hafif.org - byrsim - yazdıkları

Bir ateistin esrarengiz ölümü

byrsim — Tue, 12 Aug 2008 09:40:00 GMT

Ateist ölüm nasıl olmalı. Azı çoğu olmaz inanç inançtır. Şimdi inanmayan bir kişinin inançları doğrultusunda ölümünü tasvir edelim. Bildiğimiz bilim için bundan sonrası yoktur. İnsan vucudundan arta kalanlar bir gün toprağa karışıp çiçek olacak, sonra bal sonra da bir canlının varlığında tekrar vucut bulacak şeklinde bir kariyer planlaması vardır. Hani oldu ki biri ruhun ölümsüz bedenin ölümlü olduğunu söyleyen filmlere kansın, bir anda golü yedi demekktir. Eğer ruh varsa, ölümsüzlük varsa, ateizm yok demektir. Ruha açılan bir kapı ve sonrası varsa bu ateist düşüncenin yanılgısıdır. O halde ateist ölüm tüm karanlığıyla nasıl seyir eder. Kalbin bedene ihanetiyle vucutsuz acı hali hakim olur bütün evrene. Nasıl ki organizma yavaş yavaş bitiyorsa beyin de yavaş yavaş sönecektir. Ruhu, ruhaniyi kabul etmediğimizden beden öldü diye terk edip gökyüzüne süzülecek değiliz o anda. İçerde elektrik miktarının düşmesiyle ateist insanının dediği doğru çıkar. Hayatı, felsefesi, ilk okulu, eşi, birbirlerinin üstüne basarak öne çıkmaya çalışırlarken big kaos yaşanır. Dışarıdan gelen her şeye karşılık bulan beyin, elinden gelen deliliği yapcaktır bu anlarda. Hani şansımız varsa işin sonuna doğru belki elektrik fırtınasının zayıflamasıyla haklı çıkmanın verdiği sonsuz huzuru hissederiz ... Golü tam doksana taktı nasıl olsa Ve şuurumuzu bir arada tutan son lamba da kapandığında atesit ölüm gerçek olur. (şiir olur)

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı byrsim tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: bir ateistin esrarengiz ölümü, ateist, ölüm, din, ateizm

uzay yolu

byrsim — Thu, 17 Jul 2008 13:40:00 GMT

...E peki ondan önce ne vardı? Sorusun sarmalı bir türlü bitmek bilmiyordu. Güneş sistemi bing bang ile oluşmuş demiştim en son. Kendim oradaymış gibi. Doğal olarak döngünün içine düşmüştük bir kere. Big bangdan önce ne vardı? Büyük patlamadan önce belkide büyük çöküş oldu. (ne attım ama) Peki büyük çöküşten önce ne vardı? dedikçe sonu gelmiyordu eşelemenin. Peki ondan da önce ne vardı şeklinde sormaya sonsuza kadar devam edebilirsin. Demek ki bundan sonra da sonsuza kadar devam edecek bu sonu gelmez sorun. Bir şeyin sonu olmayabiliyorsa başı da olamayabilir. Matematikten örnek vereyim. Sayılar sonsuza doğru akıp gidiyorsa, rakamlarında sonu yok gibi. İşi hızlandırmak için bütün rakamları çarpıp, toplasak bile mutlu sona yine ulaşamayacağız. Yavrum zaten herşeyin sonu veya başı olması gerektiğini sana kim söyledi ki? Bunu bilmek için katirilyon yaşında olup en başını görmeye gerek yok. Su ısınıp buhar oluyorsa. Ağaç yanıyor ateş oluyorsa. Ateş sönüyor gaz oluyorsa. Yok olmaktan kastın NE. DEĞİŞİYOR. Buradan yola çıkarak. Hiç bir şeyin sonu yok ki başı olsun. Şu alemde olmayan hiç olmadıysa var olan da zaten hep vardı. . Feza dediğin keza değişimden ibaret. Bu yazının aşk meşk mevzularında olmasını isterdim ama olmadı, yinede boş geçmeyelim. Aşk birer, birer geldik birer, birer gideceğiz ikilik çıkartmayın :)

devamını oku »

bu yazı byrsim tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sonsuz aşk, uzay yolu, yazı

Kişisel ARGE'm

byrsim — Wed, 18 Jun 2008 09:22:00 GMT

Tam biletlik yolculuğum esnasındaki Cennet cehennem üzerine fikir uçuşmalarını toparlamaya çalışacağım bu diktörkenin içine. İyi tarafından bakalım. Vaadedilen cennet ile tanrının hazırladığı cennet arasında ne kadar fark var. Anlayacağım dilde, hoşlanacağım şekilde. Dünyevi ruhuma verilmiş birtakım sözler cami minarelerinden yüksek watlı anfilerlerle günde beşkez yineleniyor. Cennet varsa sınırları ne Cennet çok büyük olmalı. Ya da büyüklük diye bir sorunu olmamalı. Eğer alan kaplıyorsa. Bir tarafından diğerine gitmek gerekecek. Ne de olsa orası cennet her yerine gidebiliyor olmalı insan. Başka bir yerine gitmek gerecekse. Artık gitmek diye bir derdimiz var demektir oralarda. Eğer gitmek varsa, sınırsız olmadığımız anlamına gelir. Cennete sınırlar var mı? Yok mu? Bu sınırların sınırı nerede başlayıp bitiyor. Eğer orada herhangi bir sınır varsa buradan farkı ne olacak? Mesafe ile ilgili bir sınır yok. Cennettin herhangi bir yerine gitmek istememek için her yerinde aynı anda olmamız gerekir. Kazanılmış sınırsız özgürlüğümüzden dolayı, mekanla ilgili bütün herşeyi aştığımız için herhangi bir yere gitmek veya gelmek sözkonusu olmamalı. Zaten o anda cennetteyiz. Şimdi gelelim aynı kalıpla zaman konusuna. Eğer orada da zaman burası gibi geçip gidiyorsa. Geçmiş ve gelecek konusunda sınırlanıp bu ana sıkışmışışız demektir. Aynı şekilde geleceğinde ne getireceğini bilemiyeceğimiz için yine dünyadan bir farkı kalmayacak oraların. Belkide isteyince geçmişe ve geleceğe her zaman gidip gelebiliyoruzdur. Bu gidip gelmeler esnasında hangi anda olacağız. Bu şekilde daha çok konu üzerine gidebilirim. Orada Sınır varmı? yokmu? Varsa nerede başlayıp nerede bitecekler. Sınır varsa sınırların kurallarıda var demektir. Benim anladığım cennet her an her yerde ya da hiçbir zaman hiçbir yerde. Kafka'nında dediği gibi; "... Şüphe edeni derin şüpheye, inananı da derin inanca götürür bu yol."

devamını oku »

bu yazı byrsim tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: cennet, yazı

size tarhana çorbası yaptım

byrsim — Wed, 14 Nov 2007 22:38:51 GMT

Ben aslında insanlara inanmıyorum, Allah'la alıp veremediğim yok. Yaratıcıya inanmak konusunda insanların düşünme şekli şüphelerimin doğmasına neden olmuştu. Aksini idda edenlere kör gözüyle bakmata haklıyım. Kendimden biliyorum olayları nasıl çarpıtığımı. Bence yaşamda yorum ve durum var. Önce bir durum oluşur, arkasından bu durumla ilgili söylenen her şey yorumdur. Ne kadar pozitif olmaya çalışılırsa çalışılsın kişi. en küçük zerresine kadar tanık olsa bile, bir duruma, ancak yorumla izah edebiliyor. Bize ulaşan durumun yorumu oluyor. İnsan ancak bildiği kadarını görebiliyor. Kendi işimden bir örnek vereyim Animasyon izliyorsunuz, ekranda bir karakter var, mutlu bir küre olsun izlediğimiz. Kürenin mutluluğunu nasıl anlayabiliriz . konuşmasından anlayabiliriz. Eğer küre konuşmuyorsa ya da kürenin dilini de bilmiyorsak onun konuşma şeklinden yada yüz ifadelerinden anlayabiliriz. Kürenin üzerinde kaş, göz, ağız yoksa hiçbir mimik belirtiside yoktur ve de kımıldamıyorsa bu küre için mutludur veya mutsuzdur diyebilirmiyiz? Mutlulukla ilgili işaretleri bildiğimiz için o küre mutludur diyebiliyoruz. Bildiğimiz kadarını görürüz. Bir karınca gibiysek mutluluğun sembollerini bizim için bir anlam ifade etmiyorsa, Kürenin mutluluğunu göremeyiz. Bütün hikaye böyle başladı. dünyada olanları insanlar bildikleri kadarıyla yorumladı Yaratıcıyı insanların sözlerinde aramak bana güven verici gelmiyor. Allah'la aramızda iki şekilde bağlantı olduğunu düşünüyorum. onun bize ulaşması bizim ona ulaşmamız. Onun bize ulaşmasına din, bizim ona ulaşmazı ise bilim diyoruz. Yaratıcının bize ulaşması düşüncesi şüphelerle dolu. Evrenin karmaşıklığı yaratılışa dair en ufak bir açık vermezken. Doğrudan bizimle bir kitap veya insan vasıtasıyla konuşmaya karar vermesi çok fazla kestirme yolmuş gibi geliyor. Diğer taraftan bizim ona ulaşmaya çalışmamız, bilim dediğimiz şeyin adını koymasakta gizli hedefi yaratıcıyı bulmaktır. Bilimde yaratıcıyı bulup bulamıyacağımız konusunda bir fikrim yok. Eğer bulunursa nerede, nasıl bulacağımızı çok iyi bliyorum. Evrendeki her şey neden sonuç ilişkisi içinde birbirine bağlı. Bir gün insanlık hiç bir nedeni olmayan açık bir uç bulursa yaratıcıya ulaşmışız demektir. Bunun başka bir açıklaması yok. İpin ucu hiçbir yere çıkmıyorsa. Ve fiziki bir nedeni yoksa yaratılmıştır. Bize böyle öğretilmemişydi yaratmak kelimesi. Sebepsiz birden bire var etmek. Bildiğimiz hiç bir şey birden bire var olmuş değil. Sürekli bir öncesi, fiziki sebepleri var sadece araştırma yöntemlerinin yetersiz kaldığı yerlerden ötesini bilemiyoruz. Tüm bunlara rağmen matreyalizme köle olmak istemiyorum. Bence büyük günah ateist olmak değil materyalist olmaktır. Yani evreni fizik kurallarıyla açıklayabileceğine inanmak. Kısaca evereni açıklamaya çalışmak. Anlamak demek kelimelerdeki karşılığını bulmak demek. Konuşarak düşündüğümüz sürece bu imkansız. -seni seviyorum, diyene seni anlıyorum demek.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı byrsim tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: inanç, arayış, bilim, din, tanrı, evren