hafif.org

Hafif'e geldigim günlerde bir kardesim bana, sen buraya uyum saglayamadin. Bak! Biz artik cok degistik. Senin biraktigin Türkiye yok, artik cek git gibi ifadeler kullanmisti. En cok da buna sinir olmustum. Bu kardesim kendince belki hakliydi, ama ben bunlari kendime yedirememis, bi hayli üzülmüstüm...

Hakkimda yazilar bile yazildi benim. Uyum konusunda bir kac kendini bilmez tarafindan uyarildim bile. Özelime yazanlar, sadece benim yazdiklarimi baz alip, karsimdakileri, onlarin yazilarini hic görmeyip, akillarinca bana ögüt verenlerde cok oldu. Her nedense bu kisiler hic kendilerine bakmadilar. Cünkü degisen onlardi, ben degil. Yillarca vatanindan ayri kalmasina ramen, hem de bazilarinin asina oldugu Avrupa'nin ortasinda olmasina ramen, bir gram dahi degismeyen, Türklügünden ödün vermeyen bendim, onlar degil..

Sen O'na git diyemezsin. O, bu toplumun bi parcasidir diye, beni aciyarak korumak isteyenlere cok gülüyorum. Aslinda acinacak durumda olan kendileridir. Fakat bunun farkinda bile olmayip, bunu ben de gören zihniyete acimamak elde mi?

Aslinda her izine gelisimde bu uyum denen mefhumun farkindayim. Yillardir hep sunu düsündüm durdum; acaba uyumsuzluk, biz yurtdisinda olanlar da mi? Yoksa 5 lira olan bir seyi bize, 100 liraya kakalayanlarda mi diye...

Bana gül atana, bütün kabimin gülistanini acarim. Ama bana tas atan oldu mu, elimden gelirse binlerce tasla karsilik veririm. Isa degilim ben, bir yüzüme tokat atilinca diger yönünü cevirecek...

Kartalim, yüksekten ucarim ben. diger sercelerin benimle alay etmesi, beni asagilamasi pek umurumda olmaz.
Cünkü, bilirim ki" Kartallar hep yalniz, ve yüksekten ucar. Sercenin yukariya söz atmasini duymaz bile...

Aklima geleni söylerim. Yagcilik yalakalik bilmem. Kimseye yaltanmam. Kimse hakkinda övgü dolu yazilar yazmam. Bir arkadasima yaranma adina, bir digerini asla satmam ben...

Cocuklugumdan beri yasadigim ülkeye entegre olmusum. Ama asla asimile olmam ben...

Icinde yasadigi bati toplumuna hic, ama hic hayranlik beslemeyen, kökünü unutmayan, cocuklari bu ülkede dogmus dahi olsa, onlara da köklerini unutturmayan asi Türküm ben...

Ülkesi, milleti, bayragi ugruna defalarca darbe yemis, defalarca da yemeye hazir olan, ne batilisina, ne dogulusuna asla boyun egmeyen bir deli Türküm ben...

Bazilarinin bu adam cok komik, burasi bilmem nerden daha komik demelerine gözyuman, bazilarinin beni koruma adina; buranin nese kaynagi bu kisi gitmemeli. Bazilarinin sen olmazsan burda kime catilacak demelerine, mütevazi cevaplarla karsilik veren, fakat gercekte cani yanan, bunu dahi kalbine gömen bir garip Türküm ben...

Bir baskasinin yazdigi sunlara; birakin gitsin kardesim vatana, millete, bir de Ateistlere en hayirlisini yapar sözüne. Kizip misli ile cevap yazan, ve sonra kinanan, anlasilmayan, anlamak söyle dursun, bastan suclu ilan edilen bir asi Türküm ben...

Acaba uyum problemi olan ben miyim dersiniz?

Yoksa kendinize bir bakip; bu adam yillarca batida olmasina ramen vatanini, bayragini, milletini unutmamis asimile olmamisken, biz binlerce kilometreden ne diye onlara özenelim dermisiniz acep?

Ülkesine her ayak bastiginda, o mübarek topraklari öpen, duydugu ilk ezan sesine aglayan bir garip Türküm ben...

Sizler, bilir misiniz? Vatandan ayri kalmayi? Siz hic 30 sene vatan hasreti cektiniz mi? Siz hic Türk bayragini görünce agladiniz mi? Nerden bileceksiniz bunlari??? Siz Türkiye'de yasayip, batiya hayran olmaktan gayri ne bilirsiniz ki"...

Ne Almanca bir Türke küfür ettim. Ne de Türkce bir Almana. Anadilim gibi Almanca konusuyor yaziyorum. Biz 6 kardesiz. Bu 6 kardesin ikisi de burada dogdu, benim iki cocugum var, ha keza burada dogdular. Hepimiz, hem Almancayi hem de Türkceyi mükkemel konusabilen ender insanlardan birileriyiz. Buna ramen, gereken yerde gereken dili kullanir, aymazlik etmeyiz. Ha, aklima gelmisken biri bana "konikaminolta" diye aklinca hakaret ediyor. Kendisine sordum bu nedir diye? O, google'den arastir dedi. Ben de gercekten arastirdim. Karsima Minolta fotograf makineleri cikti. Yoksa ben bilmeden türkcemize bir kelimemi dahil oldu diye düsündüm, fakat ne türkcede, ne de baska diller de bu kelimeyi bulamadim. Arkadaslar, ben cahilim anlasildi cünkü bulamadim. Icinizde bu kelimeyi bana tercüme edecek akilli birini ariyorum. Lütfen kirmayin bu cahili...

Iste bundandir, burada bir iki yabanci kelime ögrenip, küfür sallayanlara karsi cikmam. Müslüman mahallesinde salyongoz satilmaz efendiler. Kendinize gelin.

Yil 1981, daha 18 yasindayim. Almanya'ya geleli iki sene olmus. Biz, bes arkadas bi discotek'e gittik. Daha önce buraya hic gitmemistik. Kapisinda aynen söyle yaziyordu: Buraya türklerin girmesi yasaktir!

Biz bes arkadas girdik, ve onca insanin gözleri önünde burayi yerle bir ettik. Hepside koyunlarin agaldan bosalmalari gibi kacistilar. Onlar Almandi. Bizi iclerine almak istemiyorlardi. Dislanmanin ne demek oldugunu ilk orada anladim. Ya sizler, Benim ülkemin güzel insanlari, sizlerde mi Almansiniz? Yoksa artik sizlerde mi bizi, yani yillarca vatani icin calisip döviz yollayan, simdilerde dev yatirimlar yapan, sizlerin dilinde Alamanci olan bizleri icinize almak istemiyorsunuz? Sunu bilin; benim, ve diger gurbetci kardeslerimin vatan sevgisi yaninda sizlerin esamesi dahi okunmaz...

Aramizda ki fark sudur: Bizler yillarca batinin icinde yasamamiza ramen, bir gram dahi degismeyen, asimile olmayan, olmamak icin direnen TÜRKLERIZ. Sizler, yani aranizda ki bazilari, binlerce KM uzaktaki Batiya, Türkiye'de yasarken hayran olan, bayrak acmis, asmile olmak icin adeta cirpinan kisilersiniz. Iste aramizda ki fark budur...

En kral Restaurant'a gittigim de bile, ekmek isterim ben. Cünkü onsuz karnim doymaz benim. Ekmegimi yemegime banar da yerim. Bundan da hic utanmam. Cünkü ben Türküm...

Atalarim göcebedir benim. Gelip Anadoluya sögüte yerlesen, Seyh Edebali kökündenim. Aslimi inkar etmem. Ne ona, ne buna özenirim. Cünkü, bilirim ki" herkes bana özeniyor. Dört kita'da AT kosturan benim Atalarimdi. Bir zamanlar Tekfur'lara diz cöktüren, Tug'lara boyun bükteren benim Atalarimdi...

Bir Alman doktor arkadasim sunlari diyor, ve itiraf ediyordu: Biz, siz Türklere dünyanin gelismesi konusunda minnettariz. Size tonlarca tesekkür etsek bile az gelir. 1- Batiya yikanma kültürünü Osmanli getirmistir. 2- Aritmetigi biz sizden aldik. Aritmetigi bir Türk bulmustu. 3- Simdi benim bransim olan doktorlugu da sizden aldik. Bunu da Ibn'i Sina adinda bir Türk ortaya cikardi...

Ne diye ben onlara özenecekmisim. Onlar bana özeniyor. Yeter ki biz Atalarimizin izini takip edelim. Bunlarin icinde yasadigim sürece hep basim dik olmustur. Cünkü ben Atalarimin izindeyim...

Simdi soruyorum?

Degisen (biz miyiz) ben miyim? Yoksa sizler misiniz?