hafif.org

son hafta sonu


son zaman tek odada,


dokunuşlar sadelik, içtenlikle


izmaritler benden taraf


meyve kabukları ondan.

kırmızı iskender—gümüş çekirgeler—almanya


yağmuru—kıvılcım nereye gidiyor?

dedem beni korkuttu güncesi—eroin hikayeleri—yararsız


diyordu—zerdüşt böyle bir adam

ondan birkaç parça eşya kaldı; bir çakmak, bozuk para,


sevgilisiyle gittiği sinema biletleri ve bir parça


kalp; bir de ailesine, kilisede tanrıya adamaları için


bir tutam saç.

içi kan ağlıyordu ama yüz kasları gülme sevinci ile


kasılıyor, klasik ama istenilmeyen bir refleks...

----------------------------------------------0----------------------------------------------------------------

son hafta sonu


son zaman tek odada,


dokunuşlar sadelik, içtenlikle


izmaritler benden taraf


meyve kabukları ondan.

aramadı, bu üçüncü gece


hala telefondaki sıcak nefesi odamın içinde


sıcaklığı çıkarmıyorum üç gündür.

fotoğraf parçası mumdaki,


gölgeli düşüncelerle dolu,


“ne anlatmalıyım” diye sordu mu kendisine hiç


fotoğraf?


karalanmış birkaç parça karanlık öldürdü onları.

ormandaki insanlar gibi bir his


aldı götürdü yalnızlığımla


derinlerde bir yere,


bir kilise, bir düzenlilik


ses kırıntıları mabedinde


saat iki kez doğruyu gösterdi


içini açıp baktım, şaşırdım.

bu hayat tamlamalarını birleştirmek ne kadar zormuş?

çubuğun dibinde böyle şeyler yok, peki köpekler nasıl


ölmüştü şişenin dibinde?

seni yeryüzünden gökyüzüne çıkarırken zaman ne kadar


çabuk geçiyordu, kırıldım, üzülüyorum

gece kedileri, kuyruksuz; araba altlarında, çöplerin


yanında; ama o farklı, sadece baktı, dişlerindeki


pislikleri temizledi, benim için; gülümsedim ve uykuya


daldım

çubuğun da etkisiyle kapımdan girdi, diğer kapıdan


çıkana kadar birçok rüya gördüm, hiçbiri gerçeği gibi


olamadı...

kırmızı iskender—gümüş çekirgeler—almanya


yağmuru—kıvılcım nereye gidiyor?

dedem beni korkuttu güncesi—eroin hikayeleri—yararsız


diyordu—zerdüşt böyle bir adam

birikenler bende bir su kadar incemi, bilemiyorum;


ateşten yanan gömlek taşımak ne kadar


zormuş,anlayamadan çıplak kaldım herkesin önünde,


utandım; ama daha sonra anladım ki marifet değilmiş;


utanmak...

bilinmişliğin önceden görülen rüyaları...tatmin eder,


marifetli bir acıyla.

siz hiç dinlediniz mi bebeği karınlar psikolojisinde?


hava soğuk, 10 dakika boyunca dinledim, dinlendim;


üşüyorum şimdi, hem halım da yok...

yağmurun ıslanışı güneşte 12 ayrı renk olarak


gözükebilir, dayanamayıp yatacağım, sorumluluk


almadan; kara bir inci ya da daha bir VIRGIN; tuvalet


kağıdına çizdiğim ‘boyalar’ şimdilerde 3500 dolara


satılıyormuş, dikkat etmeli sözlerin kokusuna!

ondan birkaç parça eşya kaldı; bir çakmak, bozuk para,


sevgilisiyle gittiği sinema biletleri ve bir parça


kalp; bir de ailesine, kilisede tanrıya adamaları için


bir tutam saç.

içi kan ağlıyordu ama yüz kasları gülme sevinci ile


kasılıyor, klasik ama istenilmeyen bir refleks...