Resimlerle göz önünden aynı şeylere bağlı kalamayışından Uzaklar çağırıyor... Hep beni! Hep beni! Bana yok hem Hep, beni! Hep hep, beni! Hep, beni beni! Bana yok hem Hep, beni!
Yüzüm size ölümden Kalıplara sığamayışımın Sezgiler zorluyor
Sonsuz rüzgârla ben Arkadaş olduk O yapar ben oynardık Sözlerimiz yoktu Kelimelerden uzaktık -Uzun bi sahil boyu- bile yürüyebilirdik Uçmayı öğrendim hem ben o rüzgârdan Sisler arasında dans ediyordum Yeni-den közlerim yanıyordu... Tüm resimlerde bulamayışımı unutmuş, Uçuyordum beni bulan şeyin içinde... Bütün gökler Bütün dağlar-denizler... "Basit olamlı insan" diyordum "Nasıl anlaşılırım dememeli"... "Bunu hiç söylememeli"...
Her resimde bulduğun -başka-(,)bi renk gibi O gizli göl Ağaçlarınetrafınısardığı küçük o giz-li göl Kafanı soğuk suyuna soktuğun ilk an Bütün vücudunda,sonuna kadar his-(s)etmek... Doğayı,barındırdıklarını... Bir seher vaktinde kokuları, sudan çıkarttığın an...
Öyle yüzüme bakıyor ki Sözlerim başlamadan bitiyor-du Süzüldü içimin yağları Derinlerde biyerim olduğunu(biliyordu)...
bir(1)kasım sabahı
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.