hafif.org - lagos - yazdıkları

hissetmiyorum

lagos — Wed, 23 Dec 2009 12:19:00 GMT

ironik bir masal dramatize etmek gibi pis işlere bulaşıyor ruhum hava kararınca. zaten birçok gün hava kararınca gün başlıyor benim için. kendimi buluyor gibiyim gecede. gece de geri çevirmiyor hiç beni, alıyor himayesine her gece..

bedenim o şişeden bu şişeye savrulup, kanımdaki alkol miktarı, antikor miktarını sollarken; ince belli dilber feri sönmüş kahverengi gözlerini bana dikiyor. tadını unutamadığım çilek dudaklarından dökülüyor ruh halimi alt üst eden kelimeler..

ve kaburgalarımın kırıldığını hissediyorum. karnıma giren kramplar bu sefer flört heyecanındaki kramplardan çok farklı. bu sefer ağır sikletten yumruk yemiş gibi hissediyorum. aynı anda derimin her noktasına dövme yapılıyormuş gibi hissediyorum; her bir hücrem ayrı sızlıyor..

sanırım beynim hala lsd tribinde. bir süredir zaman ve mekan kavramım yok. gözlerimin önündeki pikseller birbirine giriyor ve tüm nesneler birer birer şekil değiştirip o'nun suretine bürünüyorlar. her şey ondan bir parçaymış ve her yanımda, her yerimde o varmış gibi..

ve bu gece, artık hiçbir şey hissetmiyorum.
bu gece, yeni başlayan günün ilk saatleri.
bu gece, o'nun doğum gününün ilk saatleri.
uzaklarda bir meleğin ölümünün ilk saatleri.
ve ben hala bir şey hissetmiyorum..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

bir veda..

lagos — Wed, 23 Dec 2009 09:40:00 GMT

unutmak mı daha zor, unutmuş gibi yapmak mı?

unutmanın zor olduğunu unutamadığınızda anlarsınız. unutmuş gibi yapmak, o karşınızdayken hiçbir şey yokmuş ya da olmamışçasına hareket etmek zorunda bırakır sizi. "söylesem faydası yok, sussam gönül razı değil" iğrenç bir ikilemde, berbat hayatınızın değersiz paradokslarından birini daha yaşıyorsunuz.

ikiside farkındaydı oysa.
3 saatlik tren yolculuğu için sabahın altı buçuğunda kalkıp, bilmediğin bir şehre gitmen; bilmediğin bir adresi bulup -başaramasan da- ona sürpriz yapmaya çalışman, sebepsiz değildir elbet. biliyordur özlediğini; ona dokunmayı, koklamayı.. onun da özlediğine inanmak istiyorsundur, emin olamasan da..
ama biliyordu ki, sebepsiz çıkagelişlerin anlamı bir arkadaşı ziyaret edip, gönül almak değildir. açıklamak güç. kulp bulmak güç. geçerken uğradım'larla geçiştirilir. fark da yapmaz aslında ne söylediğin, çünkü bilinir ama dile gelmez, gelemez gerçekler..

süper bir gün değildir geçen ama dönüş vakti gelir çatar er geç. veda ediyor olmanın hüznü de eklenince titremeye başlar dudaklar ve ses telleri. birkaç iyi dilek, bir araya gelmenin imkansızlığının sebepleriyle birlikte sunulur soğuk dudaklardan.

masum bir öpücüğün süresini uzatmak isterken sen, muavinin sesi kaçırır keyfini. geriye dönüp atılan son bir bakış; rüyalarında defalarca flashback yaşadığın..

şehri terkederken sen, kulaklığından usulca çilekeş bir melodi yükselir :

hani bir gün dönersen,
dönüp de beni göremezsen,
hiç düşünme bir an bile,
bir gözyaşın yeter..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

boş adam 2

lagos — Mon, 23 Nov 2009 09:42:00 GMT

...

farketti ki son günlerde fazla küfretmeye başlamıştı. buna da küfredip devam etti boş ve aylak yürüyüşüne.

kendini özgür hissetmesi gerektiğini biliyordu. ama hissedememesi onda farklı etkiler yaratıyordu. ne yapacağını kestiremiyor; bir an intikam ateşiyle yanıp tutuşurken, bir an onu hiç haketmediği hissine kapılıyordu..

başını yukarı kaldırıp, "neden ben?" diye sordu yukarıdakine. cevap alamamak onu daha da dibe çekiyordu. aylardır telefonuna yerli yersiz bakıyor, olası bir "naber?" mesajı bekliyordu içten içe, anlamsız bir ümitle..

istemdışı da olsa istikameti yine aynıydı; geldiği yer, deniz.. ona en çok huzur veren, yaşadığını hissettiren tek yerdi belki. kıyıya vuran her dalganın geri çekilmesiyle birlikte içindeki piç de geri çekiliyor; suyun her köpürmesiyle ruhu biraz daha beyazlaşıyordu. rüzgar yüzüne vurdukça gözleri biraz daha yaşarıyordu. aklından geçenleri denize bırakmak istiyordu. biliyordu ki dip akıntıları temizler denizi, atar bu pisliği de..

onun şu an ne düşündüğünü merak ediyordu. bir başkasına kendisinden bahsediyor muydu? nefretle mi anıyordu acaba, yoksa o da özlüyor muydu deli gibi? belki hiçbir zaman bilemeyecekti. umarsızca karşılaşmayı istiyordu bir umut. o zaman sorularının bir kısmına cevap bulabilirdi belki. belki bir yabancı gibi davranacak, belki de dudaklarına yapışacaktı. kimbilir..

bunları düşünürken suyun diz kapaklarını çoktan aştığını farketti. umursamadı. ilerledi, ilerledi, iler..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

boş adam

lagos — Wed, 18 Nov 2009 08:44:00 GMT

uyandı.
el yordamıyla telefonun saatine baktı. kısık sesle derinden bir has*ktir çekti. geç kalmıştı. bu saatten sonra gitmenin bir anlamı yoktu.

yine de kalktı yatağından. kahvaltı yapmak için mutfağa gitti. buzdolabını açmak için tuttu dolabın kulpundan. gözleri buzluğun yüzeyine magnetlerle tutturulmuş fotoğraflara takıldı. neden hala orada oldukarını düşündü. çoktan yırtıp atardı başkası olsa, belki de yakardı. o umursamıyordu, ya da umursamıyor izlenimi vermeye çalışıyordu. aslında kendisi de bilmiyordu..

açtı buzdolabının kapağını ağır ağır. baktı, baktı, baktı, kayda değer bir şey olmamasına küfredip kapattı.

alelacele bir şeyler geçirdi üzerine. sokaklar neredeyse boştu hala. işine yetişmeye çalışan birkaç meşgul insan ve nefret etseler de başka seçenekleri olmayan okul çocukları vardı. hafiften yağmur çiseliyordu. kaldırım kenarındaki su birikintisinden farketti bunu. kapüşonu engelliyordu katreleri cildinde hissetmesini. elleri sweetshirt'ünün cebinde sıkıldıkça sıkılıyor, sıktıkça tırnakları biraz daha avuçlarına batıyordu.

gidecek bir yeri ya da evden çıkmasının bir amacı yoktu. telefonunu çıkardı kotunun cebinden. sanki birinin numarasını arıyormuşçasına tüm rehberi baştan aşağı gezdi yavaş yavaş. eski sevgililerini aramayı düşündü önce, sonra güldü bu saçma fikrine. sonra onun numarasını gördü. 'antisocial butterfly'. rehber kayıtlarındaki adını değiştirmişti gördükçe hatırlamamak için. ironik bir gülümseme belirdi yüzünde, 'çok işe yaradı' diye düşünüp küfretti kendi kendine. farketti ki son günlerde fazla küfretmeye başlamıştı. bu da geçer dedi..
...

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

tanrı bilir..

lagos — Thu, 05 Nov 2009 11:47:00 GMT

her uyuduğunda, yarın sabaha onarılmış bir kalp dilerken; daha beter acılarla uyanıyorsun..

gideli birkaç ay oldu.. sanki dün akşam gitmiş gibi taze burukluğu. sanki dün sabah kulağına günaydın diye fısıldamış gibi; sessiz ve kimsesiz şimdi yatağın diğer yarısı.. her sabah gözünü açar açmaz yanında mı diye bir umut yoklayışın, yetiyor gününün alabildiğine berbat geçmesine..

başlarda karnına giren krampların yerini boşluklar aldı, ne saplasalar umrunda olmayacak. miden gereksiz artık, pek fazla da kullanmıyorsun zaten. burnun hep o kokuyu arıyor değil mi? o gerdanının büyüleyici kokusunu.. içine çektikçe daha fazla çekesin gelirdi, madde bağımlısıymışsın gibi..
you really are my ecstasy..
ve emre aydın dizeleri geliyor aklına..
"kokunu bırakma / çok sevdim kokunu / bilemezsin, götür kokunu.."

gittikçe kötüye gidiyorsun, seni tanıyanlar tanıyamaz oluyorlar. bu sen değilsin.. o varken "senin gözlerinin içi hiç böyle gülmezdi" diyenler, şimdi "seni hiç bu halde görmemiştik" diyorlar.. küçük bir ümit midir sarıldığın? yoksa çaresizliğin katlanılmaz ağırlığı mı seni bu hale getiren? neden vazgeç(e)miyorsun senden vazgeçebilen birinden? belki çok seçeneği yoktu, belki cesaret edemedi. ama gitti ve artık yok..

doğan güneş senin için hep bulutlar ardında. gözlerinin önündeki yarı saydam perde bir türlü kalkmıyor. nasıl kalkacağını da bilmiyorum. çivi çiviyi söker mi acaba? yeni bir tat eskisini unutturur mu?
tanrı bilir..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

Dèjá-Vu

lagos — Sat, 12 Sep 2009 07:37:00 GMT

dedi ki,
tanrı bizleri yer küreye yollamdan önce yaşayacağımız hayatın tamamını film şeridi gibi gözlerimizin önünden geçirirmiş.

dedim ki,
hiçbir kareyi atlamadan mı?

dedi ki,
evet. ama ilk kez oksijeni soluduğunda, ciğerlerin yandığında hepsini unutuyormuşsun. her şey sıfırlanıyormuş yani.

dedim ki,
deja-vu budur diyeceksin birazdan. ben de sana deja-vu'nun farklı bir formundan bahsedeceğim.

dedi ki,
aynen öyle. fakat nedir bu farklı olan?

dedim ki,
insanlar gördükleri sahneleri yaşadıklarında, farkına varırlarsa; "aman tanrım dejavu oldum" diyorlar.

dedi ki,
peki ya sen?

dedim ki,
ben yaşamadığım sahnelerin izlerini taşıyorum. almadığım yaraların izleri üzerimde. sevmediğim kadınların parmak izleri suratımda, gün geldiğinde tokat atacaklarını biliyorum. sevdiğim kadınların çektirdikleriyse kalbime kazılı, üstelik ben daha kimseyi sevmemişken.. sırtımda boydan boya, omurgamı takip eden dikiş izleri var, fakat bunu kimin yapacağına dair hiçbir fikrim yok.. bileklerimde jilet izleri, henüz hiç teşebbüs etmemişken.. sırtımda bıçak izleri, doğru düzgün hiç kimseye güvenmemişken.. dudaklarımda aromasız bir ruj tadı, daha dudaklarına dokunamamışken.. gözlerimde fer yok, kimsenin arkasından ağlamamışken.. ruhum bir hayli yorgun, yara bere ve kesikler içinde sanki. bazen bu izler sahiplerini bulduğunda ne yapacağım diye düşünüyorum. bunu düşünmemeye çalışıyorum..

dedi ki,
bu kadar mı?

dedim ki,
hayır. dahası var.. bazen rüyalarımda vücudumdaki yaraların nasıl oluştuğunu görüyorum. ama yüzler hep silik, hep bir buğu var. sanki tüm hikayeler suyun altında geçiyor. genelde o geldiğinde uyanıyorum. kalbimin en hızlı çarptığı zaman dilimleri onlar oluyor..

başka bir şey demedi..

ben de sustum. uzunca bir süre konuşmadık.
biliyorum ki hepsi sırayla vuku bulacak. puzzle'ın parçaları gibi yara izlerimin üzerine aynı yaralar açılacak. ve ben sadece sahiplerinin gözlerinin içine bakacağım. hiçbir şey demeden..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

Mezestre

lagos — Thu, 03 Sep 2009 09:13:00 GMT

soğuk..
çok soğuk bu yaz gecesi.
yine de terlemeye başlıyorum,
vücut ısımı yükselten nefesin değil, rom şişesi..
kumsal zifiri karanlık,
ay bulutların arkasında,
yıldızlardan hiçbir iz yok.
sadece çok uzaklardaki birkaç teknenin ışığı gözüme takılan.
rom kokusu dalgaların kokusunu bastırıyor gibi biraz.
anlamazdım eski denizciler romu nasıl sek içermiş?
şimdi anlıyorum..
zormuş her limanda bir kelebek öldürmek.
acıtıyormuş iskelede ağlayan bir martıya veda busesi bırakmak.
dudaklarımdan gitsin diye onun tadı,
sek içiyorum ilk defa..
hissizleşiyor dudaklarım.
ısırıyorum hissetmek için.
kan tadı geliyor.
pek de iyi gitmiyor diye düşünüyorum romla kan.
senin kanın olsa belki..
ama benim kanım pis.
ruhumu arındırmak için defalarca damarlarımda dolaşan bu kan pis.
yine de arındıramayan bu kan pis..
kansızım derdin diye hatırlıyorum,
her an bayılacakmış hallerin,
ve üşürdün hep..
gereksiz ayrıntıları hatırlıyorum hep nedense.
ama sevdiğin rengi hatırlayamayacak kadar gereksiz bu balığın hafızası..
unutmak istediklerini unutamayacak kadar da seçici geçirgen..
ıslak bir kalp benimkisi.
dokunursan ıslanırsın demiştim.
gözlerinin ıslaklığı rimellerini akıtıyor.
ve yastığın kurşuniye boyanıyor, biliyorum..
geri gelecek misin sorusuna doğru yanıtı vermeyi çok isterdim.
ama yapamıyorum.
bilirsin yalan da söyleyemem.
o yüzden susuyorum..
zaten ruhum hep alargada.
o karaya hiç ayak basmıyorki..
bedenimse her vedada gözlerimin altına bir çizgi ekliyor.
zaman hiçbir şey öğretmiyor, öğreten tecrübe.
ve yine her kaçışta,
gitmek istemezcesine,
sancağım mezestre..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

Deniz Kokusu

lagos — Thu, 27 Aug 2009 15:16:00 GMT

snııff snnnnnıııııııfff..!!

alabildiğine içime çekmek istiyorum. patlasın bronşlarım, paramparça olsun. bu kokudan ayrılmak istemiyorum. ayrılsam da gittiğim yere götürmek istiyorum..

oksijen bazen yetersiz kalıyor yaşamam için. hayati fonksiyonlarımın tamamını idare edebilmede yetersiz kalıyor. ihtiyacım olan hep o soluk alışverişler. deniz kokan bir ben, her nefeste..

masal gibi belki ama gerçek bir kesit doğadan. terkedilmesi güç. kürkçü dükkanı gibi; fazla uzaklaşamadan geri dönüyorum. döndüğümdeyse uzaklaşmak istemiyorum. tek isteğim sonsuza kadar burada kalıp, bu havayı solumak. ya da benim sonum gelinceye kadar..

ssnnnııııııııııııııııfffff.. :)
derin bir nefes al..
sanki ciğerlerinde depolayacakmışsın gibi..

ruhumu okşayan bu kokunun verdiği bir haz var. belki de sadece denize ne kadar yakın olduğumun sinyallerini beynime ilettiği içindir. ona dokunabilecek kadar yakın olduğumun.. kendimi güvende hissettirdiği için belki de. tıpkı küçük bir çocuğun kendi sokağında, inanılmaz bir özgüvenle gece yarılarına kadar oynaması; fakat misafirliğe gittiğinde sokağa çıkmak istemediği gibi, çıksa bile çekinerek oynadığı gibi..

snıff snnııff..!

esasında deniz kokusu; ağırlıklı olarak iyot ve yosun kokusudur. ama bence aşkın kokusu. denizi seyredalmış, sadece nefes alıp veren birinin aklından belli başlıklar geçer. aşık değilse neden olmadığını, aşıksa neden yanında olmadığını sorgular. deniz kenarında yürürken bu koku, en ufak kıvılcımları bile körükler. en yakınınızdakine aşık olmanız işten bile değildir..

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

Dünyanın En Zor Oyunu - denemeyin! -

lagos — Tue, 25 Aug 2009 11:34:00 GMT

http://www.flash.gen.tr/index.php?action=file&fileid=810

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage

Para Aşkı - para parayı çeker -

lagos — Tue, 25 Aug 2009 08:14:00 GMT

http://vimeo.com/4665375

Bu yazı lagos tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. Kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Pilli Projeleri: Pilli.com: Kolektif Bağımsız İçerik | Sosyomat.com: Arkadaşını Etiketle | Put.io: Online Cloud Storage