Ruhuma yapılan tecavüzlerin ardından gene yalnız bir ben var... Artık hiç birşey düşünemiyorum bu konuda. Son heyecan girişimlerim fiyaskoyla sonuçlandı...
Akıllanmadım. Akılanır mıyım, onu da bilmiyorum...
Anladım ruhsuzluk doğuştan değil, ben artık kime nasıl inanırım? Nasıl ruhsuz olmayayım bunca yalan, yalan'dan sonra? Bu kadar samimi yalan söyleyen insanlarımız olduktan sonra?
Hiç kimse dünyama kalmazken; tüm dünyayla tek başıma cebelleşmeye devam ederken, yüzeyselliği aşalım girişimlerim fiyasko getirmişken bu kalp bir tecavüze daha uğramışken, gözlerimin ışığına güvensiz bir ışık daha eklenmişken ben nasıl inanacağım artık???
Ruhumu satayım diyorum bu günlerde. O kadar bir halt yaşamaya çalıştım, olmadı. Yetmez mi??
Diyorum ki, heyecanlanmasam da mantık ilişkisi mi yaşasam? Kİmden bana ne kaldı? En heyecanlandığım adama şimdi saygı dahi duymuyorum. Ömrüm geçiyor. Ben ölüyorum. Yalnızım dibine kadar. Kimse dost değil. Ailen dahil. Kimse yok. Ve herkes kendi derdinde. Bunun tersini kim söyleyebilir??
Öyle bir anlam'sızlık içinde yaşıyorum ki; uyuyorum, kalkıyorum işe geliyorum, yok bir şey...
Git'mek geliyor aklıma sürekli. TEk durduran arkamda olan adı hala aile olanların üzülmesini göze alamıyorum..
Dünya umrumda değil. ömrümde. Önümdekilerde. Yaşayacaklarımda...
Katlanmak daha güç gelirken kalmanın ızdırabı gözlerimi boyamaya devam ediyor. Böyle bir durumda acayip fikirler geliyor. öyle yalnızım şu dünyada dost denilen şey çok zor. Sırf dost olsun diye aşık olmadığımla evleneyim diyorum. BUluşayım, hoşlanıyorum diyeyim, gerisi gelsin. Satılan ruh..
Ya intihar etmeli ya evlenmeli..
Anlam yok. Dayanma gücü bulmak çok zor. Dışardan hiç bu halde olduğum belli değil, herkes şaşkınlık içinde kalır. ama ben anlamsızlık denizinde yüzüyorum...
Kendimi doğurulmuş gibi değil de fırlatılmış gibi hissediyorummm...
Ya intihar etmeli ya evlenmeli..
Ne yazmalıyım bilmiyorum ama belirtmeliyim ki hiç bir şeye değmiyor. Şunu da bilmelisin ki senin durumun da bile olmak isteyen insanlar bile vardır. Beterin beteri var ve bir gün gelir bu günler de geçer sonra mutluluk sana gülümser sen de ona.
Seni senden daha iyi kimse anlayamaz ama kimse senin kötü düşünceler de olmanı istemez, bende istemiyorum. Görünen o ki burada bulunan herkes de. Sevgi ile kaL..
Bunlar ayrilik sonrasi yasanan gecici seylerdir, hic kimse icin canina kiymaya deymez, bak gör 2-3 ay sonra kendine gelecek, ve dogru oldugumu söyleyeceksin.
Bir Alman kadin, onu cok iyi taniyordum.. hep Solariuma gelir moral bulur cay kahve icerdik, bir gün karsimizda bulunan Otobüs duraginda indi, ve hali perisan sac bas birbirine karisik geldi, ilk sordugu soru:
-Sizin dininiz intihar hakkinda ne diyor?
-Her dinde oldugu gibi bizim dinimiz de karsi cikiyor.
-Nedir bu halin ne oldu sana?
-Bosver konusmak istemiyorum, hemen bankin altina yatayim..
-Bir su icseydin..
-Hayir
20 dakika kadar bankin altinda kalip ciktiktan sonra:
-Ben gidiyorum..
-Dur bir dakika..
-Hayir gidiyorum..
-Bak su an bunalimdasin, beni dinleyecek kadar sabrin yok, fakat su söylediklerimi kafanin bir tarafina yaz; hic bir sey icin canina kiymaya deymez, git dua et! Allah yardim eder!
-Anlamiyorum bosuna konusma.. Tschüss...
Ayni kadin bir hafta sonra tekrar geldi, ama bu sefer gülüyordu;
-Hayirdir Anja.. ne oldu gecen hafta perisandin?
-Evet hic sorma.. arkadasimdan ayrilmis o anda sadece ölümü düsünüyordum, sana binlerce tesekkür ediyorum.
-Niye ben ne yaptim ki..
-Olurmu.. buradan direk eve gittim, elime 10-15 tane uyku hapini aldim, bir bardak su doldurdum tam agzima atiyordum ki" senin dediklerin aklima geldi ve vazgectim.
-Hani beni dinlemistin anlamamistin..
-Evet öyle saniyordum, fakat o sözlerin beynime islemis, tam lazim oldugunda cok isime yaradi...
Kardes...
Su an kendini bir boslukta hissediyor olabilirsin, sunu unutma! Hayat dedigimiz seyin cikisi oldugu gibi, inisi de vardir, ama bu bir daha cikamayacaginiz anlami tasimaz, yasadiginiz durum gecicidir inanin bana...
"ya intihar etmeli ya evlenmeli "mi
Aman diyeyim,ne farkları var birbirinden:))
Şaka bir yana
Astral o yüzdüğün anlamsızlık denizi değil yalan denizidir
Üzgünüm yalanları insanların devamlı türeyecek,gökkuşağının altında siyahı ustaca saklayacak insanlar ve öyle geçecekler karşına.
Bize düşen sadece insanların özünü süzmek,iyice tanımak,başka çare yok,kaçamayız..
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
