Az önce çok sevdiğim bir yazarın bir dergide yazmış olduğu birkaç yazısını okudum. Yazıların bir çoğu yaşamımızda karşılaştığımız, hissettiğimiz, paylaştığımız...vs şeyler üzerine ince ince dokunuşlardan ve yazarın hayata bakış açısından izlerdi.
Yazılarda yer alan konuların bir çoğunu yaşıyoruz ya da yaşayanlarla paylaşım içindeyiz. Yani kısacası bu yazıların bazılarında kendimi buldum (bende bu şekilde düşünüyorum) diyebilirim.
Peki acaba neden düşüncelerimizin parıltılarını başkalarının yazdıklarından buluyoruz ve neden düşüncelerimize tercüman olamıyoruz? Kim bilir?
Galiba bize kendimizi başkalarının anlatmasına o kadar çok alıştık ki, kendimizi kendimize anlatamaz ve hatta kendimizi başkalarının yazılarında arar olduk. Başkalarının beğendiği ve anlattığı gibi olup çıktık açıkçası.
Sanırım bu yazı bu nedenle kendime eleştirimdir. Takılıp kaldığım "acaba ne düşürler" deyip yapmak isteyip de yapamadıklarıma karşı bir duruştur. Bu nedenledir ki, aldım elime kağıt kalem yazmaya başladım.
Bu yazı düşüncelerimin derin ve sağlam ayak izlerinin başlangıcıdır. Bu ilk adım, ikinci adımı atmadan ilk adımın ne kadar güçlü olduğunu görmem zor.
Kendi duygularına izin versen rahatça aksa kalemine emin ol başkalarının yazdıklarından daha muhteşem şeyler çıkar ortaya..
bende hep bunu düşünmüşümdür.hatta bazen bende yazardım bunu yaa dediğim bir çok şarkı ve makale olmuştur.ama elime kalem alınca hiç öyle olmadığını anlamış.kendi yazılarımda bile birilerinden alıntı yapmadan kendimi doğru anlatamadığımı düşünmüşümdür.inşallah sen başarırsın:))
@arseli herhalde o biraz da kişilikle ilgili @gkaraarslan teşekkürler, ama en azından denemeyi düşünüyorum.
İsteyen herkes başarabilir bunu bence.Duygularını anlatmak ,yazıya dökmek kadar basit birşey yoktur bence.Önemli olan hissettiklerini anlatabilmek.Bence başarabilirsin
Bunlar gerçekler ama.Senin duygularını senden daha iyi ifade edebilecek başka biri yok ki.Okursun ' aaaa dersin işte tam beni anlatmış bu yazı' oysa orda sadece yazarın duyguları vardır, bizimkilere ışık tutar , benzerleridir yaşadıklarımız.Nasıl yazdığın değil önemli olan, öyle süslü püslü cümlelerede gerek yok eğer yazmak istiyorsan sadece hislerine kulak ver o kadar.Ben inanıyorum sana
@akoni ,asolan cesaret sanırım. kalemini akışına bırakırsan sende var olan cevherler kağıda akacaktır. Korkma cesaret diyorum. devam et.
ben bu özeleştiri niteliğindeki yazıyı çok cesurca buldum, tekrar teşekkür etmek istiyorum @ akoni çok güzel düşünmüşsün...
Sen buna layiksin Akoni kardesim. Basaracaksin, basarmalisin. Önce kendine güven. Asla pes etmeyi düsünme. Haydi kardes arkandayim...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
