Çocukluğu öğretti hayat; horoz şekerlerine aldanırken tebessüm etmeyi de! Okula gitmeyi öğretti hayat; annelerinden ayrı kalmanın korkusunu yaşayan bebelerin gözyaşlarını da! Çalışmayı öğretti hayat; Allah sağlık versin de bir ömür çalışalım bilincini de! Askerliği öğretti hayat; anadan babadan ayrı kalınca nasılda çaresiz kalındığını da! Üsküdar sahilde balık ekmek diye bağırmayı öğretti hayat; palamutların kulaklarını boyayıp müşteri aldatmanın utancını da!
Hata yapmayı da öğretti hayat; her yaptığım hatadan ders alıp pişman olmayı da! Msn kullanmayı öğretti hayat; 3-5 tane hesap alıp görmemişlik yapmayı da! Çamlıca’yı öğretti hayat; o eşsiz manzaraya dalarken, İstanbul’u kanatlar altına almayı da! Sevmeyi öğretti hayat; kimseyi incitmemem gerektiğini de! Derin darbeler yemeyi öğretti hayat; gelen her darbeden sonra kendime biraz daha bağlanmam gerektiğini de! Hayal kurmayı öğretti hayat; kurduğum hayallerin, nesnel gerçeklerle örtüşmesinin zor olduğunu da! Saati sabahın 05:00 i yapmayı öğretti hayat; ondan bir haber beklemenin telaşını da! Kimi zaman isyanı öğretti hayat; hemen arkasından duaya sarılmayı da! Filistinli direnişlere acımayı öğretti hayat; soğuk savaşın gerçeklerini öğrendiğimde biraz da hak etmişler diye sitem etmeyi de! Film izlemeyi öğretti hayat; Nuri Alço’lu filmlerin klasik sahnelerinde bayanlara yapılanlara ağız dolusu sövebilmeyi de! Ankara’nın başkent olduğunu öğretti hayat ama gün gelip de kalbimi orada bırakacağıma ilişkin hiçbir bilgi vermedi…
bunuda sen öğren ve öğret..devamı için koştur ve yakala olmaz mı....
Yakalamaya çalıştım Ankara'yı; öğrenmeye çalıştım... öğretmeyiz dediler, öğrenemezsin dediler; yoruldum... bu diyarda sana aşk yok dediler, mutluluk yok dediler; gücendim... bir küp dolusu sır Ankara...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
