hafif.org - LeSorcier - beğendikleri

CHARLES MANSON: "HEM TANRIYIM HEM DE ŞEYTAN"

LeSorcier — Thu, 09 Oct 2008 09:59:00 GMT

Kurbanlarının lanetlenmiş ruhlar olduğuna ve lanetli ruhları öbür tarafa geçirebilecek tek kişinin; kurtarıcı ruhun kendisi olduğuna inanan ruhlar vardır. Hayatta kendilerine biçtikleri rol hiç de azımsanmayacak kadar büyüktür. Kimi karizma öyle güçlüdür ki, bu etkileme sanatı karşısında çaresiz kalırsınız, gördüklerinize bir türlü inanamazsınız. Bu lider özelliği anlaşılmaz, sürükleyici bir güçtür. Hitler'in Almanyasını kendi doktrinine inandırması ve kitleleri etkilemesinin bir benzeri; mikro ölçekli soykırımından başka bir şey değildir. Manson'da da olan güç. Ama öyle bir güçtür ki, işlenilen cinayetler bir kenera, mahkemede dahi davalarını yönetebilmesini sağlayıp, müritlerini mahkemeye emekleterek getirtecek bir güç.

BİR VADİ OL; KADERE KARŞI DÖVÜŞMEYİ BIRAK VE BEKLE. O SANA AKACAKTIR...

Yattığı hücresine dünyanın her yanındaki gençlerden hala binlerce mektup yağan bir seri katille karşı karşıyayız. Anlaşılması gereken konu ise, masum insanları öldürmenin niye bu kadar popiler hale gelebildiği ve bu kadar yüceltilebildiğidir. Böyle bir durumda tartışılması gereken, ne Charles Manson'ın geçmiş analizi ne de bunları neden yaptığıdır. Onu anlamaya çalışmak değildir önemli olan... Anlayınca değişecek bir sonuç olmadığı gibi, ne onun ne de müritlerinin yaptıklarının doğrulanabilecek bir durumu yoktur. Önemli olan konu, bu insanların nasıl bu kadar hipnotize olabildiği ve böyle bir duruma hayranlık duyabildiğidir. Bir seri katilin felsefesi ile yüceltilmesi bana göre oldukça tuhaf. Bu durum ne gidenleri geri getirir ne de Manson'ın fan kitlesinin varlığını değiştirir.

devamını oku »

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Ode To Kirihito

LeSorcier — Wed, 08 Oct 2008 13:01:00 GMT

Ode to Kirihito, Osamu Tezuka'nın 1970-71 yılları arasında yazıp çizdiği karamsar bir tıbbi gerilim. Genç ve idealist doktor Kirihito Osanai'nin Monmow Salgını diye adlandırılan bir tür fiziksel deformasyon hastalığı üzerine çalışmalarını ve bu çalışmalar sırasında yaşlı başhekimler ve onların geleneksel hiyerarşi içinde kendisini engellemelerini anlatan bir çizgi roman. Bir çok japon çizgi romancısına (örneğin kendisine hayran olan en büyük iki isim Adrian Tomine ve Yoshihiro Tatsumi'dir) yol gösterici olmuş olan Tezuka bu kitapta da anlatım dilini çok iyi kullanmış ve sıkıcı bir doktor hikayesi olabilecek bir konuyu su gibi akar bir hale getirmiş ve bunu yaparken de zamanın japon bürokrasisinden, genel dünya politikalarına kadar heryere göndermeler yapmış.

Yer yer çok sert vurgular var kitapta. Hayatta kalma mücadelesini ve insanların bilinmezliğe duyduğu korkuyu sonuna kadar hissettirmiş. İngilizce baskısı 2006 yılında Vertical tarafından yayınlanmış.

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Saat Ölümdür

LeSorcier — Fri, 26 Sep 2008 07:02:00 GMT

...
Sessizce bizi izleyen bir mekanizmadır saat, geriye sarar hep. İşi budur… Dursa bile zamanı kaldığı yerden başlatamayacağımızı hınzırca hatırlatır bize. İnce ayar yaptırır, hassas değerleri ölçüsünde düzelttirir, içinde bulunduğumuz zamanı kendi yüzüne yansıttırır… Anın değerini yer bitirir. Keza, ölüm de kendine edindiği misyonda durmadan bizi gözler, hiç kimseye nasip olmayan bir hassasiyet ve sabır içinde karşılaşacağımız anı bekler. Buluşacağımız güne methiyeler dizer. Uzak ya da yakın gözlerinde ışıltılarla gülümser. Saat, ölümün içine saklanmak için seçtiği en iyi objedir. Tıpkı hayatın içine saklanmak için seçtiği en iyi objenin fotoğraf olması gibi… Karşılıklı, birbirlerine inat, birbirlerine nanik! Durur seyrederler birbirlerini öylece! Bu yüzdendir ki; her ne zaman saate bakıyorsak ölüme bakıyoruzdur ve ne zaman saati unutmuşsak, hayatı yaşıyoruzdur. Hayata birşeyler katıyoruzdur.

Saat arada bize hatırlatır hayatı geriye sardığını; bir denizden ağı yavaşça toplar gibi hayatı bizim kollarımızın arasından çekip aldığını; tik-tak’ları ile olsun ve belki sinir bozucu alarmları sayesinde… O yüzden midir ki; tatile çıktığımızda hiçbir saat ayarı yapmayız? Hayatın kollarına kendimizi salıvermek, ölüme henüz uzak durduğumuzu ilan etmek niyetiyle midir, saatlerden uzak olmaklığımız? Tekneye adımımızı attığımız andan itibaren saatlerimizi toplayan, bize günün dilimlerini hatırlatma ihtimali olan her türlü gazete, dergi, radyo artık ne bulursa yasaklayan kaptan, her seferinde, bu yüzden hayata yelken açan mıdır?

devamını oku »

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Türk musikisinden en güzel örnekler

LeSorcier — Mon, 22 Sep 2008 08:36:00 GMT

http://www.mestmp3.com/

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Bazen İnsan Anlamak İstemez

LeSorcier — Sun, 21 Sep 2008 08:13:00 GMT

Bazen insan anlamak istemez... İşine gelmez. Bir dünya yaratır hayalinde ve o dünyada yaşamaya başlar. Bu öyle toz pembe bir dünyadır ki kaybetmekten korkar. Kaybetmenin getirdiği korkuyla daha bir sarılır hayaline. Geceleri onsuz uyuyamaz, gündüzleri onsuz yaşayamaz. "Hayali" bir süre sonra "hayatı" olur. Karşısına bazı engeller çıkar, ondan "hayatını" isterler. Kim "hayatını" vermek ister ki?! "Hayatını" kurtarabilmek için çırpınır durur. Engelleri aşmaya çalışır, aşamadıklarını "hayatının" bir parçası olarak görür. Aslında "hayatının" bir parçası değillerdir, hiçbir zaman da öyle olmamışlardır; ama işin ucunda insanın "hayatı" söz konusu olunca akan sular durur. Engelleri aşabilmek için bazı önlemler alır; önce noktayı kaldırır, böylece "hayatı" sürekli devam eder; ardından virgülü kaldırır, yarım nefes bile olsa "hayatına" ara vermek istemez; sonra da ünlemi kaldırır, "hayatındaki" iniş çıkışları kontrol altına almaya çalışır; ama ne var ki soru işaretini kaldırmayı unutur. Bu yüzden bir süre sonra sorular sormaya başlar.Nokta olmadığı için soruların ardı arkası kesilmez, virgül olmadığı için yarım nefes dahi alacak fırsatı bulamaz, ünlemi kaldırdığı için bağırıp yardım isteyemez. Sonunda da "hayatını" kaybeder. İşte bu yüzden insan "hayatını" kurtarabilmek için bazen anlamak istemez.

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Suzidil ve Kerpeten

LeSorcier — Fri, 19 Oct 2007 06:36:00 GMT

...

Ah, bir gönül kırıklığı ki; sorma, anlatamam. Tarifi imkansız. "Farzet" diyorum kendime, "sanki hiç olmadı!"...

Biraz zaman geçiyor, yine acımaya başlıyor.

bu bir pilli patisözüdür!

Yaranın üzerine esen rüzgar; rüzgarın taşıdığı o dokunuş; dokunuşun seni kendine getirişi... O bir anlık nefesini tutuşlar gibi, gözünü sıkıca yumuşlar, dudaklarını ısırışlar gibi...

Nereye kadar karşı koyabilir can? Sen kaderine hangi noktada "dur!" diyebilirsin? İşte, o nefesini artık tutamayacak raddeye geldiğinde, gözünden sızan bir damla yaş artık bedenini terk ettiğinde ve "dudağım acıyor" dediğinde, pes ediyorsun.

devamını oku »

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Fotoğraf Hayattır

LeSorcier — Tue, 16 Sep 2008 07:32:00 GMT

...
- Fotoğraf nedir, Ustam?
- Fotoğraf içinde bir devinim içerendir, oğlum!
- Nasıl yani, Usta?
- Şöyle ki; bir kıpırtının, bir oluşun ya da oluşumun kıyısıdır; geriye kalanıdır fotoğraf! Devinimin bir parçası, bir gelip geçenin anlık yakalanmışlığıdır, oğlum. Hani fotoğrafa baktığında, o dakika gördüklerin ve dahi sende uyandırdıkları da topyekün bir hayat analizidir aslında! O an aklında fikrinde o fotoğraf sana ait olsun ya da olmasın, baktığın hayattır ve sen hayatı irdelersin nöronlarının kıvılcımlarında. Fotoğraf sendeki hayat ateşini harlandırır. Seni o karenin içine çeker, o an orada bulunma hevesini canlandırır.
- Peki ya fotoğraflanan cansız bir varlık, misal, bir dağ ya da vadi manzarası ise?
- O durumda bile, sanır mısın ki; senin karşında durduğu gibi dağ öylece durmakta? Yerkürenin hareketi ile uyum içinde devinimini sürdürürken, o dağın toprağında gezinen kaplumbağanın ayak izini dahi fotoğrafına dahil etmektesindir. Bunu bilmez misin? Hatta, gecenin soğuğu üzerine, gündüzün sıcağını yiye yiye büzüşüp genişleyen ve sonunda da pes eden kaya parçacıklarının dağdan yuvarlanışını bile o kareye hapsedersin. Örneğin, bir nebula fotoğrafına bakarken, onun hemen öncesinde bir yıldızın artık sönen enerjisinin son haddesinde dayanamayıp bir süpernova patlaması yaşadığını bilirsin. Heyecanlanırsın. O fotoğrafın öncesinde bir yıldız, parçacıklara ayrılıp dağılmış, sonrasında ise kimbilir evrenin neresinde yeni yıldızların oluşumu gerçekleşmiştir. (Buradaki oltaya dikkat et, evlat!)
- Geçtim bir kalem, cansız varlığı Usta! Ya fotoğrafını çektiğin bir obje ise? O devinim objenin neresindedir?
- Gövdesine vuran ışıktadır evlat! Kareye yakalanan havadaki toz zerreciklerindedir! Objenin atomlarını oluşturan nötron, proton ve elektronlardadır! Hayatın o objeye kazandırdıklarındadır! Daha ne istersin?
- Fotoğrafın direkman hayat olduğunu adamakıllı idrak etmek isterim Usta!
- Söze döktüklerim idrakının çeperlerine takıldı ise bir de olayı tersten hayal edelim! Hayal gücü bilgiden daha önemlidir, zira! Sonsuz sayıda her anın fotoğrafını çekebilen bir makinan olsaydı ve o fotoğrafları ardarda sıralayıp hızlı çekimde izleme şansın olsaydı, aslında neyin görüntüsünü elde ederdin?
- ...!?
- ...
- ...!
- ... :)
- Senle de sohbet edilmiyor be Usta!

bu bir pilli patisözüdür!

devamını oku »

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Bir Türk Seri Katil/ Kolici- 1

LeSorcier — Fri, 22 Aug 2008 07:30:00 GMT

Orhan Aksoy kimdir?

16 eylül 1971 yılında Samsun’un Bafra ilçesi Engiz beldesinde inşaat işçisi Ahmet ve karısı Hacere ikinci oğullarını dünyaya getirdiler. Adını Orhan koydular, Orhan Aksoy. Orhan ve ağabeyi Muharrem’in sonradan 6 kardeşleri daha oldu. Küçük bir evde geçim sıkıntısının pençesinde dayak yanlısı bir ailenin reisliğini yaptığı on kişilik bir aile…

Aksoy ailesi Orhan bir yaşına bastığında Bursa’ya taşındı. Orhan Aksoy zar zor ilkokulu bitirdi ve bir daha okula gitmedi.

devamını oku »

ilgili yazılar

Yeni bir hayat (3)
Mikroskobik Dev Yaratıklar (4)
Nur Topu Gibi Güneş Sistemi İkizleri (14)
Yokoluyorum, kayboluyorum, uzuyorum, arazi oluy... (6)
o filmdeki şımarık hayat (0)
geçiyoruz (0)

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: güneş, hayat, kalmak

Algida Seçicilik

LeSorcier — Sat, 30 Jun 2007 22:48:57 GMT

http://www.farketing.com/fikirler/2004/12/algda_seicilik.html

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: iran, ayandegan, camee, tus, neşat

dilencilik tarihi

LeSorcier — Sat, 16 Aug 2008 09:43:00 GMT

http://www.ntvmsnbc.com/news/452961.asp

bu yazı LeSorcier tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.