Dikkat: Bu Yazı herhangi bir blogsal, keşifsel, edebi anlam taşımamaktadır
Bazı anlar vardır. Anlamı, yaşandığı andadır. Tekrar anlatıldığında istenilen duygu bir türlü ifade edilemez, karşıya aktarılamaz. Komik bir şeye hoş bir duygu ile gülmek vardır. Bir de sinirden gülmek vardır. Burasına kadar gelen insanın boşalma tepkisidir.
Askeri Elektronik Sanayi Anonim Şirketi'nde stajyerim. Stajyerleri dörtlü beşli gruplar halinde departmanlara gönderiyorlar. Benim grubumu kısaca tanıtayım. Bizden iki hafta önce stajına başlamış güler yüzlü ağzı laf yapan Gazili, Temiz kalpli ve saf Ankaralı, Ciddi bakışlı bir o kadar da espiri anlayışına sahip ODTÜlü ben deniz İTÜlü. Stajda rutin yaptığımız işler olmadı. Bir birbuçuk haftamızı alan iki iş dışında yapacak bir iş kalmamıştı. Bölme duvarlar arasında büyük bir masanın başında oturma görevini yerine getiriyorduk. Etrafta dolaşmamıza izin verilmiyordu. Kitap okumamıza da izin verilmiyordu. Ankaralının bir kaç teşebbüsü uyarı ile sonuçlamıştı.

Aslında bikaç ayrıntıyı gözden kaçırıyosunuz. Genellikle bu sıra dayağı cetveli 30cm olup öğrencinin el ayasına gözlerinin içine bakarak vurulur. Daha sonra pis bi sırıtma akabinde sıradaline geçilir. Ben işte böle büyüdüm, bir bakıma canavar yaratmış oldular. Bende beden eğitimi öğretmenliği okuyorumda ondan yani.
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.