Parçaları yerlerine koyamıyorum, her biri dağınık ve ellerimden düşüyorlar...
Kurgularımın kafesliğindeyim, sözcüklerim çürümeye başladı...
Biri yaşamıma son vermeli.
Süzülen her damLa kanımda boğuLmanın şiddetini tadıyorum, Yüzümde kaLemimle çizdiğim sahte mimikLerim barınıyor,
Sen hep varolamadıklarını isterdin, Bana ise sadece gözlerinde yaşamak kalırdı.
GözLerimi boyayamıyorum, Tıpkı senin gözLerini boyamayı beceremediğin gibi...
Tenimde akışkanlığına boşalan, sıcak göz yaşlarıma ellerimle dokunsuyorum...
Biri yaşamıma son vermeli.
Gömülesim gibi toprağa uzanmak ve içimler kadar sulanmak ansanlığımda...
Sen; hep kayboluşluğuna oynardın, Ben; kendiselliğime gömülür her hangi bir yerde olmayı dilerdim...
ve bana yaşanacak bir ben kaldım...
Biri yaşamıma son vermeli soğuk urganlar geçirmeli boynuma,tütsüyle kutsamalı ve öldürmeli beni Biri yaşamıma son vermeli kalbimi gülerek deşmeli sırıtmalı ölüm bana soğuk duş almışcasına
biri yaşamıma son vermeli soğuk bulvarlardan kaçmamalıyım tutmalı ölüm beni ve tutsak etmeli kendine
yaşamıma son ver sevgilim yaşamıma son ver.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.