Çocukluğu öğretti hayat; horoz şekerlerine aldanırken tebessüm etmeyi de! Okula gitmeyi öğretti hayat; annelerinden ayrı kalmanın korkusunu yaşayan bebelerin gözyaşlarını da! Çalışmayı öğretti hayat; Allah sağlık versin de bir ömür çalışalım bilincini de! Askerliği öğretti hayat; anadan babadan ayrı kalınca nasılda çaresiz kalındığını da! Üsküdar sahilde balık ekmek diye bağırmayı öğretti hayat; palamutların kulaklarını boyayıp müşteri aldatmanın utancını da!
Hata yapmayı da öğretti hayat; her yaptığım hatadan ders alıp pişman olmayı da! Msn kullanmayı öğretti hayat; 3-5 tane hesap alıp görmemişlik yapmayı da! Çamlıca’yı öğretti hayat; o eşsiz manzaraya dalarken, İstanbul’u kanatlar altına almayı da! Sevmeyi öğretti hayat; kimseyi incitmemem gerektiğini de! Derin darbeler yemeyi öğretti hayat; gelen her darbeden sonra kendime biraz daha bağlanmam gerektiğini de! Hayal kurmayı öğretti hayat; kurduğum hayallerin, nesnel gerçeklerle örtüşmesinin zor olduğunu da! Saati sabahın 05:00 i yapmayı öğretti hayat; ondan bir haber beklemenin telaşını da! Kimi zaman isyanı öğretti hayat; hemen arkasından duaya sarılmayı da! Filistinli direnişlere acımayı öğretti hayat; soğuk savaşın gerçeklerini öğrendiğimde biraz da hak etmişler diye sitem etmeyi de! Film izlemeyi öğretti hayat; Nuri Alço’lu filmlerin klasik sahnelerinde bayanlara yapılanlara ağız dolusu sövebilmeyi de! Ankara’nın başkent olduğunu öğretti hayat ama gün gelip de kalbimi orada bırakacağıma ilişkin hiçbir bilgi vermedi…
Yakalamaya çalıştım Ankara'yı; öğrenmeye çalıştım... öğretmeyiz dediler, öğrenemezsin dediler; yoruldum... bu diyarda sana aşk yok dediler, mutluluk yok dediler; gücendim... bir küp dolusu sır Ankara...
her şerde bir hayır var derler inan mutluluk yıne gelir yakalamıyı bilirsen.herşey gönlünce olmuyor.umarım ankaralının aklı başına gelirde o senı bulr.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.