Okula yeni başlayanlar, Anne! Baba! diye parmak kaldırırlar söz almak için. Bazen amca, bazen teyze derler… Bu arada ötekiler aralarında kıkırdaşırlar… Ben hemen müdahale ederdim. Gülerdim onlarla birlikte… Öğretmen annedir, babadır, amcadır, teyzedir derdim… Beni babanız gibi sevdiğiniz için ağzınızdan öyle çıkıyor. Ben bliyorum… Ben de sizleri çocuklarım gibi görüyorum. Oğlum, kızım dediğimde bana gülüyor musunuz? Başkalarına ben de sizleri, çocuklarım diye söylüyorum… Sizleri seviyorum derdim… Tabii zamanla öğretmen olduğumun farkına varırlardı, farkına vardırırdım.
Okulda her öğrencinin bir ruhsal dosyası olurdu. (şimdi nasıl bilmiyorum) Öğrenci ve aile ile ilgili birçok bilgiler yer alırdı bu dosyada. Öğrenci her yönüyle bu dosya sayesinde tanınırdı. Bu dosya, öğrenim yaşamı boyunca devam eder, yeni bilgilerle zenginleşirdi. Örneğin bu dosyada kardeş sayısı, tek çocuk mu? Aile durumu, anne baba öz üvey vb. bilgiler bulunurdu. Bazı sorunlarda bu bilgilerden yararlanarak, durumu çözmek kolay olurdu.

bu lingi koymuştum .
elinize sağlık öğretmenim,,,şimdi bu yazıyı okuyunca ilk okul günlerime gittim...baba gibi sevdiğim zeki öğretmenimi hatırladım...ilk öğretmen insanın hayatında unutulmaz...yeri hep ayrıdır...teşekkürler
Toprağı bol olsun rahmetli ilkokul öğretmenimi hiç iyi hatırlamıyorum doğrusu.
Öğrenci kayırır, obsesif bir temizlik hastası olduğu içün hergün sirke kontrolü yapar, mendile sümkürmek sureti ile değil, kibarca burnuna sokuşturarak siler, her haftasonu öğretmen masasının örtüsünü birine yıkatır, eski kitaplarını kapan/tutan alır usülü ile sınıf içine gelişigüzel fırlatan, sürekli kafama yüzüğünü batıran mis kokulu bir kadınceyizdi.
Yine de yüzünü hiç unutmam..
Nooootyyy ve Ginyıııısss bünyemi rahatlatmasını iyi bilirdi..
yukarıdaki "tek çocuk" linki yanlış olmuş ben de anlamadım nasıl olmuş... özür dilerim. onun aslı bir alttaki link dir...
ilkokulda bitlenmiştik, çok ağlamıştım
Öğretmeniz, üzülme kızım ''bit'' en çok temiz kızları sever diye teselli etmişti..
bir okul müdürümüz vardı pillibebekkuyuda , öğrenci karnım ağrıyor deyip okuldan sıyıracak... hemen birilerinde ne varsa, leblebi fındık fıstık biraz alır ona verirdi. Az sonra da sorardı. geçti mi diye. Geçti öğretmanim derdi :))
İlkokul bir de hiç unutmam, aşık olduğum bir çocuk vardı, hep yanına oturmaya çalışırdım..
Sene sonuna doğru başardım, ama ertesi gün sırada tuvaletini kaçırdı, öğretmen velisini çağırıp eve gönderdi..Sonra o kokuyu hiç unutmadım ve ondan nefret ettim.. Nedense 1. sınıfta çok duyuyorum bu tür şeyleri..
Yıllar sonra karşılaştık, Makina mühendisi olmuş..
Sarıldık falan, eyy gidi yıllar dedim içimden..
O seninki aşk değil aslında... çağınnın gereği karşı cinse yöneliş, masum bir duygu... Ama o da güzel bişey...:))
Her nedense ilkokul öğretmenleri bir başka seviliyor ve anılarda daha çok kalıyor.. Sizler de emeklilik hayatınızda onları hatırlıyorsunuz. Kim bilir? belki içimizden biri öğrenciniz ve yazdıklarınızı okuyor.
akoni, belkide benim kızım da okuyordur...:))
hababam sınıfı başta olmak üzere bir kaç filmde; yıllar sonra öğrencisiyle karşılaşan öğretmenler hep sınıf numarasını söyler isminden önce. şu ana kadar böyle bir diyaloğa rastlamadım. acaba eskiden böylemiydi diye merak ederim hep:)
O mümkün değil pelitas. Belki bir iki vardır bilemem ama , bende mnümkün değil...
Evet pillibebekkuyuda, çok sevdiklerini ve onları çok uğraştıranları unutamazlar. Ama no ve isim ile falan hatırlamak zor...
pelitas DİYOR Kİ, (09 Temmuz 2008 19:45)lisedeki matematik öğretmenimi tanıyana kadar bende inanmazdım buna..kendisi öğrencileri numaralarıyla çağırırdı..bir kaç yıl sonra kendisiyle karşılaştığımda bana numaramla seslendi ve ben şaşırmadım...zaten derslerin bir kısmı onun doğu illerindeki öğretmenlik anılarını dinleyerek geçerdi ve eski öğrencilerini anlatırkende numaralarıyla anlatırdı...arada aynı konuları tekrarladığı için bizde bir köşeye o öğrencilerin numaralarını kaydedip doğru söylediğinden emin olmak istedik...karşılaştırdığımızda hepsi tutuyordu...şaşılacak bir hafızası vardı...şimdi ben onun adını bile hatırlamıyorum...fakat bunca yıl sonra karşılaşsak beni yine numaramla hatırlayacağından adım gibi eminim
hababam sınıfı başta olmak üzere bir kaç filmde; yıllar sonra öğrencisiyle karşılaşan öğretmenler hep sınıf numarasını söyler isminden önce. şu ana kadar böyle bir diyaloğa rastlamadım. acaba eskiden böylemiydi diye merak ederim hep:)
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.