paylaşım için teşekkürler...
cahit berkay'ı açıkhava'da dinleme, görme
bahtiyarlığına erişenlerden biri sıfatıyla şu anımı
aktarmak isterim:
ağrı dağı'nın bitiminden hemen sonra, merdivende oturan bir seyirci, arkadaşına dönmüş ve: yuh ama ya,
böyle de çalınmaz ki kardeşim, diyerek hayranlığının aczini
ifade etmeye çalışıyordu.
ben de, tellerde pike yapan parmaklarına bakarak içimi
çekmiş ve kitaplığımın tepesinde tozlanmaya bıraktığım udumu düşünüyordum bu hızda çalabilsem ölmek amma zevkli olur diye...
"selvi boylum, al yazmalım"ın yaratıcısına hürmetler...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.