hafif.org - jailhouserock - beğendikleri

Eğitim İçin Çöpten Sıralar

jailhouserock — Thu, 06 Apr 2006 08:06:00 GMT

Merhaba; Biz bir grup lise öğrencisi olarak bir proje başlattık öncelikle projemizin içeriğini aktarayım; her gün boş yere attığımız süt ve meyve suyu kutuları YEKAŞ isimli şirket tarafından yanmayan ve oldukça dayanıklı plakalar haline getiriliyorlar. Bizim işimiz bu kutuları toplayıp sonra plakalar haline getirtmek ve bu plakaları da okulun marangozu marifetiyle okul sıraları haline getirip yardım için ders verdiğimiz bir okula hediye etmek. Biz bu projeyi küçük çapta gerçekleştirmeyi başardık. Bu sırada projemiz Volvo Adventure Çevre Yarışmasında Türkiye birincisi olarak ülkemizi İsveç'te temsil etmeye hak kazandı. Orada daha iyi bir etki yaratmamız için projenin devamlı olduğunu göstermemiz gerekiyor. Gerekli yerlerle bağlantılar kurmaya çalışıyoruz. Acaba çocuklara yardım etmek için Tetra-Pak kutularını(karton ve kağıtlar kullanılamıyor) Aşağıda adresini verdiğim YEKAŞ'a "Koç Özel Lisesi" ibaresiyle yollayabilir misiniz? Bunu yapabilen herkese çok teşekkürler. Fakat bu noktada bir eksiğimizle karşılaşıyoruz; o da daha hızlı ve kolay ulaştırma için bir kargo şirketinin desteği. bu konuda da yardımcı olmak isteyenler aşağıdaki mail adresiyle irtibata geçebilirler. Şimdiden herkese çok teşekkürler irtibat için e-mail: kutalmisakis@gmail.com Yekaş Adres ve İrtibat: Orta Mah. Yalnız Selvi Cad. No: 37 Soğanlık - Kartal, 81420 İSTANBUL Tel: 0 (216) 451 78 74 (3 hat) Fax: 0 (216) 377 82 53

devamını oku »

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: web tasarımı

hafif yazarından kitap

jailhouserock — Tue, 16 May 2006 21:26:09 GMT

Hafif'in eli kaslı yazarlarından baby700, sonunda yapacağını yapmış. Senelerdir bir kitap hazırlığı nedeniyle Çanakkale yöresinde arazi tavaf ettiği hafif camiasında kulaktan kulağa fısıldanırdı. O kitabı -Siperin ardı Vatan-, sonunda bitirip yayınlamış. Acilen edinip, muhtemelen bir takım fikirlerine hiç katılmadan, keyifle okuyacağım. Baby700'e bol satışlar, başka eserler için cesaret ve güç diler, psycho'ya hala bir yerlerden buraları okuyorsa metanetli olup bir süre kitapçı raflarından uzak durmasını öneririm.

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: teknoloji

Döviz Kurları Neden Aldı Başını Gitti?

jailhouserock — Mon, 15 May 2006 13:33:00 GMT

Bir hafta içinde USD kuru 1,33 den 15.05.2006 16:10 itibariyle 1,52'e çıktı. Bu %14,3'lük bir artışa tekabül ediyor. Aynı süreçte EUR 1,69'dan 1,94'e yükseldi. Cuma günü bu durumu acaba el altından hükümet mi yapıyor yada seçim öncesi kurun kademeli yükselmesi biraz da işine gelir diye göz mü yumuyor diye düşünüyordum. Ancak, D-8 sonrası Erdoğan'a süpriz bir ABD seyahatı çıktığı haberi gelince, ardından İran'a saldırı planları gazete manşetlerine taşınınca ve bugünde yükseliş hız kesmeyip devam edince, alım talepleri de özellikle deutche bank, HSBC ve JP Morgan'dan geldiği ve birbirleriyle yarışırcasına alış fiyatı yükselttiklerini Bankacı arkaşlardan duyunca yukarıdaki düşüncemin pek doğru olamayacağına karar verdim. Bu seferde şu aklıma geldi, acaba malum veya meçhul birileri bazı karar verme/verdirme aşaması öncesi; "bak senin geleceğinin, ekonominin, para politikalarının ipi elimde. İstersem 1 haftada yıllık enflasyonun iki katı kadar kurları yükseltebilirim. hadi şimdi gel de görüşelim" mi diyorlar acaba?

devamını oku »

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Beyoğlu Beyoğlu olalı böyle koşuşturma görmedi

jailhouserock — Wed, 03 May 2006 13:24:13 GMT

Geçtiğimiz Cumartesi günü (29 Nisan) Beyoğlu sokaklarında 300 kişinin katıldığı bir yarışma yapıldı. Belki televizyondan gazetelerden duydunuz, belki de haberiniz yok... Ben size biraz anlatayım. Ben bu aktiviteden, birkaç hafta önce gelen bir e-posta sayesinde haberdar oldum. Beck’s’in sponsorluğunda Oyunevi tarafından define avı şeklinde düzenlenen bir organizasyondu. Daha önce küçük gruplar için düzenlenmiş benzer oyunlara katılıp süper vakit geçirmiştim. Dur bakalım, bu da iyi olursa çok eğleniriz, gidip bir görmek lazım diyerek katılmaya karar verdim. Yalnız kurallar var: 3 kişiden oluşan bir takım kurulacak, takım üyelerinden biri de karşı cinsten olacak. Takımı kurduk, kaydolduk. Kısa bir süre sonra internet üzerinde basit bir ön eleme yapıldı, sonra da telefon edip ilk 100 takıma kaldığımızı söylediler. Eyvallah. Yarışma günü zar zor uyanıp yola koyulduk. Koyulduk da ne çare? Daha baştan oyunun bilgilendirme toplantısını kaçırmak suretiyle bombayı patlattık. Millet kapıdan çıkıp koşmaya başlamışken biz içeri daha yeni giriyorduk. Doğal olarak pek bilgilenemedik! Neyse, sora sora Bağdat bulunur hesabı, sağdan soldan öğrendiklerimizle oyunun mekanizmasını çıkardık: Başlangıç noktasında bir zarf alıyorsunuz. İçinden 3 şifre çıkıyor. Bunlardan 2 tanesi göreviniz, yani cevabını bulmanız gereken sorular. Tabii cevabı bulabilmek için önce soruyu bulmanız lazım, çünkü soru şifreli. Neyse, bunları bulup yazıyorsunuz. Üçüncü şifre ise sizi bir sonraki noktaya götürüyor. Bu noktada gizlenmiş görevlilere çözdüğünüz soruları gösterip yeni zarfınızı alıyorsunuz, hooop içinden yine 3 şifre çıkıyor... Ve bu böyle devam ediyor. Biz daha ikinci zarfta çuvalladık! Çıkan iki soruyu neşe içinde çözdük, gitmemiz gereken noktayı gizleyen 3.şifreyi açtığımızda ise karşımıza şöyle bir sayı dizisi çıktı: 22 2 22 999 555 666 66. Bu kadar. Hoppala! Buyur buradan yak! Kağıtta başka birşey yazmıyor, ne bir ipucu, ne bir anahtar... Anadolu lisesi, kolej, öss, öys sınavlarında çeşit çeşit sayı dizisiyle haşır neşir olmuş her Türk genci gibi şifreye önce bir heves saldırdık. Topladık, çıkardık, ortak bölenler, çarpanlar, kareler, kökler bulduk... Bir yere varamadık. Sonra 7 sayı öbeği olduğunu fark ettik. Bu sayı kesin bir telefon numarası dedik. Olabilecek tüm kombinasyonlardaki numaraları telefonla arayıp “Alo orası neresi?” şekilde milleti bunalttık, biraz da küfür yedik tabii... Sonra elimizdeki haritalar aklımıza geldi, yoksa bunlar koordinat olmasın dedik. Dedik ama haritada hiç işaret olmadığını görünce bu fikir de çöpe gitti. Allahım, delireceğiz, nedir lan bu 22 2 22....? Bir yandan sağa sola bakıyoruz, bütün takımlar nasıl da koşuşturuyor... Herkes yeni zarflarını almış işte, geçti hepsi bizi diye hayıflanıyoruz. Böyle beş karış suratla bir köşede otururken birden bir aydınlanma geldi ve trak diye çözdük şifreyi. Meğer çok basitmiş. Yerimizden fırlayıp koşmaya başladık. Sonra bir daha duramadık. Arayı kapatmak için mecburen her yere koşarak gidiyoruz. Her yere derken bir Galata Kulesi’ne koşuyoruz, bir Taksim Meydanı’na. Meydanda işimiz bitince Galatasaray Lisesi’ne... Oradan Dulcinea’ya, oradan Odakule’ye... Mesafeleri siz hesaplayın. Bu koşturmaca sırasında bilmediğimiz bir sürü şey de öğreniyoruz tabii. Örneğin YEKÜV diye bir sivil toplum örgütünün varlığını, Ortaoyuncular’ın bulunduğu Halep Pasajı içinde Maya diye bir tiyatro topluluğu daha olduğunu, Beyoğlu’na tarihi dokusunu kazandıran bir çok yapının yapım, restorasyon ya da devir hikayesini... Oyunda bol bol ara sokaklara girip çıkmak gerekiyor, fakat Beyoğlu Belediyesi her ne hikmetse sokak tabelalarını sökmüş. Yerdeki granitleri yenilerken bunları da aradan çıkaralım dediler, sonra yarım kaldı herhalde. Bu yüzden sık sık durup esnaftan birine sokak ismi soruyoruz. Adamlar sabahtan beri bir örnek kıyafetlerle ortalıkta koşturan 300 kişinin abuk-sabuk sorularına cevap yetiştirmekten bitap düşmüşler. İlk saatlerde koşuşan ekiplere bakıp “Ne o gösteri mi var, polisten mi kaçıyorsunuz?” diyen bazı esnafın, ilerleyen saatlerde öğrendikleri cevapları takımlara kopya vererek oyuna dahil olmaları da ayrı bir neşe kaynağı oluyor. Bu arada, şifreler öyle akıllıca hazırlanmış, öyle güzel sıralanmış, öyle kuytu noktalara yerleştirilmiş ki, çözdükçe motive oluyor, motive oldukça daha daha çözmek istiyorsunuz. Fakat her güzel şeyin bir sonu, her definenin avının bir sandığı, her sandığın bulunmayı bekleyen bir anahtarı var. Nitekim biz de anahtarı bulduk, sandığı açtık, içinden bizi eski toprak Avrupa’da uzun uzun dolaştıracak bir tren bileti ve neşe içinde çar çur edeceğimiz bir miktar para çıktı. Meğer çözemediğimiz şifrenin açtığı arayı kapatalım derken birinci olmuşuz. Haaa, o şifre ne miydi? Bir SMS atın bakalım, ne yazacaksınız o rakamlarla? :)

devamını oku »

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Çok güzelim ben lay lay lom! (Çok şükür yaradana!)

jailhouserock — Wed, 26 Apr 2006 21:21:15 GMT

Çok güzelim...Gerçekten! Belki bir Bret pit değilim ama kendime göre güzel bir tipim var! Mutlu olmam lazım aslında. Önemsiz bir şeyi dert ettiğimiz zaman ,başımıza gerçek bir bela geldiğinde;işte o zaman anlarız aslında eskiden dertsiz olmamız gerektiğini! İnsan bazı şeyleri kaybettikten sonra değerini anlıyor diye boşuna dememişler değil mi?! İşte o yüzden elimizdekilerin kıymetini bilmeli ve aslında ne kadar güzel olduğumuzu anlamalıyız! Diyeceğim o dur ki: Sevin,sevilin! Herkes güzeldir...Hobareyyy! Nitelikli olmak,bilgili olmak,dinlemeyi bilmek,yardım etmek,sevmek ve daha birsürü yol vardır bütün olmak için. Ama güzel olmakta ayrıı bişey yaa...(bak hala!!!) not:bir önceki yazımda isyan ettiğim için özür dilerim Allahım...

devamını oku »

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Tipsizim ama en azından hede hödö(şikayetim var yaradana!)

jailhouserock — Tue, 18 Apr 2006 21:48:01 GMT

Abi çok tipsizim yaa! Valla diyom! Geçen aynaya baktım,allah seni kahretsin dedim kendime!Diyorumki aygır olsaydım böyle göbeğinde yoğun kıvırçık kıllarım olsaydı sırtım ile kafam arasında boyun denilen birşey olmasaydı.Boş bakışlarım olsaydı.Öyle bile bir tipim olurdu.Kıro derlerdi ama tipim kıro olurdu...bi tipim olurdu!Hani o bile tip işte! Çirkin olurum ne ala...güzelleştirirsin çirkini bir şekilde...Ama ulan tipsizim ben,tipsiz ulan tipsiz! Tip mi taktıracam kendime? Yaa ama öyle böyle değil yani hakkaten çirkinim kardeşim! Geçen gün uzaktan "aa çocuğa bak" dedi bi kız yanındaki arkadaşına! Sevindim bana dediler zannettim bi baktım arkamdaki adama demişler! A aa bi baktım arkamdaki eli yüzü düzgün bir çocuk.Sonra kızlar yanımızdan geçerken "ayy çirkinmiş bee" dediler...Durdum çocuğa baktım...Yok valla eli yüzü düzgün çocuk!Ulan buna bile tipsiz diyorlarsa dedim...Cümlenin gerisi yok.Çünkü lan ben çocuğun önündeydim görmemişlerdi bile beni! Yani ben o kadar tipsizim... Anaa yanmışım lan ben yakın beni... Sonra ayıptır söylemesi "anasını satayım" dedim herkes biret pit mi doğdu...işte benim gibiler olacakki bazı insanlar başı öne eğik yanımızdan geçerken bizlere bakıp göğüslerini kabartacaklar ve anlayacaklar aslında ne kadar güzel olduklarını! Hayy gelmişine geçmişine sokayım(dayanamadım pardon!) Hayretbişey yaa...

devamını oku »

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

DB: İstihdam için reform şart

jailhouserock — Sat, 15 Apr 2006 12:42:00 GMT

NTVMSNBC’nin dünkü haberinde Dünya Bankası tarafından hazırlanan Türkiye’de İşgücü Piyasası Raporu ve onunla ilgili konferansta açılış konuşmasını yapan Dünya Bankası Türkiye Direktörü Andrew Vorkink’in sözlerine yer verilmiş. Vorkink’in konuşması içerisinde söylediği, “Ekonomik büyüme gibi istihdam yaratımı da kazara ortaya çıkmaz” iyi bildiğimiz fakat belki de birilerinin bize hatırlatmasına ihtiyaç duyduğumuz bir cümle. Türkiye’de %10,6’dan %11,2’ye artan işsizlik oranları konuşulurken, rapor pek değinmediğimiz, çalışma yaşındaki nüfusun iş gücüne katılım oranına dikkat çekiyor. Son on yılda iş gücü arzı 3 milyon 884 kişi artış gösterirken, çalışma yaşındaki nüfus içerisindeki istihdam oranının %44’e olduğunu vurguluyor. DİE’nin 2004 yılına ait istatistiği 49 milyon 906 bin çalışma yaşındaki nüfus ve buna karşın 21 milyon 791 bin istihdam ile bu oranı doğrular durumda. DİE’nin aynı raporu daha çarpıcı bir gerçeği gösteriyor. Buna göre çalışma yaşındaki kadın nüfus içerisindeki istihdam oranının %23. OECD’nin 2005 yılında yayınladığı bir rapora göre kadınların istihdama katılım oranına dair tablo aşağıdaki gibi.

Görüleceği üzere, Türkiye’de, 2004 yılı itibarıyla, kadınların istihdama katılım oranı %27,7'ye gerileşmiş iken, OECD ülkeleri arasında kadınların %50’den daha az oranla istihdama katıldığı başka bir ülke yok. Bir ülkenin gelişmişliği arttıkça, çalışma yaşındaki nüfusun, özellikle çalışma yaşındaki kadın nüfusunun iş gücüne katılma isteği de beraberinde artacaktır, artmalıdır. 15 AB ülkesinde bu oranın ortalamasının %65 oluşu, ekonomik büyüme devam edereken bizim de ulaşmaya ihtiyaç duyacağımız seviye konusunda fikir vermektedir. Rapor AB Lizbon hedeflerine göre 2010 yılına kadar 14 milyon istihdam yaratmamız gerekeceğine değinirken, istihdam yaratma olanağımızın 1,5 milyonu geçemeyebileceğine dikkat çekiyor. Bu konuların önemini hükemetimiz de hatırlamış durumda. Dünya Gazetesinin bugünkü haberinde Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif Şener “yeni kamu yatırımlarının tamamlanması ile 2006-2008 döneminde 1.6 milyon yeni istihdam yaratılacağını öngördüklerini” söyleyerek istihdam artışına verdikleri önemi göstremeye çalışırken, yine Dünya Gazetesinin bugünkü bir başka haberinde Devlet Bakanı ve Başmüzakereci Ali Babacan, “istihdam yaratmak adına makro ekonomik dengeler feda edilmez” şeklinde verdiği beyanat ile, sanki herhangi bir istihdam yaratıcı politikanın, makro dengelere tehdit unsuru oluşturabileceği izlenimini vererek, istihdamın önceliklerinde olmadığını bir kez daha göstermektedirler. Türkiye’nin önünde istihdamla ilgili bir sorunu daha var. Son yıllarda yaşadığımız hızlı büyüme karşın istihdamda yeterli iyleşme sağlanamamasının nedenleri arasında, gelişmiş ülkelerin standardlarına göre çok düşük olan üretkenlik ve verimliliğimiz de büyümeye pararlel olarak iyileşiyor olması da yer alır.

Yine OECD’nin raporuna dönecek olur isek Türkiye tüm OECD ülkeleri içerisinde işçi üretkenliği en düşük ülke. Bu konuda gelişmiş ülkelerin ortalamasını yakalamaya çalışmak demek daha uzun yıllar küçük bir istihdam artışı ile hızlı ekonomik büyümeyi sürdürmek demek. Bu ekonomik değişimler ülkemiz için olumlu değişimler. Ancak istihdam ise göz ardı edemeyeceğimiz kadar çok önemli bir sosyal sorunumuz.

Ülkemizdeki çalışma yaşındaki nüfus içerisindeki istihdam oranının, gelişmiş ülkeler ortalamasına göre fevkalade düşük olmasına karşın OECD raporuna göre, işsizlik sıralamasında ilk dört içerisindeyiz. Bugün bu sorunun boyutu yeterince iyi göremememizin nedeni çalışma yaşındaki nüfus içerisindeki iş gücü oranının da çok düşük olmasıdır. Ancak önümüzdeki yıllarda iş gücü oranındaki artış, istihdamdaki artışın çok üzerinde olacak ve işsizlik boyutları kestirilmesi zor bir sosyal sorun olarak karşımıza çıkacaktır. Ekonomik iyileşmeler sosyal sorunları da kendiliğinden çözecektir yanılgısından kurtulmalı ve hükümetten istihdam artıcı politikaların diğer ekonomik iyileşmeler için koyulmuş olan hedeflerden daha az önemli olmadığını hissettiren kararlar beklemeliyiz.

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Hocaya saç, küpe dayağı

jailhouserock — Fri, 14 Apr 2006 09:59:00 GMT

"Fakültede vize dönemi olduğu için genellikle geç saatlere kadar çalışıyorum. O gün de saat 21.00 sıralarında okuldan çıkıyordum. O sırada çıkışta park etmiş beyaz bir ciptekiler korna çalıp selektör yakmaya başladı. Daha sonra kampusun içinde 2 kişinin dışarıda da 4-5 kişinin beklediğini fark ettim. Tam çıkacakken bir kişi bana ’Bir baksana’ diye seslendi. Durup baktığımda saçımı ve kulağımdaki küpeyi göstererek ’Bu ne böyle’ dedi. ’Ne var?’ dediğimde ise ne olduğunu anlamadan arkadan başıma vuruldu ve bu kişiler ’Burası Gazi, burada o küpeyi takamazsın’ diyerek beni yere düşürüp tekmelemeye başladılar, ardından kaçıp gittiler. Daha sonra hastaneye gittim ve savcılığa başvuruda bulundum." Bu cümleler Gazi Üniversitesi Araştırma Görevlisi Remzi Altunpolat'a ait. Gazi Üniversitesinde yaşanan benzeri olayları bilmeyen yoktur. Yıllarca öğrenciler saçları sakkalları yüzünden dövüldü kovalandı. Bunlar yapılırken Ünüvesitedeki öğretim görevlilerinin tepkisi bir yana desteğinden bile söz etmek mümkün. Fakat yılan o kadar çok büyüdüki artık eğitmenini bile sokmaya başladı. Bu da olaya büyük tepki gösteren Ankara’daki 143 öğretim görevlisinin imzasıyla oluşturulan basın metni "Bu çirkin saldırıyı sadece meslektaşımız Altunpolat’a yönelik bir saldırı olarak değil; bilimin, uygarlığın, evrenselliğin, özgürlüğün ve demokrasinin taşıyıcısı olan üniversite kurumuna ve üniversiter özgürlüklere yönelik bir saldırı olarak algılıyor ve kınıyoruz. Bu olayın takipçisi olacağımızı ve üniversitelerde şiddeti tırmandırmak isteyenlere, üniversitelerde şiddetin tırmandırılmasından medet umanlara izin vermeyeceğimizi kamuoyuna bildiririz." Öğrenciler dövülürken nerdeydiniz diye soramadan edemiyeceğim.

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: hacking

Evdeki PC kanserle savaşacak

jailhouserock — Sat, 08 Apr 2006 13:04:00 GMT

Kullanıcılar evlerindeki bilgisayarları küresel bir ağ şebekesine bağlayarak, kanser araştırmaları için kurulan dev süperbilgisayarın bir parçası yapabilir. Her kullanıcı kendi bilgisayarının sabit diskindeki bir bölümü bilim projesine adıyor ve dünya çapında binlerce bilgisayarın gücü bütünleşerek dev bir süperbilgisayar yaratıyor. Daha önce uzay araştırmalarına odaklanan SETI@home projesiyle gündeme gelen bu yöntem, şimdi de kanser araştırmalarında kullanılıyor. ABD’nin önde gelen araştırma kurumlarından University of Washington’un yürüttüğü Rosetta@home projesi, proteinlerle ilgili araştırmaları dünya çapında binlerce bilgisayara dağıtarak yapıyor. Proteinlerin nasıl çalıştığı, insan vücudunda ne gibi değişiklikler geçirdikleri kanser, HIV, Alzheimer ve benzeri zorlu hastalıklarla mücadelede önemli ipuçları veriyor. Proje sorumlusu Dr. David Baker, moleküler biyolojideki uzun soluklu araştırmaların kanser gibi küresel hastalıkların tedavilerin önünü açacağını vurguluyor. Kullanıcıların evden bilgisayarlarıyla katılabilecekleri Rosetta@home projesi de bunlardan biri. Dev ağ şebekesinde her bir kullanıcının bireysel bilgisayarının sabit diskindeki bir bölümde yapılan işlemler, internet üzerinden Seattle’daki ana bilgisayarda toplanıyor. Rosetta@home projesina katılmak için http://boinc.bakerlab.org/rosetta/ adresine tıklayınız. Kaynak : ntvmsnbc

devamını oku »

ilgili yazılar

modifiye böcekler (1)

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: oyun, modifiye, modifikasyon

eyyy! nistagmus

jailhouserock — Thu, 06 Apr 2006 16:42:01 GMT

Ya bende yazılarınızı okudum,hatta okuyana kadar dünyada bi tek bende var zannediyodum,çeşitli illerde senelerce kalmama rağmen bu hastalığı taşıyan bir kişiye bile rastlamadım..aslında yazcaklarımın büyük bir kısmı aynı nede olsa hastalık aynı,hele şu insanın yüzüne bakıp konuşamama var ya en çok ta o koyuyo bana,bi aralar ruhsal sağlığım epey bi bozulmuştu ki,o zamanlar ergenlik dönemi,tabii insan vücudundaki her şeye dikkat eder oluyor,kafaya taktım o zamanlar ya bu hastalık tedavi olacak ya da yaşamayacağım böyle,bide beni anlamayan arkadaşlarım var,titrek filan diye dalga geçiyorlar tam buhran yani..neyse gittik doktora yine aynı cevaplar belki azalır,azalmayabilirde vs vede bu sonuçlar uğruna bıçak altına yatacaz evdeki bulgurdan olma durumuda var tabii,bana kalsa yüzde bir başarı uğruna bile ameliyat olacam,neyseki ailem beni ikna etti iyikide etmişler vacgeçtik..böyle yıllar geçti benimkiside dikkatli bakınca anlaşılıyo,sol gözünde yarısını kaybettik ayrıca..yaşta ilerleyince artık olgunlaşıyozmu desem,alışıyozmu desem bilmem insan daha takmıyo..en son bu yaz bi olay oldu ki ilk defa böyle bi olayı yaşadım,chat de tanıştığım bi bayan vardı,biz epey görüştük kendisi ile,sonra buluşmaya karar verdik,daha önceden resimlerini filan gördüğüm için birazda hoşlandım kendisinden açıkcası,uzun lafın kısası tarandık jöleyi bastık,parfüm filan o biçim gittik buluşmaya.muhabbet muhabbeti açıyor,allah göz konusunda bi kusur vermiş ama muhabbet konusunda da epey cömert davranmış bana,espiriler filan derken bi ara bayan arkadaşım,sana bişe sorabilirmiyim dedi,sor dedim,evet soru tahmin ettiğiniz şey "neden gözlerin fıldır fıldır dönüyo dedi senin" o anki durumumu buradaki bütün nistagmuslu arkadaşlar anlayacaktır,ulen dedim şimdi bi deprem filan olsada şu soruya cvp vermesem :0) tabi verdik cevabı işte doğuştan ne yaparsan yap düzelmez vs..vs..ondan sonra muhabbet biraz değişti,biraz soğudu sanki,ben şöyle düşündüm,bu şimdi demiştir gencim güzelim ülkede 40 milyon erkek varken ben bu nistagmuslu ile neden vakit geçireyim,sonra bizim ara gittikçe soğudu,inanın hiç acıdıysam kendime,ben bu gözlerle ne kızlar ayarladım ki bu halimi hepsine söyledim,ve de ne kızlar benim için göz yaşı döktü(hastalığım için değil tabii,ayrıldığımız zaman :0 ) ) ne biliyim bunlarıda paylaşmak istedim,belki bazılarınız diyodur ülen biz bu gözlerle yaşarken zorlanıyouz sen kızdan mızdan bahsediyosun,inanın bende zorlanıyorum,sadece olayın farklı bi boyutunu anlatmak istedim,hepinize iyi günler..

bu yazı jailhouserock tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ünlüler