


Sanırım o tanrının bir hediyesiydi.
Gözlerini gözlerime değdirdi
Dedi susmalısın artık
Ses gücünü yitirdi
Sen deviniminde kaybol
Metaforlara doldur akışkan beyninin
Oysa beynin hiçliğinde ötesinde
Ruhunsa sallanmada tuba ağacının dallarında
Yer nerdedir biliyor musun?
Göğün olmadığı yerdedir!
Sen hep göklerde ol
Ayak izi sunma toprağına
Nefesini sun maviliğin sarıldığı beyaza...
Uyandım.Bu da neyin nesi dedim kendime...
Sanırım o tanrının bir hediyesiydi.Gözlerini gözlerime değdirdi.Dedi susmalısın artık. Çok şey anlattın ve hatırlattın bana. Teşekkür ederim. Çok keyif aldım ve duygulandım.
Yorgun düş'lerimde ki kalabalık. Ne kadar terketsem de metaforu! Anladım ki kalabalık kendimden başkası değil, metaforda sensizlik...
Affınıza sığınarak!
Çok güzel giden şiiri/yazıyı tıkandığı yerde; rüyayı bölme, şahsı öldürme yoluyla sonuçlandırmak açıkcası bana hep kolaycı ve içeriğe saygısızlık olarak gelmiştir.
Herşeyin illa sonu olması gerekmez, son herkes için farklı olabilir ve şairin/yazarın zihnindekiler, okurların zihnindekilerle daha zenginleşir.
Oysa beynin hiçliğinde ötesinde
Ruhunsa sallanmada tuba ağacının dallarında
dalda rüzgarı hissettim desem...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.