yok olmaya doğru sürekli bir oluş halinde olduğumuzu,varlığımızın yokluk,buradalığımızın burada olmamak üzerine kurulu olduğunu söyleyen br düşünür okuduğumu hatırlıyorum..
insanoğlunun sonluluğunun farkında ve kendi varlığının üzerine düşünebilen yani dönüşlü tek varlık olması onu mükemmel kılmıyor elbette..
modernizmle birlikte bize öngörülen yaşamları soluyup dururken sürekli arayıp durduğumuz ve bulamadığımızda ya da bulduklarımız sarsıntıya uğradığında adeta yıkıldığımız nedensellik ilişkileri içinde çırpınmakta insanlık..
kendine bir anlam yaratamayan her atomik birey onun için paketlenmiş süslü anlamlardan,amaçlardan kolayca seçtiklerini yaşamayı arzulamaya başlar...elde ettiğindeyse elinde koca bir hiç olacaktır çünkü onlar birilerinin onun için paketlediği aslında hiğç sevilmemiş hediyeler gibidir...
bazen bütün bu anlamları insanın kendinin kurduğu gerçeği hiç mi akla düşmez ? bütün bu nedensellikler,anlamlar,yasalar...hepsi de insanın eliyle aklıyla yaratıp kurumsallaştırdığı ve sonra etkisi,baskısı altında kaldığı;yani öznesiyken nesnesi olduğu;yabancılaştığı kavramlar değil midir?
ve sonra gün gelir..bir gence günümüzün-anlamsızlıklar içinde boğulan- insanına marka öyküleriyle anlamlar yaratması gerektiği insanların artık ürün değil anlam ve kimlik satın aldığı anlatılır...
"satılabilirlik yabancılaşmanın pratiğidir" diyen goethe'yi anmamak elde değildir bu noktada..yaratacağımız anlamlar,bilgimiz,emeğimiz hepsi satılıktır ve insan da kendine,varlığına yabancıdır artık..
pazarlama faaliyetleri kullanıcı kişiliği üzerinden gitmeye başlamıştır ki bu çağımız insanının düştüğü boşluktan tüketimle çıkma,ya da çıktığını sanma, halidir..
oysa...varllığımız yok oluşa doğru bir oluşsa,yani yok olacaksak illa ki oluşun içini doldurmak adına bize "onların" değil bizim ürettiğimiz anlamlar gerekmez mi?...
Yorum var!
Bir, "Kendine anlam yaratamayan..." derken bireyin aczi mi yoksa diğerleri kavramı üzerinden mi gittiğine yönelik hükmüm senin masumane değil yargılar olduğun idi (felsefi anlamı ile objektif).
Şimdi bu durum normal bir kere yargı olmadan ne düşünülür ne düşünür okunur ne üstteki arkadaş iki arada bir derede kalır, giydirsemi yoksa anlamaya çalışıp kaybolsa mı kararını verememiş.
Gör düşünenin hali bu ülkemde!
Şimdi nane satmak yerine kendine şunu sor güzel kadınla sevişmek zevkli mi?
BenMimarım, sonuna kadar estetiğin içindeyim savunması gerçeğin zamanın dışında özlük yaratabileceği, sistemin daima empozasyonu yani dayatmayı içereceği gerçeğidir a dostum!
Zaman farktır, enerjide algının a babası etki yani poze olmuş akış da budur. Düşün eylemi her yere girebilir ancak sadece düşlerimiz farkını yitirmedi büyüdükçe rüyalarımız da değişti.
Ne?
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
