hafif.org - donakisot - beğendikleri

Biraz Sessizlik

donakisot — Thu, 23 Aug 2007 12:36:00 GMT

Hafif camiasında bir yeniliğe imza atmanın mutluluğunu yaşıyorum. Siz şu anda bu yazıyı okurken, yazının konusu oluşturan müzik parçasını da size dinletebiliyorum. Bu hizmeti size ulaştırabilmemdeki en büyük kolaylığı bana, parçanın bestecisi olan John Cage sağlamaktadır.
Amerikalı besteci John Milton Cage Jr. (1912–1992) enstrumanların alışılmışın dışında kullanımları, elektronik müzik ve rastlantısal müzik (chance music-en uygun Türkçe karşılık bu gibi geldi) konularında bir öncüymüş. Aynı zamanda filozof ve yazar olan John Cage 1952 yılında dört dakika otuzüç saniyelik bir beste yapmış. Bestenin adı da 4'33". (Daha önce hafif'te adı geçmiş ve -şu anda bağlantı çalışmasa da- bağlantı verilmiş ama kendine ait bir yazıyı hakettiğini düşündüm bu bestenin.)

John Cage

İlk olarak piyano ile icra edilse de beste aslında her türlü enstrumanla icra edilebilir bir yapıdadır. Çünkü tamamıyla sessizlikten oluşan üç bölümden ibarettir. Bu üç parçanın uzunluğu icra edenin kendi kararına bırakılmıştır. Aslında parçanın tamamının uzunluğu da icra edenin kendi keyfine kalmıştır. Besteleri kendi egosundan etkilenmesin diye beste yaparken tarot kartlarına baktığı yönünde söylentiler olan biri için bu yaklaşım oldukça normal.

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Babamın -de Hali

donakisot — Wed, 12 Sep 2007 11:24:00 GMT

Babamı gördüğümde 2 yaşındaydım.
O anki bulunduğum bilişsel duruma göre:
Saçları vardı hafif dalgalı, zayıftı ama göbeği belirgindi. Beni sürekli gülerek karşılayıp arada bir de kızan biriydi.
Evet, oyuncaklarda alırdı.

Babamı sevdiğimde 5 yaşındaydım.
Artık bana daha fazla zaman ayırıyor, işinden erken bile çıkıyordu. Yanlış bir şey yaptığımda kızmadan önce açıklama yapıyordu.

Babama güvendiğimde 6 yaşındaydım.
İnsan sevdiğine güvenmez mi, elbet güvenir. Ama o zamanlar sorgularım vardı yanımda.
İlkokula başladığım gün herkesten biraz daha fazlaydı korkum. Paranoyaktım belki de.
İlk gün okula bırakan beni babamdı. Okul bitiminde ve her ihtiyacım olduğunda yanımda olacağı sözünü verdikten sonra her an tam zamanında oradaydı.
(insan sevdiğine güvenmekten ziyade onu sevene güvense daha güzel olmaz mı!)

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

yıkıntı

donakisot — Sat, 08 Sep 2007 08:32:00 GMT

..
bir rüya silsilesi daha atlattım bu sabah. tam yatagımda huzurla uyanmayı dilerken, bogulmaktan daha da öte bir dirilis zihnimde.. yasadıgımı vurgularcasına, bedenimi ele geciren sessizlik..

vurmak isteyip, defalarca yumruk sallayıp, kendine bir turlu zarar verememek, hissedememek hiddetini, agzını acıp haykıramamak.. anlayamamak neden orada oldugunu.. neden orada oylece durdugunu, kacmak isteyip kacamadıgını.. oysa cok degil bir hafta once oradaydım hemde her adımını isteyerek gitmistim. sonrası zaten o kadar sessiz o kadar saklı ki, hem neden bu ıslaklık, ve iste o en gitmek istemedigim anda, sanki nefes gibi sönen rüya..
bitmesin diye uyanmamaya edilen yeminler.. bir dakika daha, sanki parlaklasıp, sükuta cıkacak o anki fırtına, ama ...

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Kukla

donakisot — Wed, 05 Sep 2007 20:26:00 GMT

Takılıp kaldım, sensizliğin orta yerinde. Karamsar karanlıkların ortasında. Elim kalbimden de ağır. Çaresiz asılı bekliyorum. Sevildiğim vakitleri hatırlıyorum oysa şimdi bu karanlık bordum köşesinde, sen oynatıcımın ayak seslerini duymayı umarak. Ne zaman geleceksin?

En son gösterimizi hatırlıyor musun? Hani o bana göre çok büyük sahnedeki gösterimizi, senden daha parlak olmaya çalışan ışıkların altında ki. Ne çok alkışlamışlardı değil mi bizi? Anlamışlar mıydı bizi, o anlamsız kalabalık? Bende alkışlamıştım hatırlıyorum. Şimdi şu benden az ötede duran kopuk elimle. Son gösterimizdi ve ben o gün sana söylemiştim seni sevdiğimi…

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Tüy Gibi Uçucu

donakisot — Mon, 03 Sep 2007 07:38:00 GMT

Seni özlüyorum.

İlk karşılaşmamızın ilk dakikaları bile daha dün gibi aklımda... Seni en son, en sevdiğime teslim edip giderken, döneceğime söz verişim de... Ama bu dünyadan geçip gidişine maalesef yetişemedim.

Bir yıldız gibi kaydın. Yakamoz gibi pırıl pırıl, bir o kadar dokunulmazdın. Bana onulmaz acılar bıraktın. 1 yıl sandığım sürenin içinde paylaştığımız günleri topladığımda aslında 6 ay bile etmediğinin farkına vardım. Nitekim Tanrı, bu farkına varmadıklarımın hesabını tuttu ve birgün gözden geçirmem için usulca önüme bıraktı. Gördüm. Kavruldum.

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Bakma ne olur öyle

donakisot — Mon, 03 Sep 2007 12:56:00 GMT

alt="" border="0" />

Küçüğüm;
Gönlüm katlanmıyor, bu oyunda daha çok yenisin. Tek yapabildiğim yazmak olduğundan, yine yazıyorum işte. Neler yazmak istiyorum sana bir bilsen. Mesela o kara gözlerinden akmak için tutunmuştum. Oysa o kocaman kara gözlerinin hatırına.

Bilmezler benim seni ne kadar sevdiğimi. Bilmesinler de zaten, boş ver. Eğer bilirlerse onu da tüketirler. Sana da, bana da hiç bir şey kalmaz. Çünkü bizler her şeyi tüketerek gösteririz. Sevgilerimizi bile, kendimizi bitirerek.

Yoksa dayanamıyor bu yürek seni bırakıp gitmeye, gönlüm katlanmıyor ki. Ne olur bakma bana öyle. Bak dönüşümde gözlerinden o sonbahar hüznünü alıp, yerine ilkbaharı müjdeleyeceğim sana. Ama ne olur akmasın gözünden o sinsi yağmurlar. Islatmasın yüreğimi. Yoksa nasıl bırakıp giderim ki seni. Sana söz veriyorum. Gidişimle bütün güz yağmurlarını götüreceğim yanımda. Aslında sensiz gidemiyorum ki hiçbir yere. Bakma, bakma ne olur öyle…

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Ben size bir çay söyleyeyim

donakisot — Fri, 31 Aug 2007 10:41:00 GMT

Bana tarif edin, hiç olmazsa biraz. Mesela mutluluktan bahsedin. Nasıl bir şey sizin için? Bir çocuk gibi masum ve saf mı? Aşkı da tarif edin bu arada. Ama şu son model aşkları değil. Hani şu her önüne gelene “Seni Seviyorum” diyen sahte âşıklardan da değil; Gerçek olarak içinizden geldiğince inanarak ve karşılık beklemeyen çıkarsız aşklara örnek verebilir misiniz? Var mı çevrenizde hiç?

Bari dostluğu tarif edin. Hani şu unuttuğumuz var ya? Hani şu her zaman yanınızda olan, omzunda rahatlıkla ağlayabildiğiniz arkadaşınızı diyorum. Var mı sizin? Onun yanında güvendesinizdir de? Güveni anlatın o zaman. Hani gözünüz kapalı olarak güvenebileceğiniz kişileri, var mı etrafta?

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: deneme, hikaye, şizofren

Dokunmamalıyım

donakisot — Fri, 31 Aug 2007 14:33:00 GMT

“Menekşelerin yapraklarına elini sürmeyeceksin” demişti “hem yapılmış hem yapma çiçek satan tüccar”. Kimin kime zarar vereceğini anlamamıştım. Zaten doğru söyleyip söylemediğini de bilmiyordum. Bilmem işte, anlamamda yetiştirmekten bitkiyi, çiçeği. Hiçbir zamanda anlamamışım, anlayamamışım. Sadece her zaman sevmesini bilmişim dokunmadan uzaktan.

Bu günde kavga ettim menekşemle. Bu günde açmadı diye. Küskün olduğundan bana, göstermiyor renklerini. Ellerimdeki günahları dokunarak bulaştırmak istemedim aslında ona. Anlaşıldım mı bilmiyorum, ama hala küs işte bana.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: tarih, şamanizm, fenomen, din

KUTUNU AÇTIM

donakisot — Mon, 21 May 2007 07:57:00 GMT

Kutunu açtım. İçinden fahişe ruhlu bir adam çıktı. Bugünkü şansın bu kadarmış. Bundan böyle bununla geçineceksin… Her akşam düzenli olarak yollara düşeceksin geçmişini kovalamak için. Ehliyetsiz sürücüler tarafından kullanılmış insanlar çarpacak sana. Yollarda içine akarken kanın, aramaya devam edeceksin. Bulduğunu gömecek yerin olmayacak, geçmişini saklamak isteyeceksin bir daha bulmak zorunda kalma diye. Bir kutuya koyacaksın. Kutuyu yiyeceksin…

Kutunu açtım. İçinden kocaman korkularıyla bir aslan çıktı. Aslanı sen besleyeceksin kendi cesaretinle. Cesaretin bittiğinde kendinden vereceksin. Elinden kolundan geldiği kadar… Yeterince kaçtıysan dur derim artık…

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kimlik, tc, tc vatandaşı, seçmen, seçim

Ellerinin İzi

donakisot — Wed, 29 Aug 2007 15:20:00 GMT

Kent en derin uykusunda, ışıklarından anlıyorum.
Sessiz…
Bedenime gömülü gece ise, her zamanki gibi beni çağırıyor yine, Bak ay da yok. Yakamoz tarlaları gibi, görünmüyor o da artık. Birazdan dalacağım cadde, cadde sokak, sokak. Arşınlayacağım bu kenti. Demiştim ya, bu kent ağır geliyor bana diye. Çünkü hep bakışlarında susuyordu ay, on dördünde.

Ellerimi bileklerimden sen kestin. Biliyorsun… Ellerimden ellerinin izni almak için yaptın bunu. Neredeyse içime sızacaktın damarlarımdan. Ha buz kesecekti yüreğim, ha sen. Bakışlarım örtülüydü geceyle, içimde sinsi düşünceler hiç şarap içmedi ki. Ama ne akşamındayım kentin, ne sabahında işte. Sen ki gecenin üzerini karalayıp geçtin. Sen ki gecelerce sinsi düşünceler ile şarap içtin ya işte? Ellerimde ki izin soldu, renkler yok oldu. Alaca tan kırmızısı ay’ı tutmaya başladı… Birazdan balıkçı fenerleri denizi aydınlatmaya başlayacak ve hep bir ağızdan arayacağız seni. Bu olabilesi kurgunun ortasında, onlardan önce bulabilmek ümidiyle…

devamını oku »

bu yazı donakisot tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: göbek deliği, göbek deliği pamuğu, göbek deliği estetiği, ig nobel, dr. karl kruszelnicki, belly button lint, navel fluff, belly button surgery