Bu derslerden, sınavlardan bunaldığım, bıktığım dönemlerde nefret ede ede geldiğim bu özel eğitim yuvasına(dershane) daha bir bağlandım. Sen vardın çünkü. Seni ilk görüşümdü ama eminim son olmayacaktı. Ben gözlerine yanmışım senin, güzel sözlerine yanmışım. Sen bu kötü günlerimde sığındığım limansın, daima huzur bulduğum ve kendimi mutlu hissettiğim bir liman. Ben bu limana aşığım ve rotam hep ama hep seni gösteriyor. Aklımı başımdan almışsın bir kere, kolay mı sanıyorsun kurtulmayı ? Hem kim istiyor kurtulmayı ? Ben bu limana yanaşan ufak bir sandalım sadece, gemi değilim belkii kim bilir kaç gemi yanaştı bu limana benim gibi. Ama kimse sevememiştir seni benim gibi. Ben hep böyle yaşıyorum aşklarımı, hissettirmeden, farklı yaşıyor ama farklı davranıyorum. Böyle daha bir acı veriyor. Bu acı bana sevgimin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Hissediyorum, hissettirmek istiyorum. Açılamıyorum çünkü hiçbir zaman kendimi sana layık göremiyorum... Belkide kırmaktan korkuyorum kalbini, o acıyı sana tattırmak istemiyorum. Ama ben bu acıyı, seni gördüğüm andan beri yaşıyorum...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.