hafif.org

Adaletin kuşku duyulur hale geldiği bir ortamda , kendi adaletini arayan insanlar olabileceği gibi bu adalet hizmetini sunarak para kazananlarda olacaktır...Keşke bu paralar sadece polis , hakim , savcı ve hapishane memurlarına ödenen maaşlar olsa !
altta anlatılan gibi bir toplumda yaşamak veya o sahnelerde bir rol sahibi olmak istemiyorsak adalete güvenmeliyiz, devletimizde adaletini güvenilir hale getirmeli ki kırmızı ve siyahlara muhtaç olmayalım...

Sahne 1

Biri siyah diğeri kırmızı giymiş iki adam arkası dönük vaziyette bir masaya karşı oturuyorlar.

Sahne 2

Kamera yavaştan arkalarından yükselerek masadaki orta yaşlı adamı gösterir.

Sahne 3

Kamera biri siyah diğeri kırmızı giymiş adamların yüzlerine döner.(siyah gözlükler takmaktadırlar, ortam hafif loştur, duman da eklenebilir)

Sahne 4

Siyah giyen adamlardan sağdaki (kırmızı) cebinden bir kartvizit çıkarır. Masasın üzerine kartviziti fırlatılır.

Sahne 5

Kamera yavaştan kartvizite odaklanır üzerindeki yazı okunmaya başlar.

Kartvizitte şu yazılıdır.

“cinayet okulu”

“sıcak servis”

“siz bizi aramayın biz sizi buluruz!”

Sahne 6

Masanın arkasındaki adam kartviziti okur (şaşkınlık ve korku ifadesi yüzünde belirir)

Diyalog

Ahmet ( masanın arkasındaki yaşlı adam) : Buda ne demek oluyor.

Siyah: Ahmet Bey acınız kaç para değerindedir.

Ahmet: Siz kimsiniz? (Ahmet Bey)

Siyah: Hiç kimse…

Kırmızı: Bizler iş adamıyız…

Siyah: Para karşılığı adalet satarız.

Kırmızı: Devletin size sunmadığı özgürlüğü veririz. Gerçek adaleti

Ahmet: Neymiş bu adalet.

Siyah: Kısas

Siyah: Kızınızı öldüren adam şu an elimizde

Kırmızı: Size bir özgürlük teklif ediyoruz.

Kırmızı: İntikam!

Siyah: Yalnız nakit çalışırız.

Siyah: İş bittikten sonra bizi bir daha görmeyeceksiniz.

Kırmızı: Kabul veya reddetmek için 3 dakikanız var

Kırmızı: Soldaki adam saatindeki kronometreyi (süreölçer) çalıştırır.

Ahmet: Bana bir tuzak kurmadığınızı nerden bileyim

Kırmızı: “zaman soruları beklemez” (Soldaki adam saati kulağına yaklaştırarak)

Ahmet: Nerde peki?

Siyah: Anlaşmayı kabul edin… Size onu altın tabakta sunalım

Kırmızı: Bu bizim için bir zevktir.

Ahmet: Tamam

Sahne 7

Ahmet Bey kasasına yönelir

Diyalog

Ahmet: Ne kadar peki!

Siyah: 1 milyon ytl

Ahmet: Kasada bu kadar yok!

Kırmızı: Zaman ilerliyor.

Ahmet: O kadar param yok

Siyah: Lütfen oyun oynamayın.

Sahne 8

Ahmet Bey kasadaki paraları masanın üzerine dizmeye başlar.

Sahne 9

Adamlardan biri desteleri çantaya doldurur.

Diyalog

Ahmet: Parayı aldınız.

Kırmızı: Gidebiliriz demektir (adamlar Ahmet beye yönelerek)

Sahne 10

Ahmet Bey ortada Siyah giyen adamlar yanlarında, Yola çıkarlar. Yolda herhangi bir konuşma olmaz, sadece yol alan araba, yoldaki ışıklar Ahmet beyin arka koltuktaki huzursuz hali.

Sahne 11

Arabayla epey bir yol aldıktan sonra izbe bir fabrikaya varırlar. Adamlardan biri inip kapıyı açar.

Diyalog

Siyah: Paketiniz içerde

Sahne 11

Ahmet Bey önde diğer adamlar arkadan içeri girerler.

Sahne 12

Dedikleri gibi Ahmet beyin kızını öldüren adam (Ergün) içerdedir.

Mahkeme onu delil yetersizliğinden salıvermiştir.

Sahne 13

Ağzı bağlı korkulu gözleriyle Ahmet Beye bakar.

Sahne 14

Adamlardan biri bağlı olan adamın yanındaki masanın üstünü açar üstünde bir sürü kesici alet

Vardır.

Diyalog

Ahmet: ben bunu yapamam

Kırmızı: Maalesef bunu biz yaparsak sizi de öldürmek zorunda kalırız.

Siyah: Karar sizin (Bir tabancayı masanın üstüne bırakır.)

Kırmızı: Seçim sizin (tabancayı ve masa üstündeki aletleri göstererek)

Ahmet: Bunu neden yapıyorsunuz?

Kırmızı: Adalet

Siyah: Unutmayın sizi izliyoruz (tavandaki kamerayı göstererek)

Kırmızı: Ergün ölmezse, siz ölürsünüz.

Kırmızı: Buna değmez.

Sahne 15

Ahmet Bey tabancayı alıp adamlardan birine doğrultur.

Ahmet: Ya seni öldürürsem (büyük bir özgüvenle)

Sahne 16

Bir an sessizlik, kamera sahne etrafında dönebilir. Silahın namlusunda Ahmet beyin gözlerine doğru yakın plan alınabilir.

Sahne 17

Ahmet Bey gözlerini kısarak tetiği çeker. (içine düştüğü bu durumdan kurtulmayı amaçlayarak)

Sahne 18

Silah ateş almaz ( birkaç el daha sıkar, yüzündeki ifade donuktur)

Diyalog

Siyah: Lütfen Ahmet Bey, Şimdi iyi olmanın zamanı değil.

Kırmızı: Az önce değim gibi, Ergün i öldürmelisiniz

Siyah: Anlaşmayı kabul ettiniz

Kırmızı: Yalnızca biriniz çıkabilir ( Kapıyı göstererek!)

Siyah: onun zaten seçim hakkı yok! (Ergün’e dönerek)

Siyah: Biz dışarıdayız

Sahne 19

Adamlar dışarı çıkarken ,Masanın altındaki kutuyu masanın üstüne koyar

Diyalog

Kırmızı: Bu kutu 3 dakika sonra açılacak, İçindeki silahı alıp işinizi yapın

Sahne 20

Adamlar ağır adımlarla, Dışarı çıkar!

Sahne 21

Ahmet, Ergün’ün gözlerine bakmaktadır, o ise tüm bu olanların sonu olduğu anlamış gibi çırpınmakta ve yardım dilemektedir.

Monolog

Ahmet: Kızımda böyle yalvarmış mıydı sana, konuşsana (bağırarak)

Ahmet: Sen ona bu fırsatı bile vermedin, ama mahkemede seni yeterince dinledim.

Ahmet: Şimdi yargı zamanı, o adamları tanıyor musun?

Ahmet: Ben de tanımıyorum, belki seni öldürdüğüm görüntüleri şantaj için kullanacaklar, kimin umurunda.

Ahmet: Senin değerin kaç para biliyor musun Ergün? 1 milyon ytl, ne kadar da az değil mi?

Ahmet: Leyla’dan boşanman için sana bunun üç katını teklif ettim. Sen beğenmemiştin.

Ahmet: Kızım seni sevmişti Lan O..çocuğu (gözleri yuvalarından çıkarcasına)

Ahmet: İlk günden beri parasından başka hiçbir alaka göstermedin.

Ahmet: Senden ayrılacağını öğrenince de onu öldürdün.

Sahne 22

Ahmet’in konuşması sırasında Ergün çırpınmakta bir masanın üstündeki kutuya birde Ahmet’e bakmaktadır. Ardından bir klik sesi duyulur.

Diyalog

Ahmet: Zaman doldu.

Sahne 23

Ahmet silahı Ergün’ün kafasına dayar, Ergün ağlıyordur.

Sahne 24

Bu sahne Ahmet’in monologu arasına sıkıştırılabilir, Siyah ve kırmızı fabrikadan çıkarken konuşmaktadırlar

Diyalog

Kırmızı: Sence yapacak mı?

Siyah: Yapamayacağını hissetsem daha ofiste işini bitirirdim.

Sahne 25

3 dakika sonra içerden bir silah sesi gelir.

Diyalog

Siyah: Sana demiştim (elindeki ekrana bakarak)

Sahne 26

Ahmet Bey yıkılmış vaziyette dışarı çıkar. Arabaya biner!

Diyalog

Siyah: Adalet her zaman huzur vermez

Kırmızı: Aramızdaki sırrı paylaşmayacağınıza eminim.

Sahne 27

Ahmet Bey hiç konuşmaz, Onu ofisine bırakırlar

Son

Siyah: İyi geceler umarım bir daha görüşmeyiz Ahmet Bey!

Ahmet: bundan emin olabilir siniz!

Sahne 28

Kırmızının kullandığı araba karanlık sokakta kaybolur.