silindir bir borunun içinde yavaş yavaş soğuyorum... kendimi hem içerden hem de dışardan izlemek garip daha fazla bekliyemiyorum, alttan üste doğru çıkan bir basınç sıkıştırırken kendi kendime kavuşur gibiyim.
artık içimdeyim tuhaf bir duygu mutlu bir suçluluk hissediyorum..
4 aylık bir ayrılıktan sonra son hız beynime ilerliyorum geçtiğim her yolda izimi bırakarak...
kendimi uzaylı gibi hissediyorum kimsenin beni tanımadığı göremediği bir yerde bunlardan bahsetmek gerçekten keyif veriyor kesinlikle en zevkli kendi kendine konuşma tarzı
iyiki varsin hafif...
ne yazıkkı sınırlarım çok dar ve çoğu zaman dayanamıyorum ama yinede uzun bir süre sayılabilecek kadar dayandım ve dafa fazla direnmek çok acı veriyor (hemde fazlası ile)
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.