hafif.org - pelitas - beğendikleri

Jeanne d'Arc Efsanesi

pelitas — Fri, 04 Jul 2008 14:13:00 GMT

Tarih boyunca kendisine birçok isim yakıştırılmış olan, ancak en çok bilinen adı ile Jeanne d'Arc'dan, kullandığı öne sürülen imzaya dayanarak Jehanne olarak bahsedeceğim.

Emmanuel Frémiet tarafından yapılmış heykeli

Tarihin bize anlattıklarına göre; mütevazi bir aile olan Jacques ve Isabelle d'Arc'ın kızı Jehanne, 6 Ocak 1412 tarihinde, Fransa'nın doğusunda bulunan Domremy kasabasında dünyaya gelmiştir. Doğduğu dönemde Fransa ile İngiltere arasındaki Yüzyıl Savaşları sürmekte, ve Fransa topraklarının çoğu İngilizlerin ya da İngiliz yanlısı güçlerin eline geçmiş bulunmaktadır.

Jehanne yaklaşık 13 yaşındayken, St. Catherine, St. Margaret (inançları uğruna ölen eski dönem Hristiyan azizeleri) ve St. Michael'in (İncil'de, Şeytan'a karşı olan savaşta Cennet'in ordusunun komutanı olarak geçmektedir) kendisine göründüklerini söylemeye başlar. Sonraki açıklamalarında şu sözleri sarf edecektir: "Tanrı cesaretimi yönlendirmem için bana seslendiğinde, yaklaşık 13 yaşımdaydım. İlk duyduğumda çok korkmuştum. Bahçedeydim, yaz mevsimi ve öğle vaktiydi. Sesi 3. duyuşumda, sahibinin Tanrı değil, onun meleği olduğunu anladım." Söylediğine göre; melekler ona inançlı olması, her gün kiliseye gitmesi gibi öğütler veriyor, bunların yanısıra da Fransa’yı İngiliz işgalinden kurtarak gücün kendisi olduğuna dair telkinlerde bulunuyordu.

Doğduğu varsayılan ev. Günümüzde müze olarak kullanılıyor.

Kısaca, tarihin Jehanne ile ilgili bize anlattıkları; Tanrı'nın ona ülkesini kurtarma görevini verdiği köylü çoban kızın, erkek kılığına girerek Fransa ordusunun başına geçtiği ve ülkeyi İngiliz işgalinden kurtardığı. Ancak sonunda İngilizler tarafından yakalanıyor ve cadılıkla itham ediliyor. 1431 yılında yakılarak öldürülüyor. Ölümünden yaklaşık 500 yıl sonra, 1920 yılında azize ilan ediliyor.

Ancak, anlatılan tarih gerçeği ne kadar yansıtıyor?

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Enler ve benler

pelitas — Fri, 04 Jul 2008 09:21:00 GMT

En eski kemanın en ince telinden
En mutsuz kadının bir tel saçından
En eski şarabın bir damlasından
Bir iksir yapıp içireceğim size
Ki herkes anlasın bu hayatı
Bu hayat ulaşamayacağınız şeylerle dolu
En son ulaştığım şeyi kaybettiğimi düşünürsem
Enlerin olduğu bir hayatta
Yani benlerin
Hangi ben diyebilir ki
Sesler diyarının efendisi olduğunu
Her şey buradan sonra
Ölüm en güzel keman
Ve benlerin ölümü
Yaşadığınızı kavrayış olacaktır
Hep unutuyorum şiir yazdığımı

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

MAHFİL, RECEP İVEDİK'LER VE...

pelitas — Thu, 03 Jul 2008 10:47:00 GMT

vapur iskelesindeki gazete-dergi satıcısına ağır adımlarla yaklaştım.
"eveet gazteler, dergiler" diye kulağımın zarına ilk müdahale geldi. gözlerimi kısıp hızla seyirttim oradan.
bu sefer amerikan dedektifleri gibi çaktırmadan yaklaştım polikarbonat gazete "kiosk"una.
yüzüme baktı. bağırmadı. tanımıştı.
"evet abi gazteler..."
tamam ulan anladık "gazteler", diyemedim. gözümü kaçırdım ve "sadece bakıyorum" dedim.
la havle çeker gibi kafasını salladı. aldırmadım.
güne pozitif takılma azmiyle başlamıştım çünkü.
bütün cicili bicili şeffaf poşetli ve de bol promosyonlu dergiler oradaydı da benimki neredeydi?

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Hüzünlü bir hikaye

pelitas — Thu, 03 Jul 2008 12:59:00 GMT

Doğmak, yaşamak ve ölmek, işte görüp görebileceğimiz her şey bundan ibaret.

Hayatın içine karışmış olmak ve derinlere doğru yüzmek neden bu kadar şaşkınlık ve heyecan verici? Buna çok şaşırıyoruz. Aslında içimizde bir yerlerde devamlı kendimizle çelişmenin yanlış olup olmayacağı çelişkisi içindeyiz. Yaşamımızın kaynağı hep bu oluyor. Birilerine bir şeyleri ispatlamaya çalışırken ve bunu inkâr ederken de aynı karmaşanın içindeyiz. İnsan olarak yaptığımız en büyük hata çıplak bedenlerimizden başlayarak her şeyi örtmeye dair minik isteklerimizden kaynaklanıyor. Saklamayı seviyoruz… İçeride bir yerlerde sürekli kendimizle savaşmanın yanlış olup olmadığıyla ilgili bir savaş halindeyiz. Bu bizi canlandırıyor. Geceleri gökyüzüne baktığımızda bu yüzden gördüğümüz şey sonsuzluk değil. Birkaç bulut ve anlamsız parlayan yıldızlar, martılar belki helikopterler, savaş uçakları, roketler, dolunay. Aya yolculuk yapmanın verdiği heyecan ve merak dünya sınırları içinde.
Doğmak, yaşamak ve ölmek, bize göre gerisi hikâye…
Yağmurun gözüyle dünyaya çakılmaya bile alışık değiliz henüz. Düşüncelerimiz sözcüklerden oluşan kıyafetlerini hiç çıkartmadı. Soyunmayı sevmeyen düşüncelerden oluşan ruhlarımız var. Sevgilimizin gözlerine baktığımızda bu yüzden gördüğümüz şey sonsuzluk değil.

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Sen Benim Şarkılarımsın..

pelitas — Wed, 02 Jul 2008 08:59:00 GMT

….
Yıllardır orada öylece duran büfeye, sonra da balkondan görünen beton yığınının arasındaki mavi güzelliğe dalmıştı. Ne güzeldi deniz. Krem rengi tüller rüzgarla havalanıyor daha sonra yavaşça eski haline geliyordu. Her defasında kornişte yana doğru kayıyor, perdeden uzaklaşıyordu ve belki de hayatının en zor anlarını betimleyen tek manzaraydı.. Evde birileri vardı, yıllardır. Her şey güzeldi ama içinde tam da şu an büyük bir kasırga başlamıştı yıllar evveline ait bir heyecanın anısıyla ve şimdiki zamanı yutuyordu. En kestirme yoldan geriye dönmek istiyordu geçmişe. Nereden çıkmıştı, nereden gelmişti aklına şimdi..İşte “o”nu farklı yapan buydu, lanet olası.. Yıllardır var olan her şeyden onu tarifsiz bir zaman birimiyle hızla koparabiliyordu. Televizyon açıktı, güya izliyordu. Mutfakta ve diğer odada birileri vardı. Meyve tabağını ağır adımlarla önündeki sehpaya koydu. Boğazı kilitlenmişti, çok yavaş nefes alıyordu üstünde yıllar evvelinin ağırlığı vardı..Dışarıdan sakin ve huzurlu bir adam gibi görünsede içinde tüm damarlarını sıkan ve her tarafını uyuşturan bir canavar vardı adeta. Gözleri doldu, seneler önceki acıyı akıl almaz bir biçimde aynı şiddetiyle hissediyor ve birebir yaşıyordu. Sanki hiç zamana kürek çekmemiş, hiç aldatılmamış gibi.. Adam sakin tavırlarla ayağa kalktı balkona, gün batımında pembenin maviye aktığı çizgiye doğru hızlı adımlar attı. Gözleri ve yüreği bulanıyordu kusmalıydı; kaçmak ve saklanmak istiyordu. Güçlü ve sert mizacını vestiyere bıraktığı şu anlarına kimse şahit olsun istemiyordu.

devamını oku »

ilgili yazılar

İş arkadaşına aşık olmak doğru mu? (30)
'Kamyon Çeker 10 - 20 Ton, Gönlüm Çeker Paris_H... (10)
Şöyle bir uzan bira göbeğin gitsin (0)
Kadının nefret ettikleri (6)
Erkek kendi çukurunu kendi kazıyor (10)
ve....nin devamı. (2)
Aşka Sınır Var mı? (0)
Özre Kabilesi (4)
KADIN OLMAK (3)
ESİNTİLER... (4)

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşık, olmak, aşık olmak, aşık olamamak, erkek, kadın, beğeni, ilgi, alaka, gönül

Furuğ Ferruhzad- dünya sevmek için çok küçük

pelitas — Sun, 29 Jun 2008 15:31:00 GMT

Bugün size “dünya sevmek için çok küçük” diyen İran’ın hüzünlü kadın şairini, ismini söylemesi zor olan; ama inanılmaz şiirler ve inanılmaz bir hayat yaşayan, Onat Kutlar’ın yakın arkadaşı olan Furuğ Ferruhzad’ı anlatmaya çalışacağım. 1967 yılında henüz 33 yaşındayken, soğuk bir kış günü, trafik kazasıyla hayata gözlerini yuman, boşandıktan sonra bir daha oğlunu hiç görmeyen, zamana inanmayan, belki de zamana hiç inanmadığı için o günler isimli bir şiir yazan Furuğ’u. Hiç görmediği oğlu büyüyüp İngiltere’ye mühendis olmaya gidecek ve 1 yıl sonra bu işi bırakıp ressam olacaktı. Ressam olduktan sonraysa annesinin şiirlerinin peşine düşecek ve annesini resmedecekti. Hatta İran’a geri dönüp, orada yaşayacaktı. Ancak daha buraya çok var.

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

xnicox'a "hafif" destek:)

pelitas — Fri, 27 Jun 2008 05:58:00 GMT

Hafif üyelerine güzel haberler vermeyi seviyorum...
İşte bu da aramızdan bir arkadaşımızla ilgili güzel bir haber:
Xnicox’un kitabı çıktı!
Burada bulunmamızın – en azından çoğumuz için – ortak bir sebebi var…Seviyoruz yazmayı…Öğrenmeyi, paylaşmayı, yazıyla iç içe geçmeyi…
Çoğu zaman birbirimize “Bence bu yazılarını / şiirlerini bir kitapta toparlayıp yayınlamalısın” deriz ya…İşte Xnicox başardı...
Ben de istedim ki, ilk desteği bizlerden görsün.
Kitabın tanıtım yazısı ve ilgili linkleri vereceğim aşağıda.
Sevgili xnicox, tebrik ediyor ve başarılar diliyoruz…

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Maslow / İhtiyaçlar Hiyerarşisi Teorisi / Açlık / Ve Genç Bir Hayatın Sönmesi

pelitas — Mon, 21 Apr 2008 16:06:00 GMT

Abraham Harold Maslow

Abraham Harold Maslow.

1908 yılında Rus göçmeni olan Yahudi bir ailenin 7. çocuğu olarak Brooklyn, New York’da dünyaya geldi.

Eğitimsiz bir ailenin çocuğu olan Maslow, ailesinin ısrarı ile New York Şehir Kolejinde Hukuk eğitimine başladı.

Daha sonra bu eğitimi bırakarak Cornell Üniversitesi'nde felsefe ve psikoloji okumaya başladı. Psikoloji hocası Edward Titchener'dan hoşlanmadığı için, bir sömestre sonra New York Şehir koleji'ne geri döndü. Bu dönemde henüz 20 yaşında iken Kuzeni Bertha ile evlendi.

Ardından Winconsin Üniversitesine girerek psikoloji ve felsefe alanında yüksek lisans eğitimini tamamladı. Burada primatlar, dominans, davranış ve cinsiyet konularında araştırmalar yaptı.

1937 – 1951 yılları arasında Maslow, Brooklyn Kolejine döndü. Burada iki önemli mentörü ile tanıştı: Önemli Geştalt psikologlarından Max Wertheimer ve Amerikan antropolojisinin önemli temsilcilerinden olan aynı zamanda Franz Boas’ın talebesi Ruth Benedict. Benedict, bu dönemde kültürel antropolojinin alt dalı olan kültürel psikoloji üzerine çalışıyordu. Maslow bazı alan araştırmalarında Benedict’e eşlik etti.

Bunun dışında Erich Fromm, Karen Horney, Kurt Golstein ve Alfred Adler gibi önemli bilim adamları ile çalışma imkânı buldu.

Maslow’un psikoloji ve davranış bilimleri açısından önem kazanmasına neden olan teorisi ise ‘Maslow Teorisi’ olarak da anılan meşhur ‘İhtiyaçlar hiyerarşisi teorisi’dir. Buna göre bireyin davranışlarında iki ana çıkış noktası vardır: Birincisi, her davranış belli bir ihtiyacı karşılamaya yöneliktir. İkincisi ise bu ihtiyaçların bir hiyerarşisi vardır. Bu hiyerarşideki kademeler ise şöyledir:

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Ah, yanılmışım...

pelitas — Tue, 24 Jun 2008 08:14:00 GMT

İşten eve dönmek zor geldi. Yalnız, soğuk. Sanki beni daha önceden biri bekliyordu da, ne komik bu durum. Niye şimdi zor geliyorsa? ‘Ben ağladığımda yanımda olmayan, iyi günümde neden olsun?’ diye hatırlatıyorum kendime, hatırlatıyorum, tekrar hatırlatıyorum...

Nefret ediyorum, insanların ‘Hayatında biri yok mu? diye sormalarından. Sanki her daim bir aşk mevzusu olması gerekiyor gibi. Ne anlamsız bir durumdur bu! Bir de, yanıtın ardından yüzlerinde takınılan mimik aynıdır: ‘Ne boş bir hayat, ne yapıyorsun, sıkılmıyor musun?’ bunu suratlarından okuyabiliyorsun, hiç değişmiyor... Ne enteresan, hayatın temel amacı bu gibi...

devamını oku »

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

Hiçbir zamana dönüş

pelitas — Mon, 23 Jun 2008 11:46:00 GMT

...Hiçbir zamana yolculuk yapıyorum. Bir bahar sabahı gözlerimi denizin ortasında açıyorum. Sonsuzluğa adanmış cabbar duygular ayaklarımı sıkıyor, bilek güreşi yaparken ben. Dostlar var yanımda, sohbetle beraber keyifli bir hava hakim. Henry çocuk Oliver’ı denize itiyor. Bir müddet suda debelenmesini seyrediyorum. Sonra tayfanın beni anne gibi gördüğünü hatırlıyor ve denizle şaka olmayacağını yineliyorum soğuk bir sesle. Kıyıya döndüğümüzde taşlara örtüler seriyorum, seni düşünüyorum. Üzümlü keki dilimlememiş Mathilde. Kağıt tabakları ve çatalları eksik getirmiş Petra. Seni düşünüyorum.
- Sonunda Tom kasetçaların tuşlarını yerinden söktü, bu yeteneksize tamir ettirmekle hiç iyi etmedin !
- Bunu eğlenceli mi buluyorsun Mathilde?
- Nasıl, neyi?
- Onunla alay etmeyi.. Bırak kendini yensin bilirsin çok içine kapanık..
- Gördüğümü söylüyorum
- Söylediklerini görebiliyorum

devamını oku »

ilgili yazılar

bu yazı pelitas tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: köprü, boğaz köprüsü, boğaziçi köprüsü, trafik, trafik çilesi