hafif.org

şimdiki dm için 'depeche mode hala bizimle' diyebiliyorsun demek,..

new york punk'ın post garage olarak, hatta abartayım, electroclash olarak geri donmesi gibi 80'lerin new wave'i de baska bisiye evrimleserek geri donecektir kanımca,..

.

...neden bilmem, "Dream On" şarkısı, bana hep Madonna'yı anımsatır.. Sadece söylemek istedim.

Pek bi basit ayrım yaptınız efendim. Müziği Kurt'ten önce Kurt'ten sonra ayırarak, hem müziği sınırlamış oldunuz, hem de kötü bir ayrım yaptınız. Affınıza sığınırak, her şey, David Lynch'i bilmekle olmaz sevgili Clicia.

Cicada. Siz 80lerde daha cicekte polen diildiniz :) Biz Kurt oldugunde agladik ama siz anneciğinizin meme uclarina ac ısırıklar atıyordunuz :) Vietnam savasını anlatsaydınız daha inandirici olurdu :) Blondie'yi de CNBC'den duydunuz heralde? İgrenc muzik yapar sahsi diger 80'ler bestecilerine ve Elektronik Pop üstatlarına kıyas ile.

Hiç biri değilim :) Aslında şirin bi kız olabilirsiniz ama buluğ çağının hormonal hırçınlığı var üzerinizde. Ben de 27 yaşında değilim. Abartmışsınız. 27'nin üstünde birçok arkadaşım var burada , "ayrıca hiç birine de seni trash ederim maganda deme saygısızlığında bulunmadım." Ok baby700 e takıldım ara sıra. Bir de has Adanalı olup da "Kadınlar yatakta 100 dolar ister behahuahaha" gibi yorumlarıyla sabrımı taşıran bir kullanıcıya.

kesin 81'lisin sen retribution..

kesin bi çiçek adı senin ismin de.

Yeni adet gormeye baslamis bir kizoglan kizsiniz.

vardı... biri yüzeyde, diğeri derinde. O yıllara bakanların çoğu üstteki cilayı, komik saçları, abartılı kıyafetleri, rujlu erkekleri görür... Duran Duran'i, Michael Jackson'ı, Madonna'yı. Oysa 80ler geleneği Joy Division'dan gelmedir... karanlık, duygusal, bireyseldir. 80ler Smiths, Cure, Depeche Mode ve New Order'dır. 90ların simgesinin Nirvana gibi vasatın biraz üstünde bir grup olması bile, o dönemin çoraklığının kanıtıdır. 2000li yıllarsa hâlâ bana hiç ümit vermiyor.

Şimdiki Depeche Mode'u beğenmeyen arkadaş... DM 25 yıldır çıtasını sürekli yükseltmiş, her albümüyle kendini yenilemiş ve geliştirmiş, geliştirmeyi de sürdüren bildiğim tek gruptur. Sizin bildiğiniz başka gruplar varsa söyleyin. Yoksa snobluk prim yapar diye etrafa bilinçsizce saldırmayın, sonra taş kesilir, sağa sola laf yetiştireceğim diye uğraşırken devrilip bilgisayar masasını kırarsınız.

Please die Ana For as long as you're here we're not You make the sound of laughter and sharpened nails seem softer And I need you now somehow And I need you now somehow Open fire on the needs designed On my knees for you Open fire on my knees desires What I need from you Imagine pageant In my head the flesh seems thicker Sandpaper tears corrode the film And I need you now somehow And I need you now somehow Open fire on the needs designed On my knees for you Open fire on my knees desires What I need from you And you're my obsession I love you to the bones And Ana wrecks your life Like an Anorexia life Open fire on the needs designed On my knees for you Open fire on my knees desires What I need from you Open fire on the needs designed Open fire on my knees desires On my knees for you

Oh look at how she listens She says nothing of what she thinks She just goes stumbling through her memories Staring out on to Grey Street She thinks, "Hey, How did I come to this? I dream myself a thousand times around the world, But I can't get out of this place" There's an emptiness inside her And she'd do anything to fill it in But all the colors mix together - to grey And it breaks her heart How she wishes it was different She prays to God most every night And though she swears it doesn't listen There's still a hope in her it might She says, "I pray But they fall on deaf ears, Am I supposed to take it on myself? To get out of this place" There's loneliness inside her And she'd do anything to fill it in And though it's red blood bleeding from her now It feels like cold blue ice in her heart When all the colors mix together - to grey And it breaks her heart There's a stranger speaks outside her door Says take what you can from your dreams Make them as real as anything It'd take the work out of the courage But she says, "Please There's a crazy man that's creeping outside my door, I live on the corner of Grey Street and the end of the world" There's an emptiness inside her And she'd do anything to fill it in And though it's red blood bleeding from her now It's more like cold blue ice in her heart She feels like kicking out all the windows And setting fire to this life She could change everything about her using colors bold and bright But all the colors mix together - to grey And it breaks her heart It breaks her heart To grey

ama dayanamayacağım...

The picture you see/Is no portrait of me/It's too real to be shown/To someone i don't know/And it's driving me wild/It makes me act like a child

kendimi "has" dm fanı görürüm, hatta hayatta fanı olduğum iki şey var, bunlardan biri nefes alan ve hücre yenileyen bir kadın, diğeri de dm,.. asla dm'i beğenmemek ile prim yapmaya çalışmam,..

ben 80 dönemlerini, "speak and spell"i, "a broken frame"i vs vs beğenmem pek, yaşım itibariyle belki de,.. benim için süper dm dönemi "music for the masses" ile başlar, "violator" ile yükselir ve "sofad" ile pik yapar,.. ultra ile de düşüşe geçer,.. exciter ise, kabul edelim ki en iyi dm albümü değildir,..

dm sound olarak inanılmaz evrimleşmiş, kalite olarak kendini çok geliştirmiş, şöhretin rehavetine kapılmamış ve üretmekten hiç sıkılmamış bir gruptur,.. ancak 80'lerdeki cızırtılı gürültülü ve pek de melodik olmayan dm ile 90'lar ve 00'lar dönemlerindeki dm bir tutulmamalıdır,.. hangisi iyidir derseniz de 90'lar derim,.. şahsi fikrimdir, kaynak kıçımdır,..

lütfen ağzımdan köpükler saçarak martin'e "pis ibne" diye bağırıyormuşum muamelesi çekmeyiniz bana,..

.

tepkisel davranmışım sanırım. Umarım kusuruma bakmazsın. DM hakkında söylediklerine katılıyorum, birkaç ayrıntı dışında. Örneğin: 80lerde melodikken sonradan "cızırtılı" oldular gibi geliyor bana (özellikle elektro gitar kullandıkları ilk albümün SOFAD olduğunu göz önüne aldığımda). Kanımca DM olgunluk dönemine Black Celebration ile girdi ve Ultra'da doruğa ulaştı. Speak & Spell ile Ultra'yı peş peşe dinlediğimde aradaki muazzam fark beni hayrete düşürüyor. Exciter'ı bir düşüş albümü olarak görmek çok mümkün, ama onun da kendine özgü bir soundu olduğunu göz ardı edemiyorum. Hangi yöne gittiklerini her zamanki gibi kestiremiyorum, ama Freelove (single'ı) gibi kanımca DM klasikleri arasına girecek kadar kaliteli bir parça beni umutlandırıyor.

(Bu arada anlayamadığım bir sebepten dolayı ahkam ve post girerken Enter tuşum işlev görmemeye başladığından, bu sorun hallolana dek kendimi apartman bloklarını andıran devasa paragraflarla ifade etmek zorunda kalacak gibiyim.)

Off'u bilmez miyim. Albümlerini almıştım Electrica Salsa yüzünden. Gerçi diğer şarkıları beğenmemiştim. Onu da unutmuşum iyi hatırlattın. Kazaa'dan çekip ağız tadıyla bir dinleyeyim.

Off başka bir kategoriye aittir. Falco (Amadeus), Paul Hardcastle (Nananananayntiin), Ben Murray (One Night In Bangkok) ve DJ Hakan Gündüz'ün bulunduğu kategoriye.

dm dostusunuz siz de yani,.. pek hoş birşey bu,..

.

ayrı yazılır;)