Her çocuk aynı mı? Okula özel şoförüyle giden çocuk. Karne hediyesi sahili olan bir yere tatile gönderilen çocuk. Sonra… Çalışan çocuk. Çalıştırılan çocuk… Minicik omuzlarına “ekmek” derdi yüklenmiş çocuk. Ama hepsi çocuk. Yarının büyükleri. İş adamları, öğretmenleri, mühendisleri, doktorları, asgari ücretli işçileri, işsizleri, yan kesicileri, kiralık katilleri, dolandırıcıları, teröristleri, tinercileri… Ama şimdi hepsi çocuk.
Ablası hasta çocuğun. Babası hastane koridorlarını aşındırmakla meşgul. Yeşil kartları var. Ya o da olmasa ne yapacaklardı, değil mi? Çıkmayan candan ümit kesilir mi?
Kes be… Bize ne? Biz miyiz sorumlu tüm bunlardan? Kim dedi onlara çocuk yapsınlar diye? Kafa yok mu onlarda hesabını yapsınlar ya?
Hesap mı bacım? Ben hesap bilmem. Köyde tarlaya sabana giderdim ben. Okuyamadım. Hesabım kıttır benim. Kıttır…
Çatlak elli çocuk…
Sümüklü çocuk…
Çakmak çakmak gözleri,
Yüzünde yara izleri.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
