Bu kez bilmiyorum, tadı yok damağımda.
Seni hiç bir yıldıza bağlayamadan,
Öylece bakıp gideceğim gibi geliyor ardından.
Uzun, sessiz bir nefes gibi yaralı bir iç çekişsin anılarımda.
Yarım kalmış bir şeysin sen, hiç bitmemiş ve bitmeyecek.
Ama dualarım var, renkli ve yaprak kokan,
Anlattığın hiçbir şeyin önemi yok, umursama.
Sesin önemli olan
Pembe değil çünkü dudakların ben yoksam…
Bilmiyorum, bütün bilmediğim şeyler seninle ilgili
Gözlerim kanıyor gecenin aydınlığında
Götüremiyorum seni yanımda
Gelmeyeceğini bilmek umurumda.
Hayaletine tutunup çıktım basamakları
Olmayan hayaletine
Eksikliğe
Artık bilmiyorum, aşkın içinde ne var?
Ve senin içinde kim?
Düşüncelerim kanatıyorlar bedenini
Pençelerim okşarken seni
Büyük bir değişim sadece
Her zaman olanlardan biri
Ruhsuz, sevgisiz, boş ve kafiyeli…
Bilmiyorum, seni artık sevmiyorum.
Bilmiyorum,nasıl bu kadar içten yazıyorsun
Bildiğim tek şey,hiç bir şey bilmediğimdir....
bu çok eski bir şiir kim çıkarıp kurcaladıysa teşekkürler, eski duygularımı hissettim yine.
biliyor musun? hep, sensizlik nasıl diye düşünürdüm! meğerse sensizlik hiçbirşey yokmuş gibi yaşamakmış! biliyor musun yoksun ya! nefes bile alamıyorum! hee, bişey daha bilmeni isterim; sensiz uyuyamıyorum...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.