hafif.org - aRRoGaNTe HoMbRe - yazdıkları

Lan Günlük

aRRoGaNTe HoMbRe — Tue, 29 Jul 2008 15:15:00 GMT

Sevgili Günlük, Evet günlük tamam, sonuna kadar haklısın. Sana ilk kez yazıyor olmam sebebiyle, 'günlük' kelimesi buraya uygun düşmemiş olabilir. Fakat ne demeliyim ha? Haftalık, aylık yoksa yıllık mı? Bunlar da olmaz yoo yoo. Çeyrek asrı geçti varlığım ve bu seninle ilk paylaşımım. Belki bunu/beni kabullenmen zor. Bunca yıldan sonra sen de nereden çıktın diyeceksin. Haklısın. Ama bana en azından bir şans vermeni diliyorum senden. Sadece bir şans. Belki seveceksin beni ha, ha günlük? Hem ne kaybedersin ki. Belki de çok iyi anlaşıp, sıkı bir dostluğa yelken açacağız. Bu fırsatı kaçırmak istemezsin, istememelisin. Günlük var ya, bence sen tam bir hrspi cociisin, ben onu anladım şimdi. Sana o kadar dil döktüm, yalvardım, ne kaybedersin dedim ama tıııın. Niye ha niye? Nedir yani senin bu artistliğinin sebebi? Sen ne şöööeerrefsizmişsin yahu. Anlatmıyorum lan sana bir bok. Sittir git. Oysaki bende ne anılar, ne hikayeler vardı. Götün düşer anlatsam. Ama yooo, yo dostum yo. Sen kullanamadın o şansı.

Lan günlük, bak yine acıdım ha. Dur bir anımı anlatayım da fikir olsun sana. Bunda daha ne hikayeler vardır kimbilir sorusunu yazayım kafana. Adam ol, hizaya gel. Aklın başına gelsin. Sevgili günlük, bana bu kalbin kadar temiz sayfayı...şaka lan şaka. Dur anlatıyorum. Şimdi hacı, bir gün arkadaşlarınan Marmaris'teyiz. Her tarafta, Hollandalı cıvırlar, İngiliz çıtırlar. Anlarsın yaa hişşşt, hehe. Abin tabi ayarladı ikisini. Bir akşam biriyle, diğer akşam ötekiyle tozuyorum. Tabi sadece tozmuyorum. İcraat hat safhada. Yorgunluktan gündüzleri havuz kenarında uyuyorum. Neyse..hop günlük n'oldu ya. Hiç dinlemiyorsun sen beni. Sarmadı mı muhabbet? Peki dostum bir de şunu dinle.. Geçen sonbahar Paris'e gittim bir dostum ile. Lur (Musée du Louvre) Müzesi'ni de ziyaret ettim tabi. Bildiğin gibi bu müzede dünyaca ünlü heykel ve tablolar var. Mona Lisa ve Slaves müzenin en nadide eserleri arasında. Sen (Seine) Nehri de gerçekten görülesi bir yer günlük. Eyfel var ya sana girsin, hehe. Eyfel'i hiç anlatmayayım. Onu herkes biliyor. Bu arada Paris şehrinin özlü sözü "Fluctuat nec mergitur" yani "Sallanır ama batmaz" imiş. Bunu bilmiyordun sen de değil mi? Şehrin armasındaki "scilicet" yani gemiyi anlatmak için kullanılıyormuş. Hey günlük, günlük diyorum. Uyuyor musun yoksa? Yok artık. Ooo, n'aptın sen ya. Sana bir şey diyeyim mi günlük? Ben senin muğaa koim emi. Sen bunu hak ettin günlük..Sigigit gözüm görmesin seni. (sen nehri)

devamını oku »

ilgili yazılar

İşte günlük böyle yazılır (6)

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sevgili günlük, marmaris, paris, louvre müzesi, mona lisa, geyik, günlük

aRRoGaNTe ve Uçan Kaz

aRRoGaNTe HoMbRe — Thu, 24 Jul 2008 10:55:00 GMT

Ben işe gidip gelirken, (evet, şaşırdınız belki ama benim bir işim var. boş gezenin boş kalfası değilim. hoş kalfası olsam onun da en iyisi olurum o da ayrı) deniz yolunu da kullanıyorum. Tamam karayolundan da bir parça tadıyorum. Ama var mı denizyolusu gibi ha sorarım size. (-denizyolusu? -evet, yanlış kullanım fakat sence de hoş bir tınısı yok mu? -var. -varım diy.. -sigigit).

Kadıköy'den kalkan motorlar var. Bir de Maya Dağ'dan kalkan kazlar. Ben motorları tercih ediyorum. Kazlar sorun yaratıyor genelde. O Nils denen ibişe özeniyorum bazen. Ne de güzel yolculuk ediyor kaz üstünde. (-kaz üstünde ha. o zaman bazen bilet alırken, oradaki görevliye uyarıda bulunmak gerekebilir. tercih eden olur, etmeyen olur. -nası yani? -şey gibi işte, 'motor üstü olmasın' uyarısı gibi. ben kaz üstü gitmem mesela, hayatta gitmem. gitmem de gitmem. rica ederim ısrar etme.) Çoğunlukla da motorun üst bölümünde oturup, Uykusuz ya da Penguen dergimi püfür püfür esen rüzgar eşliğinde, zevkle okuyarak yolculuk ediyorum . Rüzgarın efil efil estiği zamanlar da oluyor. O zaman ona bir merhabamı eksik etmiyorum tabi. Neyse efenim, bu motorların bazı seferlerinde motor, direk bir güzargaha gidip dönmek yerine, önce Karaköy'e sonra Eminönü'ye uğrayıp dönüyor. Ben de dergi ile haşır neşir olduğum ve dur şurayı da okuyayım, şu bölümü de bitireyim, hem bak sayfa bitmek üzere derken en son inenlerden biri oluyorum Karaköy'de ve zaman zaman koşa koşa inmek zorunda kalıyorum. Kimse kalmamış oluyor etrafımda inmeye çalışan, inmek için hareketlenen.

devamını oku »

ilgili yazılar

Komik şeyler (0)
Çelişikim, çok da şikim.. (49)

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: nils ve uçan kaz, karaköy motoru, merhaba, kara sevda, mizah, geyik, deneme

Çelişikim, çok da şikim..

aRRoGaNTe HoMbRe — Fri, 11 Jul 2008 12:51:00 GMT

Bir arkadaşım ile mezar taşı mevzusu üzerine konuşuyorduk. İnsan zaman zaman hangi konular üzerine konuşmuyor ki, değil mi ama..! Ulen nereden geldik bu konuya deyip, konuşmaya devam etmesini biliyor ama terbiyesiz. Arkadaşım madem farkettin, saçma sapan, istemediğin, tatsız bir konu üzerine konuştuğunu, e dur o zaman, bırak konuşmayı. Yok, olur mu, hem şikayet edecek, hem de devam edecek. E bi sus yahu. Ben öyle adamın ta mına koim sevgili okur. Hatta sen de ko. (sendika) Neyse işte ben de o adamlardan biriyim. (-hangi adamlardan? -koyulası) Nereden geldiyse konu mezar taşına, biz de o konudan konuşuyoruz. Konuşmayıp da ne yapacağız? Mevzu dolaşmış dolaşmış, gelmiş oraya. O konu açıldıysa konuşacaksın arkadaşım. Yok o konu saçma, yok efendim nereden geldik bu konuya şikayeti de ne oluyor? Konu seçmek de ne demek oyle? Ben konu seçen öyle adamın ta mına koim afedersin sevgili okur. Neyse yukarıdaki tezim ile de çelişmiş bu son yazdıklarım. Kendimin de ta mına koim o zaman ben emi..Amma da çelişikim ha..! Çok da şikim. (-şıkım yani? -hayır, çok da zkimde anlamında) Ne diyordum, bilmiyorum işte. Bir şey var anlatacağım, anlatamıyorum. Hep böyle oluyor. Ulan dombili, madem bir hikayen var. Gir konuya anlat. Bu kadar yan yollara sapmak neden? (-istemsiz) Konuşma, aşağıdaki ilk 4-5 replik ile başladı. Sonrası kurgu... - Geçen bir mezar taşı gördüm. Adam cep telefonu numarasını yazmış üzerine. - Eee, aradın mı? - Aradım. Ulaşılamıyor. - İyi işte, ulaşsaydın kötüymüş. Ulaşılamaması sevindirici değil mi?. - Belki de. - Düşünsene arıyorsun. Adam açıyor ve "Şu an köprüdeyim, sonra konuşalım" diyor. - Ne köprüsü? - Sırat köprüsü, ya ne olacağıdııı..! Ya da "Yemekteyim. Arayayım ben seni" diyor. - Ne yiyormuş sorsana. - Soruyorum. "Ne yiyorsun?" diyorum. Cevap "Avokado, hindistan cevizi falan" oluyor. - O neden? - Adam cennette oğlum. Türlü tropik meyveler yiyor işte. Aklı sıra uyandırıyor beni. Ben cennetteyim kardeşim. Bakalım senin sonun ne olacak? cak..cak..CAAAK. Tınıya, vurguya dikkat. Korku salıyor senin bünyene o an. Aklına yazıyor soruyu. Nanananaaan..! Sen nereye gideceksin acaba? - Ona neymiş ya. - Ona ne tabi. Pezemengin evladı, sanki beni bekliyor. Tanımam bile. - Töbe de abi. - Niye lan? - Elin adamına niye küfür ediyorsun? Hemi de cennetlikmiş. Çarpılırsın haaa..! - Sus, çarparım ha. Ne diyordum. Evet, arıyorsun adamı. Açılıyor telefon ama bu sefer konuşma yok. Arkada bir kuş sesi sadece. - Ne kuşu ya? - Ne kuşu olacak, cennet kuşu. 6 telli olur, 12 telli olur, telsiz olur bilmem artık. Sesinden tanı. - Eee yani? - Ne yanisi? Mesaj işte. Yine cennetteyim mesajı. Yine CAAAK, yine korku, yine soru. - Bu adam bizi korkudan öldürecek abi sonunda. - Aramayacaksın o zaman koçum adamın cebini. Gördün telefon numarasını, devam edeceksin. - Ya peki bu adam neden hep cennette? Cehenneme gitmiyor mu? - Arada uğruyor oraya da. Ama çok değil, arkadaşlarını görmek için. - Öyle değil be abicim. Hep cennet örneği verdin, o bakımdan şeyettim. - Haklısın. O zaman dur, bak şöyle olabilir. Arıyorsun adamı, soruyorsun şununla mı görüşüyorum deyü. Karşıdan bir ses "Şu an gelemez telefona". "Niye?" diye soruyorsun. Karşıdaki ses " ROOOAAAHHH, meşale yaptık biz onu, kim arıyor acaba?" derse, sakın verme ismini, hemen kapa. - Peki. Başka? - Ne başka? Bu kadar işte. - Final kötü oldu, daha çarpıcı bir şey beklemiştim ben. - Çarpacağım ha, düş önüme hadi..!

devamını oku »

ilgili yazılar

MEMENTO MORI (!) (64)
Sevinç Kostümü (2)
Dövme Günah mıdır? (27)
İçimizdeki Şehir (0)
SaçmaLamak 2 (0)
Ve Tanrı Doları yarattı (1)
Solucan (1)
mok (67)
Veliler Cennetten geldi, Öğrenciler uzaydan! (0)
ÖZGÜRLÜĞÜ YAŞAMAK (50)

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: mezar taşı, cennet, cehennem, cennet kuşu, cep telefonu, geyik, mizah

bir aRRoGaNTe HoMbRe masalı

aRRoGaNTe HoMbRe — Mon, 09 Jun 2008 14:32:00 GMT

Uzun zamandır bir yazı yazayım. Artık zamanı geldi. Yazayım yazayım, n'olur yazayım lan diye düşünüyorum. Ne yazsam acaba ne yazsam, bir karar gerisi versem başlasam gelir, zaten yarısıdır başlamak başarmak inanmak gibisinden kelimeler, cümlemsiler kafamı meşkul ede dursun, döner başlıklı kız ormanın derinliklerinde ilerlemeye başlamış. Orman sessiz ve ürkütücüymüş. Korkusunu şarkı söyleyerek yenmeye çalışan oynar başlıklı kızın ağzında, "haydi lilililililililili yar" adlı süpersonik şarkı varmış. Bir yandan şarkıyı söylüyor, diğer yandan acaba bi "li" eksik mi söyledim lan diye düşünüyormuş. Sonra "bas gaza yavrum bas gaza" adlı koptik şarkıyı söylersem, hem gaza gelir daha hızlı giderim, hemi de hemhüm diye düşünmüş.

Derken çalıların arasından bir ses duymuş. Yola birden mavi renkli, beyaz şapkalı, küçük bir yaratık fırlamış. Çok başlıklı kız korkusundan az kalsın elindeki cep telefonunu düşürüyormuş. Cep telefonu adeta düşeyazmış, bambaşlıklı kız ise korkudan sıçayazmış. Fakat bu yaratık hiç de öyle düşmanca görünmüyormuş. “Nereye böyle şeker?” diye sormuş yaratık. “ Bayi toplantısına gidiyorum” demiş hepbaşlıklı kız. "Fakat sen kim olasın, kimsin ki, amaaaan sen kimsin?" diye sorabilmiş en sonunda." Ben, riyakar şirinim" demiş yaratık. "Bizim köy az ileride, adı Çımıklar Köyü. Kötü kalpli Gargamel peşimdeydi. Ona izimi kaybettirmeye çalışıyordum. Arkadaşlarım overlokçu şirin, nohutlu şirin ve ay ne şirini bulmalıyım. Bana yardım etmelisin." diye eklemiş. " Çok da zkimdeydi." diye cevaplamış hiçbaşlıklı kız. "Hem benim yapacak çok önemli işlerim var, hem de ismin pek güven vermedi bana, ne yalan söyleyeyim." diye eklemiş ve riyakar şirine tekme atıp, yoluna devam etmiş. Az gitmiş, uz gitmiş.(-uz ne lan?). Gide gide bir söğüde dayanmış dayanmış. O söğüdün allarına boyanmış, gelin boyanmış. O kadar yürümüş o kadar yürümüş ki, inanmazsın o kadar yani. Tabi sonunda karnı guruldamaya başlamış. Midesinin isyan sesi, sessiz ormanda yankılana dursun, bizimkisi (-kim? -başlıklı olan işte) "Ben o kadar dirençli, o kadar kuvvetliyim ki açlıkla mı baş edemeyeceğim" deyü kendisini gazlıyormuş.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kırmızı başlıklı kız, kurt, şirinler, 7 cüceler, hentbol, masal

İçine sevgimi de kattığım yemek

aRRoGaNTe HoMbRe — Thu, 08 May 2008 07:39:00 GMT

Evet dostlar, bugün de bana ayrılan sürenin sonuna geldik. (-nasıl ya daha yeni başlamıştın. bu ilk cümle değil mi? neresinden okumaya başladım laaan yazıyı..! - yazıyı, yazıyııı aRRoGaNTe'nin delirdiğini yazıyı) Hiç üzülmeyin dostlar, kaçırdığınız bir şey yok. Bu, klişeleri yıkmak isteyen aykırı ruhumun bana ve dolayısıyla sizlere oynadığı bir oyun. Yazı sonlarında görmeye alıştığımız cümlelerden birini ilk cümle olarak kullandım, nedir yani. Bence oldu, böyle de güzel durdu. Evet nerede kalmıştık var bir de. Onu da henüz bir şey anlatmamışken burada kullanayım da aykırı ruhum şenlensin, sonra da sefam olsun hahhayyt. Ama zaten bir şeyler anlatmayan biri olduğum için bu klişeyi hiç kullanmasam da olur. Bu da amacına uygun bir eylem aslında. Kullanmamak, evet kullanmıyorum lan. Bugün size perdeli pilavı anlatayım o zaman. (-perde pilavı o..- sus len) Evet anlatıyorum.

MALZEMELER - 3 necefli maşrapa su - 1'e 3 ölçüsünde stor perde - kerpeten - bir diş (azı olacak) - bir çorba kaşığı (tahta kaşık) - iki bardak - hesap makinesi - pilav isteğe bağlı olarak - kuşgötü - atboku - eşşeğin zki HAZIRLANIŞI Önce battesler ince ince doğranuuur. (-ne battesi ya? battes yok ki malzemeler arasında - eyü bak eyü) 3 necefli maşrapa su doldurduğumuz tencerenün içüne atuluuur, haşlanuuur.(- yok oğlum battes falan. - sen görememüşsündür, bir daha bak. sonra bir daha söyle. sonra bir daha. ben de senüüün..) Haşlanan battesler tahta kaşuk yardumu inen stor perdenün üstüne yayıluuur. Sonra çırpulur, kızartulur, koyulur, dinlenmeye bırakulur, ilave edülür, aynu işleme devam edülür ve bunun gibü bir sürü eylem, kıl tüy, bok püsür. Bittüüü, afiyet ossun, yarasun goçuma, yi yi çekünme. (- naptın usta sen ya - naptum? böyle yemek tarifi mi olur? - olma mu? - olmaz tabi. - laaan get, yersün kafana kerpetenü haa..! - vaay.) Evet, bugün sizlere çok ünlü yöresel bir yemeğimizi anlattım. Bir sonraki yazıda ise 'ölümsüz aşk' ve 'iflah olmaz romantikler' konularına değineceğim. (- iflah ne be? - bir yerleşim birimi - haaa...!) Sonraki yazımda ise 'teke zortlatması'ndan bahsedeceğim. ( - teke neyi?) O zamana kadar kendinize çok çok iyi bakın tamam mı ulan..!

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: perde, pilav, yemek tarifi, geyik, yazı

Öfkeli Şirin'in Gazabı

aRRoGaNTe HoMbRe — Fri, 02 May 2008 12:43:00 GMT

Otobüstesiniz. Vapurda, minibüste, belki bir toplantıda. Ortam sıkışık. Ayakta duruyorsunuz, biri gelip baya baya değdirip geçiyor. Ya da değdirmesin tamam, ama normal çarpma, sürtünme ya da temas sınırlarının üzerinde bir olay yaşanıyor. Böyle durumlarda o kişiye dönüp " Evet, ben de sizden hoşlandım gerçekten. Ama ilk buluşma için bu yakınlaşma fazla değil mi?" demek istiyorum. Evet , evet bunu demek istiyorum. Hatta bir keresinde dedim böyle bir şey. Çok sesli değildi demek ki, adam duymadı. Yanımdaki arkadaş duyup, (duyup duyup, çok komikmiş bu 'duyup', sürekli tekrarlansın, gülelim eğlenelim hep) baya eğlenmişti. Acaba adam duysa ne olurdu, sonrasında neler yaşanırdı ise başka bir yazımızın konusu olsun. (aaa! aşkolsun, anlatsana kııııız..!)

Toplu taşıma araçlarında yolculuk zordur. Oturduğunda da yanındaki adam ile omuz omuza mücadele başlar. (- biz onu futbolda olur biliyorduk. - öyle biliyordunuz ama burada da oluyor işte. binmiyor musunuz otobüse, minibüse falan? - yok, biz zeplini tercih ediyoruz daha çok.) Sen iki yana sallanarak kendini arkaya verip, yerleşmeye çalışırsın. Adam kolunu bir öne atar bir arkaya. Ciddi bir mücadele başlar. Bu mücadele bazen dizler ile devam eder. Sen ittirirsin, o ittirir. Dizler birbirine iyice sürter sürter, ısınır pantolonlar alev alır. (- haaa, bak sen. demek otobüsten yana yana inen adamlar hep bu yüzden - yana yana inen adamlar mı? - ne var? gördüm ben) Böyle, konuşmadan uzun süre hem fiziksel hem de sinirsel bir mücadele içinde bulursun kendini. Ben sakatlananlar biliyorum ya da çok yorulanlar, kenara beni değiştir işareti yapanlar falan. Neymiş kardeşim bu toplu taşıma yahu. Bazen de durup dururken, kıl olursun aynı araçtaki bir yolcuya sebepsiz. O sana bakar dik dik, sen ona. Kim kaçıracak önce gözleri bakalım oyunu oynarsın. Bazen ısrar eder uzun uzun bakar, adam da kaçırmayınca gözleri korkarsın. (- aha ,kaçırmıyor oğluuum bu gözleri. şimdi sıçtık işte. müsait bir yerde lütfen) Bazen dayanamaz huooppss hiişşşt alllooo hareketi yaparsın, göz kırpıp ağzını yan yaparak kafanı iki yana sallarsın, nedir olayın, ne bakıyon birader dermiş gibi. O da sana esas sen ne bakıyon y.rrağaaam dermiş gibi bakar. Sen ona adamın asabını bozma, z.kerim tahtanı dermiş gibi bakarak karşılık verirsin. O da gel lan dışarı hadi in lan, kim kimi z.kiyoo dermiş gibi bakar. Bu elektriklenme zaman zaman farklı sonuçlar da doğurur. Bazen iki adamın şehvetle öpüştüğünü görürsünüz köşede bir koltukta. Uzun uzun birbirine bakmakta inat/ısrar eden koca koca adamların ulaştığı acı sondur işte bu. Pistir yani toplu taşıma. ( - neeey, toplu taşıma mı? aman aman düşman başına. bizim bi mahmut abi vardı. - ee? - hibine oldu böyle böyle - yok artık) Bu toplu taşımaya yönelik aklımda daha bir çok konu var. Onları da başka bir yazıya erteleyip, şimdi yeni bir konuya yelken açıyoruz. Koyun Adası seyrini bitirmek üzereyiz, uzakta Karaburun Kömür Burnu gözüküyor, yolu neredeyse yarıladık, Karaburun Feneri önündeyiz. Şaka lan şaka..;)

Yeni bir eve taşındım yakın zamanda. Adam/lar nasıl oturdularsa artık klozete, aşınmış tamamen o kapak. Mavi renkte normalde. Ama şu anda çoğu yer beyaz, krem vb. renklere dönüşmüş, dahası kapak da incelmiş. Otura osura eritmişler kapağı. Evde oturan eski kiracıları bulmak gerekse ya da teşhis etmek, (o ne be? niye teşhis ediyorsun oğlum adamı) götlerinden bulursun bence. Şimdi hepsi mavi kıçlarla dolaşıyorlar etrafta. (-beyefendi, götünüz mavi olmuş. - hiç sormaa, uğraştım çıkmıyor. - yoksa Öfkeli Şirin'in gazabına mı uğradınız, hah hah haaaa...!) Bu yeni taşındığım evde zararsız, çok bacaklı -tırtıl misali-, uzun, pıtı pıtı hızlı hareketlerle yürüyen küçük böcekler var. (- acil ilaçlama, hemen hemen hemen. - tamam da seviyorum ben onları - bırak ya, böcek oğlum bu. bir gün kulağına falan girerse görürsün. - gözüme girerse? - o zaman göremezsin. - kulağıma girerse de göremem ki - sus beee) Neyse, bunlardan biriyle dün gece karşılaştık holde. Sonra sırtlarımızı birbirine verdik, sesli sayarak on adım uzaklaştık birbirimizden ve silahlarımızı çektik. Neyse kodum bunun kafaya ben terliği, öldü tabi garip. Sonrasında ise aklımdan geçenler şunlardı; "İşte dostum hayat böyle bir şey. Hııım, ne acayip değil mi yahu. Bir varsın, bir yoksun. Senin ömrün de buraya kadarmış. Nereden bilecektin. Bittin gittin şimdi." Meğer böcek ölmemiş henüz. Kafayı kaldırıp sarsılmış bir vaziyette bana baktı ve " Koyacaz oğlum senin götüne, sen duuu bekle bak neler olacak. Kaç kişiyiz biliyon mu sen biz bu evde? Bi daha görmiyim buralarda seni, sigigit şimdi" deyip pıtı pıtı uzaklaştı. Tabi böyle olmadı. Düşündüm sadece..(- bak onu iyi düşünmüşsün.) Bitsin şimdilik bu yazı burada bence. Okuyana da acımak lazım ama değil mi? Bu kadar çok saçmalığı okuyan belki de bunun üzerine kafa patlatıp ne diyooo lan bu maymun deyü düşünen, anlam vermeye çalışan bünyenin yorgunluğu ve bunların sonucunda yaşadığı beyin cıklaması hesaba katıldığında yazının daha da uzaması okuyanlarımı kaybetmeme neden olabilir. Bu da beni derin bir elem içine sürükler. Emaaaan yearabbüüü..! Çok endişelendim.

devamını oku »

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: toplu taşıma, yeni ev, klozet, böcek, mavi, öfkeli şirin

Zivaynzik raporları

aRRoGaNTe HoMbRe — Wed, 16 Apr 2008 12:26:58 GMT

Bugün herkesin, herkes abartılı oldu, çoğumuzun bir hayalinden bahsetmek istiyorum. Evet, çok istiyorum bunu. Öyle istiyorum ki öyle böyle değil. (şöyle istiyorum). Bir iş yerinde çalışıyorsunuz. Muhtemelen çok da sevmediğiniz bir patronunuz ya da bir müdürünüz var. Belki seviyorsunuzdur bilmiyorum, sevin bir itirazım da yok. Ne yani, bana mı seviyorsunuz sanki. (ipimle kuşağım). Zaten ne demişler, deveyi diken, insanı pikaçuuuu...Azdır ama sevilen bir patron. (azdırma)

Hayaliniz ise lotodan, ganyandan olmadı Iddaa'dan voleyi vurup (voleyi vurmak), patrona posta koymak. Çok şahane bir şey bu. Düşününce bile insana bir rahatlama geliyor. Oooohh beah, ne zevk ha..! *** patron - Tamer Bey, nooooldu zivaynzik raporları? tamer - Anasının .mı olduuu. *** patron - Hakan Bey, zivaynzik raporları nerede? Dün verecektiniz ama hala masamda göremiyorum. hakan - Ahaaa bunu görüyooon nu? (yaaağman hareketi eşliğinde) *** patron - Murat Bey? murat - Ne vaaar yine y.rraağaaam. *** patron - Tülay Hanım, lütfen zivaynzik raporlarıyla birlikte odama gelin. tülay - raporlara 1 sana 2 ulaaan sayın müdürüm. patron - ha? tülay - ha dedin, yorraxii yedin. patron - Tülay Hanım neler diyorsunuz böyle? tülay - hadeee, kaçtım ben. sen hazırla o raporları, abuuuş..! *** Bakın, çok güzel gerçekten de. Tamam, fazla küfürlü oldu ama işin zevki burada. Yoksa küfürsüz posta da koyulabilir. Ama aynı hazzı alamazsınız. Peki neyi alırısınız ? Ahaa, bunu alırısınız, keh keh. Ben de çok pisim ha. Pis ben. Bu konu çok çabuk bitti. Neden ben de anlamadım. Oysaki (oooy oooy) bu konuyu bulduğumda bir başlarım yazmaya, sular seller gibi gerisi gelir, yazı da uzar gider diye düşünmüştüm. Oysaki (saki saki) çok yanılmışım. Oysaki (dııızzzttt ERROR) neler ummuştum. Neyse artık, yapacak bir şey yok. Burada yazıma son vermek zorundayım. Hepinize selam eder, saygılarımı sunarım. (Kemal de Sunar, öyle diyo) Bu çok gereksiz oldu. Hiç söylenmemiş, hiç yaşanmamış sayalım. Seda da saysın ama Seda Sayan. Ama Emel'i de saymayı unutmasın..Emel'i Sayın dedim size..(- hooov..! sakinleş oğlum, büüürrssttt..! - acayip uzatırım bu geyiği biliyorsun. daha ne isimler var kafamda. bırak yapayım. - hayır - göt)

devamını oku »

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: zivaynzik, rapor, patrona posta koymak

Hayvan İrfan

aRRoGaNTe HoMbRe — Thu, 10 Apr 2008 10:43:56 GMT

yarim, sana koştum gecenin bir vakti evinin önüne gelende kan ter içindeydim aşkın sürükledi beni yine, yorgunluk nedir bilmedim alnımdan akan terleri, elimin tersiyle sıyırttırıp attım da götümden akan tere yapacak bir şey yoktu sevdiceğim artık don pantül hep ıslak ama olsun şimdi sana yakınım ya o bana yeter de artar bile yahu sevdiceğim sizin mahallede amma çok köpek varmış yanlış anlama sakın severim hayvanları bilirsin hayvan İrfan derler bana sevdiklerim ama hafiften tırstığımı söylesem yalan olmaz, onu da bil leeen huuşşşt yaklaşmayın, deeet güüüt pardon gül yanaklım, hissettiler tırstığımı sanırım hırlar oldular bana toplu halde, diş gösterir oldular meleğim, yakınlığın yetiyor bana ayrı mesele fakat bir cama çıksan da gül cemalini görsem saat gecenin üçü, kimseye görünmesen sonra baban yakalarsa kovalar beni biliyorum geçen seferki gibi olsun hiç istemiyorum köpekten kaçabilirim ama baban feci koşuyor bebeğim.. vurduğu demir çubuğun izi hala duruyor iki hafta geçti üstünden ama sızım sızım sızlıyor bi'tanem sizin sokakta çalışma olmuş sanırım dışarıda borular, kırık beton parçaları var laaaan! kanalizasyon çalışmasıymış bu mna koim ya bok oldu her tarafım bakacam diye haaay sokayım sana da mahallene de afedersin bal böceğim yepisyeniydi be ayakkaplarım üzmek kırmak istemem seni nar çiçeğim ama ben senin yeni ayakkaplarına sıçsam iyi olur mu? bunu bi düşün, hak vereceksin bana sevdiceğim ayışığım, senin cama çıkacağın yok herhalde götüm başım terlediydi, ayakkapları da bokladık bu gecemin şahane geçtiğini söyleyemeyeceğim hava da ayaz zaten, üşüdüm anlayacağın köpekler hareketlendi bu arada, ben ufaktan kaçıyorum ahhaaa tuttu biri paçamdan anaaaam anaaaaaaaaaaammm..! senin azına sçayım emi prensesim bu gece başıma neler geldi senin yüzünden aşk acısı bu olsa gerek ama itirazım yok aşkın ile kan ağlamayan zevkini bilmez imiş ama bu gecelik yeter sevdiceğim.

devamını oku »

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: deli şiir 4, geyik, hayvan irfan

Oğlunuz ne iş hüş...?

aRRoGaNTe HoMbRe — Fri, 04 Apr 2008 10:59:01 GMT

Geçen gün arkadaşlarımdan biri evlendi. O sebeple aklıma kız isteme diyalogları geldi. (niye geldiyse). Yani bugün oğlunuz ne iş yapıyor ile bozdum. Oturdum birkaç diyalog yazdım. Evet, deliyim. 1 - oğlunuz ne iş yapıyor? - bizim oğlan statta terlik. - nası??? - twigy yani.. - ?*#?! - yaa beyefendi yok mu hani gol olduğunda kale arkasında zıplayan terlikler..işte onlardan 43 numara olan bizim oğlan. - hmm.. - hmm derken? - ne desem bilmiyorum. - bizim tercihimiz, verdim gitti kızı olur. yani beklentimiz bu yönde. ama gerçekçi olmak gerekirse...gerekir mi sizce de? - gerekir. - kısmet değilmiş artık. efendim bir kızı bin kişi ister, bir kişi alır vb. cümleler kullanmak isterim o vakit. - uygundur bizim için. - hadi kalk oğlum gidelim. size de iyi akşamlar. 2 - oğlunuz ne iş yapıyor? - neydi lan ? hah vantilatör. - vantilatör değil baba ya, vantrilok. - evet vantrifor hatta forrroooo. heh heh heh, şakacıyız biz beyefendi. ailecek şakacıyız. - peki nasıl bir şey bu yani, ne yapıyor? - ben daha ismini düzgün söyleyemiyorum. açıklayabilmem şaşırtıcı olurdu herhalde, keh keh. bakın yine şaka yaptım. - evet farkettim. - ama siz hiç gülmediniz? - evet farkettiniz. - gidelim o zaman biz. - güle güle, selametle. 3 - oğlunuz ne iş yapıyor? - ev oğlanı - o ne öyle beyefendi, ev kedisi gibi..! - hiç sormayın, biz de üzülüyoruz durumuna ama n'apalım. oğul işte, atsan atılmaz satsan satılmaz değil mi ama.. - tamam da niye geldiniz o zaman? - bi umut diyelim. - demeyin. - peki.

by yigit ozgur

4 - oğlunuz ne iş yapıyor? - azgın bizim oğlumuz - azgın? - azgın işte, iştahlı, istekli, yaşı geldi yani. evde zapt edemiyoruz. - olur mu hiç öyle şey? - olmaz tabi, olmaz. biz de diyoruz anlamıyor kerata kit. - bakın terbiyesizliğin lüzumu yok. beni daha fazla sinirlendirmeden çekin gidin evimden. - saldır oğluuum tut tut tut.. - hanım, kızı koru ! kavga dövüş, hır gür... 5 - oğlunuz ne iş yapar? - vatman efendim. - sürücü yani. tramvay sürücüsü? - hayır, süper kahraman. batman, spiderman, superman gibi. - ? - özel kıyafeti de var, hani taytın üzerine giyilen renkli donlu falan. - maaşı nasıl? - maaş ne kelime beyefendi, duymamış olayım. halk adamı bizimkisi, yardım amaçlı. çıkarsız.. - çıkar mısınız lütfen? - pardon? - gidin diyorum. - vallahi yardım etmez size bak, başınız dara düşerse. - lütfen - kalk sıpa kalk, gidiyoruz. - dedim ama baba ben sana yemezler diye.

devamını oku »

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kız isteme, oğlunuz ne iş yapıyor, hup hüp

Yok devenin pofuduk terliği

aRRoGaNTe HoMbRe — Fri, 28 Mar 2008 12:48:40 GMT

Size bugünkü yazımda her zamanki gibi yine yeni yineden (olmadı lan bu, 'yeniden'le bitmesi gerekiyordu. neyse koy g.tune) kayda değer hiçbir şey anlatmayacağımın altını, üstünü, yanını, sağını, solunu, cibilliyetini..(- hiişt hoooop du du duur, naptın hacı sen? - hee, pardon ya gaza geldim yürüdüm gittim.) çizmek istiyorum.(çiz bakalım) Bir de ek olarak bu yazıda diğer yazılarıma nazaran, (onbir ayın sultanı nazaran) daha fazla küfüre yer vereceğim. Neden diye soracak olursanız ki bence sormayın. Adam küfür edeceğim diyor, sen neden diye soruyorsun. Cevabının ne olmasını, nasıl olmasını bekliyorsun? Bence sana da çok pis küfür edecek olm. Sakın sorma, bence yapma böyle bir şey. Ben yerinde olsaydım, yani ben sen olsaydım, hiç böyle bir olaya girmezdim. (noluyoo ya yine?) Küfürden hoşlanmayanlar olabilir aramızda. Ama bu tür eğlenceli yazılarda dozunda kullanılacaksa eğer, (- doz neydi lan? - doz maça olm, oyna sen) ben severim küfürü. Yani bana edilmedikten sonra bana ne ki yaa, değil mi ama..Yok yok, bu bahsettiğim öyle bir şey değil. Küfürleri bir bağlaç olarak kullanma, şahsa yönelik değil de efenim tümceyi hareketlendirme bazında kullanmaktan bahsediyorum. Esasında bariz kıvırıyorum kardeşim. Küfür küfürdür. Pistir, leştir. Sayın aRRoGaNTe neden küfür? Neden mi, şeydeen dolayı, ondan yani. Bulduğum en güzel cevap bu, gerisini siz düşünün. Diyorum ki küfür sevmeyenler, parmak kaldırsın ve izin alsın benden. Onlar çıkabilirler, 'yok' yazmayacağım. Şöyle bir okudum yazdıklarımı. Çok pis girmişim ha. Yani iyi bir giriş olmuş demek istiyorum. Halbuki, ben hiç demek istemem. Diyeceğimi derim ben arkadaşım. Demek istemek nedir ayrıca? Dolambaç yapma, açık ol, samimi ol, diyeceğini de sen. Böyle daha çok takdir toplarsın. Giriş falan da yalan esasında.

yok deve

Böyle abuk bir yazıda giriş, gelişme, sonuç aramak, deveye hendek atlatmak gibi bir şey. Hiç de öyle bir şey değil aslında. O atasözü orada kullanılmaz.(- atasözü değil o, deyim - çok biliyorsun) Uymadı hiç oraya. Uymazsa da uymasın zaten, çok da zkimdeydi afedersiniz. (dedim ama küfür edeceğim diye, kapatma öyle yüzünü) Deveye sormuşlar, neden boyundan eğri işlere kalkışıyorsun sen hep hacı diye, o da kızmış bana bunlarla gelmeyin demiş. Bunun üzerine tekrar sormuş o şerefsizin evladı muhabir, Babaerenler, hangi nefesi seversin? diye. Deve de hop naptın sen ya, onu git Bektaşi'ye sor demiş. Mına kodumun terbiyesizinde soru bol tabi. Durur mu hiç, bu sefer de senin anan güzel mi? demiş deveye. Deve iyice cozutmuş tabi bu soru karşısında. Dilini kat yapıp dişiyle sıkıştırmak suretiyle dışarı çıkararak, hrspu cocii senin var ya ile başlayan çok pis bir küfür savurmuş ki benim dilim bile söylemeye varmıyor. Muhabir bu küfür karşısında altta kalmak istememiş haliyle. Seni demin kutupayısı soruyordu demiş ve tabana kuvvet hemen kaçıvermiş mekandan.

oo kutup hayırlı işler..!

Deve demişken, deveyi yardan ayıran da bir tutam ottur, onu da söylemeden geçemeyeceğim. Bu da ne saçma lafmış ama ha. Bir tutam ot da olmasa, deve ile yar arasında hiçbir fark yok diyor, burada sevgili atamız. Deve ile yari aynı kefeye koyan bir söz bu. Çok incitici. Şimdiden bana bu atasözünün gerçek manasını açıklayacak olan cingözlere de buradan bacağımı pardon elimi sallıyorum. Bilmiyor muyuz olm biz, dangalak. Ukalalığın lüzumu yok. Biliyorum ben de. Neyin açıklaması yani bu şimdi ha. Bak ya kızdım durup dururken. Dangalak lafım için de beni mazur görün, kızgınlık anında söylediğim efendim şey, nee yaa hiç de görmeyin mazur falan. Mazur ne ayrıca? Allağaaan mazuru. İstediğin gibi gör. Ne yani, sen bana ukalalık yap, bilgiçlik tasla. Sonra vay efendim, aRRoGaNTe bana dangalak dedi. Yap bi daha, yine derim. Hem bu sefer dangalakla falan kurtulamazsın. Senin .zına s.çarım, o derece sıvar geçerim. Hah işte gelişme de bitti. Çok gelişkin oldu maşallah. Sıra geldi efendim sonuç bölümüne. Tabi, sonuç. Neyin sonucu bu şimdi? Ne anlattın da neyi hangi sonuca bağladın diye sormazlar mı adama. Sorsalar da muhatap bulamazlar. Bu muhatap lafını da çoğu insan muhattap diye bilir. Diyorum ya hep, yazılarım hiçbir şeye yaramıyorsa da en azından bir şeye yarar diye. İşte bu şey, o şey. Muhattap değil, muhatap. Çok hakimim güzel türkçemize. Zaten hakim de değil, hakkim. Şaka lan şaka, olur mu öyle şey? Sen de her dediğime inanıyorsun sayın okuyucu. Küfürlü yazacağım falan demiştim ama şöyle bir baktım yazıma, pek de hakkını verememişim küfürün. Son bölümde size saydırayım bari diye içimden geçti fakat olmaz öyle şey deyip, hemen bu uygunsuz fikrimden vazgeçtim. Okuyucu dedim, önemlidir dedim. Velinimettir dedim. Yapma dedim, etme dedim. Zaman oldu ben ne dedim, neler diyorum böyle dedim. (Nedim Saban). Bütün bunlardan sonra aklıma Sezen Aksu'nun bir şarkısı geldi, sonra gitti. Sonra sen gittin, ben bittim, bu şehir bitti. Tamam tamam, ben de gittim..

devamını oku »

bu yazı aRRoGaNTe HoMbRe tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: konusuz yazı, eni konu, geyik, deve, doz maça, saçmalamada son nokta, naptın hacı sen yaaa