten sonra korsancılık oynardık. Şimdi kendimi o korsanların kaptanı gibi hissediyorum. Ama benim gemim daha küçük, tayfam daha az, kuşum <br>daha ufak ve ayaklarımdan hiç biri tahta değil.<br><br>Çocuk olmayı gerçekten özlüyorum. İnsanlar çocuk olmak kavramını, ödenecek faturalar, gidilecek işler ve sorumluluklar olmaması diye adlandırsa da, bence çocuk olmak bunlardan çok daha ciddi.<br><br>Çocukken, düşman gemisindekilerle kılıç dövüşü yaparken hataya yer yoktu. Yada silahımı karşımdaki kovboydan önce çekmeliydim. O zamanlar yaptığımız hatalar daha kolay telafi edilse de, şimdi karşılaştığımız sorunlardan daha önceldi. Yaşadıkça laçkalaştık, hayatı gördükçe yaptığımız hataların, hayatımıza ne denli <br>az etkidiğini öğrendik. Keşke öğrenmeseydik...Keşke büyümeseydik.<br><br><br>İnsanın geleceği görememesi ne kötü. Büyüdükçe, zaman kavramı içimizde gelişti. Artık çocuk gibi yaşadığımızın, değerini vermemeye başladık. Hep korktuğumuz geleceği nasıl dizginleriz diye planlar kurmaya harcadık hayal gücümüzü. Hayal gücümüz, yaratıcılığımız kayboldu. Sadece planlar kuran makineler olmaya başladık, robotlaştık.<br><br>Ben çocukken uçardım, yada uçtuğumu sanardım. O his o kadar gerçekti ki, üstünde çok düşünmeme rağmen, uçuyormuydum yoksa uçtuğumu mu sanıyordum hala bilemiyorum. Ama içimde bir şey uçtuğumu söylüyor. O kadar severdim ki uçmayı, pilot olmak istemiştim biraz büyüyünce, ama olmadı. Gözlerim bozukmuş. Arkadaşlarımdan bir pilot oldu, ama hakediyor muydu? Belki hakediyordu, ben uçabiliyordum ama o her türlü uçağın her türlü bilgisini biliyordu. Sanırım gereken çok çalışmak ve içselleştirmekti. Sonunda ben de, bilgisayar programcısı ve teknoloji danışmanlığı yaptığım şu hayata vardım. Aslında işimi seviyorum. Çünkü, yetenekli bir programcıysanız (ben kendimi öyle <br>sanıyorum ama.. ) iş hayatında bir takım ayrıcalıklarınız oluyor, çocukça yada saçma sapan davranışlarınız yüzünden, diğer mesleklerdeki insanlar gibi <br>yargılanmıyorsunuz. Görünüşünüze göre sizi değerlendirmiyorlar (en azından çalışmak istediğiniz tipte insanlar).<br><br>Peki neden hala bir rahatsızlık hissediyorum? Bilmiyorum. Tek düşünebildiğim şey, evdeki biralar bittikten sonra bira almaya gidecek durumda olamazsam ne yapacağım...<br><br>Sıkıldım. Yazmak işkence gibi gelmeye başladı. Yazdıklarımı kaydedip, bira içmeye devam edeceğim. Taa ki Godo gelene kadar. Sonra Godoyla birlikte rakı sofrası kuracağız...</p><p><strong>ilgili yazılar</strong><ul><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/hasan-su-gunluk-zimbirtisini-kaldirmasaymissin-iyi-olurmus-1">Hasan, şu günlük zımbırtısını kaldırmasaymışsın...</a> (1)</li></ul></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/kendinde%20de%C4%9Fil" rel="tag" target="_self">kendinde değil</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/bunal%C4%B1m" rel="tag" target="_self">bunalım</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/s%C4%B1k%C4%B1nt%C4%B1l%C4%B1" rel="tag" target="_self">sıkıntılı</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/g%C3%BCnl%C3%BCk" rel="tag" target="_self">günlük</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/i%C3%A7%20d%C3%B6kmek" rel="tag" target="_self">iç dökmek</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/karars%C4%B1z" rel="tag" target="_self">kararsız</a></p> Sun, 22 May 2005 01:30:16 GMT 21713@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/hasan-su-gunluk-zimbirtisini-kaldirmasaymissin kendinde değil bunalım sıkıntılı günlük iç dökmek kararsız DarkStar <p>Bazen insan daralıyor işte...<br><br>Kaçmak için acaba ne yapsam, nereye gitsem diye düşünürken buluyor kendini. Ne zaman bu duruma düşsem, kaçmak için içimde hiç bir enerji bulamıyorum. Neden acaba?<br><br>İnsan iyice dibe vurmadan çıkamazmış, iyice dibe vurması lazım ki, ayaklarıyla yerden destek alıp tekrar suyun yüzüne çıkabilsin diye... Bunu söyleyenin kim olduğunu düşünüyorum, düşündükçe ne kadar aptal olduğu aklıma geliyor. Ruhunun derinliği o kadar az ki, bir kaç metre suyla ölçebiliyor. Peki ya ben ne yapmalıyım? Batabileceğim noktayı düşünemiyorum bile. Hatta daha önce batıp çıktığım derinliklerin yakınına kadar gelmek, hayattan korkmama sebep oluyor.Korkutucu!<br><br>Gecenin bir yarısı ne yapıyorum? Neden hala bu aptal aletle boğuşuyorum? Aslında yaptığım şeyin yaratıcılıkla hiç bir alakası yok. Evde yalnız da değilim.<br><br>Ama nedense beni paylaşamayacak kimseyi yanımda istemiyorum. Acaba ben kendi kendimi paylaşabiliyor muyum? Yoksa kutuma kapanıp pesimist düşüncelerle kendime işkence mi ediyorum?<br><br>İki günden beri hiç bir şey yemedim. Şu aptal kuş gazozumu döktükten sonra, bira içmeye başladım. Dün gece yarısına yakındı gazozumun dökülmesi...<br><br>Ama hala kendimi sarhoş hissetmiyorum. Aslıda, çok sık backspace tuşuna bastığım gerçeğini göz ardı edersek, kendimi hiç mi hiç sarhoş hissetmiyorum. Bir kaç saat sonra son kasanın sonuncu birasını da içeceğim. Ondan sonrası için hiç bir şey düşünemiyorum, hiç bir şey göremiyorum...<br><br>Bu gün ne? Yarın günlerden ne olacak? Ben ne yapacağım? Eğer bir şey yapacaksam neden yapacağım? Ama bu sorular arasında beni en çok sıkan, en son gelen soru: Neden yapacağım? Ne yapacağımı bilmiyorum, ben korkutan ne yapacağımdan çok neden yapacağım. <br><br>Aslında yapacağım şeyler var. Ama onlar benim için, kendimi için değil. Kuşun kafesini temizleyeceğim sonra da yemini ve suyunu tazeleyeceğim, saksıdaki otlara su vereceğim. Belki banyodaki sızdıran musluğun vanasının contasını değiştireceğim. Peki ya sonra? <br><br>Bir ara soyadı Farmer olan bir yazarın "İstiridye Kabuğundan Doğan Venüs" yada adı ona benzer bir kitabını okumuştum. Kitabın kahramanı, hayatın anlamını arıyordu. Bütün evreni gezdikten sonra (Yazara göre) buldu da. Tüm kitap boyunca (kitabın ilginçliğini de düşünerek) gerçekten bir neden bulacağını yada bulamayıp, aramayı okuyanlara bırakacağını düşünmüştüm. Bu kadar boktan bitmesi bende çok büyük bir hayal kırıklığı yarattı. <br><br>Acaba herkesin hayatının anlamı kendisinde mi gizli? <br><br>Buna inanmıyorum. Bazen saçma sapan hayaller kurarken aklıma olmadık şeyler geliyor. Aslında adına tanrı denilen varlık (belki de yokluk), kendi yerine geçecek bilincin gelmesini bekliyor. Dediklerine göre tanrı insanı kendi suretinde yaratmış ya! Çok mu "Stirner"cı?<br><br>Bazen insan kendinden korkar oluyor. Benim için bu da o bazenlerden biri. Yoksa yıllar sonra neden tekrar yazmak için bir içgüdü geliştireyim ki? İnsanın kendini tanıması en büyük erdemmiş. Bence, bu erdem tanıdığımız yeryüzünde kimse tarafından erişilememiş bir erdem olarak kalmaya devam edecek. <br><br>Aptal kuş. Onu kafesinden çıkarmam bütün şaklabanlığını kullanıyor. Ama dün akşam yaptığı için onu çıkarmayacağım. Acaba, kafesin içindeki ben olsaydım, dün akşam yaptıklarından (yaptıklarımdan) dolayı o beni çıkarır mıydı? Bütün gün müzik dinledim ama kuşumun hoşlanıp hoşlanmadığını hiç düşünmedim. <br><br>Acaba o benim yerimde olsa düşünür müydü? Kafama o kadar çok takmaya değer mi? Yoksa kafesin kapısını açıp, onu sallamasam mı? Bir bilinç için belki de en kötü şey, yokmuş gibi davranılmasıdır. Üff, dayanamadım kapısını açtım, ister çıkar, ister çıkmaz. Bir bilinç varlığı kabul edildikçe başkaldırmazmış (Camus öyle diyor). <br><br>Peki ben ne yapıyorum? Benim bilincim ve varlığım kabul ediliyor. Ama hala bir eylere karşı ölçülemez bir vandalizm içimde ateşleniyor.<br><br>Ter kokumu aldım, ama daha dün duş almıştım. Bu güna hava da sıcak değildi İstanbulda, ama tekrar duş almak çok zor geldi şimdi. Tekrar yazmayı becerebiliyorken kendimi kaybedene kadar yazmaya devam edeceğim sanırım. Ama arada biramı yenilemem gerekiyor, ne yapalım. <br><br>Aklıma şu saçma reklam geldi. Ben de, bitmeyen bira istiyorum. Hayyamın istediği gibi! Bira şişesinde balık olmak istiyorum. Belki bilincimi kaybedebilirim ve insanların arasında kendime ait bir yer bulabilirim.<br><br>Sakın yanlış anlaşılmasın, ben insanların yolda görüp iğrendikleri türden biri değilim. Zaten, neden kötü durumdaki insanlardan iğrenirler onu da anlamış değilim ya. Sadece cebimde üç kuruş para yokken (bu sefer oldu sanırım, iyi ki paradan sıfır atılmış), gelip benden şarap yada başka bir şey parası istediklerinde rahatsız oluyorum. <br><br>Her neyse, mesleğimde başarılı sayılırım. Benimle iş yapanlar günde 250 amerikan parasını ödediklerine göre, hiç de fena değilim. Fiziğim de normal sayılır, en azından dış görünüşüm normal denilen tipe çok kolay dönüştürülebilir.<br><br>Tekrar kaldığım yere dönersek, aslında hayat dediğimiz şey oldukça girift bir kolajdan oluşuyor. Algılarımıza yakalanan uyarıcılardan, hoşumuza gidenleri seçiyoruz. Sonra da seçtiklerimize uygun olmak için uğraşıyoruz. Bir çok seçim, bir çok parça... Sonuçta kimisinin yaptığı sanat oluyor, kimisinin yaptığı ise oldukça klişe bir şekilde ortaokul birinci sınıf düzeyini aşmıyor ve çöpe gidiyor.<br><br>Sudo, kafesinden çıkıp geldi omzuma kondu. Çok hoşuma gitti. Bir varlığın ilkler listesinin başlarında yer almak. Çocukken, özellikle pazar günleri, TRT1'de <br>korsan film seyrettikten sonra korsancılık oynardık. Şimdi kendimi o korsanların kaptanı gibi hissediyorum. Ama benim gemim daha küçük, tayfam daha az, kuşum <br>daha ufak ve ayaklarımdan hiç biri tahta değil.<br><br>Çocuk olmayı gerçekten özlüyorum. İnsanlar çocuk olmak kavramını, ödenecek faturalar, gidilecek işler ve sorumluluklar olmaması diye adlandırsa da, bence çocuk olmak bunlardan çok daha ciddi.<br><br>Çocukken, düşman gemisindekilerle kılıç dövüşü yaparken hataya yer yoktu. Yada silahımı karşımdaki kovboydan önce çekmeliydim. O zamanlar yaptığımız hatalar daha kolay telafi edilse de, şimdi karşılaştığımız sorunlardan daha önceldi. Yaşadıkça laçkalaştık, hayatı gördükçe yaptığımız hataların, hayatımıza ne denli <br>az etkidiğini öğrendik. Keşke öğrenmeseydik...Keşke büyümeseydik.<br><br><br>İnsanın geleceği görememesi ne kötü. Büyüdükçe, zaman kavramı içimizde gelişti. Artık çocuk gibi yaşadığımızın, değerini vermemeye başladık. Hep korktuğumuz geleceği nasıl dizginleriz diye planlar kurmaya harcadık hayal gücümüzü. Hayal gücümüz, yaratıcılığımız kayboldu. Sadece planlar kuran makineler olmaya başladık, robotlaştık.<br><br>Ben çocukken uçardım, yada uçtuğumu sanardım. O his o kadar gerçekti ki, üstünde çok düşünmeme rağmen, uçuyormuydum yoksa uçtuğumu mu sanıyordum hala bilemiyorum. Ama içimde bir şey uçtuğumu söylüyor. O kadar severdim ki uçmayı, pilot olmak istemiştim biraz büyüyünce, ama olmadı. Gözlerim bozukmuş. Arkadaşlarımdan bir pilot oldu, ama hakediyor muydu? Belki hakediyordu, ben uçabiliyordum ama o her türlü uçağın her türlü bilgisini biliyordu. Sanırım gereken çok çalışmak ve içselleştirmekti. Sonunda ben de, bilgisayar programcısı ve teknoloji danışmanlığı yaptığım şu hayata vardım. Aslında işimi seviyorum. Çünkü, yetenekli bir programcıysanız (ben kendimi öyle <br>sanıyorum ama.. ) iş hayatında bir takım ayrıcalıklarınız oluyor, çocukça yada saçma sapan davranışlarınız yüzünden, diğer mesleklerdeki insanlar gibi <br>yargılanmıyorsunuz. Görünüşünüze göre sizi değerlendirmiyorlar (en azından çalışmak istediğiniz tipte insanlar).<br><br>Peki neden hala bir rahatsızlık hissediyorum? Bilmiyorum. Tek düşünebildiğim şey, evdeki biralar bittikten sonra bira almaya gidecek durumda olamazsam ne yapacağım...<br><br>Sıkıldım. Yazmak işkence gibi gelmeye başladı. Yazdıklarımı kaydedip, bira içmeye devam edeceğim. Taa ki Godo gelene kadar. Sonra Goyola birlikte rakı sofrası kuracağız...</p><p><strong>ilgili yazılar</strong><ul><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/insanlarin-hepsini-lanetleyecek-bir-guc">İnsanların Hepsini Lanetleyecek Bir Güç İstiyor...</a> (11)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/hasan-su-gunluk-zimbirtisini-kaldirmasaymissin">Hasan, şu günlük zımbırtısını kaldırmasaymışsın...</a> (0)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/yasadigimdan-emin-digilim">yaşadığımdan emin diğilim</a> (15)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/kuvaternerde-bir-an">kuvaternerde bir an</a> (1)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/sikintilarim-ahhhh">Sıkıntılarım Ahhhh...</a> (0)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/dok-icindekileri-rahatla">dök içindekileri rahatla</a> (0)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/biktim-yalnizliktan">Bıktım yalnızlıktan!</a> (33)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/askin-yorgunlugu">Aşkın yorgunluğu</a> (67)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/huzuntu-hayalci">hüzüntü [hayalci]</a> (2)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/senin-hayatin-mi-hadi-ordan">Senin hayatın mı? hadi ordan be!!!</a> (14)</li></ul></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/kendinde%20de%C4%9Fil" rel="tag" target="_self">kendinde değil</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/s%C4%B1k%C4%B1nt%C4%B1" rel="tag" target="_self">sıkıntı</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/bunal%C4%B1m" rel="tag" target="_self">bunalım</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/dert" rel="tag" target="_self">dert</a></p> Sun, 22 May 2005 01:29:49 GMT 21712@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/hasan-su-gunluk-zimbirtisini-kaldirmasaymissin-iyi-olurmus-1 kendinde değil sıkıntı bunalım dert DarkStar <p><a href="http://www.radikal.com.tr/veriler/2003/07/10/haber_80944.php">İkizler ve Tekizler</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/g%C3%BCncel" rel="tag" target="_self">güncel</a></p> Thu, 10 Jul 2003 14:28:09 GMT 15711@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/ikizler-ve-tekizler güncel DarkStar <p>Düşünüyordum da, geçenlerde arka arkaya iki kitap okudum... <br><br>Bunlardan biri <a href="http://www.ideefixe.com/kitap/tanim.asp?sid=TZIHC5M8IB3BWKRRMEZV">Leonardo da Vinci</a> hakkındaydı. Sonra aynı yazarın <a href="http://www.amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/073820143X/qid=1046943226/sr=1-20/ref=sr_1_20/102-0268959-4968939?v=glance&s=books">Newton</a> hakkındaki bir diğer kitabını okudum. Her iki kitapta da, kitabın anlattığı kişinin eşcinsel ve dahi olduğu ile ilgili satırlar vardı. Sonradan düşünürken aklıma <a href="http://www.ideefixe.com/kitap/tanim.asp?sid=OUKOR45KQO8OYKXYKNN4">Akıl</a> <a href="http://www.ideefixe.com/video/tanim.asp?sid=B91306JGCO2OI9AH79LP">Oyunları</a> geldi. Kitap ve filmde geçen <a href="http://www-gap.dcs.st-and.ac.uk/~history/Mathematicians/Nash.html">John</a> <a href="http://www.nobel.se/economics/laureates/1994/nash-autobio.html">Forbes</a> <a href="http://cepa.newschool.edu/het/profiles/nash.htm">Nash</a>'in eşcinselliğiyle ilgili koparılan yaygara geldi. Acaba Nash, bu kitapları okumuş mudur? Okuduysa; önce ne düşünmüştür? Filmde kendisine kompliman yapıldığını mı; yoksa hakaret edildiğini mi?<br><br></p><p><a href="http://www.hafif.org/yazi/bilim-adami-ve-escinsellik"> devamını oku »</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/bilim" rel="tag" target="_self">bilim</a></p> Sun, 09 Mar 2003 03:53:53 GMT 12750@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/bilim-adami-ve-escinsellik bilim DarkStar <p><a href="http://www.stud.ntnu.no/~shane/stasj/div_bilder/69.html">Çalışan insanın evrimi</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p> Fri, 20 Dec 2002 10:25:25 GMT 10906@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/calisan-insanin-evrimi DarkStar <p><a href="http://www.thespark.com/deathtest/">Ne zaman öleceksiniz?</a><br>4 Ocak 2049 yanlız kalmasam iyi olur ...</p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/web" rel="tag" target="_self">web</a></p> Thu, 19 Dec 2002 15:55:55 GMT 10883@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/ne-zaman-oleceksiniz-4-ocak web DarkStar <p>Dün gece sevgilimden ayrıldım. 4 yıl boyunca umutlarımız vardı, birlikte değildik ama sonsuza kadar birlikte olacaktık.<br><br>Ama olmadı. Ayrıldığımıza üzüleyim mi yoksa zaten görüşemiyorduk belki görüşebileceğim biriyle birlikte olabilir, daha gerçek bir ilişkiye başlayabilme şansını yakarım deyip sevineyim mi şaşırdım. İşin ilginç tarafı dün gece 1,5 saat süren telefon konuşması boyunca çok sakindim ve kendimi çok mekanik hissettim. Acaba bu 4 yıl sonunda aşkın bitmesine mi yorulmalı, yoksa benim duygularımı tamamen soyutlamış olmama mı? Umarım ilkidir. Zaten aşkımmı yitirdim, üzerine bir de aklımı yitirmeyeyim...</p><p><strong>ilgili yazılar</strong><ul><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/ask-bitti">Aşk bitti :/</a> (13)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/don-baba-don">Dön baba, dön</a> (21)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/yeni-bir-ayrilik-sonrasi">YENİ BİR AYRILIK SONRASI</a> (3)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/aski-bitiren-keneler">Aşkı bitiren keneler!!!</a> (6)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/kanadim">KANADIM...</a> (2)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/soz-senden-acildi-ort-ustunu">SÖZ SENDEN AÇILDI ÖRT ÜSTÜNÜ</a> (11)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/koza-vedasi">koza vedası...</a> (20)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/yalnizligi-anla">Yalnızlığı Anla...</a> (0)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/ayriliktan-sonra">Ayrılıktan sonra...</a> (20)</li><li><a href="http://www.hafif.org/yazi/tatli-cilginlik">Tatlı çılgınlık...</a> (10)</li></ul></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/ayr%C4%B1l%C4%B1k" rel="tag" target="_self">ayrılık</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/a%C5%9Fk" rel="tag" target="_self">aşk</a>, <a href="http://www.hafif.org/etiket/ya%C5%9Fam" rel="tag" target="_self">yaşam</a></p> Mon, 16 Dec 2002 19:01:01 GMT 10790@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/sonunda-bitti-iliski ayrılık aşk yaşam DarkStar <p><a href="http://www.voy.com/82345/80.html">Yaratıcı zeka! Korkulur şu yeni nesilden.</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p><p>etiketler: <a href="http://www.hafif.org/etiket/web" rel="tag" target="_self">web</a></p> Wed, 30 Oct 2002 08:40:40 GMT 9459@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/yaratici-zeka-korkulur-su-yeni web DarkStar <p><a href="http://www.askmen.com/fashion/travel_top_ten/20_travel_top_ten.html">Top 10: Cities With Beautiful Women</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p> Wed, 30 Oct 2002 08:14:14 GMT 9458@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/top-10-cities-with-beautiful-women DarkStar <p><a href="http://www.nationalgeographic.com/pyramids/index.html">Alla alla olmamış! Neyse bi kere daha proudly present</a></p><p>bu yazı <a href="http://www.hafif.org/uye/DarkStar">DarkStar</a> tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.</p> Wed, 18 Sep 2002 06:44:44 GMT 8187@http://www.hafif.org/ http://www.hafif.org/yazi/alla-alla-olmamis-neyse-bi-kere-daha-pr