dün gece dıdısının dıdısı olan birisi ile konuşurken konu birden kaç kardeşsin olayına intikal etti. klasik aile soruları ve cevapları beklerken birden afalladım. kendisinden hiç beklemediğim bir yaklaşım ile abla bana "ailenin en büyük çocuğu aslında ailenin acemiliğine denk gelmiştir, bu yüzdendir ki onlar biraz daha bastırılmış duygular içine girmişlerdir..." dedi. ben olayın bu yüzüne hiç öpücük atmamıştım daha önce. üzerinden biraz düşündüm ve gerçekten ailenin büyük çocukları üzerinde eskiden kalma hep bir acı hep bir iz hep bir küçük emrah modeli vardı. belki isteyerek belki istemeyerek. ama büyük çocuklar abiler ablalar hep ailelerin kötü zamanlarına, parasız durumlarına denk gelmiş ve bu durum hiç düzelmemiştir.
sizce de durum böyle mi? büyükler acılı adana kendisinden sonra gelen kardeşler kağıt helva mı?
ayyyyyyynennnnnn öyle kadirgunay... olsun yaaaa nooollmuşşş sanki? öbürü kağıt helva oluyoda bir şey mi olyo.... millet acılı adanaya bayılıyo wallahiii. kağıt helvayı olsa olsa hamilekadınlar tutturur. boş ver sen acılı macılı adana olduğuna şükret. hayat seni çabuk harcayamaz. o kadar badire atlattıktan sonraaaa......
Acılı Adana olabilirler ama hayatları acılı sürer diye birşey yok bence, öyle bir yırtarlar, öyle bir sorumluluk duygusu ile hayata tutunurlar ki, sonuç da pofpoflanmadan büyüyen, azla kanaat eden bu çocuk büyünce büyük adam olur derim ben...
sorun hayatın beni harcayıp harcayamaması değil lorienn :) benim istemem önemli fakat bu acılı adana durumunda olunca ileriye dönük sorunlar olabilir. sorun bu işte. acılı adana olunca harbiden bağrı sesi yanık insanlar mı oluyoruz :D
acılı adana da iyidir, kağıt helva da!
çocukların hepsi şımartılmaya layıktır, ailelerin maddi durumu ne düzeyde olursa olsun!
ya pilli pati işte bu olmuyor çoğu zaman. kimisi iyi düzeyde şımartılıyor kimisi yeterli olmuyor ve içinde hep bir burukluk kalıyor. ileriye dönğk yaşantılarında bu değerler onun kişiliğini etkiliyor. elbette şımartılmalı sonuçta çocuk :) ama benim daha çok merak ettiğim genelimiz böyle mi? yani ilk olmanın verdiği bir onur altında aslında bilinçsizlik döneminin bir burukluğu var mı?
ben anlıyorum seni kadirgunay... ben durumu çok kasmayalım diye öyle yorumladım. ben bir kağıt helvayım. ama benden 1,5 yaş büyük olan ağbim acılı adana çok çekti ilk olmaktan demeyeceğim çünkü aramız pek kısa. ikimiz berber kavrulduk gittik. eğer bizden 5-10 yıl sonra bir kardeş olsaydı varya künefe olurdu sanırım. çocuklarımı yetiştirirken yaptığım hataları şimid farkediyorum. özellikle ilk çocuğumda daha fazla olduğunu görüyorum. bu kaçınılmaz bir şey. ebeveynlere ne kadar eğitim verirsen ver bu tecrübeyi yaşamak zorundalar... eğitim bu işin püfnoktaları ile dolu yalnızca. sabır ve ilgi şart.
hah şimdi nerden nereye gelicem. aslında tartışmanın konusu da şekillendi gibi hani. tadından yenmez inşallah :D
çocuklarımı yetiştirirken yaptığım hataları şimid farkediyorum.
demişsin ya işte o sorunlar senin annende hatta onun da annesinde vardı. ülkemizde kişiler daha evrimini tamamlamadan çocuk sahibi oluyorlar. kendileri çocukken diğer bir çocuğu nasıl yetiştirebilirler ki?
lorienn açıklayıcı cevap için teşekkür ederim ayrıca geç yorumum için de özür dilerim (filme dalmışım :D)
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
