Mojo, Shaft gibi ortamlara takılanlar bilirler Yavuz Çetin'i... Bi ara klibi de döndüydü TVlerde. Blue Blues Band, Kerim Çaplı Band, Yavuz Çetin Band ve MFÖ ile çalışan, stüdyo müzisyenliği yapan bir blues gitarcısıydı. Çok da iyi çalardı.... intihar etmiş dün akşam... Üzüldük haliyle...
Dusunuyorum da galiba hayattaki en buyuk zevkim falandi Yavuz'u seyretmek. Her zaman orda oldugunu, parmaklarinin, sesinin her defasinda beni benden alacagini adim gibi biliyordum.
Bodrum'da kaldigimiz evden ayrildigimizda Beyaz Ev'in yaninda bir pansiyonda kalmistik bi kac gun. Her gece yatmaya donerken bir bakiyim diye kafami uzatirdim iceri, izin vermezdi bakmama. Takilir kalirdim her seferinde 1 saat, 2 saat, bitene kadar. Her Hayal ya da Mojo gecesinde sabah babamdan yiyecegim fircalari bile bile erken cikamazdim, birakmazdi Yavuz.
Ben blues'u onla sevmistim. Onun yuzunden gitar almis, onun yuzunden studyoya gitmistim. Sizi bilemem ama sadece birkac yas buyuk olmasina ragmen benim idolumdu Yavuz. Kendi yapamadiklarimi onun yapmasini seyreder, bastirilmis beni onda bulurdum.
Film seridi gibi geciyor kafamdan anilarim. Bodrum sokaklarinda cocugunu omuzunda gezdirmesi, o gulmese de her zaman gulumseyen bebek yuzu gozumun onunden hic gitmiyor.
Galiba ben artik hic bara gitmiycem, cunku bir anlami kalmadi.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.