hafif.org - nicholai hel - beğendikleri

Mafya

nicholai hel — Sat, 10 Mar 2007 13:32:00 GMT

Bu günlerde her suç işleyen gruba mafya denmeye başlandı. hatta tamamen alakasız durumlarda bile. mafyanın geleneksel anlamını " İtalyan yada sicilyalı organize suç örgütü". Mafya:Morte AiF rancesi Italia A nela yani "fransızlara ölüm diye haykırır İtalya" nın baş harflerinden oluşuyormuş. Sistem ise şöyledir: Mafyada hiyerarşi sistemi uygulanır yani ailenin en rütbeli elemanı kararları verir ve diğer üyeler uygular. Yani mafya tek bir grup değil birçok aileden oluşan birbirleriyle kanlı savaşlar yapan ve yargınında pek dokunamadığı topluluklardır. Aralarındaki sorunları konseyler kurarak hallederler ve çoğu zaman birbirlerinin yollarından çekilirler. mafya ne politikaya ne de dine bağlıdır. İtalyan kökenler yüzünden bir çoğu katolik olmalarına rağmen mafya ailesine üye olduktan sonra mafya ailelerinden ve tanrılarından önce gelir.

Ailenin lideri patron yada Don olarak bilinir. Patronlar önemli kararları alır ve ailenin kaandığı parayı çekip çevirir. Patronun altında underboss denilen sağ kolu yönetimde ikinci yetkili olmasına rağmen patrondan bağımsız olarak sorun ortadan kaldırabilir hatta eğer patron yaşlanmışsa yada hapse girme tehlikesi varsa kendilerini patron ilan edebilirler. Underbossların emrinde ise kapolar vardır.

Sayıları ailenin büyüklüğüne göre değişen kapoların belirli bölgelei vardır. Para toplayıp kendi payını aldıktan sonra underboss ve bosslara aktarır. İşin kirli kısmını ise askerler yapar. Onlarda aile üyesi olmasına rağmen az güçleri vardır ve az para kazanırlar. Son basamakta ise associates (yandaş) denilen polis, avukat, politikacı yada torbacılar vardır. Bunlar aileye üye olmasada onun için çalışırlar.Sicilya, Camorra, Calabrian, Sacra Corona Unita, olmak üzere dördü italyada La Cosa Nostra ise amerikadadır. 1900 lerin başında Benito Mussolini tarafından sicilyada ilk kez mafya adı altında kanlı yöntemlere baş vurarak çıkar sağlanmaya başlandı. II. düna savaşında amerikanın sicalyaya

girmesiyle yönetimde oluşan boşluklardan yararlanan mafya örgütleri hapiste olan elemanlarını çıkarmakla kalmayıp bir çok üst düzey mevkiyede adam yerleştirdiler. 1980lerde mafyacılığın hatsafhaya ulaştığı sicilyaya sonunda hükümet el koydu. Yargılanan 400 bankerden 338 i suçlu bulundu.Filmlere konu olan Sicilya mafyası bugün hala varlığını sürdürüyor fakat kanlı eylemleriyle değil tabii(!)

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

bir tuhaflık

nicholai hel — Sun, 23 Apr 2006 14:42:04 GMT

Hani bazen öyle yorgun hissedersiniz ya kendinizi, işte öyle bir hal var üzerimde.Yanmış bir geceden arda kalan külleri savurmak gibi ortalığa. Gündelik sıkıntıları; geçim sıkıntısını, terörü, ab'yi, şarkıları vs.leri kaldırdım şimdilik bir köşeye."bireyim" gazlamalarını da köpük yaptım üfleyebildiğim kadar üflüyorum. Geriye bir ben kaldı.Bana yetmeyen, yetmeyecek kadar bir ben. ucuzdur insanın hayatı; ekmek kadar, su kadar.ucuzdur hayallerim ucuz olduğum kadar. Sanırım bunlar, önüne set çekilmiş bir takım düşüncelerin aralarından akla galabe çalan abuk sabuk kelimeleri. Neden herkes yabancı görünüyor gözüme bilmiyorum.İstemesemde kendimi önemsiyorum galiba.Yoksa benimde pek farkım olmaması lazım onlardan.En azından dünyanın başka bir yerinde belki hemen dibimde böyle düşünen düzinelerce insan olsa gerek. Bana mı öyle geliyor yoksa hakikaten öyle mi bilmiyorum. "Bir tuhaflık olmuş Dünyanın hali" varsın bu da binlercesi gibi okyanusa atılan bir şişe olsun. düzine, okyanus vs. bu gavurca laflar nerden takıldı dilime.biri italyan öteki yunan..

devamını oku »

ilgili yazılar

Adınızı Hiyeroglifle Yazın (3)

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: işaret, dil, işitme engelli, alfabe

Şeytan bunun neresinde?

nicholai hel — Thu, 08 Nov 2007 18:20:00 GMT

Gecenin bir yarısı insana paranoya zerk ediyor bu meraklı olma sanatı. Evet, meraklı olmak da bir sanattır ve diğer sanatlar gibi tam olarak ne için olduğu bilinmez. Yıllarca üzerinde tartışılarak kafamızın ütülendiği, sanat toplum için mi, sanat birey için mi, sanat sanat için mi tartışmalarının, bir de sanat Satan (ing: Şeytan) için mi boyutu var. Nerden mi var? Bu yazı bunu anlatır, hatta konuyu dağıtıp yer yer toparlayamayarak kafasına göre takılır. Sanat kelimesinin “nat” hecesini ters çevirirseniz, Satan oluveriyor. “Olsun, ne var ki bunda?” denilebilir. Birçok kelimeyi evirip çevirerek anagramlar oluşturulabilir, yeni kelimeler üretilebilir ve buna “sadece tesadüftür” denilebilir. Hatta böyle demek aklıbaşındalarca çok daha makuldür. Ama, biraz aklım başında olmasın lan diyerekten kurcalayınca gecenin bu vakti, insan ister istemez, “ya tesadüf değilse” diye soruveriyor kendine. Velhasıl, merak sanatı başa bela… Yaptığı sanatın içine gizem, şifre, bulmaca, gizli mesaj koymanın en bilinen ismi kuşkusuz Da Vinci. Notlarını bile ayna aksinde okunabilecek şekilde elle yazıp (Cidden lan, eklentisi olsa ya bunun Word’de, Leonardo Mirror Effect diye), kafa karıştırmayan sanat, sanat değildir düsturuyla sanat icra etmiş büyük abimiz. Onun bu alengirli sanatını deşmeyene, üzerine kitap yazmayana artık kız bile vermiyorlar modern dünyada. Bu nedenle ben bari Leonardo konusuna girmeyeyim, hiç kız isteyesim yok! Leonardo’dan Led Zeppelin’e geçeceğim ama bu geçişe uygun bir cümle bulamadım. İkisi de “L” ile başlıyor diyerek, Led Zeppelin’e varalım, harıl harıl yazma ruh halini daha fazla harcamayalım. Led Zeppelin’in Stairway to Heaven şarkısı birçok kaynağa göre gelmiş geçmiş en önemli 10 besteden biridir. Siz henüz popstar yarışmacılarımızdan birinin söylememiş olmasına çok da aldırmayın, henüz hiçbir yarışmacımız namelerdeki alaturkalığı keşfedemedi. Şarkı önemli şarkı. Biraz anlarım bu telif işlerinden, şarkı öyle şarkı ki, ben bestelemiş olsam, zahmet edip bir daha başka şarkı yazmam. Sırf bu şarkının telifiyle Pascal Nouma’nın bunca ısrara rağmen senelerce yapamadığını yapar, hepinizi diskoya götürür, geri kalan geliriyle de yedi sülalemi ortalama 200 sene krallar gibi yaşatırım şerefsizim… Şarkının altındaki imza Jimmy Page – Robert Plant olarak görünüyor. Sözler Plant'in (Nebat-i Robert), müzik Page'in diyorlar. E, güzel de, şarkının sözlerinin tam olarak neyi anlattığını anlayabilen, bundan emin olan varsa beri gelsin öncelikle! Nasıl iştir ki bu? Bir şarkı düşünün, müzik tarihine damgasını vurmuş ama sözlerinin ne dediği, neyi anlattığı tam olarak belli değil! Neyse zaten konumuz şarkının ne dediği değil. Konumuz şarkının tersten dinlenince ne dediği! Eğer şarkının, “If there's a bustle in your hedgerow don't be alarmed now…” bölümünü tersten dinlerseniz gerçekten de bazıları çok net anlaşılan kelimeler, cümleler duyuluyor. Şuradan şarkının bu bölümlerini iki ters bir düz dinleyebilirsiniz… Satan’dan (şeytandan) bahsediyor tersten duyduğumuz sözler. Şeytan’a bir güzelleme… Açıkçası, bana bir tesadüften çok daha ötesi olduğunu düşündürtüyor duyduklarım. Jimi Page’in Şeytan aşkı da bilinmeyen bir hikâye değil ki zaten. Hatta tarihin en tanınmış şeytancılarından Aleister Crowley’in şatosunu satın alıp orada yaşadığı da söylenenler arasında. (Bu Aleister delisinin, oğlunun adını Atatürk koyması da çok acayip başka bir konudur da, o şimdi dursun…) Zamanın kayıt teknolojileri düşünülünce anlaşılır sözleri şarkının tersten dinlenişinin içine yedirmek gerçekten kolay değil, yani eğer duyduklarımız bilinçli şekilde oraya konulduysa, Şeytan’a gönderilen bu mesaj için inanılmaz zaman ve emek harcanmış olmalı. Zaten Şeytan da kendine yapılan bu jesti şarkının başarısıyla ödemiş görünüyor… Ancak birileri istediği kadar şarkının tersten dinlenişindeki mesajlara inansın, şarkıyı kaydeden ve ayrıca o zamanlar grubun prodüktörü olan Eddie Kramer bunun çok zorlama olduğunu, böyle saçma şeyler için zaman harcayacak aptallar olmadıklarını söylüyor… Tabii, o da istediği kadar reddetsin, bazı meraklılara ve zamanı bollara göre de şarkının sadece o kısmı değil, tamamı Şeytan’a mesaj gönderiyor. Şimdi burada Şeytan filan deyince aranızdan Satanistliğe özenecek arkadaşlar çıkabilir, maazallah yazı ana sayfada filan çıkar, yazıya devam etmeden önce önlemimizi alalım: Satanizm kötüdür, siz siz olun satanizmden uzak durun çocuklar! Evet, Satanizm’e karşı bilinçlendiysek devam edelim. Bu şarkıları tersten dinleyip başka gizli mesajlar bulma işi gayet de yaygınca kurcalanan bir merak sevgili okurlar. Gavur buna bir de "backmasking" diye isim bulmuş ve sadece bu konuya adanmış siteler var. Sadece şarkılarda da değil, ünlü bazı konuşmalar da tersten mesajlar olduğunu iddia edenler var. Bu konuda bizden bir şarkı örneği bulamadım, bizimkilerin daha düzden şarkı yapmayı öğrenememesinden olsa gerek. Tersten mesaj konusunda en çok adı geçen şarkılardan bir de demet mp3 şurada bulabilirsiniz. Tersten dinlenince anlamlı başka cümleler çıkan konuşmalardan da örnekler verelim. ve hemen, yazı iyice tepetaklak olmadan düz dönelim. Sanatına gizli mesaj koyma konusuydu asıl konumuz. Birkaç örnekle de konuyu toparlayalım; Aşağıda gördüğünüz resim, Beatles’ın dağılmasından sonra John Lennon’ın Harry Nilsson yaptığı bir albümün kapağı.

Kapakta, 70’li yıllarda bizde de çocukların yaygınca oynadığı harf küplerinden 2 adet görünüyor. Birinde D birinde S harfini görüyoruz… E, ne var bunda? Bu iki harfin ortasında ise yerde bir kilim var. Kilim’in İngilizcesi; RUG. Yani yerde ne var; D-RUG-S - Drugs (Uyuşturucular). Aptalca belki ama bu albümü uyuşturucu kafasıyla yaptıklarını dışa vurmak istemişler belli ki. Bu arada uyuşturucu çok feci bir şeydir arkadaşlar. Lütfen çocukların ulaşamayacağı yerlerde saklayınız! Tam olarak aynı kategoriye sokabilir miyiz bilmiyorum ama Salvador Dali’nin, birçok tablosunun bir yerlerine kendi portresini gizli ya da aleni gömdüğü de bilinen bir gerçek; aşağıda birkaç örnek veriyorum:

Aslında bu kendini tablosuna çaktırmadan koyma işini güzel zorlamış olan biri daha var; Jan Van Eyck:

Van Eyck’in bu tablosunda bize göre sağda olan adamın zırhının üzerinde Van Eyck’in tabloyu çizişinin yansıması var. Ayrıca, Eyck'in yukarıda verdiğim wiki linkinde sağda gördüğümüz tabloda da bir giz mevcut. Acaba Hitchcock da filmlerinde mutlaka görünme fikrini bu sanatçılardan almış olabilir mi? Resim dünyası da bu tür örneklerle dolu, resmine gizli mesaj yerleştiren ressamlara son örnek olarak da, çözümü zor bir örnek verelim. Lorenzo della Fontana’nın yüzyıllar önce yaptığı tablodaki uçan nesne UFO olabilir mi acaba? Bak bak, adamın biri de yamaçtan köpeğiyle UFO’yu kesiyor sanki! Siz siz olun UFO’yu kesmeyin arkadaşlar. Hafif’e giren sabi sübyanların kanına girip onları zehirlemeyin! Dip Notlar: 1- Yazıdaki hiçbir bilgi tarafımdan keşfedilmemiştir, bazılarının gerçekliği test edilse de bu bilgiler tamamen başka kaynaklardan öğrenilmiş arak bilgilerdir. 2- Pink Floyd’un “Dark side of the moon” albümünün “Wizard of Oz” filmi ile bire bir senkron olduğu iddiası gibi şehir efsanesi kıvamındaki gizli mesajlar yazıya bilinçli konulmamıştır. 3- Stairway to Heaven’ın Türkçe meali aşağı yukarı şöyledir: bir kadın var tüm parıltıların altın olduğuna inanan ve bir merdiven satın alıyor cennete ve vardığı zaman oraya biliyor ki bir kelimeyle elde edecek orada bulunma amacını ve bir merdiven satın alıyor cennete bir işaret var duvarda yine de emin olmak istiyor çünkü bilirsiniz bazen iki anlamı vardır kelimelerin orda, dere kenarındaki ağaçta bir kuş var şöyle diyor şarkısında 'bazen kuşkuyla dolar tüm düşüncelerimiz' ah meraklandırıyor beni öyle bir hisse kapılıyorum ki batıya baktığımda sanki ruhum haykırıyor uzaklaşmak için rüyalarımda duman halkaları görüyorum ağaçların arasından yükselen ve durup bunu seyredenlerin seslerini duyuyorum ah bu beni meraklandırıyor bu beni gerçekten meraklandırıyor eğer hepimiz katılırsak ezgiye gerçeğe götüreceği fısıldanıyor kavalcının ve yeni bir gün doğacak bekleyenler için orman kahkahalarla çınlayacak eğer bir patırtı varsa bahçenizde telaşlanmayın mayıs kraliçesinin bahar temizliğidir evet iki yol var gidebileceğiniz ama uzun vadede hala vakit var değiştirmek için yolunuzu kafanız zonklar durur, nerden bileceksiniz ezgiye katılmaya çağırıyor kavalcı sevgili bayan duyuyor musunuz esen yeli? ve biliyor musunuz ki rüzgarın fısıltılarındadır aradığınız merdiven estiğimizde yoldan aşağı doğru gölgelerimiz ruhlarımızdan daha uzun bir kadın yürüyor hepimizin tanıdığı beyazlar içinde parlayan ve herkese göstermek isteyen herşeyin nasıl altına dönüştüğünü ve dikkatli dinlerseniz eğer size de ulaşacaktır ezgi hepimiz bir ve birimiz hepimiz olduğunda bir kaya gibi sağlam olup yuvarlanmadığımızda ve bir merdiven satın alıyor cennete. 4- Sanatın içine şifreli mesaj koyma konusu o kadar geniş ki, örneklemekle bitecek gibi değil. Oturup yazsan kitap olur. Sadece bir kaç örnekle konuya değindim. 5- Peki, bu yazının içine benim gömdüğüm gizli mesajı bulabilecek misiniz bakalım?

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Türkiye'deki Yasal Eroin Fabrikaları

nicholai hel — Sat, 03 Nov 2007 13:35:00 GMT

-Büyüklere inkılap tarihi departmanından-

Adını hepimizin bildiği meşhur Bayer ilaç firması 1897 yılında bir ilaç keşfedip tescil ettiriyor. Müthiş ağrı kesici özelliği olan ilaç, bir yıllık fare testlerinin hemen ardından, kanser, tüberküloz ağrıları için zaman kaybetmeden piyasaya sürülüyor. Hikâyeye göre, Bayer’de çalışan bir mühendis, keşfettikleri ilacın insan bedenindeki etkilerini tam anlamak ve bir test sürüşü yapmak için, ilacı damarına enjekte ediyor, ilacın etkisindeyken de “Kendimi kahraman gibi hissediyorum” diyince, bunu duyan diğer ayık kafalı mühendisler ilacın adını “Hero’in” koyuyorlar…

İlaç niyetine yasal satılan uyuşturucular dünya farmakoloji tarihinin bir parçası. Meşhur doktorumuz Freud’un çocuk, genç, yaşlı demeden tüm hastalarına senelerce “kokain” yazdığı bilinen bir gerçek. Tıpkı, şimdi ilköğretim kantinlerinde de bulabileceğimiz ectasy isimli üzeri rölyefli hapların seneler önce Türkiye eczanelerinde “mucize zayıflama hapı” diye satılmaya başlaması gibi. Tüm dünyada mucizevi olarak karşılanan eroin isimli ilaç, kısa sürede Amerika ve Avrupa’da bir bağımlılar ordusu yaratıyor. Ortalık eczaneleri, ilaç depolarını yağmalayan eroin bağımlılarından geçilmez hale geliyor. Batı dillerinde adı Heroin olan bu ilacın Osmanlı’ya Eroin olarak gelmesini H’leri yutan bir Trakyalı Türk tarafından getirtildiği iddiası üzerine yaslayabiliriz ama adı ve gelişinden ziyade Osmanlı’ya öyle bir geliyor ki eroin, gitmek bilmiyor… Eroin saf morfinden yapılıyor, morfin ise afyondan. Ve o vakitler, dünyanın en kaliteli afyonu, Anadolu’da yetiştiriliyor. 62 vilayette düzenli afyon ekimi yapmakta olduğumuz yıllar. Birinci Dünya Savaşı’nın hemen öncesi… Tam o tarihlerde yeni icat edilen eroinin de ağır sonuçları görünmeye başlayınca, tüm dünyada afyon ve afyondan üretilen maddelere karşı sert bir kampanya yürütülmeye başlıyor. Elbette, afyon üzerinden büyük rantlar sağlayan ülkeler, bu kampanyaları yalanlıyor, gereksiz buluyor. Örneğin İngiltere, Afyon üretiminin sınırlandırılmasını onaylarken ticaretinin sınırlandırılması konusunda büyük direnç gösteriyor. Ancak, tüm dünyada büyük yankılar uyandıran doktor raporları ve özellikle eroin karşısında oluşturulan konsorsiyum çalışmalarıyla, 1912 yılında Lahey Afyon Sözleşmesi diye bilinen sözleşme imzalanıp, eroin üretimi tamamen yasa dışı ilan ediliyor. İngiltere afyon üretimine sınır getirilse de, satışına getirilmemesi için ne kadar dirense de kararı değiştiremiyor… Osmanlı ise, Lahey’e delege bile göndermiyor. 1914’te yapılan ek protokole ise delege gönderse de imza koymuyor. Sonrası Dünya Savaşı… Sonrası Kurtuluş Savaşı… Gerçi, Sevr Anlaşması ile konu Osmanlı’yı da bağlar hale geliyor ama Anadolu’da hiçbir yasal düzenleme yapılmıyor ve Anadolu dünya afyon ticaretinin merkezi haline geliyor… Arjantin’inden, Japon’una, İtalyan’ına kadar tüm dünyadan uyuşturucu tüccarları İstanbul’u mesken ediniyorlar. İstanbul bir uyuşturucu cenneti haline geliyor. Afyon ticareti serbest, üstelik de en kalitelisi. Milli mücadeleyi kazanıyoruz. İlk hükümetimiz kuruluyor ve yabancı sermaye hükümetimize , topraklarımızda “Eroin fabrikası” kurmayı teklif ediyor. 1926 yılında hükümetimizin aldığı bir kararla, Japon bir firma ile ortak, bugünkü Taksim Divan Oteli – Taşkışla mevkiinde Mecidiye Kışlası olarak bilinen yere tarihimizin ilk “Eroin Fabrikası” kuruluyor.

-T.C. Uyuşturucu Maddeler İnhisarı tarafından toz ve ekstre halinde satışa sunulan Morfin şişeleri-

Tüm modern dünyada yasak ama bizde yasal olan eroinin getirdiği kazanç ve ekonomik hareketlilikle, taze cumhuriyetimiz bir uyuşturucu cenneti haline geliyor. 1929’da ikinci eroin fabrikamız, Eyüp’te Haliç kenarına kuruluyor. Adı; “Eczayı Tıbbiye ve Kimyeviye” – ETKİM. Yine aynı yıl, üçüncü eroin fabrikamız Kuzguncuk’ta “Türk ecza-yı tıbbiye ve kimyeviye şirketi” – TETKAŞ – adı altında kuruluyor. Kurucuları arasında Kurtuluş savaşı kahramanı İsmail Hakkı’nın da bulunduğu şirketin yönetim kurulu başkanı zamanın TBMM başkan vekili ve Trabzon milletvekili Hasan Saka (1947’de Başbakan). Bu yıllarda, Türkiye’nin 27 sanayi kuruluşu var ve bunlarının tamamının yıllık kârı 2 Milyon TL düzeyinde seyrederken, eroin fabrikalarımızın cirosu 15 Milyon TL. Aylık bir milyon bağımlının ihtiyacını karşılayacak kadar ve en kalitelisinden eroin imal ediliyor o sıralar genç cumhuriyetimizde. Bu dönemde inanılmaz ucuz olan eroin toplumun her kesiminde kullanıcı bulmaya başlıyor, iç pazara satışı yasak olan ama denetlenmeyen madde, fabrika çalışanlarından başlayarak tüm ülkede bir bağımlılar ordusu yaratmaya başlıyor. İçte durum böyleyken, dışarıdan tüm dünyadan gelen ambargo tehditleri, yasal zorlamalar, dayatmalara rağmen Türkiye üretime devam ediyor, 1930’a gelindiğinde dünya gazetelerinde Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü uyuşturucu satıcısı olarak resmediliyordu. Mustafa Kemal bu işe bir son vermek istese de Mecliste eroinden kasasını dolduran milletvekilleri nedeniyle fabrikaları kapattırıp, eroin üretimini yasadışı hale getiremiyordu. Şubat 1930’da New York’ta yakalanan Alesia isimli bir gemide Türkiye’den yüklenmiş 500 bin dolarlık saf morfin ele geçiyor. Tam bu sıralarda da kurtuluş savaşımızın kahraman gemilerinden Pierre Loti, Lamartine, Bulgaria, Vesta gibi gemiler tüm dünyada uyuşurucu kaçakçısı gemiler olarak fişlenmiş bulunuyordu. Ekim 1930’da Londra’da düzenlenen konferansa Türkiye de heyet gönderdi, amaç uluslararası arenada eroin yüzünden darmadağın durumda olan imajı düzeltip, Milletler Cemiyeti’ne girebilmenin çarelerini aramaktı. Ancak konferansta, Türk heyetinin yaptığı hatalarla Dünya uyuşturucu kaçakçılığının merkezinin, Türkiye’nin yasal eroin ticareti olduğu belgelendi. Artık tüm Dünya’da Türkiye adı eroinle birlikte anılmaktaydı. 1931 yılında Mustafa Kemal Cenevre’de Türkiye’nin uyuşturucu trafiğinin ana konu olduğu toplantıya bir heyet gönderdi. Heyetin başında eroin fabrikaları yönetim kurulu başkanı Hasan Saka vardı. Hasan Saka, eroin rantının tepesinde oturan isimlerdendi ve tamamen üretimi durdurmaya yanaşmıyordu. Bunun üzerine toplantıdan genç cumhuriyete ağır ambargolar uygulanması yönünde bir karar çıktı. Türkiye köşeye sıkışmıştı. 1933’e kadar göstermelik azaltmalar ve göstermelik eroin taciri tutuklamaları, sınır dışı etmeleriyle fabrikalar üretime devam etti. 1933 yılında bir gün Mustafa Kemal ani bir şekilde kabineyi toplayıp “Eroin Fabrikaları kapanmıştır” açıklamasını yapıyor, direnmelere rağmen karar Halk Fıkrası tarafından onaylanıyor. Mustafa Kemal’in gücüne karşı bile sıkı muhalefet gösteren eroin lobisi kararın yasalaşmasını bir yıl kadar daha erteletmeyi başarıyor. Ve Türkiye’nin yasal eroin fabrikaları bir takım meraklılar konuyu kurcalayana kadar tarihe gömülüyor… Konuyla ilgili kitaplar: Overdose Türkiye - F. Cengiz Erdinç Taklamakan - Serap Bengü

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Perinin fısıltıları

nicholai hel — Thu, 01 Nov 2007 09:39:00 GMT

Beyaz ve Mavi için

Bilemiyorum… Bildiğim bir şey varsa "neden olduğu" sorusuna benim cevabımın olmadığı. Bilmekte istemiyorum açıkçası. Benim bilmem yâda bilmemem neyi fark ettirecekti ki. Sonuçta çok şanslıydım ve milyonda birlik oranla ben seçilmiştim. Tarihin, zamanın yâda yerin hiçbir önemi yoktu nasılsa. Fısıltılarla başlamıştı her şey. Masal gibiydi yani. Fısıltılar duyuyordum. Ne söylediği anlaşılamayacak kadar alçak bir sesle, yüzünü bile görmediğim bir peri fısıldıyordu çevremde. Bazı geceler çığlıkları uykumdan uyandırıyordu, sonra tekrar fısıldamaya dönüyordu haykırışları. Etrafımdakiler de inanmadılar bana, benim gibi. Kendime “deli” dediğim sıralarda hissettim perinin nefesini. İçimi, içimden yakıyordu artık. Ya on iki yaşıma kadar benim olduğuna inandığım bedenim bana ihanet ediyordu. Yâda dışarısı gerçekten soğuktu. İlk bilmesi gereken doktor sordu “Neden oldu?”diye. Bense sadece “geçecek mi?” diyebildim o şaşkınlıkla. O günden sonra sevemedim hastane odalarını, ruhsuz, duygusuz, yalancı binalarını. Kollarımdaki delikler, içimdeki şüpheler, beynimdeki ve çevremdeki sorular çoğaldı. Bilmesi gerekenler cevaplardan çok soru çıkardı karşıma. Olan cevaplarsa yetmedi, durmadan artan meraklara… O son gece fısıldayan peri kızı geldi rüyalarıma yâda rüya olmuş yaşamıma. Çığlığıyla uyandırdı beni. Yüzü kötüydü, görüntüsü korkunç. Buz gibiydi elleri. Nefesi en kötü kokulardandı ve kavuruyordu bedenimi. Her zaman perilerin güzel olmayacağını söyledi bana, birde adını, “Kader” lafını… Sonra dokundu… Buz gibi elleriyle… Merak edilen soruların cevabını verdi… Ve bir daha gelmemek üzere seslerimi de alıp gitti… İki gün sonra soruların cevaplarını bilmesi gereken doktor, sevemediğim hastane odasında uyandırdı beni. O da geçte olsa öğrenmişti artık cevapları. Bedenimin ihanetini anlattı bana. Bana rağmen yaşamak için verdiği savaşı… Yaşamak, var olmak adına duymamı sağlayan sıvılarını, nasıl bu savaşta yok ettiğini anlattı. Milyonda bir olan hastalığımın şansını, bir daha duymayacak olan kulaklarım için yazdı… “Neden olduğunu” merak etmiyorum artık. Bazen umutlara sarılmak hiçbir işe yaramıyor. Elinde bir kanıtın yoksa güzel olanın geleceğine inanmak, gerçeği yok etmiyor. İçimden bana güzel olanı söyleyen seslerden vazgeçmedim aslında, gel gör ki fısıltılar da hiç dinmedi. Sadece uykularımı bölmüyorlar geceleri…

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

MODUS OPERANDI - SERİ 2

nicholai hel — Tue, 09 Oct 2007 15:06:00 GMT

BU YAZI LESORCIER VE MANSONILIZED İŞBİRLİĞİ İLE HAZIRLANMIŞTIR. HER HAKKI SAKLIDIR. Bu bölümde seri cinayet işleyenlerin ritüellerine göz atacağız. Cinayet işlerken onlara heyecan veren ya da onları cinayet işlemeye iten tutkusal davranışlarına bakacağız. Bu sayede daha sonraki bölümde inceleyeceğimiz psikolojik profil ve çocuklukta yaşananlar konusunun sonucunu önceden öğreneceğiz. Sıralamayı ters tutuyoruz. Böylece bu insanlara psikolojik yapılarından ötürü önyargı geliştirmemeye çalışarak öncelikle çirkin yüzlerini net bir şekilde kafamıza yerleştireceğiz. Daha sonra dileyen sempati kurar dileyen de iğrenerek bakar… Modus Operandi (Eng. Method of Operation/MO) latince bir kelimedir. Yol, yöntem manasına gelir. Birçok yerde bu mevzuda “katil” anlamını taşıyan tabir seri katillerin ceset üzerinde veya olay mahallinde yaptıkları kişisel değişikliklere referans eder. Bu site modus operandiyi şu şekilde tarif eder:

Her suçlunun kendisine has bir suç işleme tarzı vardır. Suçlunun suç işleme esnasındaki karahttpbbkteristik kendisine has olan özelliğine "Modus Operandi" denilmektedir

İş ceset üzerindeki veya olay mahallindeki değişikliklerle kalmaz. Katiller bu döngü içinde kendilerine has özellikler geliştirirler. Kendisinden “Son of Sam” olarak bahsedip polis departmanına yazdığı mektuplarına Mr. Monster olarak imza atan, 44 kalibre tabanca ile kurbanlarını öldürdüğü için Mr. 44 olarak da anılan, yüzünden gülümsemesi eksik olmayan David Berkowitz gibi.. Seri katil tanımlamasında da mevzu bahis olduğu üzre onları diğer suçlulardan ayıran belki de en önemli faktör MO’dur. Tutarlı, titiz ve sistemli şekilde cinayet işleyen bu insanların her seferinde yeni yöntemler keşfetmesi psikolojilerine aykırı. Seri katiller sanılanın aksine çok sık öldürmezler. Kimisi bir sonraki cinayeti için yıllarca bekler ve yeniden suç işleme büyük bir oranda bir önceki cinayette eksik bir şeylerin olduğu, düzeltilmesi gereken bir şeylerin olduğu ya da yeterince dehşet içermediği hissinden doğar. Bir seri katil bıçaklamadan boğmaya geçiş yapabilir ve bunun nedeni geçen sefer kendini de kesmiş ve etrafta çok kan izi bırakmış olması olabilir ya da kurbanla daha çok vakit geçirmek istediği için dışarısı yerine içerisini tercih edebilir. Şimdi bu tip durumlarda MO’nun katili tanımlaması riske girebilir. Örnekse, Gary Taylor başlangıçta otobüs duraklarında kadınların kafasına ingiliz anahtarıyla vururdu. Sonra kadınları tüfekle öldürmeye başladı. Daha sonra ise onları büyük ve keskin bir bıçakla kovaladı. Yetmedi, oyunlarla hilelerle kadınların dairelerinden dışarı çıkmalarını sağladı; bu bir acil durum senaryosu da olabiliyordu. O kargaşa da kadınlara saldırdı. Suç kariyerinin sonlarına doğru 2 kadını kaçırıp bodruma kapattı, kafalarından vurdu ve arka bahçesine gömdü. Daha sonra ise öldürmeyi bıraktı ve kurbanlarını canlı bırakacak biçimde işine devam etti. Bu herifin MO’su koşullar değiştikçe değişen türden. Bu cinayetlerin kimin işlediğine dair MO’ya başvurulsa 3ten fazla katil çıkar ortaya. Toparlarsak MO, öldürme işlemini tamamlayıcı davranışlar anlamına geliyor ve yetkililerin katili tanımlamada en önemli dayanaklarından biri. Çünkü katilin imzası yaptığının ötesine geçer, fantezilerinin dışa vurumudur, tatmin olduğu “törensel” bir davranıştır. Taklit etme, karakteri canlandırma, kurbanın pozisyonu, sistematik kesme (burada kurbandan yadigar alınan uzuv(lar)dan bahsediyorum) vb. organize katiller tarafından sergilenen özellikler. Katil kurbanın yanına bir şey bırakabilir ya da kurbandan bir şey alabilir ama ne olursa olsun bu katilin hayal dünyasından tahayyül ettiği şeylerle bağıntılıdır. Son olarak, bu tür katiller için uygulanan bir bülten türü var. Kırmızı bülten, yeşil bülten filan bilirdim de Modus Operandi Bülteni bilmezdim. Şimdi örneklere bakalım; * Jeffrey Dahmer

Kurbanlarını ilaçla uyuşturma, boğarak öldürme, cesetle cinsel ilişkiye girme yahut tahrik unsuru olarak kullanarak mastürbasyon yapma ve son olarak cesetleri parçalama alışkanlığına sahipti. Kurban homosexüel ilişki için eve getirilip uyuşturucu ile bayıltıldıktan sonra öldürülüyordu. Cinsel tatmin mutlaka öldürme sonrası oluyordu. Diğer katillerin aksine kurbana ölüm öncesi şiddet ya da taciz söz konusu değildi. Dahmer ölüleri seviyordu. Cesetler baştanbaşa yarılıp incelendikten sonra parçalama işlemi başlıyordu. Kanı, kokusunu, ısısını seviyordu. Parçaları asit dolu kaplarda eritiyor, sıvıları tuvalete ya da tortu oluşumları söz konusu ise kanalizasyonlara boşaltıyordu. Kurbanların cinsel organları yahut kafaları çok özel anılardı. Bu yüzden formaldehit ( cesetlerin bozulmadan saklanabilmesi için kullanılan tıp fakültelerinin anatomi bölümlerinin garip garip kokuyor olmasına sebebiyet veren madde) dolu kavanozlarda saklanıyorlardı. Dahmer cinayetin her aşamasını fotoğraflıyordu. Bu polaroidler onun için daha sonra porno dergi niyetine kullanılıyor hatta duvarlarını süslüyordu. Bir keresinde kafa iyice haşlanıp etlerinden sıyrılıp griye boyanarak aksesuar haline getirilmişti. Dahmer araştırmacı bir sapkındı. Kurbanlarına garip maddeler enjekte ederek etkilerini inceliyordu. Lobotomi (kafatasının delinip beyne müdahale edilmesi) uygulaması ile bir kurbanının beynine tuzruhu enjekte etmiş ve kurbanın birkaç gün yaşamasına izin vermiştir. ‘ ‘ Yaptıklarımı herhangi bir insanın yapmış olacağına inanmak zor. Ama biliyorum ki ben bunları yaptım. Yaptıklarımın sebebi nefret değildir. Hiç kimseden nefret etmedim. İnanıyorum ki yüce tanrı beni günahlarıman arındıracak. ‘ ‘ * Albert Fish

Albert Fish hemen tüm psikiyatrik otoritelerce gelmiş geçmiş en sapkın seri katil olarak biliniyor. Fish çocuklarla ilgiliydi. Kendisine uyguladığı tüm mazoşist eylemler ve şiddetin her türlüsü ona yetmiyordu. Sadizme de el attı. Ölü yiyici idi. Kurbanlarının etleri yumuşasın diye onları kamçı, demir sopa vb aletlerle dövüyordu. Bazen kanlarını da içiyordu. Kurbanlarını özenle parçalıyor yemeyi sevdiği bölümleri alıyordu. Onun en büyük zevki kurban parçalandıktan sonra başlıyordu. İnsan eti ona diğer herhangi bir etten farklı olarak sadece lezzet ve cinsel tatmin sağlıyordu. Kaynağı önemli değildi. Çocukları seçmesinin nedeni etlerinin yumuşak ve taze olması idi. Fish yaşlı bir adamdı ve çocuklar onun için kolay kurbanlardı. Zaman zaman kurbanın gözlerini oyma, kulak ve burnunu kesme gibi eylemleri oluyordu. En çok penis, testisler, kalça önemliydi. Bu bölümleri sebzelerle pişirim zevkle yiyor ve bundan inanılma zevk alıyordu. Fish için detaylı bilgi daha önceki yamyam çocuk katili isimli yazıda. ‘ ‘ Daima başkalarına acı vermeyi arzuladım. Başkalarının bana verdiği acıyı da… Acı veren her şeyden hoşlanıyordum. ‘ ‘ * Andrei Chikatilo (Rostov canavarı)

Andrei Chikatilo tam anlamıyla vahşi bir katildi. Asla kendini kontrol kaygısı taşımadı. Hiçbir özen ve özel ritüel olmaksızın acı çektirdiği kadınlara hakimiyet kurmak kaygısıyla hareket ediyordu. İktidarsızdı. Tecavüz etmeye çalıştığı kadınlarda ereksiyonu sağlayamayınca çılgına dönüyor dişleriyle meme uçlarını koparmaya varan şiddet gösterilerine girişiyordu. Çoğu zaman kurbanı boğuyordu. Önceleri bunun için kurbanlarının eşyalarını kullanırken öldürdüğü kadın sayısı arttıkça yanında ip, vazelin, bıçak dolu ufak bir iş çantası taşımaya başladı. Chikatilo’nun tek derdi defalarca bıçakladığı ki özellikle yüzlerini parçalıyordu, bazı uzuvlarını kestiği kadınların yanında mastürbasyon yapabilmekti. ‘ ‘ Sapkın cinsel davranışlar konusunda bazen dayanılmaz, zaptedilemez bir deliliğin içine giriyorum. Davranışlarımı kontrol edemiyorum. Bunun nedeni de çocukluğumdan bu yana kendimi tam anlamıyla gerçek bir erkek gibi hissedemeyişimdir. ‘ ‘ * Fritz Harman (Hannover Kasabı) Frtiz Harman Jeffrey Dahmera çok benzer metodlar kullanıyordu. Ancak Harmanın dehşet dozu biraz daha fazlaydı. O da homosexüel erkeklerle birlikte olmak için, yahut onlara bir içki ikram etmek, yemek sunmak için onları evine getiriyordu. Yatağa girdiklerinde kendini engelleyemiyor kurbanlarını elleri ile boğmaya çalışırken bir yandan da adem elmalarına (kadında olmayan erkeğin boğazındaki çıkıntı yapı) dişlerini geçiriyordu. Her defasında kurban öldükten sonra büyük pişmanlık duyuyor yüzlerini örtüyor ve onlarla göz göze gelmemek için uğraşıyordu. Cesetleri bir cerrah titizliği ile parçalıyordu. Karnı yarıp bağırsakları boşalttıktan sonra göğüs kafesini kırıp iç organları çıkarıyordu. Etleri kemikten sıyırıyordu. Kemikleri derelere atıyor etleri ve elbiseleri pazarda satıyordu. Savaş yıllarıydı ve et çok kıymetliydi. ‘ ‘ İnanın bana hasta değilim. Sadece arada bir sapıtıyorum. ‘ ‘ * John Wayne Gacy (Palyaço Katil)

John Wayne Gacy hiç kimsenin katil olacağına inanmayacağı örnek bir Amerikalıydı. Oysa Kimsenin bilmediği gerçekler vardı. Evli, çocukları olan bu adam genç erkekleri evinin bodrumuna davet ediyor onlara çeşitli bahanelerle kelepçe takıyor sonra çoraplarını ağızlarına sokuşturup hareket etmelerini engelliyor ve onlara tecavüz ediyordu. Gacy tecavüz esnasında kurbanı boğarak öldürüyordu. Kurbanını yavaş yavaş boğarke incilin 23. ilahisini ezberden okuyordu (tanrı benim çobanımdır….). Bunun için ip ya da tahta kullanıyordu. Cesetleri evden çıkarmıyor, parçalamıyor yine evde gömülü olarak saklıyordu. ‘ ‘ Kelepçeden kurtulmanın en iyi yolu anahtara sahip olmaktır! ‘ ‘ * Ahmad Suradji

Ahmad Suradji orta yaşlarına kadar kendini büyücü olup şifa dağıtmaya adamış takıntılı bir insandı. Öldürdüğü insanların salyalarını emerek güçleneceğine inanıyordu. Bu inanca kapılmansın nedeni ise gördüğü bir rüyaydı. Cinayetlerini tek başına işlememiş tüm ailesini de korkusuzca bu seromoniye karıştırmıştı. Kurbanlarını büyü yapma bahanesi ile arka bahçedeki çukura gömüyor. Bir yandan dualar okurken bir yandan onları boğuyordu. Çukurda yarı vücuduna kadar gömülü olan kurban olaya şahit oluyor ancak tepki veremiyordu. Kurbanın salya ve tükürüğünü emmek onun en büyük amacıydı. Bu güce sahip olmak için bir kitle belirlemeksizin mümkün olduğunca çok insan öldürüp ağız salgılarını içmekle uğraşıyordu. * Leonard Lake & Charles NG Leonard Lake ülkeyi yerle bir edecek bir nükleer savaş çıkacağına inanıyordu. Ne kadar dayanıklı sığınaklar inşa ederse yaşama şansı o kadar artacaktı. Sığınaklara köleler yerleştirecek böylece dünya nüfusu son bulmayacak yeniden üreme sağlanacaktı. Ancak tanışıp çok iyi anlaştığı arkadaşı Charles NG ile bir araya gelince sex kölelerini nükleer patlamayı beklemeden kullanmaya karar verdiler. Kızları özel olarak inşa ettikleri odalara alıp inanılmaz işkenceler yapıyorlardı. Sonra tecavüz edip şiddet uyguluyor bunları filme alıyordu. Her ne kadar bu filmler asla bulunamamış olsa da ikilinin geçimini bu filmleri satarak kazandığı düşünülüyordu. Snuff sektörü inanılmaz para getiriyordu ve zevkli dakikalarını görüntüleyip satarak bir taşla iki kuş vuruyorlardı. Direk öldürme kaseti bulunmasa da tecavüzlerin ve işkencelerin olduğu kasetler ele geçirilmiş, ayrıca tüm ölümler detaylı bir şekilde rapor edilmişti. İkilinin öldürme tekniği değişken olmakla beraber taciz, tecavüz, işkence içeriyordu. Şiddet boyutları inanılmaz düzeydeydi. ‘ ‘ Mükemmel kadın tamamen kontrol altına alınmış, kendisinden ne istenirse sadece onu yapan kadındır. İtaat eden bir kadınla ilgili sexüel problem asla olmaz. Asla bir hayal kırıklığı yaşanmaz; sadece zevk ve rahatlama duygusu hissedilir. ‘ ‘ * Albert de Salvo

Önce tecavüz edip sonra öldürdüğü kadın kurbanlarını onları boğduğu atkı, çorap, eşarp, bornoz gibi eşyalarla hediye paketi şekline sokuyordu. Kadınlar çoğu zaman çıplak bacakları dizden ayrık bir şekilde bulunyordu. Özellikle kurdela şeklindeki boyuna bağlanmış çoraplar ünlüydü. Hatta cinayetlerinden birinden kurbanın ayak parmağına bir tebrik kartı bırakmıştı. ‘ ‘ Fahişeleri öldürmek istemedim, fahişeleri severim. ‘ ‘ * Robert Hanson

Tecavüz ettiği kadın kurbanları Ancharge yakınlarındaki koruluğa bırakıp ok, tüfek, bıçak gibi aletlerle kovalayıp öldürüyordu. Onun için bu heyecanlı bir avdı. * Green Nehri Katili Bulunamadığı için gerçek ismi asla öğrenilemedi. Kurbanlarının hepsi kadındı ve Green nehrinde bulunuyordu. Otopsi sonuçları tüm kadın kurbanların vajinalarında piramit şeklinde taşlar bulunduğunu gösteriyordu. * Ed Gein

Ed Gein başlı başına incelenecek bir karakter olduğundan ona burada uzun uzadıya yer vermiyoruz. Ritüel olarak algılayacağımız en belirgin olay kurban derilerinden yaptığı elbiseleri vücuduna giymesiydi ki bu Aztek rahiplerinin kurban derilerini üzerlerine sarmasına çok benziyordu. Kafataslarından çorba kaseleri, meme başlarından kemerler, kutuda sergilenen cinsel organlar, üzerine insan derisinden yaptığı kıyafete diktiği memelerle kadınlığın neye benzediğini anlama çalışmaları Ed Gein’i gerçekten anlaşılamaz kılıyordu. * Gary Heidnik

Gary Heidnik’in kurbanları çok şanssızdılar. Çünkü onun işkence seansları kendini tüm diğer seri katillerden ayıracak kadar uzun sürüyordu. Bodrumundaki su borularına bağladığı kadın kurbanlarına aylarca tecavüz ve işkence ediyordu. Öldürdüğü kadınların etlerini köpek maması ile karıştırıp diğer esirlerine yediriyordu. Kaynaklar: 1)nigel cawthorne / Killers: the nost barbaric murders of our time 2) fikret topallı/ seri katiller 1 3)fikret topallı /seri katiller 2 4) harold schechter, david everitt / The A to Z Encyclopedia of Serial Killers Beş altı

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Çekil Be Tiberias, Skywalker Geliyor…

nicholai hel — Thu, 27 Sep 2007 06:36:00 GMT

Karanlık Tarafa Geçmiş Anakin Skywalker

“Efsane kutsal ve tarihi olayı anlatır: aktardığı, tarih öncesi dönemlerde zamanın başlangıcında gerçekleşmiştir. Efsane gerçekten olanı ve kendini tamamen ispatlayarak ortaya koyanı anlatır... Kısaca, mit doğaüstünün çeşit çeşit hatta bazen dramatik kırılışlarını günümüz dünyasına taşır.” Mircea Eliade. Efsane ve Gerçeklik. New York: Harper and Row 1963 Sayfa 5-6 Mitin/efsanenin yegane amacı/fonksiyonu halka ayar vermektir. Yoldan çıkmaya hazır bu serseri kitleyi, kısık gaz lambası ışığında anlatılan cinli, perili, ejderhalı, kuzulu, masallar aracılığı ile günlük hayatta nasıl akıllı, uslu ve sadık davranacağını talim ve terbiye etmek gayesinden başkasını gütmez. Hükümdar ele geçirdiği bu mucizevi usulün sırrını kullanarak safların birbirine yakın durmasını sağlamak yolu ile iktidarına iktidar katar. Hikaye/mesel anlatarak iktidarına iktidar katma zevkini alan bu sefil iktidar düşkününün kimi kendi imanının tam olduğuna kanaat getirdiğinden, kendini hikayeye, ehli keyif halktan daha çok kaptırır, kalbindeki ateş ile halkı tutuşturur, yakar, kül eder, sonunu hicran eder. Kimisi ise anlatılanın mesel olduğunu bilerek halkı kandırma eşekliğini gösterecek cesareti kendinde bulur, bin yılları tozu kiri ile eskimiş, pörsümüş, yamalanmış patlak, çatlak hikayenin istediği kısmını verir/anlatır, istediği kısmını kendine saklar, anlatmaz. Sanıyorum bu münafık iktidar mensubu yekdiğerine göre daha tehlikeli iktidarını kaybetmemek uğruna her türlü haysiyetsizliği yapabilir, icabında tanrıya dahi isyan edebilir. Zaten Müslüman’ın kitabında münafık için cehennemin alt katının özenle hazırlandığı, kıyamet gününe kadar hali hazırda bekletildiği bundan dolayı aktarılmıştır. Günümüzün post-modern çağında, horgörü mü demek lazım kestiremedim, halkın önünde yürüyen kimi akıllı/akılsız sallama fikir adamları, peşinde yürüyen kalabalığa anlatılan/aktarılan her türlü meseli/miti/efsaneyi reddedip, kutsala karşı uyarmayı kendine görev bildiği halde, ehliyetinin eksikliğinden mi bilinmez, ikna etmeyi beceremez, anlattığını yüzüne gözüne bulaştırır, halk da kendi inancının saflığını/naifliğini muhafaza etmeyi bırakmaz, kutsalın peşinden koşmaya devam eder.

Modern Efsane Yıldız Savaşlar

İktidarın ölümsüzlük hissi veren kudretinin halkın afyonu yutmasına dayandığını tez zamanda kavrayan yeni dünyanın hükümdarı, kendi halkı ile yetinmez pek güzel işleyen sisteminin verdiği güvenle dünya üzerinde yaşayan tüm adem oğullarına Marlboro Man, Darth Wader, John Wayne hediye etmiştir. Üç günlük devletinin karanlık çağlara ait sagası/destanı olmadığını gayet farkında olduğundan yenisini uydurma/yazma/yaratma cihetine gitme ihtiyacı hissetmiştir. Üstelik de vazifesini yaparken, senin benim gibi sallapati, dandik iş ortaya koymamış, Ceddimizin tüm mirasını didik didik etüt etmiş, ortaya on numara iş çıkarmıştır aziz kardeşim. Bu uğurda kimi temiz yürekli muhterem zatlar işbirlikçi olup, bilerek/bilmeyerek bu ülküye destek olmuş, kanından/terinden akıtarak destek vermiştir.

Joseph Campbell

Karşılaştırmalı Mitoloji bilim dalının evvel ahir en kıymetli sancaktarlarından olan Joseph Campbell, Yıldız Savaşları serisinin senaryosu yazılırken senarist George Lucas’ın elceğizinden tutmuş, masalın döşenmesine dağarcığından nebze vererek yol göstermiştir. Campbell’a göre tarihin derinliklerinden kalan mitlerdeki/mesellerdeki kahramanlar, yek arketipik kahramanın varlığını ispat eder. Ortadoğu’dan, Hindistan’a, Cenubi Afrika’dan Sibirya’ya yayılmış insan coğrafyası üzerinde Gılgamış, Buddha, Odysseus, Thor, Cuchulainn hep aynı işlevi yerine getirir: insanı benzerleri arasında kendisinin olacağı bir yolculuğa hazırlar.

Yolculuğun Aşamaları

Üstat temelde üç ana bölüme ayırıyor kahramanın yolculuğunu: Ayrılma, Erginlenme, Geri Dönüş Ayrılma 1. Maceraya Çağrı

Tatooine'den Bir Sahne

Kahramanımız Luke Skywalker yaşadığı köyden ayrılamamanın yarattığı sükut-u hayal içerisinde mutsuzdur, umutsuzdur. Beklediği müjde/haber, Çölden gelen gezgin satıcıdan aldığı iki Droid olan C3PO ve R2D2’dir. Droidlerden biri Prenses Leia’dan bir mesaj taşımaktadır. Genç Prens Gautama Sakyamuni, Geleceğin Budası yaşamı terk etme düşüncesine kapılmasın diye babası tarafından yaşlanma, hastalık, ölüm yada rahipliğe ilişkin bütün bilgilerden korunmuştu; çünkü doğumunda ya bir dünya imparatoru ya da bir Buda olacağı kehaneti yapılmıştı. Mitolojik yolculuğun Campbell tarafından “maceraya çağrı” olarak belirlediği bu ilk aşaması kahramanı çağıran ve onun ruhsal ağırlık merkezini toplumun sınırlarından bilinmeyen bir bölgeye çekmiş olan kaderi belirtir. Bu tehlikeli bölge uzak bir ülke, bir orman, yeraltında dalgaların altında ya da göğün üstünde bir krallık, gizli bir ada, sisli dağ tepesi ya da derin bir düş hali olarak; fakat her zaman çok biçimli varlıkların, hayal edilemez eziyetlerin, insanüstü görevlerin ve akıl almaz zevklerin mekanıdır. 2. Çağrının Reddedilmesi Mitlerde ve halk masallarında çatışan çıkarların varlığından dolayı yanıt verilmeyen çağrı ile sıkça karşılaşırız. Çağrının reddi macerayı olumsuza devirir. Prens Kamerüzzaman’ın babası Şah Şehriyar’ın evlenmesi konusundaki teklifini reddetmesi bir örnek teşkil eder. Matrix’te Neo, kurtulmasını sağlayacak cam silme iskelesine çıkmaya cesaret edemez ve Ajanların eline düşer. Luke ise Obi Van Kenobi’nin Prenses Leia’ı kurtarmak için yolculuğa çıkma çağrısını reddeder. Ancak amcası ve yengesi ölünce çaresiz kalır.

Luke Babasına Ait Kılıcı Eline Alıyor.

3. Doğaüstü Yardım Çağrıyı reddetmemiş olanlar için, kahramanın yolculuğunun ilk karşılaştığı kimse, karşılaşacağı badireler ve kapışacağı ejderlere karşı tılsımlar sağlayan, koruyucu bir figür, genellikle yaşlı bir adam ya da kadındır. Koruyucu figür, kahramanın hem bedeni, hem ruhi kuvvetler elde etmesini sağlar. Dante Vergillius ile, İsa Vaftizci Yahya ile, Yıldız Savaşları’nın kahramanı Luke ise kendisine bir ışın kılıcı veren ve kudret ile tanıştıran Jedi Ustası Obi Van Kenobi ile karşılaşır.

Tatooine'den Ayrılış

4. İlk Eşiğin Aşılması Kahraman, kaderinin ona rehber ve yardımcı olan kişileştirmeleri ile birlikte macerasında, aşırı güç bölgesinin girişindeki “eşik muhafızı”na gelinceye dek ilerler. Bu tür muhafızları kahramanın yaşam ufkunun sınırlarını belirterek dünyasını sınırlandırır. Eşiğin ardında karanlık, bilinmeyen, tehlike vardır. Tanrıyı, insan görüşünden uzak tutan “Cennet Duvarı”, Cusalı Nicholas’ın anlattığına göre “karşıtların uyuşması”ndan oluşmaktadır ve kapısı “yenilinceye dek yolu engelleyen aklın en yüksek ruhu” tarafından korunmaktadır. Karşıtlık çiftleri, yolcuyu ezen fakat aralarından kahramanların her zaman geçtiği çarpışan kayalardır. Iason, Argo gemisi ile aralarından sıyrılmıştır. Luke için atlama eşiği bir uzay limanı olan Mos Eisley iken, Neo “kırmızı hap”ı yutar.

Balinanın Karnı : Çöp Kabini

5. Balinanın Karnı İrlandalı kahraman Finn Maccool’u Kelt dünyasında peist adlı canavar, Polinezyalı Maui’yi ise büyükannesi Hine-nui-te-po yutmuştu. Zeus dışında tüm Yunan panteonu baba Kronos tarafından yutulmuştu. Luke Ölüm Yıldızı’nda çöp tenekesine düşerken, Neo, insanların makinalar tarafından hasat edildiği bir biyo-elektrik hücrede gözlerini açar. Bu yaygın motif, eşikten geçisin, kendini yok etmenin bir biçimi olduğunu vurguluyor. Fakat burada, dışa, görünür dünyanın sınırları dışına geçiş yerine, kahraman yeniden doğmak üzere içe doğru gidiyor. Kaybolma, inananın, kim ve ne olduğunu anlamasının mümkün olduğu yer olan tapınağa girmesine karşılık gelmektedir. İçerdeki tapınak, balinanın karnı, cennet toprağı, hepsi aynı şeydir. Tapınakların girişindeki ejderhalar eşik muhafızlarıdır. Yeterli gücü olmayan adayın girmesine engel olmak isterler. Kendini adamış kişinin bir tapınağa giriş anından bir dönüşümden geçeceği gerçeğini sergilerler. “Hiçbir yaratık” der Amanda Coomaraswamy, “varolmayı bırakmadan daha yüksek bir doğa elde edemez.” Gerçekten de kahramanın fiziksel vücudu yaralanmış, parçalanmış ve Osiris’te olduğu gibi denize ya da toprağa saçılmış olabilir. Erginlenme ise ancak tek başına bir yazının konusu olacağından bu köşeden dönmem lazım. Kaynakça belirtmek moda olmuş bu aralar Hafif’te: Kahraman’ın Sonsuz Yolculuğu, Joseph Campbell, Kabalcı Yayınevi ISBN 975-8240-04-8 Bir de ilham kaynağı var.

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sanatçı, şarkıcı, genç, trafik, kaza, facia

BİR ZAMANLAR PRENSESTİM

nicholai hel — Tue, 25 Sep 2007 12:30:00 GMT

Korkunç bir çığlık bu,kafamı dolduruyor,beni panik dalgalarında boğuyor. Bu umutsuzluk öyle boğucu ki soluk alamıyorum. Beni saran kolları hissediyorum ve bana söylenenleri duyuyorum. Ama çığlık sürüyor,sarsılıp uyandırıldığımda ve çığlık atanın ben olduğumu anladığımda bile dehşet devam ediyor... bu bir kabus. Her gece gördüğüm bir kabus,gün boyu gözlerimi yumdurmayan,geceleri yatağıma yatmaktan korkmama neden olan şey bu. Çocuklarımı,kocaman sırıtışları,kucaklanası vücutları,cılız bacaklarıyla yavrularımı görüyorum. Kabusumda gülümsemiyorlar,boş gözlerle aynı duvarlara bakıyorlar. Birbirinden ayrı odalara kapatılmışlar,odalarda ne kapı var ne pencere,yataklarına oturmuşlar,dudakları anneciğim! der gibi bükülmüş. Duyduğum kelimelerse sanki onların ağzından çıkmıyor,sürekli adımı söylüyorlar,sesleri keder ve tereddüt dolu. geldim! diye bağırarak cam duvarları kırmaya çalışıyorum,çığlık çığlığa onları sevdiğimi,herşeyin düzeleceğini söylüyorum ama beni duymuyorlar. Sadece ağlayarak adımı tekrarlıyorlar. Sonra bir kahkaha duyuyorum,alaycı,zalim ve tanıdık bir kahkaha. Sahibini tanıyorum. Eski kocam. Rüyalarım basit korku filmleri gibi. Hep aynı ve gerçekçi. Kurtarıcımın kollarında kendime geldiğimde sayıklayarak dehşetimin boyutlarını anlatmaya,onu da o deliliğe sürüklemeye çalışıyorum.Ben titreyip ağlarken beni kucaklayıp sabahın o ilk saatlerinde bilinçaltımla bilincimi uzlaştırmaya çalışıyor. Sadece bir rüya...bir kabus...benim yaşayan kabusum... Onyedi yaşında yaptığım seçimin bedeli. Öedediğim bedel çocuklarım. Bu bedeli ödedim çünkü bir zamanlar prensestim.

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

modus operandi / seri 1

nicholai hel — Tue, 25 Sep 2007 12:23:00 GMT

Seri Katil “Sanırım biraz tuhafım.” George Joseph Smith (Küvetteki Gelinler Katili) *** “67 Mustang’im 123 Levington Sokağı girişinde kuytu bir köşede park halinde. İçi sıcak. Sıcak çikolatam torpido gözünün üzerinde, dumanları tütüyor. Nefesim içki koktuğuna göre içine votka karıştırmışım belli. Ellerimi ovuşturuyorum malum mart ayı. Arabanın içi ne kadar sıcak olursa olsun, soğuk mutlaka girecek bir delik buluyor. Ayın 6’sı. Saat geceye yarım var. Bayan Lennord az sonra kırmızı fordu ile bu köşeden dönüp az ilerideki kahverengi evin önüne park edecek. Sarı bukleleri çok hoş. Gerçekten. Bayan Lennord fakında değil ama o çok özel bir kadın. Bu gece bunu ona hissettireceğim…” *** Seri katili cinayet işleyen kimse olarak adlandırmak baştan yanlış başlamak anlamına geliyor. Seri katil birçok cinayet işleyen kişi değildir. Burada temel amacımız sadece seri katili vahşi bir kavram olarak irdeleme sürecine ufak bir ara vermek. Bu bağlamda seri katil kimdir, neden cinayet işler, cinayet metotları elerdir ve en önemlisi ki bu bizim temel ilgi konumuz nasıl bir ritüel takip eder gibi detaylarla ilgileneceğiz. Burada çeşitli başlıklarla seri katili iğrenilesi canavar kimliğinden sıyırıp kişiliğine ışık tutacağız.

FBI’a göre seri katil tanımlaması; 1970lerin sonlarında FBI, Davranış Bilimleri Ünitesini kurdu. Bu sayede suçlu kişilik profilini çıkarmayı amaçlıyorlardı. Takiben Ulusal Şiddet Suçları Analiz Merkezi ( NCAVC; kurucular Robert K. Kessler ve John Douglas ) ve son olarak da Şiddet Suçlularını Yakalama Programı ( VICAP ; kurucu Pierce Brooks ) kuruldu. 1985te nihayet VICAP resmen çalışmaya başladı. Artık seri kati avı profesyonel bir biçimde başlamıştı. Terim, o dönemde ilk olarak Ted Bundy için kullanılmasıyla dile yerleşmiştir.

Toplu cinayet işleyen herkes seri katil değildir. Bu durumlar için kullanılan zincirleme katil tanımı vardır ki ani bir hezeyan ile çoğu zaman organize olmayan bir şekilde cinayet işleyen kimselere denir. Zincirleme katil cinsel psikopat değildir. Yine seri katillerin aksine zincirleme katillerin hemen hepsi mutlaka olayın sonunda kendilerini de öldürür. Bunları seri katilden ayırmak için hemen birkaç örnek verip konu dışı bırakalım. #Howard Umruh 1979 ( New Jersey’de evinin penceresiden ateş ederek 13 dakikada 13 kişi öldürmüştür. ) #Michael Ryan 1987 ( Hungerford’da yola ateş açarak 30 kişiyi öldürmüştür. ) #Charles Starkweather ( Nebraska- Wyoming arasında 26 günde 10 kişi öldürmüştür.) *** ''Kusursuz cinayet dönemi kapanmaz. Yani insan zekâsı her zaman karşısındakini öldürmek için mutlaka ilginç bazı şeyler bulacaktır.'' Sevil Atasoy “11 yaşımdaydım. Sivri Joe’nun annesine yaptığı şakayı ömrüm boyunca unutmayacağım. Evet, şey… Bayan Jilliard ölmüştü ama… Küçük oğlunun yaptığı şakayı cennettekilere anlatıp kahkahalara boğulduğundan eminim.”

Seri katil kimdir; özellikleri nelerdir? — Cinayetlerin her biri ayrı yerlerde işlemiş olmaları. —Birbirine benzer en az 3 cinayet işlemiş olmaları. — Durdurulana kadar öldürmeye devam ediyorlar. Bugüne kadar öldürmeye son veren seri katil olmamış. — Cinayetten sonra bir sakinleşme dönemine giriyorlar. Bu süre kimi katile göre birkaç gün, kimine göre de bir iki yıl olabiliyor. — Katil, sakinleşme döneminde cinayeti hafızasında canlı tutabilmek için kurbandan muhakkak bir eşya ya da organ alıyor. Devamını okumak için şöyle alalım sizi.

Seri katillerin istatistiksel olarak üç temel ortak özelliği var ( FBI buna üç temel davranış diyor ) ; -altını ıslatma (seri katillerin %60’ı ergenlikte bile hala altlarını ıslatmaya devam ediyor) -kundakçılık -sadist eylemler (hayvanlara işkence etme vb) Uzmanların araştırmalarına göre ise seri katillerin ortak noktaları şunlar: -Masum yüzlüler. -Toplumda kabul gören işlerde çalışıyorlar. -Birçok seri katilin akrabası ya da yakını ‘‘Onun cinayet işlediğine asla inanamam’’ şeklinde ifade veriyor. -Birçoğu dindar ve düzenli ibadet ayinlerine katılıyor. -Muhafazakârlar. -Heteroseksüeller. -Hepsi kurbanına ait bir eşyayı saklamayı seviyor. -Kurbanlar çoğunlukla kadınlar, çocuklar ve eşcinsellerden seçiliyor. seri katillerin psikiyatrik olarak sınıflandırılmaları; 1)Hayal görenler ( paranoid şizofrenler; David Berkowitz gibi içlerinde başka bir katil –Jack- yaşadığına inananlar ) 2)Misyoner (kendi açılarından zararlı yahut yararsız olanları öldürenler; fahişeler, eşcinseller vb) 3)Hedonist (tamamen zevk içi öldürenler. Öldürmekte özellikle cinsel haz duyanlar ki bu bölümün çoğu sosyopat) 4)İktidar heveslileri (kendilerini değersiz görüp başkalarına hükmetme ihtiyacı duyanlar. Psikopatın özellikleri; 1976 yılında psikiyatr Hervey Cleckey tarafından yapılan araştırmalar günümüzde bile geçerliliğini koruyor. Ancak günümüzde sosyopat kavramı psikopattan sıyrılıp kendi kişiliğini bulmuş durumda. Tıp çevreleri artık sosyopatiyi tamamen ayrı bir kavram olarak inceliyor ve niceleme yolunda. Burada psikopat tanımına girmiş olmamızın temel nedeni seri katillerin büyük bir kısmının psikopat, sosyopat, hatta bazen akli dengesi tamamen bozuk kişilerden oluşuyor olması. Tabi psikiyatrik ölçüler dahilinde bazı seri katillerin akli dengesi etrafına zarar verdiğine vakıf olacak kadar yerinde. İşte psikopatın ( biz bu gurubu sosyopat olarak anmayı tercih edeceğiz çünkü psikopat sosyopatiyi tam olarak karşılamıyor ) özellikleri; -tamamen sıradan bir yaşama sahip, kişiliğini bu sıradanlık maskesi altında saklayabilme yetisi -soğukkanlılık -benmerkezcilik -çevresideki kişilere bireysel değil nesel bir kimlik verme Organize seri katil; Seri katiller organize olanlar ve olmayanlar şeklide de sınıflandırılabilir. Burada da biz organize seri katilin özelliklerine göz atarak hedef kitlemizi netleştireceğiz. İşte temel detaylar; -Kurban seçimi planlıdır. Belli ırk, cinsiyet, fiziksel özellik, mesleki grup seçilir. Kurban takip edilir. Sistematik bir düzenleyiş sözkonusudur. -Silah seçimi planlıdır. Bıçak, ip, vazelin, silah, boğma teli gibi özel silahlar kullanılır. - Öldürme alanları belirlidir. Bir araba bile kullanılacaksa genelde mekan değişikliği yapılır. -Öldürme olayı ayinsel niteliğe sahiptir. Modus operandi dediğimiz seri katile özgü davranış metotları vardır ki şu an itibarı ile asıl olarak bunlara göz atacağız. Linkler: http://tr.wikipedia.org/wiki/Seri_katil http://tr.wikipedia.org/wiki/A'dan_Z'ye_Seri_Katiller_Ansiklopedisi http://www.haber7.com/haber.php?haber_id=149096 http://www.sucbilimi.org/ http://www.polisiye.com/ Gülelim eğlenelim.

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Bir Garip aRRoGaNTe / Deli Şiir 1

nicholai hel — Mon, 24 Sep 2007 13:30:00 GMT

orjinali için bkz.. istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı önce hafiften bir rüzgar esiyor yavaş yavaş açılıyor hatunun etekleri uzaklarda çok uzaklarda olduğu için göremiyorum ne renk don giymiş.. sucukların hiç durmayan cızırtısı kulaklarımda karnım mı acıktı ne! gidip bişeyler yiyim mina koim.. istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı kuşlar geçiyor derken aha sıçtı kafama yine biri, ulen yakalarsam.. içim çekiliyor gördüğümde dalyan gibi hatunu ohha bana ayağını gösteriyor anlamlı anlamlı ufaktan ufaktan tüymeli diyorum istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı serin serin klimalı dükkanlar cıvıl cıvıl maşallah ortalık yaz zamanı cillop turistlerle dolu çarşılar çekiç sesleri de nerden geliyor? ustalar çalışıyor yine kan ter içinde yaz da neymiş.. tabi etrafta vıcık vıcık ter kokuları istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı başım davul gibi anla işte, önceki akşamın sarhoşluğu sokak boş ve loş, kerhaneler folloş dolu ne işim var lan burada sorusuna cevap sarhoşluğum yine istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı mahmut abi geçiyor kaldırımdan huuuop mahmut abi abuzittin mi? diyorum anlamıyor kızıyor bana sonra küfür, hakaret gırla bana doğru koşmaya başlıyor o elinden düşen ne ya? aha ustura lan o.. kaçıyorum tabana kuvvet dimağım kapalı istanbul'u gözetliyorum dimağım kapalı mahmut abi peşimde eteklerimde korkudan işiyorum şakır şakır altım sıcak ve ıslak biliyorum pantolonu çıkartıp atıyorum biraz da şaşırtmak için mahmut abiyi beyaz kıçım tabak gibi çıkıyor ortaya mahmut abi afallıyor düşüyor istanbul'u gözetliyorum, dimağım mı? o yine kapalı..

devamını oku »

bu yazı nicholai hel tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.