Dayımlar bir üst katımızda oturuyordu. İlk defa görüyordum üst kata taşındıklarını. Evlerine gittim. Yengemle kavga ediyorlardı, neden olduğunu anlamadım. Üzüldüm. Mutfakta oturuyordum. Onları rahatsız etmek istemedim. Patırtı gürültünün arasına girmem hoş olmazdı. Dayım mutfağa geldi. Yüzüme bile bakmadı. Sinirliydi çok. Büyük bir hırsla açtı çekmeceyi, çatal bıçak şangırdadı hızla açılınca çekmece. İçinde bir tane ekmek bıçağı var. Aldı... Hızlı adımlarla mutfaktan çıkıyordu ki, bana döndü "git" dedi. Çok korkmuştum. Hemen indim alt katta ki evimize. Annemle korkmuştuk. Dayımla yengemin sesi kesilmişti. Çıt bile duyulmuyordu. Bir ara aşağıya birinin indiğini duydum ama korktum, bakamadım. Annemle korkmuştuk. Annem de duymuş kavgalarını. Çok garip bir sessizlik vardı apartmanda. Herşey susmuştu bir anda. Kapının arkasına oturduk annemle. Neler olduğunu anlamıştık ama sesimizi çıkarmıyorduk. Sanki ikimizde dilimizi yutmuştuk. Ben konuşamıyordum annemin beni dalgınlığımdan uyandırmak için attığı tokatlara rağmen. Şok geçiriyordum. Bir süre kapının arkasına sinmiş bir vaziyette sessizliği dinledikten sonra apartmanda çok hafif "pıt pıt" diye sesler duyduk. Annem cesaret edip kapıyı biraz aralamıştı. Kafamı uzattım baktım. Yukardan bizim kata doğru dönerek inen merdivende iki küçük ayak görebildim. Titriyordu. Sadece bakıyordum, hiçbir şey yapamıyordum. Dilimi yutmuş gibiydim, heryerim kaskatı kesilmişti. Minik ayaklar üç basamak daha inince kabarıp inen göğsünü gördüm. Andelinaaaaaa...Yüzüne bakmaya korksam da bir kaç basamak inince kan içindeki yüzü göründü. Bizi görünce ağlamaya başladı, elinde kanlı bir bıçak vardı. Ann-nee-an-nem yere- yer- de ya-ya-tı-yor" Biçağı yere atıp annemin boynuna atladı. Titriyordu her yanı. Hıçkırıyordu.
Telefonumu yastığımın altından çıkarıp baktım. Saat 7 idi. Daha uyanmama yarım saat vardı. Bu kabus mu uyandırmıştı beni? Gözlerimden iki damla yaşın aktığını farkettim. Yaşlarımı silip gördüğüm rüyayı düşünmeye başladım. Acaba gerçekten üst kattaki zenciler birbirini mi öldürmüştü, benim de o yüzden içime mi doğmuştu acaba? Kalkıp dış kapıyı açıp merdivene baktım. Ohhh... Hersey normaldi. Bir daha polisiye roman okumayacaktım:(
Geçenlerde bende bir rüya görmüştüm. Süpermenle birlikte bir gökdelene çıkıyorduk, orada kont drakula tutuklamak üzereyiz ama birden deprem oluyor. Süpermenle drakula hemen uçup kaçıyorlar... Sanki bir yatağa uzanmış gibi süzülüyorlar, cesaretimi topluyorum aşağıya bırakıyorum kendimi nasıl olsa onlar uçuyor bende uçabilirim diye ama yere çakılıyorum... what is the matrix !!!
Uyandığımda her yerim ağrıyordu üstüne üstelik....
Evet sugurcan...:) Yüreğimi hoplattın, birde kızmadım değil ilk başarda annenle, sana neden müdahale etmediniz diee...:)
Bende bundan sora polisiye roman tavsiyesinde bulunmayacağım...Çok kaptırıyosun herhalde kendini:D
senin mi? benim mi? @makaleci bayıldım bayılacakken öğrendim güzel gerçeği...:D
uyanıp rüya olduğunu öğrenince içi rahtlıyo insanın. bazenbenim de okuduğum kitaplar rüyalarıma giriyo
Neredeyse inanacaktım. Allahtan ben rüya falan görmüyorum. Yani görüyorumdur da hatırlamıyorum :)
:D
@shadowy keske süperman olsaymisim demissindir kesin o rüyadan sonra...:)
@shaika ben de kiziyorum zaten kendimee rüyamda niye gidip sesimizi cikarmiyoruz diye:) yani zaten gercek olacak olsa böyle (allah korusun herkes) su an burada yaziyor olmazdim herhalde:) cünkü yengem herseyden önce gelir dayimdan bile önce!
@makaleci:) aklini filan almiyim rüya iste:) aslinda böyle yazmayacaktim ama heyecani kalmaz diye böyle yazdim.
@haberhaber ben de gercek oldu sandim uyandigimda hatta kalkip kapiyi actim merdivene bile baktim.
@zeyynep rüyalarimi ben de hatirlamiyorum ama böyle aglayarak uyandigim ilk rüyam bu benim:)
Kızıl saç'a karşı bağımlılığım var galiba:) Örümcekliğim mary jane'den geliyor...
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.