hafif.org - sedaflora - yazdıkları

sus-ma

sedaflora — Fri, 25 Jul 2008 12:36:00 GMT

Elindeki kalemi sabırsızca çevirmeye devam etti. Lise yıllarındayken ne çok uğraşmıştı şu anlamsız bir o kadar da sinir bozucu hareketi yapabilmek için.. Sanki kalemi düşürmeden ne kadar çok çevirebilirsen o kadar saygındın üzeri yazı çiziyle dolu eski sıralarda oturan haşarı öğrenciler arasında... Sahi kaç yıl geçmişti üzerinden o sıraları en son göreli .. Hesaplayamadı birden.. Eskidendi diye geçirdi aklından sadece, sol eliyle çektiği sigaranın dumanı gözüne kaçıp bir damla yaş getirirken.. İçmeyi bilmiyorsan ne içiyorsun şu zıkkımı diye kendi kendine söylendi. Sinirle bastı izmariti küllüğe..Gözü masada duran sigara paketine takıldı. Sigara içmek öldürür.....İçmek öldürür..Öldürür..... Ne değişik bir son diye aklından geçirirken kalem yere düştü..Eğilip almakla almamak arası kararsızlık yaşarken sandalyeye vuran gölge tedirgin etti bir anda..Yıllarca gördüğü korkunç halüsinasyonlara bile artık gülüp geçiyorken, hemen solundaki perdenin rüzgarla gelen gölgesi mi korkutmuştu onu..Beklemektendi.. Nefret ediyorum beklemekten dedi bir kez daha. Hep ettim, hep edeceğim. Saatine baktı sabırsızca.. Oldum olası bayılırdı aklına eseni yapmaya. Bir anda ortaya çıkan tatil planları, ani iş değiştirmeler, bir günde evden taşınmalar, saçları kestirmeler, gecenin yarısı sokağa fırlamalar, gitmeler, gelmeler... Sanki bir süre düşünürse bir daha o gücü bulamayacak, o anı asla yakalayamayacak gibi geldiğinden kimi zaman acemice kimi zaman tam oturan hamlelerle yaşardı hayatı. Tekrar saatine baktı..Takmayı hiç sevmediği ama niye şu anda kolunda olduğunu hatırlayamadığı saat, sadece birkaç dakika sonrasını gösteriyordu. Bilirdi beklerken zamanın hiç geçmediğini. Oyalanacak birşeyler lazımdı. Yan masada tartışan çifti izledi bir süre..İlgisini çekecek birşeyleri bulmak ümidiyle daha dikkatli süzdü insanları önce adamdan başlayarak. İşe yarar birşey görememenin umutsuzluğuna düşmek üzereyken gözü çay bardağını sinirli sinirli karıştıran kadının ojelerine takıldı. Belli o da kendi gibi sabırsızdı. Kurumasını bekleyemeyenlerdendi. Yüzünde tuhaf bir gülümsemeyle daldı gitti bir an.. Ne çok gülüşürlerdi onunla ojeler yüzünden." Az daha, henüz kurumadı" " Eteğin fermuarını çeker misin, kurumadı" " Anahtarlar çantamda, ojeler kurumadı alırmısın sen" " Başka renk mi sürsem acaba, bunlar da zaten kurumadı daha... " Gidecekleri yere mutlaka geç kalırlardı ve o ojeler mutlaka bozulurdu. " Ay dayanamıyorum, siliyorum ben bunları.." Dikkati kendi ellerine kaydı ve kırılmış tırnağına bakarken elini refleks olarak cebine attı. Yuvarlaklığını hissettiği yüzüğü yerinde bulmanın rahatlığıyla bir sigara daha yaktı. Artık parmağına takmadığı ama hiç yanından ayırmadığı yüzük.."O" nun ilk hediyesi yüzük..O nun anlattığı hikayesini deli bir heyecanla dinleyip mistik güçlerine inandığı yüzük.. Yüzük..O .. ve "O" na aşık geçen, "O" na adanan bir hayat.. Su gibi akan ama hala ilk gördüğü andaki heyecanı şimdiye taşıyan yıllar..Gidişiyle duran zaman..Artık acı çekmiyor muydu yoksa o acının müptelası mı olmuştu. Yüzüğü cebinden çıkarıp bir süre avucunun içinde sıktı. Sonra usulca masaya bıraktı. Geride kalan olmanın acısını iliklerine kadar hissettiği zamanların birinde, bir hafta önce kaybettiği yüzüğü yine çalışma masasının üzerinde görünce nasıl da kusuvermişti üzerine. Engelleyemediği gözyaşları kusmuklarına karışmış ama karşı koymak için en ufak bir çaba harcamamıştı. Kriz anı geçtikten sonra önce yüzüğü o iğrenç sıvıların içinden çıkartıp temizlemiş, kalan gücünü de etrafı toparlamaya harcamıştı. Buna benzer birkaç olay yaşadıktan sonra yüzüğün gerçekten mistik güçleri olduğuna inanmak o kadar kabul görüyordu ki zihninde, kaybetme korkusunu unutmuştu bir süre sonra. Nasılsa dönüp geliyordu geriye. Gelmeyen "O" na inat.. Terk edilmek..Giden giderdi de kalan kalır mıydı bırakılan yerde.. Bugün dönüp gelse edecek tek bir kelimesi yoktu... Gidişinin yarattığı incinmişlik hayatını dolduran en büyük boşluk olmuştu...Herşeyi yerli yerine oturtma takıntısı, bu terkedilişte asla ruhunu huzura kavuşturmadı.. Bu cevapsızlıktan oluşan huzursuzluk, kangren ettiği ruhunu aynı zamanda besler olmuştu..Hastalık ve ilaç aynı kesedeydi işte.. Birlikte onca yıl nasılda su gibi akıp geçmişti onsuz akmayan saniyelerle dalga geçercesine.. Hiç tartışmamışlar, karşı karşıya kalmamışlar, hiç savaşmamışlardı birlikteliklerinde. Belki de hiç varolmamışlardı kimbilir... Uzaktan duyduğu telsiz sesleriyle başını kaldırdı masadan. Yüzüğü tekrar cebine koydu. Gelmişlerdi nihayet. İrkilen sadece kendi değildi. Yan masadaki çiftte merakla izlemeye başladı gelenleri ve kendini.. Dikkati üzerinden bir an önce savuşturmak gayesiyle alelacele kalktı masadan. Yanına kadar gelen takım elbiseli adamlara yolu tarif etmek üzere önlerine geçti. Takım elbiselerin ifadesizliği oldukça şaşırtıcı geldi. Arabanın yanına geldiklerinde anahtarları çantasından çıkartırken bir sigara daha yaktı. Sakince bagajı açtı. Tanıdık bir yüz görmenin sevinciyle gülümsedi utanarak. Eserini inceleyen bir sanatçı gibi titizlikle her ayrıntıyı her kıvrımı her çizgiyi beynine kazıdı. Yanındaki takım elbiselilerin o gülünesi şaşkınlığından faydalanıp cebinden çıkarttığı yüzüğü "O" nun eline yerleştirdi şefkatle. Çabuk toparlanan bir memur kelepçeyi bileklerine geçirirken son nefesini çektiğini biliyordu ağzındaki sigarasının.. Tıpkı son nefesini aldığı sevgili gibi, son kez gördüğü hayat gibi.........

devamını oku »

ilgili yazılar

Sodom'da bekleyiş... (0)
patrick süskind- koku (5)
Sessizliğin sesi (10)
Historia de un amoR (129)
ölmek istiyorum (24)
Biten Aşklara.. (37)
Çatlarcasına diyorum, çatlarcasına… (11)
Bıçak (17)

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: ilk hastalık, tutku, acı, son, bitiş, başlangıç, deneme, hikaye

Her zamanda, her mekanda

sedaflora — Thu, 05 Jun 2008 12:19:00 GMT

Yeniden sevmekle başlayacak hersey. Baktıgım şu ağaçlar başka yeşil. Gökyüzünde başka birşey var. Biliyorum..Dinliyorum seslerdeki sensizliği.. İçimdeki sıkıntı,korku, endişe hali artık nefes almama engel değil, alışıyor insan bunlarla da yaşamaya,her ne kadar istemese de. Yeniden sev diyor sadece.. Yeniden sevmekle başlayacak herşey... Yine kitap okuyorum, müzik dinliyorum, işe gidiyorum. Çöpü yine ben döküyorum. Sadece sustum, gülmüyorum artık. Bu hüzün.. Boğulmamak için çırpındıkça dibine battığım hüzün..Çırpınmıyorum artık. Yüzüm ışığa doğru, öylece duruyorum, kendimce susuyorum. Yeniden sev diyor sadece.. Yeniden sevmekle başlayacak hersey.. Arada bir iki damla yaş dökülüyor gözümden, istemsizce, sessizce, engel olamadığım bir şekilde.. Sol elimin dışıyla gözlerimi kurutup yeniden bakıyorum hayata. Islanan elimi kalbimin üzerine siliyorum, günlerdir durmayan, acıtan çarpıntıyı hissedip derin bir nefes daha alıyorum.. Rüyalarımda seni görüyorum her gece, hep gülüyorsun, hep güldüğün gibi.. Sakinliğine hayran olduğum...Işıldayan gözlerindeki huzura taptığım... Hep bulduğum gibi.. Bir gün dediğim gibi "beyaza ne hacet, gözlerin yeter..." Bir gün dediğin gibi " her mekanda, her zamanda.." Yüzyıllar mı geçti seni görmeyeli, en son ne zaman çaresizdim bu kadar, en son ne zaman ellerimde kokun vardı.. Bu katran karası ne zamandır içimde.. Mavi, umut değil miydi ? Görüyorum.. Yeniden sev diyor sadece, yeniden sevmekle başlayacak herşey.. Ellerimle parçaladığım kendimden tek bir ses çıkmıyor artık. Hiçliğinde bir başıma yeniden öğreniyorum herşeyi. Öğrenmekle başlıyorum yeniden sevmeye... Bak bu renk, bu hava, bu güneş, bu deniz, bu meyve, bu ağaç, bu özlem, bu aşk....... Kapısına kul olduğum, hani derler ya "tavrına hayran" olduğum aşk, kayıp giderken tutmayı akıl edemediğim aşk... Çocukluğum geliyor aklıma, yeni yetmeliğim. Ne çok kandırmışlar beni meğer, ne çok savaşmaya alıştırmışlar, inancımı kaybederken kimse tutmamış ellerimden. Ne acımasız olmuşum da acımamışlar yine de.... Dipsiz bir kuyuda, öğrendiklerimi duvarlara çiziyorum kırık bir cam parçasıyla. Bir yanımda utancım, bir yanımda çaresizliğim. Eğme başını diyor karanlık, eğme sakın başını.. Meğer karanlık; bildiğim şey değilmiş, meğer karanlıkta da görülürmüş herşey.. Meğer karanlıkta da öğrenilirmiş sil baştan... Meğer karanlıkta da aydınlık olurmuş..... Karanlığı dinliyorum. Yeniden sev diyor sadece. Yeniden sevmekle başlayacak herşey.. Yeniden seveceğim herşeyi.. Ağacın yeşilini, suyun akışını, mis gibi kavun kokusunda bir bardak rakıyı. Baştan öğrenip yeniden seveceğim martılara simir atmayı, köpük köpük dalgaları, şarkıları, sözleri sazları.. Yeniden sevmekle başlayacak herşey... Ve yeniden seveceğim seni sevgilim, yeniden .. "Seni" yeniden sevmekle başlayacak herşey!!.......

devamını oku »

ilgili yazılar

Yazın Üzerine Bir Yazı (0)

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: yazı, her zaman her mekanda, serbest yazı

Hiç

sedaflora — Thu, 14 Feb 2008 00:42:48 GMT

Dokunduğun yerler açıldı göz göz Gördüğüm sadece sızıntı, kokusu burun direğimde Cihan oldu zarif sancına biçtiğim Hep yanlış tek doğruyu da götürüyor.. Arafta çökmüş kalmış bir nefes Uslandığım hayaller aşkın kefaretinde Ellerine açan aç tomurcuklar Doyasıya ziyan, her dem sana ölüyor.. Dilsiz renkler adınla iç çekti Gölgeler mahçup yetim esaretinde Mecalsiz yetişemediğim sen miydin Uzağımdaki kor, dokununca bile tütmüyor.. Meyler biçare serzenişte Varlığınla usul usulum kan revan iken Ardımda hatır bile kalmıyor Gördüğüm son şey hep mateme çalıyor Sana yattığım her gece, sabahına hiç doğuyor....

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aynı, ağır, belki de hafif

Senior drivers..

sedaflora — Wed, 19 Sep 2007 10:14:53 GMT

http://www.youtube.com/watch?v=nqFJSKCXNVg&NR=1

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: komik, otoban, erkek sürücü, kadın sürücü, uçağı hiç karıştırma, mimse mim..

Şenay Akay iş kazası..

sedaflora — Wed, 19 Sep 2007 08:13:56 GMT

http://www.unlulertv.com/file.php?id=44

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: podyum, salına salına, memeler fora, yok mu kapatan..

Aşk bahara uzak,ölüme yakın.

sedaflora — Thu, 06 Sep 2007 08:12:00 GMT

Bir dünya güzeli sordu : Çocuk istiyor musun? İçim cız etti de verdim yine cevabı. "İsterdim bir zamanlar..Ama ben sonsuz aşka inananlardanım, istemem öyle evleneyim olmazsa boşanırım, ya da evlenmiş olmak için, adamı kafalamak için evleneyim, ben kürkçü dükkanı olmak istemiyorum, ben nasıl ki onda bulacaksam hayatın eksik kalan parçasını, o da bende bulsun istiyorum ,istiyorum ki benim çocugum aşk çocuğu olsun, sonsuz aşkın çocugu olsun..Zordur bu zamanda dediklerim, vazgeçmişliğim bu yüzden.." Anladı dünya güzeli, ben daha çok sevdim onu..

ilgili yazılar

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşk, gelmiş, geçmiş, gelecek, çocuk, sonsuz aşk, bir de fıstıkım...

Özledim(Sıkıldım 2)

sedaflora — Wed, 01 Aug 2007 14:03:00 GMT

Nasıl özledim seni hiçbirşeyim, nasıl... Feryat figan oldu sessiz haykırış, sustum özledim, konuşmadım özledim. Utandım içimdeki kanatsız candan, canımın içinden çıkartamadım adını da, söylemedim özledim. Cayır cayır yandı gülüşüm, güldüm özledim, kül oldum özledim...Mumyaladım acıları mezarlarda, örtemedim de özledim...Taş oldu herşey içimde, koyamadım ya kimseleri yerine, dizlerine döküldüm de yine, uçamadım özledim, ağlamadım özledim. Kırklandım cümle günahlarımdan, ayağa kalktım. Ördüğüm duvarlara bir kat daha tuğla attım, kapattım gözlerimi, gördüm de özledim, sövdüm de özledim. Çiçekler büyüttüm ruhumda nefes alayım diye, yedirenkte boğuldum da özledim. Seslerin en kelebeğini esir ettim kulağıma seni duyarım diye, duyamadım da özledim, vazgeçtim de özledim. Pınarlar kestim kendime huzur bulayım diye. Yıldızlar biçtim en sevdalısından lacivertin, diktim özledim, içtim özledim. Katıldım onca cümbüşe belki özlemem diye, hırpalandım da özledim, örselendim de özledim. Yarını dert edindim kendime geçmişi unutayım diye, çözerim belki göz nuru aşkını, dökerim belki çeyizlere diye,çözdüm özledim, söktüm özledim..Yabancı kaldı her filiz senin toprağında. Köklerini sakındılar ölesiye, vazgeçmedim yeşilin kanadından, ektim özledim, çektim özledim. Mezarlar okudum kendime yaşamışlığım kadar roman, şarkılar hapsettim bilmediğim kadar tutsak, kaçmadım özledim, tutunamadım özledim. Resimler çizdim seninle arama, titrek ışıklar saçtım, bire bin kattım inkarlarıma, söndüm özledim, döndüm özledim.Gülen fırtınalara kandım saçlarındır diye, parelendim ortasında depremlerin, korktum özledim, taştım özledim..Kazıdım taşlara kalanı, rüzgarlara bıraktım tadını,çizdim haritasını keşfedilmemiş bulutların, kaldım özledim, gittim özledim, sıkıldım özledim........

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: özlemek, büyümek, zaman, gülümseten dertler

SIKILDIMM

sedaflora — Sun, 15 Jul 2007 00:48:00 GMT

Sıkıldıııııııııııım. Bunaldım artıklarla yetinmeye çalışmaktan. Mutluluktan vazgeçtim, huzurun zerresine muhtaç kalmaktan sıkıldım. İçimde olup biten her şeyi bastırmaya çalışmaktan sıkıldım. Denize girememekten, suya bırakamamaktan cümle gaileleri ,bir yaylaya çıkıp, çektiğim nefesi boşluğa salarken çığlık atamamaktan sıkıldım. Evdeki halılardan, onları değiştirememekten sıkıldım. Sevdiğim herkesin başına gelmedik kalmazken birisi terk edip bu diyarlardan gider, birileri sefaletle diğeri olmayan adaletle cebelleşirken, ne kadar tükürülesi insan varsa hepsinin zevki sefa sürmelerinden sıkıldım. Düğmesi bozulmuş, mutfağın elektrik anahtarını tamir edememekten sıkıldım. Anlamaya çalışmaktan, anlaşılmaya çabalamaktan, anlamlandırmanın anlamsız varlığından sıkıldım. İçi başka dışı başkalardan, ham meyvalardan, çürümüş amma hala kendi kokusunu almazlardan sıkıldım. Almayı unuttuğum tuvalet kağıtlarından sıkıldım. Kıçındaki kuyruğa bakıp utanmadan kanat takmaya çalışanlardan, haksızlıktan, hırsızlıktan, kayıtsızlıktan, ruhsuzluktan ve cümle türevlerinden sıkıldım. Riyakarlıktan, yalandan dolandan, cin ol-a-madan adam çarpanlardan sıkıldım. Sorulan sorulardan, geciken, verilmeyen cevaplardan sıkıldım. Hatunların kancıklıklarından, erkeklerin yavşaklıklarından sıkıldım. Gelene ağam gidene paşamdan, en zirveye çıkıp bastığı toprağı unutanlardan sıkıldım. Dolapta unuttuğum meyvalardan sıkıldım.Vazgeçtiğim aşktan, göremediğim şefkatten, tutunamadığım dallardan sıkıldım. Ne yaparsan yap damlayan banyo musluğundan sıkıldım.Yapamadığım tüm olmazlarımdan, yaptığım tüm münasiptirlerimden sıkıldım. Dolmayan boşluklardan, genişlemeyen darlıklardan sıkıldım. Düşüp düşüp kalkmaktan, her kalktığımda yine düşeceğimi bilmekten ama her düştüğümde de yine ve yine kalkacağımı bilmekten sıkıldım. Bunu çözen, egosunu tatmin etmek isteyen her muhteremin tepeme binmesinden, istem dışı kobay olmaktan sıkıldım…. Rahat bırakın artık beni. Değmeyin orama burama, domaldığınız şeytana daha çok haz vereceksiniz diye. Vazgeçin ruhuma parmak atıp durmaktan, az kaldı sabır hele deyyuslar az kaldı ahire…

ilgili yazılar

Keşke hep çocuk kalsaydım... (7)
lâf (58)

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: sıkıntı, öfke, kızgınlık, isyan, nöbet, gelir geçer

bilmedikleri..

sedaflora — Tue, 08 May 2007 17:08:41 GMT

Bilmedikleri herşeyin sensizlikten olduğuydu. Ne kadar bastırmaya çalışırsam,kalbimi bir o kadar acıtan şu sensizlikten..İnkarımdan, kaçışımdan, kaçıp kaçıp yakalanışımdan.Her yakalandığımda geri geleceğimi bile bile kurtulmaya çalışmamdan.. Yorgundum. Senin için bir oyuncak, bir gölgeden ibaret olduğumu anladığımda ardıma bakmadan çekip gitmeliydim. Utandığım kadar gitseydim hiç olmazdım zaten.! Yapamadım. Git gellerle, feveranlarla baştan yarattım kendimi. Ama bu yeni beni sevmedim hiç,sevemedim. Sonra bu sefer tamam dedim,yeter artık ettiği mabedine ruhumun. Kalan iki tuğla bari dursun orada. Yeniden örerim ben ilmek ilmek duvarlarını o mabedin harcına senden kalan iyi kötü herşeyi karıp. Kalkmayı en iyi çok düşen bilir nasılsa.. Vazgeçtim, soğudum, buz tuttum zannettim, seni beynimden, içimden çıkarıp atarım zannettim.. Başka bir bedene başka bir kalbe geçirdim tırnaklarımı ölesiye bir hırsla, ölesiye bir yardım çığlığıyla. İlk başlarda işe de yaradı üstelik. Aynı heyecanlar, aynı bildik oyunlar.. Ama bir gün,aylar sonra bir cuma sabahı, seni rüyamda görüpte heyecandan! uyandığım bir cuma sabahı, kafamı çevirip tırnaklarımın iziyle mutlu olan ama kanayan tırnaklarımı farketmeyen bir silüet gördüğümde her yer, herşey darmadağın oldu. Fırtınalar patladı, depremler oldu, yangınlar çıktı ,toz duman oldu, zaman durdu.. Ne acı ne üzüntü ne gözyaşı ne de başka birşey. Hiçbirşey hissedemeyecek kadar yıkıldım. Becerememiştim..... Şimdi gülümsüyorum sen hala beynimde çekiç darbeleri indirirken tutunduğum camdan hayallere...

ilgili yazılar

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: aşk, utanç, inkar, ayrılık, kendini kandırma

Beni kandıran yine ben miyim

sedaflora — Fri, 04 May 2007 06:37:00 GMT

Bu içimdeki garip çelişkiler..Bir yanım tutkudan kavrulup, görmezsem ölürüm dokunamazsam çıldırırım derken diğer yanım hayatın çok başka yerlerinde mutlu mesut yaşayıp gidiyor.Bazen deli gibi yangın,bazen kül gibi donuk,sakin..Şeytanla meleğin bitmek bilmez tangosu.İçimdeki acıyla beslenen acımasızlığı, kötülüğü bir zaptedebilsem. Başıboş ama tutsak,zincirli ama doludizgin.Hep olduğum yerde ama her yerde.Çaresizliğin en dibinde ama çareler zaten bende.Peki arayan kim, bulmak isteyen kim..Ne zaman ne oldu da acı bu kadar samimi davranmaya başladı bana ve dostum oldu en olmadık zamanda.Sever özler oldum en hasretim gibi.Her ateş ayrı beslerken beni,ne lüzum var yeni bir yanışın açlığına .Bu acıya olan doymak bilmez zaafım değil mi içimdeki fırtınaları koparan.Ya diğer tarafım?O en hassas, en kırılgan,yorgun, şefkata muhtaç ama sevgi dolu çocuk,nasıl dayanıyor bu acımasızlığa, nasıl savaşıyor hala bu pervasızlıkla. Bazen düşünüyorum da hangi tarafım daha çok seviyor acıyı, beni kandıran ben miyim yine yoksa...

ilgili yazılar

acının resmi (14)
Seni Seviyorum Herkül (90)
mutluluk oyunları (0)
Vazgeçtim... (18)
Yalnız Bir Kadın Olmak... (80)
Erkekler de ağlar çocuk... (10)
MUTLU OLUNCA YARATICI OLUNMUYORMUŞ.. (30)
BEN BUNU HEP YAPIYORUM (5)
Acıyla savaşan deli (14)
Hayat Dediğin Kısaca (0)

bu yazı sedaflora tarafından hafif.org adresli sitede yayımlanmak üzere yazılmıştır. kaynak gösterilmeksizin kopyalanamaz.

etiketler: çelişki, mutluluk, acı, acımasızlık, melek, şeytan