hafif.org - kadirgunay - beğendikleri

Rick Miller'ı tanıyalım

kadirgunay — Tue, 28 Aug 2007 10:51:00 GMT

Yetenekli. Hem de cok.

Queen'in efsane sarkisi Bohemian Rhapsody yi 25 farkli sarkicinin "sesinden" soyleyebiliyor. Bu muthis gosterinin adini da "Bohemian Rhapsody : 25 Most Annoying Voices" koymus, taklitleri arasında Bob Dylan, Neil Young, James Hetfield, Michael Bolton, Johnny Cash, Jon Bon Jovi, Steven Tyler (Aerosmith),Mick Jagger (Rolling Stones),Ozzy Osbourne, Julio Iglesias, Bobby McFerrin var, ve daha fazlasi. Sanki hepsi ayni anda sarkiyi soyluyorlar! Yetenekli oldugu kadar da komik!

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: şair, yazar, aziz, nesin, aziz nesin

Normal

kadirgunay — Wed, 29 Aug 2007 21:15:00 GMT

Türk’ün Son Durumu departmanından...

Hafif'e "takılan" bir kısım alt türlere mensup yaşam biçimleri, taksonomi literatürünün dipnotlarında dahi adı geçmeyecek bazı familyasız piç yumuşakçalar; baby700'ün(aa) benzersiz dağarcığından damıtarak bahşeylediği bazı veciz sözleri bu ortama taşıyınca, bugünkü duruma bakarak, zamanında Kürtler ve Ermeniler aleyhine ettiğim laflardan dolayı biraz utandım. Gerçi Türkler aleyhinde de en az diğerleri kadar ağır yazmışlığımız vardır ama, Kürt'e ve Ermeni'ye laf sokmanın zevki ayrıdır; cümleler düdüklü tencerede pişen yemek gibi kendi suyunda ve kokusunda rayihalanır, anlamlar hem dilde hem beyin dokusunda mükemmel hasarlar yaratır.
Tabii başta Kürtler ve Ermeniler ve onların büyük abileri olmak üzere, bilumum gavur ve din kardeşi taifesi tarafından düdüklenen Türk'ün, soyunu sürdürmek için dilinden başka yarrağı (silahı) kalmamıştır. Bu yüzden dilimize vurmuştur. Domestik ve mahzun ev karıları gibi söylenmekte, metaforlarımızı düdüklü, yemekli, soslu ve giderek bulaşıklı bir kısır döngüye, isyansızlığa, kabullenmeye ve en acısı, bu duruma alışmaya ayarlamaktayızdır.
Türk dilinin de artık ağızdan dışarı çıkacak ebat ve gerginliği olmadığı, iyice kuşlaştığı; kemiğini, destanını, ailesini, akrabalığını, bağını, balığını, baklasını, bilimini, bilgisini, birliğini, belasını, damağını, faresini, kedisini, felsefesini, ebesini, arısını, cezasını, kılıcını, hukukunu, öğrenimini, öğretimini, yarasını, tabirini, kelimesini, tüyünü kaybettiği aşikardır.
Bu kaybedenler-kaybedilenler coğrafyasında, bu kendi vatanında işgalci olarak yaşayan soysuzlaşmış Türkler arasında; Ermeni'ye, Kürt'e, vesair ayrımcı ve milliyetçi tebaya yüklenmek, takdir edersiniz ki pek hakkaniyetli olmuyor. Olsun; zaten artık Türk kimliği dediğimiz şey, kendi tarif ve mevcudiyetini, sadece "diğeri" bellediklerinin anasını bellemek üzerine kurduğu, kurguladığı için; benim de bir Türk olarak arada bu ekalliyete laf geçirme hukukum bulunmaktadır (bu ne biçim mantık diye düşünenlere, bunun mantıkla bir ilgisi olmadığını hatırlatırım).
Aslına bakılırsa Türk'ün bu reaktif kimyası, sadece kendinden saymadıklarına karşı değil, bizzat kendinden bildiklerine karşı da işler, işletilir. Favori atasözlerim arasındaki "Ata binen Türk, atasını tanımaz" deyişi, bu durumu mükemmel, gayet kompakt ve de ironik bir şekilde ifade ve tarihe mal etmiştir.
Bizi sarıp sarmalamakla kalmamış, artık biz olmuş biçimsizlikler; giderek hem siyasal hem sosyal alanlarda resmen de, kanunen de tescil ediliyor; ülkenin geleceği bilinçli şekilde şekilsizlendiriliyor. Geçen yıllar içinde kuruluş konvansiyonlarından, başlangıç koordinatlarından uzaklaşan Türkiye’nin bu durumu, artık "normal" addediliyor. Normal kabul edilmekle kalmıyor, bunun bir "gelişme, ilerleme, globalleşme" olduğu düşünülüyor (halbuki globalleşen sadece Türk'ün g..üdür ve Türk maalesef bu durumdan zevk alır hale gelmiştir).
Oğlunun pipisini kestiren zenginin veya Kandil'i kutlayan İslamcı şahsiyetin havai fişek attırdığı bu anlık patlamalar, ışık tükürükleri ve hışırtılı salyalar ülkesinde; kurusıkı ruhlu, damarlarında sıcak para dolaşan insanlar normal olmuştur. Marjinaller normal, normaller garip olmuştur. Türk'ün son durumu budur. Ve bu durum normaldir.

ilgili yazılar

Evliliğin Formülü Bulundu (0)

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: kör, bellek, vücut dili, beden dili, depolama

Para hayatı satın alamaz...

kadirgunay — Mon, 27 Aug 2007 11:17:00 GMT

Daha bir yaşında bile değildim bu efsane son bulduğunda. Son anlarına yetişmiştim ama ne kendisini, ne yapmak istediklerini, ne de felsefesini anlayacak durumda değildim. Belki de baba bile diyemiyordum o zamanlarda. Şimdi olsa "Baba, büyüksün!" derdim herhalde. Tesadüfen oldu tanışmamız. Sene 1993. İngilizce dersinde yine bir "listening" (dinleme) çalışması yaparken kulağıma çalınmıştı. Bu sefer dersi dinleyeceğim tuttu işte nasıl olduysa. "Get up, stand up, don't give up the fight" diyordu adamın biri. Ne güzel bir ritim, ne güzel sözler dedim içimden. İşin ilginç tarafı ilk kez İngilizce söylenen bir şarkını sözlerini anlayabilecek kadar bir şeyler bildiğimi fark etmiştim. Ama kimdi bu adam ve neden ben hiç duymamıştım o güne kadar. Herhalde yeni çıkan birisi dedim kendi kendime, bu adam çok iş yapar müzik piyasasında.
Ben de dahil olmak üzere tüm arkadaşlarımda derin bir merak uyandırmıştı. Konuşmalarda konu hep o oldu uzunca bir süre.
- Adı Bob Marley'miş.
- Ne kadar ilginç saçları var, örüyor mu acaba?
- Jamaika'lıymış diye duydum.
- Hadi canım adama baksana kesin Afrika'da bir ülkedendir.
- Biliyor musun adamın 130 tane albümü varmış.
- Yok artık o kadar da değil biz niye duymadık şimdiye kadar?
- Çok ilginç bir tarzı var ama.
- Reggae deniyormuş bu tarz müziğe.
- Regi mi? Tuhaf bir ismi varmış. Bizdeki arabesk gibi birşey galiba :)
- Ya sen hiç arabesk dinlemedin mi?
- Yoo, regi dinlemedim.
- Dinledik ya derste adamı.
- Ben uyudum ama :)
- Aferin.
İlginç esprilere de konu olmuştu o zamanlarda.
- Evlerine marley döşeteceklermiş.
- Bob Marley mi? :) (Kesinlikle daha kötülerini de yapmıştık)

Bob Marley

6 Şubat 1945 te Jamaika'da doğmuştu. Asıl adının Robert Nesta Marley olduğunu çok sonra öğrendik. Kesinlikle bizim bilmediğimiz bir reggae efsanesiydi. Reggae'yi Jamaika'dan çıkarıp tüm dünyaya duyuran bir şarkıcı, söz yazarı ve gitaristti.

Peter Tosh ve Bunny Livingstone ile The Wailers grubunu kurduktan sonra ilk hit albümleri olan "Simmer Down" da piyasaya çıktı. 1972'de "Catch a fire", 1973 te "Burnin", 1975 te "Natty Dread" ve "Live" albümleri ile İngiltere ve Almanya gibi önemli Avrupa ülkelerinde bile büyük bir dinleyici kitlesine sahip oldu. "No woman, no cry" şarkısı ülkemizde uzun süren bir yanlış anlaşılmaya neden oldu. Şarkıyı "Kadın yoksa ağlamak da yok" şeklinde yorumlayan bir çok kişi, sadece nakarat bölümünden yola çıkarak bu şekilde bir anlam çıkardıklarının farkında değildiler. Oysa ki İngilizce'nin Jamaika aksanında genellikle don't yerine no kullanılıyordu. Yani bu sözleri sevdiği kişiye yazmıştı. "Öyleyse sil göz yaşlarını, hayır kadınım ağlama". Bu yanlış anlaşılma sonucunda bile birçok hayranı oluşmuştu. Sevgilisinden ayrılan ve şarkının sadece nakarat kısmını bilen erkeklerin çoğu bu gruptandı. Hatta "baksana abi dünyanın her yerinde kadınlar aynı, adam şarkı bile yapmış" diyenler bile vardı. Siyahların başkaldırısının önemli isimlerinden Bob Marley'in "kadın yok ağlamak yok" gibi bayağı sözleri şarkılarında kullanacağını aklınız alabiliyor mu?
1978 yılında Afrika'da yaşayan insanlara yönelik yardımlara şarkılarıyla destek verdiği için Birleşmiş Milletler Barış Madalyasını aldı. Müzisyenliğinin yanı sıra insani değerlere verdiği önem ile de herkesin taktir ettiği bir sanatçı olmuştu.
Herkes ondan çok şeyler bekliyordu ama hayat ilginç bir şekilde buna engel oldu. Müzikle uğraşan birisinin futbol yüzünden hayata veda etmesi ne kadar normal olabilir ki? 1977 yılında futbol oynarken başparmağında açılan bir yara nedeniyle deri kanseri(melanoma) oldu. O anki teknoloji ile bunun tedavi edilmesi mümkün değildi. Ayağının kesilmesi, tek kurtulma ihtimali olmasına rağmen dini inançları nedeniyle bunu reddetti. 1981 yılında durumu iyice ağırlaşınca son günlerini geçirmek için ülkesi Jamaika'ya gitme kararı aldı. Belki de kendi ülkesinde hayata veda etmek istiyordu ama durumu iyice kötüleşince uçağı Miami'ye acil iniş yapmak zorunda kaldı. Artık onun için yapacak birşey kalmamıştı. 11 Mayıs 1981 sabahı, 36 yaşında hayata veda etti. Yanında oğlu Ziggy vardı ve son sözleri onu anlamak için yeterliydi.
- Para hayatı satın alamaz...

ilgili yazılar

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: adsl, modem, adsl modem, parola

Bu kent ağır geliyor yüreğime

kadirgunay — Thu, 23 Aug 2007 12:59:00 GMT

Uyku sersemliğinde dolaşıyordum buralarda. Bir dekor seçmiştim yüzüme. Saklayarak dolaşıyordum. Söz verdim kendime, söz verdim yazmayacağım diye. Kullandığım kelimelerin acısını saklıyordum.

Bir niyetti işte. Belki iyi, belki bencil. Yazmayacaktım. Saklayacaktım ceplerimde. Ama demiştin ya “Yalnızlığı kendimiz seçiyor olabilir miyiz acaba...” Belki işte. Belki. Ekşi tatlarda hayatın parçası ya. Bu da öyle. Acıtmasın kimsenin canını diye.

Pencerenin bulanık tarafından, umarsızca kimsenin görmemesi gereken noktalama işaretleri çiziyorum… Virgüller o kadar çok ki hayatımda. İnatla biriktiriyorum onları. Karar verdim. Bu kentte yaşama savaşı vermektense, başka bir kente gidip yok olmayı öğrenmeye.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: futbol, oyun, vatan, küçük, duyuru

Neden İngilizce ?

kadirgunay — Tue, 21 Aug 2007 06:11:00 GMT

Sertab Erener, "Madımak" ve "Ha Bu Diyar" gibi 14 türküyü, İngilizce sözlerle yorumlayacak

Neden kendimize ait türkü formatını ingilizceye çeviriyoruz? Türkü bir ülkenin zaten bozulmadan gelmiş sözleri le motiflenmiştir. Bırakın yabancı dile çevrilmesine, yeni Türkçe söz yazmak bile bu Türküleri değiştirmek olmaz mı? Böyle bir albüm hazırlanıyorsa neden öztürkçe yapılmıyor? Amaç ülke Türkülerini tanıtmak ise, sözleri ile var olacaktır bu yapıtlar...

Bu konudan beni ne zamandır rahatsız eden başka bir konuya geçiyorum elimde olmadan.

devamını oku »

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Sen Şimdi Niye Böyle Yapıyorsun ki Güzel Kardeşim?

kadirgunay — Mon, 20 Aug 2007 06:19:00 GMT

yell

Bayılıyorum bu reklam repliğine...

Yahu, bizim apartmanın neredeyse tamamı manyak. Ben dahil! Hepimizin türlü türlü manyaklığı var. Ama severiz birbirimizi. Sokağa, bakkala, yürüyüşe çıkarken karşılaşsak birbirimize kapıları tutar, geçmek için öncelik veririz. Sonra da asansörü buram buram kokutan, yaz günü sürülen pis ağır parfümler için birbirimizin ardından söveriz...

- Evet, niye böyle yaparız ki, canım kardeşim?
- Bilmiyorum, asabiyiz, komple tikiz, bir şekilde sövmeden edemeyiz.

devamını oku »

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Salakça - Türkçe sözlük ( Pis Türkçe Katilleri - 1 )

kadirgunay — Wed, 08 Aug 2007 06:35:00 GMT

Eski Türk filmlerinde klişe sahnelerden biridir.
Köylü gızı fatma şeere inmiş, giyimi ve konuşma şekli
dolayısıyla şeerlkilerin alaylı küçümsemelerine maruz kalmıştır.
Evet, farklı farklı yörelerimizdeki şive farklılığından dolayı hepimiz
bazen gülebiliyoruz.

Peki medeniyet merkezi şehirlerimizin durumu nasıl?

çiğdem:Çiğdem'in ayçiçek çekirdeği olduğunu bilen ey güzel İzmir'liler:
Zehra'nın kabak çekirdeği, Halide'nin badem,
Necibe'nin kabuklu fıstık olduğunu neden bilmezsiniz?

bebe: Ankara'da böyle bir adet var.
Üçüncü şahıslar hakkında konuşurken,
olur olmaz herkes herkes "bebe" diye anılır.
Nedir bu lafın arkasındaki psikolojik gerçek?

devamını oku »

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

a turkish dimension of rpg

kadirgunay — Fri, 30 Apr 2004 23:26:00 GMT

Devletteki problemlerin büyük kısmı, sanılanın tersine, bu mekanizmanın çalışmaması ve bürokrasinin yeterince etkili olamaması yüzünden büyüyor. Bu güne kadar hep hantallıkla, vatandaşın işine taş koymakla, bugüngityarıngelcilikle suçlanan bürokrasi, aslında ciddi bir birikim, kültür ve tecrübeyle tesis edilebilecek, gayet detaylı ve incelikli prosedürlerle oluşturulabilecek ve sürekli güncellenerek fonksiyonları varolan ihtiyaçlara göre biçimlendirilecek, süper bir strüktürdür.
Bizde her nedense hep bürokrasi suçlanır. Halbuki suçlanması gereken, bunu işletemeyen öküz sürüsüdür. Bu sürünün görünürdeki sahibi devlet, aslında sahip falan değildir; tamamen bu öküzler tarafından güdülen ve bu öküzler tarafından oraya-buraya götürülüp, otlatılan sözde bir çoban konumundadır. Zavallı devletimiz, aslında bildiğiniz gibi güçlü müçlü de değildir. Onun bunun tarafından güdülen ve içten çökertilmiş bir haldedir. 80'li yıllardan itibaren devletin herhangi bir yaptırımı kalmamıştır. Meclisi, mahkemesi, hükümeti, kuruluşu, muruluşu, hepsi, standart/modern bir devlet-bürokrasi tanımının tamamen dışına çıkmıştır.
Aslında konunun bir yönü hiç de yeni değildir. Türkler tarih boyunca kendileri hakkında efsaneler ve yalanlar üreterek; sonra da bunlara kendileri de inanarak ilerleyen şizoid bir karakter yapısına sahiptir. Bunlardan biri de devlet kurma geleneğidir. Palavranın yuvarlanarak büyüyeni. Biz her zaman devlet düşmanı olmuşuzdur. Kapıkulluğu yapmak ve otoriteye tapmanın, devlet olmak ve devlet idare etmekle bir ilgisi yoktur. Osmanlı zamanında da sokak iktidarı vardı, şimdi de sokak iktidarı var. Eskiden baldırı çıplak denilen, deklase/ lumpen/tribün/mafya/kürt çoğunluk, ülkemizde tartışmasız iktidardır. Ve bu yüzden, yine sanılanın aksine, bu devlet her haliyle bu milletin devletidir.
Bizde son 20 yılda türeyen 'devleti küçültelim, avantaları büyütelim, liberal havalara geçelim,özelleşelim, bireyselleşelim' şeysi, tamamen tefessüh etmiş milletimizin içine girmiş olduğu bir samimiyet buhranından başka bir şeysi değildir.
Devlet, ancak kristalize edilmiş iktisadi çıkar ve sosyal talepler doğrultusunda, bir sosyal kontrat etrafında örgütlenebilir. Bunlar da kayıtlı-kuyutlu olmak gerekir. Bizimki gibi her konu ve alanda, pragmatik dahi olamayan, sadece spekülatif ve reaksiyoner olan bir toplumun ise, böyle olmayan toplumlara tabi olmaktan başka şansı yoktur. Tabii bu hususta kendimizi kandırmadan yaşayamayacağımız için; ülkemizdeki her türlü özel-resmi müessese 'her geçen gün her bakımdan iyiye gidiyoruz; biz var ya biz aslında nelere kadiriz; bir başkadır benim memleketim' nakaratlarını yeni düzenlemelerle gazlayıp durmaktadır.
Aslında 'bir başka' olduğumuz doğru. Bu kadar kendiyle yüzleşmeyen, her bi b..u idare eden, kaypak, yüzsüz, yalancı ve sahtekar bir çoğunluk, benim bildiğim hiçbir ülkede yok.

devamını oku »

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Hafif(e) almayalım

kadirgunay — Thu, 16 Aug 2007 08:24:00 GMT

Hafif adı ile ne kadar yazı yazılmış…

Tabii ki hepsinin kendine göre sebepleri olabilir, bunlarla ilgili değilim.
Ben sadece Mayıs Ayından itibaren hoş bir tesadüf ile buluştuğum, kendimce sahiplendiğim, server arızaları olup, ‘tamirattayız’ ekranını gördüğümde günlük okuma ve yazma keyfimin yarım kalması hissi ile eksikliğini duyduğum bir paylaşım ortamı hakkında yazıyorum.

Sadece birileri beni okuyor ayıp olur diye kibar olmaya çalışmadım, hayatın içinde de böyleyim. Hakaret ve çamur atma yöntemleri benimsemediklerim. Fakat şunu bir türlü ifade edemediğimi düşündüm; ben hakaret, çamur atma yöntemlerini kendim benimsemesem de, başkaları kendi arasında bu türlü diyaloglar kuruyorlarsa onlara karışmam. Sitenin baş ahkâmcısı gibi bir sıfatı da kendime biçip, insanları uyarmaya kalkışmam…

devamını oku »

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Cumhuriyet rejimine kufurler

kadirgunay — Tue, 14 Aug 2007 08:11:00 GMT

Secimden sonra iyiden iyiye cesaret bulan islamcı (!) bir dergiden, secim sonrası sayısında Ataturk İlkelerine ve Cumhuriyet rejimine küfürler.

Durumun ve pisliğin boyutunu görmek istemeyen gözlere sokacak cinsten.
Derginin kapagında "Milletin %80'i Kemalistlerden nefret ediyor!" yazmakta..Diğer bir ilginç başlık ise " Türkiye'de Laik-Dinsizler Azınlıkta"
E.Çölaşan'ın yazısı icin buradan buyrun..!

bu yazı kadirgunay tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.